42/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 42 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 42/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεόδωρο Αποστολόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Δαβίλλα, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη και Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 15η Νοεμβρίου 2005, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τζιώτη, για να δικάσει μεταξύ :

Των αναιρεσειόντων: 1) Κ. Φ., δικηγόρου, κατοίκου .... Παραστάθηκε αυτοπροσώπως, επειδή είναι δικηγόρος. 2) Χ. Φ., δικηγόρου, κατοίκου .... Παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Φαγογένη.

Των αναιρεσίβλητων: 1) Εταιρίας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ΙΟΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΕΠΕ" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα. Δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. 2) Γ. Α. του Σ., 3) Σ. Α. του Γ. και 4) Α. Α. του Γ., κατοίκων .... Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Κουκουράκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12 Νοεμβρίου 2001 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 281/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 6417/2003 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 19 Απριλίου 2004 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω, και ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καράμπελας διάβασε την από 1 Νοεμβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πρώτος αναιρεσείων που παραστάθηκε αυτοπροσώπως επειδή είναι δικηγόρος και ως πληρεξούσιος του δεύτερου αναιρεσείοντος, ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος των 2ου, 3ου και 4ου των αναιρεσίβλητων την απόρριψη και κάθε πλευρά την καταδίκη της αντίδικης στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από την …/17-2-2005 έκθεση επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητή του Πρωτοδικείου Κερκύρας …, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στην πρώτη αναιρεσίβλητη, η οποία δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως. Επομένως το Δικαστήριο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση της υποθέσεως σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 873 ΑΚ, η σύμβαση με την οποία γίνεται υπόσχεση ή αναγνώριση χρέους κατά τρόπο αφηρημένο, έτσι ώστε να γεννιέται ενοχή ανεξάρτητα από την αιτία, είναι έγκυρη αν η υπόσχεση ή η αναγνώριση γίνει εγγράφως. Έγγραφη υπόσχεση ή δήλωση αναγνώρισης, στην οποία δεν αναφέρεται η αιτία του χρέους, λογίζεται, σε περίπτωση αμφιβολίας, ότι έγινε με το σκοπό να γεννηθεί νέα ενοχή, μη εξαρτώμενη από την αιτία του χρέους.

Αν στην έγγραφη υπόσχεση ή στην αναγνωριστική δήλωση μνημονεύεται η αιτία του χρέους, δεν αποκλείεται και πάλι να πρόκειται για ενοχή αναιτιώδη, εφόσον τα μέρη ήθελαν να αποσυνδέσουν το χρέος από την αιτία του. Εξάλλου κατά το άρθρο 871 Α.Κ, με τη σύμβαση του συμβιβασμού οι συμβαλλόμενοι διαλύουν με αμοιβαίες υποχωρήσεις μια φιλονικία τους ή μια αβεβαιότητα για κάποια έννομη σχέση.

Με αβέβαιη σχέση εξομοιώνεται και η επισφαλής απαίτηση. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι προϋπόθεση του συμβιβασμού είναι, πλην άλλων, και η συμφωνία των ενδιαφερομένων για τον τερματισμό της μεταξύ τους φιλονικίας ή αβεβαιότητας ως προς κάποια έννομη σχέση, με αμοιβαίες υποχωρήσεις. Αν δεν υπάρχει φιλονικία ή αβεβαιότητα ή η υπάρχουσα λύεται με υποχώρηση μόνο του ενός εκ των μερών, τότε δεν πρόκειται για συμβιβασμό, αλλά για άλλου είδους σύμβαση, όπως είναι η αναγνώριση ή άφεση χρέους.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 124 του ν.δ. 3026/1954 "περί κώδικος δικηγόρων", για τη σύμπραξη του δικηγόρου προς επίτευξη συμβιβασμού με η χωρίς τη σύνταξη σχετικού εγγράφου επί κάθε φύσεως διαφορών, είτε αυτές έχουν εισαχθεί προς δικαστική, διοικητική ή διαιτητική κρίση, είτε όχι, το ελάχιστο όριο της αμοιβής καθορίζεται στο ποσοστό που ορίζεται στη διάταξη αυτή, με βάση το ποσό του συμβιβασμού και των αποτιμώμενων σε χρήμα αντικειμένων αυτού.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε τα ακόλουθα: Ο δεύτερος ενάγων, δικηγόρος Αθηνών, υιός του πρώτου, επίσης δικηγόρου Αθηνών (ήδη αναιρεσείοντες), κατόπιν συμφωνίας (εντολής) με τους νόμιμους εκπροσώπους της πρώτης εναγομένης και ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΙΟΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ Ε.Π.Ε.", ανέλαβε να συνδράμει αυτούς νομικώς στον καθορισμό και τη διευθέτηση χρέους της εταιρίας αυτής προς την εδρεύουσα στο … εταιρία "SICILIANI INDUSTRIA LAVORAZIONE CARNE", από συμβάσεις πωλήσεως κρεάτων και λοιπών συναφών ειδών.

Προς εκπλήρωση της εντολής ο δεύτερος ενάγων μετέβη αρχικά στην Κέρκυρα και στη συνέχεια στην έδρα της αλλοδαπής εταιρίας, προκειμένου να συζητήσει με τα αρμόδια όργανά της. Μετά από εκατέρωθεν συζήτησεις και παραβολή έγγραφων στοιχείων (τιμολογίων, τραπεζικών επιταγών και λοιπών παραστατικών), υπεγράφη μεταξύ αφενός της αλλοδαπής εταιρίας ("πωλήτριας-δανείστριας") νομίμως εκπροσωπούμενης και αφετέρου των Σ.

Α. και Α. Α., τρίτου και τέταρτου των εναγομένων αντιστοίχως και ήδη αναιρεσιβλήτων, που ενεργούσαν ατομικά ως "οφειλέτες" και ως νόμιμοι εκπρόσωποι και διαχειριστές της πρώτης εναγομένης "αγοράστριας - οφειλέτιδας" εταιρίας και με εκ τρίτου συμβαλλόμενο τον δεύτερο εναγόμενο και ήδη δεύτερο αναιρεσίβλητο Γ.

Α. ως "εγγυητή", το από 21 Απριλίου 2001 (στο Μπάρι) και 22 Απριλίου 2001 (στην Κέρκυρα) ιδιωτικό συμφωνητικό α) αναγνωρίσεως χρέους και β) συμβάσεως εγγυήσεως. Με το συμφωνητικό αναγνωρίστηκε ότι "...το σύνολο της οφειλής της οφειλέτριας - αγοράστριας προς την πωλήτρια-δανείστρια, κατά ρητή δήλωση και αναγνώριση των συμβαλλομένων μερών, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 873 του ΑΚ, ανέρχεται μέχρι τις 31 Μαρτίου 2001 στο ποσό των εκατόν είκοσι επτά εκατομμυρίων εξήντα εννιά χιλιάδων πεντακοσίων ενενήντα δυο (127.069.592) δραχμών (94.335.846+ 12.305.728 +20.428.018), εκ των οποίων το ποσό των 94.335.846 δραχμών έχει καταστεί ήδη ληξιπρόθεσμο και απαιτητό".

Το τελευταίο ποσό συμφωνήθηκε να πληρωθεί εντόκως σε δόσεις, όπως αναφέρεται στο συμφωνητικό, με συμφωνημένο επιτόκιο 10% ετησίως, καταβλητέο από της επομένης κάθε επιμέρους καθυστερημένης καταβολής και μέχρις ολοσχερούς εξοφλήσεως. Η καταβολή συμφωνήθηκε να γίνει σε εβδομαδιαίες δόσεις (ημέρα Παρασκευή κάθε εβδομάδας μέχρι 12.00 ώρα μεσημβρινή) από 27 Απριλίου 2001 και μέχρις ολοσχερούς εξοφλήσεως της συνολικής οφειλής κατά τόκους και κεφάλαιο.

Η εβδομαδιαία δόση συμφωνήθηκε να ανέρχεται κατά τους μήνες Μάιο, Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο κάθε έτους, μέχρις ολοσχερούς εξοφλήσεως, στο ποσό των 750.000 δραχμών, που θα εξοφλεί το κεφάλαιο και τους οφειλόμενους τόκους του κεφαλαίου κατά την αντίστοιχη εβδομαδιαία περίοδο. Οι πρώτες δόσεις, που συμφωνήθηκε να καταβληθούν στις 27-4-2001 εκ δραχμών 500.000 εκάστη και 4-5-2001 εκ δραχμών 750.000 εκάστη, καθώς και το ποσό των 500.ΟΟΟ δραχμών που καταβλήθηκε κατά την υπογραφή του συμφωνητικού (που επείχε θέση αποδείξεως), θα εξοφλούσαν εξ ολοκλήρου τους οφειλόμενους τόκους του κεφαλαίου από της επομένης κάθε επιμέρους καταβολής και μέχρι 11-5-2001 και, εκ του κεφαλαίου, ποσό δραχμών 21.875 και έμεινε υπόλοιπο προς καταβολή, κεφάλαιο ποσού 94.313.971 δραχμών, εντόκως από 11-5-2001 και μέχρις ολοσχερούς εξοφλήσεως.

Περαιτέρω οι δόσεις διαμορφώθηκαν κατά τον τρόπο που ενδεικτικά διαλαμβάνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση και συμφωνήθηκε ρητά ότι σε περίπτωση που τρείς συνεχόμενες εβδομαδιαίες δόσεις δεν πληρωθούν, θα καθίσταται αυτοδικαίως ληξιπρόθεσμη και απαιτητή όλη η απαίτηση που τυχόν θα υπολειπόταν κατά τόκους και κεφάλαιο και ότι η πωλήτρια-δανείστρια θα δικαιούται α) να ζητήσει την έκδοση διαταγής πληρωμής σε βάρος της αγοράστριας - οφειλέτριας, της οποίας οι διαχειριστές Σ.

Α. και Α. Α. -υπόχρεοι από κοινού με αυτή για ολόκληρη την οφειλή κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα- θα ευθύνονται ρητά και ανεπιφύλακτα μετ' αυτής ως πρωτοφειλέτες - αυτοφειλέτες, κοινά, αδιαίρετα και εις ολόκληρον και παραιτούνται από της υπογραφής ρητά και ανεπιφύλακτα κάθε σχετικής ενστάσεως από οποιαδήποτε αιτία και αν προέρχεται και ακόμη των ενστάσεων διζήσεως, διαιρέσεως και ελευθερώσεως και β) να προβαίνει σε είσπραξη της οφειλής και με αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος κάθε κινητής και ακίνητης περιουσίας των ιδίων προσωπικά και της πρώτης εναγομένης.

Επιπροσθέτως ο εκ τρίτου συμβαλλόμενος εγγυητής Γ. Α., με ιδιωτικό συμφωνητικό, εγγυήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 847 επ. του ΑΚ "περί εγγυήσεως" ρητά και ανεπιφύλακτα υπέρ της αγοράστριας-οφειλέτριας και των διαχειριστών αυτής Σ. και Α. Α., ως πρωτοφειλέτης για την καταβολή ολόκληρης της οφειλής κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα και υποχρεώθηκε μετ' αυτών στην καταβολή κοινά, αδιαίρετα και εις ολόκληρον, παραιτούμενος ρητά και ανεπιφύλακτα, από την υπογραφή του συμφωνητικού, κάθε σχετικής ενστάσεώς του, από οποιαδήποτε αιτία και αν προέρχεται και ακόμη των ενστάσεων διζήσεως, διαιρέσεως και ελευθερώσεως (άρθρ. 855 και 862 του ΑΚ), της πωλήτριας-δανείστριας δικαιουμένης να στραφεί εναντίον του για την είσπραξη της οφειλής και με αναγκαστική εκτέλεση.

Ακόμη, προς εξασφάλιση της οφειλής, οι συμβαλλόμενοι συμφώνησαν την εγγραφή προσημειώσεως υποθήκης, ποσού 100.000.000 δραχμών υπέρ της πωλήτριας-δανείστριας επί ακινήτων του εκ των διαχειριστών της οφειλέτριας - αγοράστριας εταιρείας Σ. Α. και του εγγυητή Γ. Α.. Επί πλέον τα συμβαλλόμενα μέρη δήλωσαν ότι παραιτήθηκαν από την υπογραφή του συμφωνητικού ρητά, αμοιβαία και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμά τους και κάθε αγωγή και ένσταση προσβολής διαρρήξεως ή ακύρωσής του για κάθε λόγο και αιτία, ουσιαστικό ή τυπικό και για τους λόγους που αναφέρονται στις διατάξεις των άρθρων 178, 179 και 388 του ΑΚ.

Τέλος οι συμβαλλόμενοι συμφώνησαν ότι αρμόδια για την επίλυση των διαφορών, που θα προέλθουν από τη σχετική σύμβαση, είναι τα δικαστήρια της Κέρκυρας και ότι εφαρμοστέο τυγχάνει το ελληνικό δίκαιο. Το συμφωνητικό αυτό προσκομίστηκε στην Α' ΔΟΥ Κέρκυρας και χαρτοσημάνθηκε με το 8335/3-5-2001 έγγραφο, συνολικού ποσού 2.264.060 δραχμών (1.996.716 για χαρτόσημο και 377.344 για ΟΓΑ χαρτοσήμου).

Περαιτέρω, με το με τις ίδιες χρονολογίες (στο Μπάρι Ιταλίας και στην Κέρκυρα) ιδιωτικό συμφωνητικό "περί εμπορικής συνεργασίας", οι συμβαλλόμενοι σ' αυτό συμφώνησαν ότι η εμπορική τους συνεργασία διέπεται από τους αναφερόμενους στο συμφωνητικό αυτό όρους και συγκεκριμένα: α) η πωλήτρια θα εκδίδει τα τιμολόγια πωλήσεως επ' ονόματι της αγοράστριας με πίστωση σαράντα πέντε ημερών β) το ύψος (πλαφόν) της χορηγούμενης πίστωσης για την εξόφληση των τιμολογίων πωλήσεως στο παραπάνω χρονικό διάστημα των σαράντα πέντε ημερών, κατά ρητή συμφωνία των συμβαλλόμενων μερών, θα ανέρχεται μέχρι του συνολικού ποσού των 45.000.000 δραχμών, εντός του οποίου η αγοράστρια εταιρεία υποχρεωνόταν να εξοφλεί τα με πίστωση τιμολόγια είτε με μετρητά είτε με οπισθογραφημένες επιταγές πελατών της, που θα μεταβίβαζε στην πωλήτρια, πληρωτέες πάντα στο χρονικό διάστημα των 45 ημερών της πίστωσης, γ) στην περίπτωση που η συναλλαγή μεταξύ των συμβαλλομένων ξεπερνούσε στο συμφωνημένο διάστημα της πίστωσης των 45 ημερών, το πλαφόν των 45.000.000 δραχμών, το επιπλέον ποσό, που τυχόν θα προέκυπτε, θα καταβαλλόταν από μέρους της αγοράστριας στην πωλήτρια εξ ολοκλήρου με μετρητά, προκαταβολικά κατά την παραγγελία των κρεάτων, δ) η πωλήτρια είχε δικαίωμα οποτεδήποτε να αρνηθεί την πώληση κρεάτων προς την αγοράστρια, στην περίπτωση που αυτή θα καθυστερούσε την εξόφληση των με πίστωση τιμολογίων πέραν του χρονικού διαστήματος των 45 ημερών και του πλαφόν των 45.000.000 δραχμών, ε) επιπλέον η πωλήτρια διατήρησε ρητά και ανεπιφύλακτα το δικαίωμα να αρνηθεί απροειδοποίητα και οποτεδήποτε την πώληση κρεάτων προς την αγοράστρια, στην περίπτωση που η τελευταία θα γινόταν υπερήμερη ως προς την καταβολή οποιασδήποτε ληξιπρόθεσμης δόσης που συμφώνησαν οι συμβαλλόμενοι με το από ημερομηνία 21-4-2001 ανωτέρω πρώτο συμφωνητικό αναγνώρισης χρέους και ρύθμισης οφειλής προερχόμενης από προγενέστερη του συμφωνητικού συναλλαγή μεταξύ των συμβαλλομένων μερών και να καταγγείλει αζημίως γι' αυτή την εμπορική συνεργασία, στ) η συναλλαγή θα γινόταν στο όνομα της αγοράστριας και οι συμβαλλόμενοι με το συμφωνητικό διαχειριστές δήλωσαν ανεπιφύλακτα ότι θα ευθύνονται ατομικά ως αυτοφειλέτες-πρωτοφειλέτες, κοινά, αδιαίρετα και εις ολόκληρον μετ' αυτής, παραιτούμενοι, από της υπογραφής του συμφωνητικού ρητά και ανεπιφύλακτα, των ενστάσεων διζήσεως, διαιρέσεως και ελευθερώσεως για την αποπληρωμή όλων των με πίστωση τιμολογίων και των τυχόν οφειλόμενων τόκων και εξόδων, σε κάθε περίπτωση καθυστερημένης εξοφλήσεως αυτών και με αναγκαστική εκτέλεση και ζ) προς εξασφάλιση της πωλήτριας εκ των εκάστοτε χρεωστικών υπολοίπων που θα προκύπτουν από τα τιμολόγια πωλήσεως με πίστωση και τη διευκόλυνση της μελλοντικής είσπραξης κάθε οφειλόμενου ποσού κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα και προς αποφυγή επικείμενου κινδύνου απώλειας, οι συμβαλλόμενοι συμφώνησαν ρητά και ανεπιφύλακτα την εγγραφή προσημειώσεως υποθήκης μέχρι του ποσού των 45.000.000 δραχμών πλέον τόκων και εξόδων υπέρ της πωλήτριας και σε βάρος του αναφερόμενου στο συμφωνητικό ακινήτου (οικοπέδου) του εκ των διαχειριστών της αγοράστριας.

Από τα ανωτέρω συμφωνητικά, μη απαιτουμένης της ερμηνείας των δηλώσεων των συμβαλλομένων μερών σύμφωνα με τα άρθρα 173 και 200 ΑΚ, με σαφήνεια προκύπτει ότι με το πρώτο από αυτά δεν συμφωνήθηκε συμβιβασμός, αφού η πωλήτρια δεν προέβη σε καμία μείωση της απαιτήσεως, αλλά καταρτίστηκε σύμβαση αναγνώρισης χρέους με πρόσθετη σύμβαση εγγυήσεως, όπως ρητά και στο κείμενο του συμφωνητικού αναφέρεται (ως σύμβαση αναγνωρίσεως χρέους του άρθρου 873 ΑΚ, με πρόσθετη παρεπόμενη σύμβαση εγγυήσεως).

Ενώ ούτε με το δεύτερο συμφωνητικό καταρτίστηκε συμβιβασμός μεταξύ των συμβαλλομένων, αλλά συμφωνήθηκαν ρητά οι όροι της εμπορικής συνεργασίας αυτών (άρθρ. 361 ΑΚ) με πρόσθετη εμπράγματη εγγύηση υπέρ της αγοράστριας για την πιστή εφαρμογή των όρων της συμβάσεως. Κατόπιν αυτών, το Εφετείο εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία είχε γίνει εν μέρει δεκτή η ένδικη αγωγή ως προς τον δεύτερο ενάγοντα αναιρεσείοντα και απέρριψε στο σύνολό της την αγωγή που εδίωκε την επιδίκαση στους αναιρεσείοντες δικηγορικής αμοιβής, για τον συμβιβασμό που πέτυχαν να συναφθεί μεταξύ των αναιρεσιβλήτων και της προαναφερόμενης ιταλικής εταιρίας.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, με ανεπαρκείς, ασαφείς ή αντιφατικές αιτιολογίες τις διατάξεις που προεκτέθηκαν, αφού, με βάση τις παραδοχές την προσβαλλόμενης απόφασης, δεν υπήρξε έρις ή αβεβαιότητα ως προς την ύπαρξη, την έκταση ή τον χρόνο εκπληρώσεως των υποχρεώσεων της οφειλέτριας (αγοράστριας) και των αντίστοιχων δικαιωμάτων της δανείστριας (πωλήτριας) ούτε τέθηκε θέμα αβεβαιότητας της εισπράξεως και εντεύθεν επισφάλειας των σχετικών απαιτήσεων της δανείστριας και με τις επίμαχες συμβάσεις σκοπήθηκε απλώς ο διακανονισμός του τρόπου εξοφλήσεως των μη αμφισβητούμενων και αναγνωριζόμενων γιαυτό παλαιών οφειλών, καθώς και η συνομολόγηση των όρων της μελλοντικής συνεργασίας των συμβαλλομένων.

Επομένως πρέπει να απορριφθoύν ως αβάσιμοι οι περί του αντιθέτου, από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, δυο λόγοι της αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-4-2004 αίτηση για αναίρεση της 6417/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων, που ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό (1100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2005.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 Ιανουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ