Supreme Court dismisses appeals on procedural grounds, rejecting arguments that appellate court exceeded its authority.

Απόφαση 427 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 427/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή και Σπυρίδωνα Κουτσοχρήστο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 20 Σεπτεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Α. Του αναιρεσείοντος: Γ. Π. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μπιλέκα και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ζ. Χ. του Κ., 2) Β. Χ. του Κ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θάνο Πέτσο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Β. Των αναιρεσειόντων: 1) Ζ. Χ. του Κ., 2) Β. Χ. του Κ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θάνο Πέτσο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Π. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μπιλέκα και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23/11/2012 αγωγή των υπό στοιχείο Α ήδη αναιρεσιβλήτων και υπό στοιχείο Β ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο ....

Εκδόθηκε η 18/1245/47/2013 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου με την οποία κήρυξε εαυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση προς εκδίκαση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Βέροιας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 67/ΤΠ/2014 μη οριστική και 78/ΤΠ/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και η 739/2020 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο υπό στοιχείο Α αναιρεσείων με την από 18/6/2020 αίτησή του και οι υπό στοιχείο Β αναιρεσείοντες με την από 23/7/2020 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του υπό στοιχείο Α αναιρεσείοντος και υπό στοιχείο Β αναιρεσιβλήτου, ζήτησε την παραδοχή της από 18/6/2020 αιτήσεως, την απόρριψη της από 23/7/2020 αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 246 ΚΠολΔ που εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης μπορεί αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου, να διατάξει την ένωση και συνεκδίκαση περισσότερων εκκρεμών ενώπιον του δικών ανάμεσα στους ίδιους ή διαφορετικούς διαδίκους αν υπάγονται στην ίδια διαδικασία και κατά την κρίση του, διευκολύνεται ή επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης ή επέρχεται μείωση των εξόδων.

Στην προκειμένη περίπτωση κατά την αναφερομένη στην αρχή της παρούσης αποφάσεως δικάσιμο αυτού του Δικαστηρίου (20-9-2021), συζητήθηκαν η (πρώτη) από 18-6-2020 αίτηση αναιρέσεως του Γ. Π. του Ι. και η (δευτέρα) από 23-7-2020 αίτηση αναιρέσεως του Ζ. Χ. του Κ. και του Β. Χ. του Κ., που στρέφονται αμφότερες κατά της υπ' αριθμ. 739/2020 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Οι παραπάνω αυτές δύο αιτήσεις πρέπει να συνεκδικασθούν, γιατί είναι συναφείς και έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η δίκη και επέρχεται μείωση των εξόδων. Οι εν λόγω αιτήσεις αναιρέσεως ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 564 και 566 § 1 ΚΠολΔ) και συνεπώς είναι παραδεκτές (άρθρο 577 § 1 ΚΠολΔ), οπότε πρέπει να ερευνηθεί το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων εκάστης εξ αυτών (άρθρο 577 § 3 ΚΠολΔ).

Οι αναιρεσίβλητοι της πρώτης αιτήσεως αναιρέσεως και αναιρεσείοντες της δευτέρας αιτήσεως αναιρέσεως Ζ. Χ. του Κ. και Β. Χ. του Κ., με την από 23-11-2012 αγωγή τους που ασκήθηκε εναντίον του αναιρεσείοντος της πρώτης αιτήσεως αναιρέσεως και αναιρεσιβλήτου της δευτέρας αιτήσεως αναιρέσεως Γ. Π. του Ι., ζήτησαν να υποχρεωθεί ο τελευταίος να τους καταβάλει για τους αναφερομένους σ' αυτήν (την αγωγή) λόγους τα επίσης στην αγωγή τους αναφερόμενα επί μέρους χρηματικά ποσά και με την ως άνω αναιρεσιβαλλομένη υπ' αριθμ. 739/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης ο προαναφερθείς Γ.

Π. του Ι., υποχρεώθηκε να καταβάλει από κοινού στους ως άνω ενάγοντες (και αναιρεσιβλήτους της πρώτης αναιρέσεως και αναιρεσείοντες της δευτέρας αναιρέσεως) Ζ. Χ. του Κ. και Β. Χ. του Κ., το χρηματικό ποσόν των πενήντα τριών χιλιάδων τριακοσίων εβδομήντα πέντε ευρώ και ενενήντα οχτώ λεπτών (53.375,98 €) νομιμοτόκως από της επομένης της επιδόσεως της αγωγής τους μέχρις εξοφλήσεως.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίον περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 11/2017, ΑΠ 1185/2017).

Ως κανόνας ουσιαστικού δικαίου, η παραβίαση του οποίου ιδρύει λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως, νοείται εκείνος που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση των δικαιωμάτων και την γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις, χωρίς να ενδιαφέρει σε ποιό επίπεδο εντάσσεται ο κανόνας από άποψη ιεραρχίας των πηγών του δικαίου (ΑΠ 1556/2018, ΑΠ 637/2017).

Εξάλλου κατά την έννοια του λόγου αναίρεσης από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και υφίσταται συνεπώς εκ πλαγίου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι να μην μπορεί να ελεγχθεί αν στην συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε (ΟλΑΠ 1/1999), ενώ από την διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγο αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη και ο αντίστοιχος λόγος αναιρέσεως εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 1113/2019, ΑΠ 358/2017, ΑΠ 1506/2013).

Ο λόγος δε αναίρεσης που ερείδεται σε εσφαλμένη (ή αναληθή) προϋπόθεση, περίπτωση η οποία συντρέχει όταν με αυτόν υποστηρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση "δέχθηκε ή δεν δέχθηκε: κάτι, ενώ από τον έλεγχο αυτής στο πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ, προκύπτει το αντίθετο, απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 10/2021, ΑΠ 58/2018, ΑΠ 2090/2017, ΑΠ 255/2010, ΑΠ 269/1993).

Περαιτέρω κατά την διάταξη του άρθρου 371 ΑΚ "αν ο προσδιορισμός της παροχής ανατέθηκε σε έναν από τους συμβαλλομένους ή σε τρίτον, σε περίπτωση αμφιβολίας θεωρείται ότι ο προσδιορισμός πρέπει να γίνει με δίκαιη κρίση. Άν δεν έγινε με δίκαιη κρίση ή βραδύνει γίνεται από το δικαστήριο". Με την διάταξη του πρώτου εδαφίου του εν λόγω άρθρου, που αποτελεί ειδική έκφραση των αρχών της καλής πίστης, παρέχεται η δυνατότητα, η οποία απορρέει από την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων (άρθρο 361 ΑΚ), ανάθεσης του προσδιορισμού της παροχής σε κάποιον από τους συμβαλλομένους ή σε τρίτον, ο οποίος υποχρεούται να προβεί στον προσδιορισμό της παροχής εν αμφιβολία με δίκαιη κρίση.

Από την διατύπωση του πρώτου εδαφίου του ως άνω άρθρου προκύπτει ότι η εφαρμογή του εκτείνεται στις συμβατικές ενοχές, ενώ επίσης είναι δυνατή η εφαρμογή του και στην περίπτωση που στην σύμβαση ορίζεται ότι η παροχή θα προσδιοριστεί από τα μέρη με μεταγενέστερη συμφωνία. Προϋποθέσεις εφαρμογής του ως άνω άρθρου είναι η ύπαρξη αοριστίας της παροχής, η οποία πρέπει να είναι ηθελημένη και υφίσταται υπό την έννοια ότι κατά την κατάρτιση της σύμβασης και μετά την σύσταση της ενοχής, το περιεχόμενο της παροχής δεν προσδιορίστηκε πλήρως στην σύμβαση κατ' έκταση, χρόνο, τόπο και τρόπο καταβολής, είδος, βάρος ή κατ' άλλα στοιχεία και δεν είναι δυνατή η αναπλήρωση της αοριστίας αυτής με την ερμηνεία κατά τις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ.

Όρος εφαρμογής του πιο πάνω άρθρου είναι όχι μόνον η ύπαρξη της ως άνω αοριστίας της παροχής, αλλά και η ανάθεση με την σύμβαση τής συμπληρώσεως της δια του προσδιορισμού της παροχής σε έναν από τους συμβαλλόμενους ή σε τρίτο, σε έναν ή περισσότερους. Επίσης, ο προσδιορισμός της παροχής δύναται να συμφωνηθεί ότι αφήνεται στην κρίση και των δύο μερών και είναι δυνατόν να ανατέθηκε με την συμφωνία από κοινού στους συμβαλλομένους.

Εξάλλου όπως προκύπτει από το δεύτερο εδάφιο του ως άνω άρθρου 371 ΑΚ, αν ο προσδιορισμός της παροχής δεν έγινε (από συμβαλλόμενο ή τρίτο) κατά δίκαιη κρίση ή βραδύνει, ανεξαρτήτως υπαιτιότητος, γίνεται από το δικαστήριο. Το δικαστήριο επιλαμβάνεται μετά από αγωγή του ή των συμβαλλομένων και υποκαθιστά εκείνον, στον οποίο είχε ανατεθεί το δικαίωμα του προσδιορισμού της παροχής, όταν αυτός προέβη στον προσδιορισμό με κρίση άδικη ή αν βραδύνει ή αρνείται ή αδυνατεί προς τούτο.

Επίσης το δικαστήριο επιλαμβάνεται μετά από αγωγή και όταν ο προσδιορισμός της παροχής ανατέθηκε στη δίκαιη κρίση και των δύο μερών και το ένα αρνείται ή βραδύνει να αποδεχθεί τις απόψεις του άλλου. Η απόφαση του δικαστηρίου, κατά το ως άνω εδ. 2 του άρθρου 371 ΑΚ, που είναι προσδιοριστική της παροχής, συμπληρώνει την σύμβαση ως προς την αοριστία της παροχής, υποκαθιστώντας την βούληση των συμβαλλομένων και είναι διαπλαστικού χαρακτήρα, με αναδρομική δύναμη (ΑΠ 1114/2018, ΑΠ 533/2016).

Επί της υπό στοιχείο α' αναιρέσεως:

Με τον πρώτον λόγον της πρώτης αιτήσεως αναιρέσεως, ο αναιρεσείων Γ. Π. προσάπτει στην ως άνω προσβαλλομένη απόφαση την απορρέουσα από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ πλημμέλεια και ειδικότερα, του ότι το προαναφερθέν Δικαστήριο με ανεπαρκείς αιτιολογίες προσδιόρισε εσφαλμένως την συνολικώς πωληθείσα ποσότητα μήλων αλλά και την παραχθείσα ποσότητα μήλων, με συνέπεια να διαμορφωθεί διαφορετικά το οφειλόμενο εκ μέρους του τίμημα, ενώ ισχυρίζεται ακόμη ότι για τον καθορισμό του συμφωνηθέντος τιμήματος ερμηνεύθηκαν εσφαλμένως οι διατάξεις του άρθρου 371 ΑΚ, προσάπτοντας στην προσβαλομένη απόφαση την απορρέουσα από το άρθρο 559 αριθ. 1 πλημμέλεια.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την παραπάνω προσβαλλομένη απόφαση δέχθηκε αναιρετικώς ανελέγκτως κατά το ενδιαφέρον την σχετική αναιρετική διαδικασία, μέρος επί λέξει τα εξής: "Οι εκκαλούντες - εφεσίβλητοι - ενάγοντες τυγχάνουν αγρότες, δραστηριοποιούμενοι στην ευρύτερη περιοχή της ... , ασχολούμενοι, κυρίως, με την καλλιέργεια βαμβακιού, σιταριού και οπωροκηπευτικών.

Ο εφεσίβλητος - εκκαλών - εναγόμενος διατηρεί στη ..., ατομική επιχείρηση - φυτώριο, με αντικείμενο την εμπορία πολλαπλασιαστικού υλικού, δενδρυλλίων, φυτοφαρμάκων και αγροτικών προϊόντων, ενώ τυγχάνει και αποκλειστικός αντιπρόσωπος της δικαιούχου εκμετάλλευσης της ποικιλίας μηλιών τύπου "...", εταιρείας ιταλικού δικαίου με την επωνυμία "...".

Στις αρχές του έτους 2007, κατόπιν επαφών και συνεννοήσεων με τον αντίδικό τους, οι εκκαλούντες - εφεσίβλητοι - ενάγοντες αποφάσισαν να συμμετάσχουν στην ομάδα καλλιεργητών των μηλιών "...", της περιοχής τους. Έτσι, ήλθαν σε συμφωνία με τον εφεσίβλητο - εκκαλούντα - εναγόμενο, το περιεχόμενο της οποίας αποτύπωσαν στο, από 19.02.2009, ιδιωτικό συμφωνητικό διετούς διάρκειας, που συνυπέγραψαν, λήξης στις 31.12.2010, του οποίου, όμως, οι όροι εξακολούθησαν να εφαρμόζονται μεταξύ τους και μετά τη λήξη του και μέχρι την άσκηση της ως άνω αγωγής.

Βάσει της συμφωνίας αυτής, το Μάρτιο του έτους 2007, οι εκκαλούντες - εφεσίβλητοι - ενάγοντες αγόρασαν από τον εφεσίβλητο - εκκαλούντα - εναγόμενο και φύτεψαν σε ιδιόκτητη αγροτική, συνενωμένη έκταση 100 στρεμμάτων, κείμενη στην περιοχή ... ... ν..., ανήκουσα κατά 40 στρέμματα και 60 στρέμματα αντιστοίχως, στην κυριότητά τους, δένδρα της ανωτέρω ποικιλίας, τα οποία άρχισαν να καλλιεργούν υπό τις οδηγίες και την επίβλεψη εξειδικευμένων γεωπόνων του τελευταίου, που τους παρείχαν την τεχνογνωσία τους μέσω της κατάρτισης ετήσιων προγραμμάτων επέμβασης, αφού οι ίδιοι στερούνταν οποιασδήποτε καλλιεργητικής εμπειρίας του συγκεκριμένου αγροτικού προϊόντος.

Περαιτέρω, συμφωνήθηκε ότι οι παραγόμενες ποσότητες μήλων θα πωλούνταν από τους άνω παραγωγούς στον εφεσίβλητο - εκκαλούντα - εναγόμενο ή σε τρίτους υποδεικνυόμενους από τον ίδιο, βάσει της τρέχουσας, ετήσιας (πραγματικής) εμπορικής αξίας τους, η δε παραγωγή, κατά τις διαβεβαιώσεις του τελευταίου, έμπειρου περί την καλλιέργεια της προαναφερόμενης ποικιλίας μηλιάς, δεν θα υπολείπονταν των 4,5 τόνων καρπού ανά στρέμμα, ετησίως, έναντι καλλιεργητικού κόστους μη υπερβαίνοντος το ποσό των 300 € ανά στρέμμα.

Ακολούθως, αποδείχθηκε ότι, από το δεύτερο χρόνο της καλλιέργειας και μετά (τον πρώτο χρόνο η καρποφορία αναμενόταν ελάχιστη) παρατηρήθηκε το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας, δηλαδή, της μη πλήρους ανθοφορίας των δένδρων κάθε δεύτερο χρόνο, ήτοι, για το ενδιαφέρον, εν προκειμένω, διάστημα, για τα έτη 2008, 2010 και 2012, κατά τα οποία οι μηλιές δεν απέδωσαν την υπεσχημένη από τον εφεσίβλητο - εκκαλούντα - εναγόμενο ποσότητα μήλων.

Η παρενιαυτοφορία αποτελεί ένα εγγενές χαρακτηριστικό της ποικιλίας μηλιάς ..., το οποίο εκδηλώνεται έντονα στην ..., λόγω των επικρατουσών κλιματικών συνθηκών της περιοχής, όπως εκτίθεται στην εκτιμώμενη ελεύθερα (άρθρο 387 ΚΠολΔ), από 06.11.2015, έκθεση πραγματογνωμοσύνης του γεωπόνου Μ. Τ. του Ν., που κατατέθηκε στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με αριθμό 36/06.11.2015, στης οποίας τις ορθές σκέψεις και τα συμπεράσματα αναφέρεται και το παρόν Δικαστήριο, δεδομένου ότι δεν αντικρούονται από άλλα αποδεικτικά στοιχεία.

Ειδικότερα, αποδείχθηκε, όπως διαπιστώθηκε και από τον παραπάνω πραγματογνώμονα κατά την επίσκεψή του, στις 12.08.2015, στο μηλεώνα των εκκαλούντων - εφεσιβλήτων - εναγόντων (η οποία επίσκεψη, σημειωτέον, παρίστατο αναγκαία και επιβεβλημένη προκειμένου να αποκτήσει ιδία αντίληψη των επικρατουσών συνθηκών για να προβεί στην ανατεθείσα σε αυτόν, από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, πραγματογνωμοσύνη και ουδόλως σχετίζεται με το προβλεπόμενο στις διατάξεις των άρθρων 355-367 ΚΠολΔ, αποδεικτικό μέσο της αυτοψίας, που διενεργείται από δικαστή ή πολυμελές δικαστήριο, κατ' άρθρο 357 ΚΠολΔ, όπως αβασίμως διατείνεται ο εφεσίβλητος - εκκαλών - εναγόμενος), ότι επρόκειτο για σύγχρονο και φροντισμένο οπωρώνα, που είχε δεχθεί όλες τις καλλιεργητικές φροντίδες που ορίζονται από την ορθή γεωργική πρακτική, στον οποίο τα δένδρα μηλιάς τελούσαν σε καλή θρεπτική κατάσταση, ανάπτυξη και διαμόρφωση (βλ.

σχετ. και την ΑΠ 1100/21.12.2015 έκθεση της Ε. Μ., για την οποία έγινε σχετική αναφορά παραπάνω, σύμφωνα με την οποία τα αίτια που προκαλούν την παρενιαυτοφορία μπορεί να είναι γενετικά ή προερχόμενα από τις καλλιεργητικές πρακτικές των αγροτών). Επίσης, από απόψεως φυτοϋγείας, ο μηλεώνας ήταν σε καλή κατάσταση, καθαρός από ζιζάνια και με καλό σύστημα άρδευσης.

Εξάλλου, στο μηλεώνα υφίσταντο δένδρα με ικανοποιητική παραγωγή και γειτνιάζοντα δένδρα με καθόλου ή ελάχιστη παραγωγή, σε τυχαίες θέσεις επί της γραμμής φύτευσης, τα οποία έφεραν πλούσια βλάστηση και είχαν δεχθεί, προφανώς, τις ίδιες καλλιεργητικές φροντίδες (θρέψη, λίπανση, άρδευση, κλάδεμα, φυτοπροστασία κλπ).

Ο άνω πραγματογνώμονας διαπίστωσε επίσης ότι οι εκκαλούντες - εφεσίβλητοι - ενάγοντες διαθέτουν επαρκή και ικανοποιητική εμπειρία στην καλλιέργεια και τη φυτοπροστασία της συγκεκριμένης ποικιλίας μηλιάς, αλλά και τον απαραίτητο μηχανολογικό εξοπλισμό για την εκτέλεση των καλλιεργητικών εργασιών, τις οποίες, μέχρι τότε, είχαν εφαρμόσει σύμφωνα με τις παρασχεθείσες σε αυτούς οδηγίες των προαναφερόμενων εξειδικευμένων γεωπόνων της εταιρείας "... ...", που ήταν ορθές και σύμφωνες με τα οριζόμενα στη γεωπονική επιστήμη.

Από τα ανωτέρω εξάγεται το προαναφερόμενο συμπέρασμα, ότι δηλαδή, η εμφανισθείσα παρενιαυτοφορία δεν συνιστούσε αποτέλεσμα της κακής καλλιέργειας εκ μέρους των άνω παραγωγών, αλλά ένα εγγενές χαρακτηριστικό της καλλιεργούμενης ποικιλίας μηλιάς. Βεβαίως, όπως εκτίθεται και στην προαναφερόμενη έκθεση πραγματογνωμοσύνης, διακυμάνσεις, σε ποσοστό 40% έως 60%, της συνολικής παραγωγής δύο συνεχόμενων ετών είναι πολύ συνηθισμένες στους περισσότερους μηλεώνες, πλην όμως, το ζήτημα στην κρινόμενη περίπτωση, είναι η έντονη παρενιαυτοφορία, δηλαδή, η μεγάλη διακύμανση της παραγωγής από τη μία χρονιά στην επομένη, καθώς και ο χαμηλός μέσος όρος παραγωγής δύο συνεχόμενων ετών, που συνιστούν αρνητικά στοιχεία για την οικονομική απόδοση της καλλιέργειας (να σημειωθεί δε ότι, όπως εκτίθεται στην ίδια έκθεση, τα σκευάσματα που προτάθηκαν και χορηγήθηκαν από την εταιρεία "..." και αφορούν διαφυλλικά λιπάσματα, συνέβαλαν μεν στη βελτίωση της ποιότητας των καρπών, ωστόσο όμως, δεν ήταν δυνατό να άρουν το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας, η δε ωφέλειά τους ίσως ήταν δυσανάλογη του κόστους τους).

Οι διαφορετικές δε κλιματικές συνθήκες στην περιοχή της ... καθιστούν την παρενιαυτοφορία ακόμη εντονότερη και το μέσο όρο παραγωγής μήλων δύο συνεχόμενων ετών ακόμη πιο χαμηλό σε σχέση με άλλες περιοχές. Επισημαίνεται δε ότι η αντιμετώπιση του φαινομένου δεν είναι εύκολη και απαιτείται επιπλέον έρευνα και πειραματισμός στις ελληνικές συνθήκες...

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι, σε εκτέλεση της μεταξύ τους σύμβασης, οι εκκαλούντες - εφεσίβλητοι - ενάγοντες εξέδωσαν τα υπ' αριθ. 02/21.11.2011, 03/21.11.2011, 04/21.11.2011, 05/24.11.2011, 10/25.10.2011, 12/26.10.2011, 14/29.10.2011 και 15/30.10.2011 τιμολόγια δυνάμει των οποίων πώλησαν στον εφεσίβλητο - εκκαλούντα - εναγόμενο μήλα, συνολικού βάρους 209.062 κιλών, έναντι τιμής ασφαλείας 0,30 €/κιλό.

Το οριστικό τίμημα, κατά τα συμφωνηθέντα μεταξύ των διαδίκων, θα καθοριζόταν μεταγενέστερα, βάσει της τρέχουσας εμπορικής αξίας του προϊόντος, κατά τη συνήθη τιμή εμπορίας του στις συναλλαγές, με τρόπο ενιαίο και για τους δύο παραγωγούς λόγω της κοινής τους καλλιέργειας σε συνενωμένη αγροτική έκταση.

Για την επίδικη χρονική περίοδο 2011-2012, η περίοδος πώλησης μήλων ξεκίνησε τον Οκτώβριο του έτους 2011 και ολοκληρώθηκε το Μάιο του έτους 2012. Οι συνολικοί τόνοι εγχώριων μήλων ... που πουλήθηκαν κατά την περίοδο 2011-2012, ανήλθαν σε 50.677 κιλά μήλα κατηγορίας 70-80 (ποσοστό 9,58% της συνολικής πωληθείσης ποσότητας), 15.287 κιλά μήλα κατηγορίας 75-80 (ποσοστό 2,89% της συνολικής πωληθείσης ποσότητας) και 357.974 κιλά κατηγορίας 80+ (ποσοστό 67,65% της συνολικής πωληθείσης ποσότητας), ήτοι, ολικώς, σε 423.938 κιλά.

Τα παραπάνω ποσά αποδεικνύονται από το συνδυασμό των προσκομιζόμενων με επίκληση αποδεικτικών μέσων των διαδίκων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και η έγγραφη ανάλυση μέσων τιμών πώλησης μήλων εσοδείας Οκτωβρίου 2011 ανά κατηγορία βάσει βιβλίων του εφεσιβλήτου - εκκαλούντος - εναγομένου. Επιπροσθέτως, τα ποσά αυτά λήφθηκαν υπόψη, αφενός και κατά τη διενεργηθείσα λογιστική πραγματογνωμοσύνη, με αριθμό πράξης κατάθεσης στη γραμματεία του Πρωτοδικείου Βέροιας 38/10.11.2015, του ορισθέντος από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο λογιστή Α.

Κ. (για τη διεξαγωγή της οποίας ο εφεσίβλητος - εκκαλών - εναγόμενος, ανταποκρινόμενος μερικώς στο αίτημα του πραγματογνώμονος για την απόδοση σε αυτόν των απαιτούμενων εγγράφων, του απέστειλε αναλύσεις και καρτέλες πώλησης και παραλαβής μήλων ..., εκκαθαρίσεις των εναγόντων και συγκεντρωτική κατάσταση πωλήσεων με ανάλυση ποσοτήτων, τιμών και αξιών, που επισυνάπτονται στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης), αφετέρου δε και κατά τη σύνταξη της, από 29.12.2015, τεχνικής έκθεσης του συμβούλου επιχειρήσεων-λογιστή Ε.

Π., που ορίστηκε από τον εφεσίβλητο-εκκαλούντα-εναγόμενο. Εξάλλου, οι συνολικοί τόνοι εγχώριων μήλων "...", που πουλήθηκαν κατά την ίδια χρονική περίοδο, σύμφωνα με την προαναφερόμενη ανάλυση μέσων τιμών, ανήλθαν σε 105.220 κιλά (ποσοστό 19,88% της συνολικής πωληθείσης ποσότητας). Δηλαδή, για την άνω χρονική περίοδο, οι συνολικοί τόνοι εγχώριων μήλων ...

και ..., που πουλήθηκαν, ανήλθαν σε 529.158 κιλά. Σημειώνεται δε πως ο εφεσίβλητος - εκκαλών - εναγόμενος βάλλει κατά της προαναφερόμενης λογιστικής πραγματογνωμοσύνης ισχυριζόμενος ότι ο διορισθείς δικαστικός πραγματογνώμονας δεν έλαβε υπόψη του το σύνολο των παραγωγών με τους οποίους αυτός συνεργάστηκε τα επίμαχα έτη, ωστόσο όμως, ο ισχυρισμός αυτός κρίνεται απορριπτέος ως ουσία αβάσιμος, εφόσον τα προαναφερόμενα ποσά αφορούν τη συνολική παραγωγή και των τριάντα (30) παραγωγών και όχι μόνο την παραγωγή των εκκαλούντων - εφεσιβλήτων -εναγόντων, όπως άλλωστε δέχεται και ο προαναφερόμενος τεχνικός σύμβουλος αυτού.

Ομοίως, απορριπτέος είναι και ο ισχυρισμός του ίδιου διαδίκου ότι δεν λήφθηκε υπόψη κατά τη διενέργεια της λογιστικής πραγματογνωμοσύνης η απολεσθείσα ποσότητα 177.456 κιλών μήλων (φύρα), λόγω της ευπάθειας και της κακής ποιότητας των καρπών, καθόσον, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι δεν μνημονεύονται τα στοιχεία ούτε προσκομίζονται με επίκληση τα σχετικά πρωτόκολλα καταστροφής φύρας, από τα φύλλα εκκαθαρίσεων των τριάντα παραγωγών (σχετικά α6 - α35), που προσκομίζονται με επίκληση από τον εφεσίβλητο - εκκαλούντα - εναγόμενο, συνάγεται ότι η πωληθείσα συνολική ποσότητα των 529.158 κιλών μήλων συνιστά την εναπομείνασα (καθαρή) ποσότητα μετά την αφαίρεση από τη συνολική ποσότητα των 783.238 κιλών μήλων κάθε κατηγορίας, που παραλήφθηκαν από αυτόν από τους παραπάνω παραγωγούς, συνολικής ποσότητας 254.080 κιλών μήλων σκάρτων (=77.832 κιλών) και φύρας (=176.248 κιλών).

Περαιτέρω, ο συνολικός τζίρος πωλήσεων των εγχώριων μήλων ... και ... ανήλθε, για την ίδια ως άνω χρονική περίοδο, στο ποσό των 535.748,35.-€ (=511.376,65.-€ και 24.371,70.-€, αντιστοίχως), ενώ οι τιμές πώλησης των μήλων, ανά κατηγορία, ανήλθε σε 1,218 €/κιλό για την ποιότητα 80+, σε 1,269 €/κιλό για την ποιότητα 75-80, σε 1,102 €/κιλό για την ποιότητα 70-80 και σε 0,241 €/κιλό για την ποιότητα "..." ή B'.

Κατά συνέπεια, η μέση τιμή πώλησης των μήλων, για την περίοδο 2011-2012, ανήλθε στο ποσό των (535.748,35 € : 529.158 κιλά =) 1,013 €/κιλό (με την επισήμανση ότι από το ποσό των 535.748,35 € δεν θα αφαιρεθούν προηγουμένως τα ποσά των πιστωτικών τιμολογίων έκπτωσης πελατών σούπερ μάρκετ, ως επιβαρύνοντα τη μέση τιμή πώλησης των μήλων, κατά το σχετικό ισχυρισμό του εφεσιβλήτου - εκκαλούντος - εναγομένου, καθόσον, πέραν των συναφών καρτελών, όπου αναγράφονται επ' αυτών γενικά στοιχεία, ο τελευταίος δεν προσκομίζει με επίκληση, προς απόδειξη των ισχυρισμού του, τα αντίστοιχα τιμολόγια πώλησης προς τις διάφορες επιχειρήσεις σούπερ μάρκετ, της επίμαχης χρονικής περιόδου, προκειμένου να ελεγχθεί το είδος και το περιεχόμενο των αναγραφόμενων στις καρτέλες τιμολογίων αλλά και τα ποσά αυτών, ώστε να δύναται το Δικαστήριο να αξιολογήσει την ουσιαστική βασιμότητα του επικαλούμενου ισχυρισμού και να υπολογίσει το αφαιρετέο ποσό από τον παραπάνω τζίρο).

Εξάλλου, βάσει του εκδοθέντος από τον εφεσίβλητο - εκκαλούντα - εναγόμενο εκκαθαριστικού σημειώματος, που απέστειλε στους εκκαλούντες - εφεσιβλήτους - ενάγοντες, η ποσότητα των μήλων που αυτός παρέλαβε από τους τελευταίους ανέρχεται, τελικώς, σε 210.692 κιλά. Ως εκ τούτου, αφού ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι, ειδικώς, αναφορικά με την εν λόγω παραληφθείσα ποσότητα μήλων δεν προσκομίζεται με επίκληση από τον εφεσίβλητο - εκκαλούντα - εναγόμενο κανένα πρωτόκολλο καταστροφής φύρας (η οποία, όπως εκτέθηκε, πρέπει να αποδεικνύεται από έγγραφα πρωτόκολλα καταστροφής και δεν δύναται να θεωρεί απλώς υπαρκτή ή εύλογη, σε εικαζόμενο ποσοστό 10-15% επί της παραληφθείσας ποσότητας μήλων, όπως αβασίμως διατείνεται ο εφεσίβλητος - εκκαλών - εναγόμενος, μεταξύ άλλων, στον έκτο λόγο της έφεσής του), έπεται ότι το συνολικό έσοδο (τζίρος) που αποκόμισε αυτός από την εκμετάλλευση της άνω ποσότητας με κάθε τρόπο, ανήλθε στο ποσό των 213.431 € (210.692 κιλά Χ 1,013 €/κιλό).

Η δε ποσότητα των 210.692 κιλών αντιστοιχεί σε ποσοστό 39,82% της συνολικής πωληθείσης ποσότητας των 529.158 κιλών εγχώριων μήλων, από το οποίο (ποσοστό) συνάγεται ταυτότητα, περίπου, αναλογίας μεταξύ των εν λόγω παραδοθέντων κιλών και της διακινηθείσας την περίοδο 2011-2012 συνολικής ποσότητας εγχώριων μήλων. Έτσι, λαμβανόμενης υπόψη της αντίστοιχης ποσότητας εγχώριων μήλων που διακινήθηκε κατά την κρίσιμη χρονική περίοδο, συνάγεται ότι ποσοστό 67,65% της επίμαχης ποσότητας, ήτοι 142.533 κιλά, ήταν ποιότητας 80+, ποσοστό 2,89%, ήτοι 6.089 κιλά, ήταν ποιότητας 75-80, ποσοστό 9,58%, ήτοι 20.185 κιλά, ήταν ποιότητας 70-80 και ποσοστό 19,88%, ήτοι 41.885 κιλά, ήταν ποιότητας ...

ή B'. Συγκρινόμενα τα εν λόγω μεγέθη με τα αναφερόμενα στις ποσότητες που εμφαίνονται στο προαναφερόμενο εκκαθαριστικό που συνέταξε ο εφεσίβλητος - εκκαλών - εναγόμενος το Μάιο του 2012 (στο οποίο κατηγοριοποίησε τις παραδοθείσες ποσότητες μήλων των αντιδίκων του), συνάγεται ότι ως προς τις ποσότητες μήλων ποιότητας 70-80 υφίσταται μικρή απόκλιση, ήτοι 20.185 κιλά (ποσοστό 9,58%) έναντι 23.940 κιλών (δηλ.

ποσοστό 11,36% των 210.692 κιλών) που αναγράφονται στο εκκαθαριστικό, εν αντιθέσει προς τις σημαντικές αποκλίσεις που υφίστανται ως προς τις ποιότητες 80+ και ... ή B', όπου, αντί για 142.533 κιλά μήλα ποιότητας 80+ (ποσοστό 67,65%), στο εκκαθαριστικό αναγράφεται ποσότητα 40.855 κιλών (ποσοστό 19,39%) και αντί για 41.885 κιλά μήλα ...

ή B' (ποσοστό 19,88%), αναγράφεται σε αυτό συνολική παραδοθείσα ποσότητα 113.987 κιλών μήλων ποιότητας ... ή B' (=16.096 κιλά μήλα ... + 97.891 κιλά μήλα Β', ήτοι ποσοστό 54,10%), αν και η συνολική ποσότητα μήλων ποιότητας ... ή B', για την περίοδο 2011-2012, που πώλησε αυτός (εφεσίβλητος - εκκαλών - εναγόμενος) ανήλθε σε 105.220 κιλά, ενώ, παραδοθείσα ποσότητα 31.910 κιλών μήλων αναγράφεται ως "σκάρτα/σάπια", χωρίς ωστόσο, όπως προαναφέρθηκε, να αποδεικνύεται η καταστροφή της με προσκομιζόμενο μετ' επικλήσεως αντίστοιχο πρωτόκολλο καταστροφής, από το οποίο να πιστοποιείται η ποσότητά της.

Αποδεικνύεται, επομένως, ότι ποσότητες μήλων κατηγορίας 80+ υποβιβάστηκαν σε σκάρτα και σε Β' κατηγορία. Εφόσον δε ήθελε ληφθεί υπόψη ο κανόνας ότι οι πωληθείσες ποσότητες μήλων ανά κατηγορία αφορούν ποσότητες μήλων όμοιας κατηγορίας, συνάγεται ότι η παραδοθείσα ποσότητα των 210.692 κιλών μήλων των εκκαλούντων - εφεσιβλήτων - εναγόντων κατηγοριοποιείται ως ακολούθως:

ποιότητα 80+ = 142.533 κιλά, ποιότητα 75-80 = 6.089 κιλά, ποιότητα 70-80 = 20.185 κιλά και ποιότητα ... ή B' = 41.885 κιλά. Τα παραπάνω αποδεικνύονται από το συνδυασμό του συνόλου των προσκομιζόμενων με επίκληση αποδεικτικών μέσων που προαναφέρθηκαν, ενώ ενισχύονται και από τα διαλαμβανόμενα στην ως άνω έκθεση λογιστικής πραγματογνωμοσύνης του Α.

Κ., ο οποίος, όπως εκθέτει, για τη στοιχειοθέτηση της κρίσης του και τη συναγωγή των συμπερασμάτων του έλαβε υπόψη του, πλην των λοιπών εγγράφων της δικογραφίας και τα επιδειχθέντα σε αυτόν εμπορικά βιβλία και στοιχεία της επιχείρησης του εφεσιβλήτου - εκκαλούντος - εναγομένου, τις αναλύσεις και καρτέλες πώλησης και παραλαβής μήλων ..., την εκκαθάριση της παραγωγής των εκκαλούντων - εφεσιβλήτων - εναγόντων και τη συγκεντρωτική κατάσταση πωλήσεων με ανάλυση ποσοτήτων, αξιών και τιμών που συνέταξε ο παραπάνω διάδικος.

Εξάλλου, οι ανωτέρω κρίσεις δεν δύνανται να ανατραπούν από την, από 29.12.2015, τεχνική έκθεση του Ε. Π., ο οποίος, κατά τρόπο γενικό και αόριστο, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η επιχείρηση του εφεσιβλήτου - εκκαλούντος - εναγομένου ορθώς προέβη στην αναφερόμενη στο ως άνω εκκαθαριστικό σημείωμά του κατηγοριοποίηση της παραδοθείσης ποσότητας μήλων των εκκαλούντων - εφεσιβλήτων - εναγόντων, ότι οι ποσότητες της φύρας, προς αποφυγή εξόδων συντήρησης - ψύξης οδηγήθηκαν στη χωματερή (παραδοχή την οποία ουδόλως εκθέτει σε ποια αποδεικτικά στοιχεία στήριξε) και ότι η μέση τιμή πώλησης των μήλων των άνω παραγωγών, συνυπολογιζόμενων και των πιστωτικών τιμολογίων έκπτωσης πελατών σούπερ μάρκετ, πριν από την αφαίρεση των πάσης φύσεως εξόδων, ταυτίζεται με την αναγραφόμενη στην εκκαθάριση, ανερχόμενη, ειδικότερα, σε 1,17 €/κιλό για την κατηγορία ...

A'. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο εφεσίβλητος - εκκαλών - εναγόμενος έπρεπε να καταβάλει στους εκκαλούντες - εφεσιβλήτους - ενάγοντες: για τα 142.533 κιλά μήλα ποιότητας 80+, το ποσό των 173.605,19 € (142.533 Χ 1,218 €/κιλό), για τα 6.089 κιλά μήλα ποιότητας 75-80, το ποσό των 7.726,94 € (6.089 Χ 1,269 €/κιλό), για τα 20.185 κιλά μήλα ποιότητας 70-80, το ποσό των 22.243,87 € (20.185 Χ 1,102 €/κιλό) και για τα 41.885 κιλά μήλα ποιότητας "..." ή B', το ποσό των 10.094,28 € (41.885 Χ 0,241 €/κιλό), ήτοι, συνολικά, για την επίδικη ποσότητα των 210.692 κιλών μηλών έπρεπε αυτός να τους καταβάλει το ποσό των 213.670,28 €.

Εξάλλου, τα πάσης φύσεως έξοδα του εφεσιβλήτου - εκκαλούντος - εναγομένου, όπως αυτά καθορίστηκαν στο προαναφερόμενο ιδιωτικό συμφωνητικό, που υπογράφτηκε μεταξύ των διαδίκων κατά την έναρξη της συνεργασίας τους, το οποίο εξακολούθησε να ισχύει και μετά τη λήξη του (μέχρι την άσκηση της αγωγής) και αφορούν, κατά τα συμφωνηθέντα, το εμπορικό κέρδος (ανά κιλό: 0,12 € για την ποιότητα 80+, 0,11 € για τις ποιότητες 75-80 και 70-80, 0,02 € για την ποιότητα ...

ή Β'), τα δικαιώματα (royalties) της αλλοδαπής εταιρείας ... και τη διαφήμιση (ανά κιλό: 0,12 € για την ποιότητα 80+ και 0,11 € για τις ποιότητες 75-80 και 70-80), τα μεταφορικά πώλησης (0,06.-€/κιλό για εκάστη των ποιοτήτων 80+ και 75-80 και 70-80), τα έξοδα πιστοποίησης (0,01 €/κιλό για καθεμία ποιότητα), τα υλικά συσκευασίας (0,12 €/κιλό για καθεμιά από τις ποιότητες 80+ και 75-8- και 70-80), τα εργατικά διαλογής (0,06 €/κιλό για καθεμία ποιότητα), τα υλικά συγκομιδής - κλούβες (0,03 €/κιλό για καθεμία ποιότητα), το ψυκτικό κόστος (ανά κιλό: 0,07 € για καθεμία από τις ποιότητες 80+, 75-80 και 70-80 και 0,09 € για την ποιότητα ...

ή B') ανέρχονται, βάσει των παραπάνω επιμέρους διακρίσεων, στα ποσά: για την ποιότητα 80+, των 84.094,47 € (=142.533 κιλά Χ 0,59 €/κιλό), για την ποιότητα 75-80, των 3.470,73 € (=6.089 κιλά Χ 0,57 €/κιλό), για την ποιότητα των 70-80, των 11.505,45 € (=20.185 κιλά Χ 0,57 €/κιλό) και για την ποιότητα ... ή B', των 8.795,85 € (=41.885 κιλά Χ 0,21 €/κιλό), ήτοι, στο συνολικό ποσό των 107.866,50 €, στο οποίο πρέπει να προστεθεί και το ποσό των 12.641,52 € για τα μεταφορικά αγοράς (=0,06 €/κιλό Χ 210.692 κιλά).

Δηλαδή, τα έξοδα του εφεσιβλήτου - εκκαλούντος - εναγομένου για την παραδοθείσα ποσότητα μήλων των αντιδίκων του, ανήλθαν, για τις παραπάνω αιτίες, στο ποσό των 120.508,02 €, το οποίο πρέπει να αφαιρεθεί από το καταβλητέο ποσό των 213.670,28 €, πλέον ποσοστού 5% επί του απομένοντος υπολοίπου υπέρ της "... ...", βάσει των συμφωνηθέντων.

Υπολείπεται, έτσι, προς καταβολή το ποσό των 88.504,15.-€, από το οποίο, όμως, πρέπει να αφαιρεθεί, αφενός, το ποσό των 20.004,71 €, που αφορά το υπόλοιπο οφειλόμενο από τους εκκαλούντες - εφεσιβλήτους - ενάγοντες τίμημα αγοράς επί πιστώσει, βάσει τιμολογίων, από τον αντίδικό τους, διαφόρων υλικών και φυτοπροστατευτικών προϊόντων, συνολικής αξίας 25.915,26 €, έναντι της οποίας είχε ήδη καταβληθεί από τον πρώτο από αυτούς το ποσό των 5.910,55 €, απομένοντος προς απόδοση του προαναφερόμενου υπόλοιπου τιμήματος, το οποίο πρέπει να συμψηφιστεί προς το οφειλόμενο σε αυτούς τίμημα από τη διάθεση της παραγωγής τους, όπως άλλωστε και οι ίδιοι συνομολογούν (σημειώνεται ως προς το κονδύλιο αυτό δεν υφίσταται κανένας λόγος έφεσης), αφετέρου δε, το συνολικό ποσό των 15.123,46 €, που συνιστά τη δοθείσα προκαταβολή στους άνω παραγωγούς από τον εφεσίβλητο - εκκαλούντα - εναγόμενο για την παράδοση σε αυτόν της παραγωγής τους.

Έτσι, το τελικό ποσό προς καταβολή ανέρχεται σε 53.375,98 € (=88.504,15 - 20.004,71 - 15.123,46)...".

Με βάση τις παραπάνω παραδοχές προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο περιέλαβε σαφείς και επαρκείς αιτιολογίες που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για ορθή εφαρμογή της σχετικής διάταξης που αφορά το ύψος του οφειλομένου εκ μέρους του εναγομένου τιμήματος των παραπάνω ποσοτήτων πωληθέντων μήλων με βάση "την εναπομείνασα (καθαρή) ποσότητα μετά την αφαίρεση από τη συνολική ποσότητα των 783.238 κιλών μήλων κάθε κατηγορίας, που παραλήφθηκαν από αυτόν από τους παραπάνω παραγωγούς, συνολικής ποσότητας 254.080 κιλών μήλων σκάρτων (=77.832 κιλών) και φύρας (=176.248 κιλών)", όπως επί λέξει αναφέρεται σ' αυτήν (την απόφαση) και ως εκ τούτου ο προναφερθείς αναιρετικός λόγος που απορρέει από το άρθρο 559 αριθ. 19, τυγχάνει αβάσιμος και απορριπτέος.

Ο αναιρεσείων της πρώτης αιτήσεως ισχυρίσθηκε ακόμη με τον πρώτον αναιρετικό λόγο από τον αριθμό 1 άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι με την προσβαλλομένη απόφαση έγινε εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 371 ΑΚ, γιατί ενώ δέχθηκε την κατηγοριοποίηση της συνολικής παραγωγής στην συνέχεια την ανήρεσε διαμορφώνοντας μέση τιμή ανεξάρτητα από ποιοτικά χαρακτηριστικά.

Ο λόγος αυτός κρίνεται απαράδεκτος, αφενός ως αόριστος, καθόσον δεν προσδιορίζεται στο αναιρετήριο δικόγραφο, σε τι ακριβώς συνίσταται η εσφαλμένη εφαρμογή του ως άνω άρθρου 371 ΑΚ αλλά και γιατί στηρίζεται στην ανακριβή προϋπόθεση ότι το Εφετείο εφάρμοσε την επικαλούμενη διάταξη, πράγμα που δεν προκύπτει από τις προπαρατεθείσες παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης του.

Σε κάθε περίπτωση όμως, ο ίδιος λόγος κρίνεται αβάσιμος, καθόσον υπό τα προεκτεθέντα πραγματικά περιστατικά, που αναιρετικά ανέλεγκτα δέχθηκε το Εφετείο ότι αποδείχθηκε ότι ο προσδιορισμός του σχετικού οφειλομένου τιμήματος δεν αφέθηκε σε έναν εκ των εν λόγω συμβαλλομένων ή σε τρίτους αλλά συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων ότι οι "παραγόμενες ποσότητες μήλων θα πωλούνταν από τους άνω παραγωγούς στον εφεσίβλητο - εκκαλούντα - εναγόμενο ή σε τρίτους υποδεικνυόμενους από τον ίδιο, βάσει της τρέχουσας, ετήσιας (πραγματικής) εμπορικής αξίας τους".

Περαιτέρω κατά το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται "αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσεκόμισαν". Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, για την ίδρυση του σχετικού λόγου αναιρέσεως, αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για την λήψη υπόψη προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 341 και 346 ΚΠολΔ.

Ο ανωτέρω λόγος είναι αβάσιμος, αν αποδεικνύεται από την απόφαση ότι λήφθησαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθησαν και των οποίων έγινε επίκληση. Συνήθως αρκεί προς τούτο η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολογήσεως καθενός και χωρίς διάκριση από ποια αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη.

Μόνον αν από την γενική αυτή αναφορά σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της αποφάσεως δεν προκύπτει κατά τρόπο αναμφίβολο ότι λήφθηκε υπόψη κάποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, στοιχειοθετείται ο αναιρετικός αυτός λόγος. Μη λήψη υπόψη πάντως δεν συνάγεται από μόνο το γεγονός ότι μνημονεύονται στην απόφαση ορισμένα μόνο από τα προσκομισθέντα με επίκληση έγγραφα όχι όμως και τα φερόμενα ως αγνοηθέντα.

Επίσης ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν προσέδωσε στο αποδεικτικό μέσο την αποδεικτική βαρύτητα που υποστηρίζει ο αναιρεσείων ότι αυτό έχει, αφού η σχετική εκτίμηση δεν υπόκειται σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (ΑΠ 414/2015).

Ο αναιρεσείων της πρώτης αναιρέσεως με το πρώτο σκέλος του δευτέρου λόγου προσάπτει στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση την απορρέουσα από το άρθρο 559 αριθ. 11 γ' ΚΠολΔ, πλημμέλεια, ισχυριζόμενος ότι με την προσβαλλομένη απόφαση δεν ελήφθησαν υπόψη και ερμηνεύθηκαν εσφαλμένα τα προκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία και με τον τρόπον αυτόν δεν προσδιορίσθηκε επακριβώς η παραδοθείσα ποσότητα μήλων που όμως τυγχάνει απαράδεκτος, γιατί προσβάλλει την σχετική αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου για το προαναφερθέν θέμα.

Με το δεύτερο σκέλος του αυτού ως άνω δευτέρου λόγου, προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η απορρέουσα η ίδια από το άρθρο 11 γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αναιρετική πλημμέλεια και συγκεκριμένα, ότι δεν ελήφθη υπόψη και δεν εκτιμήθηκε η τεχνική έκθεση του Ε. Π.. Ο λόγος όμως αυτός τυγχάνει αβάσιμος και απορριπτέος, καθ' όσον στην προσβαλλομένη απόφαση μνημονεύεται ειδικώς και κατ' επανάληψη η ως άνω σχετική τεχνική έκθεση (βλ. 6ο φύλλο, 10ο φύλλο, 12ο φύλλο, 13ο φύλλο της προσβαλλομένης αποφάσεως.

Εξάλλλου κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 20 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο της ουσίας παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διάφορα από εκείνα, που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Ως "έγγραφα" νοούνται τα κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 - 465 ΚΠολΔ αποδεικτικά έγγραφα που παρέχουν άμεση ή έμμεση απόδειξη.

Αντίθετα δεν αποτελούν έγγραφα κατά την έννοια του προκειμένου λόγου αναιρέσεως, εκείνα στα οποία αποτυπώνεται άλλο ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, όπως η έκθεση πραγματογνωμοσύνης και η κατά την έννοια του άρθρου 390 ΚΠολΔ ιδιωτική γνωμοδότηση, που συντάσσεται ύστερα από αίτηση διαδίκου και προσάγεται από εκείνον (ΑΠ 438/2012, ΑΠ 31/2011, ΑΠ 5/2011).

Στην κρινομένη υπόθεση ο αναιρεσείων της αυτής ως άνω πρώτης αναιρέσεως προσάπτει στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση την απορρέουσα από το άρθρο 559 αριθ. 20 πλημμέλεια, ισχυριζόμενος ότι παραμορφώθηκε το περιεχόμενο της πραγματογνωμοσύνης που συνέταξε ο ορισθείς με την υπ' αριθμ. 67/2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βεροίας προαναφερθείς πραγματογνώμονας λογιστής Α. Κ.. Ο λόγος όμως αυτός τυγχάνει απαράδεκτος, καθόσον η ανωτέρω επικαλούμενη από τον αναιρεσείοντα, έκθεση πραγματογνωμοσύνης, δεν αποτελεί έγγραφο κατά την αναφερόμενη στη νομική σκέψη της παρούσας απόφασης έννοια, ώστε να υπόκειται αυτό σε παραμόρφωση και συνακόλουθα, να ιδρύεται ο προαναφερόμενος αναιρετικός λόγος.

Περαιτέρω κατά το άρθρ 559 αριθ. 9 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο άφησε αδίκαστη αίτηση. Ως "αίτηση" κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης νοείται κάθε αυτοτελής αίτηση των διαδίκων, δηλαδή κάθε αίτηση με την οποία ζητείται η παροχή έννομης προστασίας υπό οποιαδήποτε νόμιμη μορφή αυτής και η οποία δημιουργεί αντίστοιχη εκκρεμότητα δίκης, τέτοια δε αίτηση είναι ιδίως εκείνη της αγωγής, της ανταγωγής, της κυρίας παρέμβασης, της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, των ενδίκων μέσων της έφεσης, της ανακοπής και τριτανακοπής, όχι όμως εκείνη της ένστασης ή αντένστασης ή του λόγου της έφεσης, ως επίσης και το αίτημα για ενέργεια πραγματογνωμοσύνης, γιατί υπόκειται στην κυριαρχική εξουσία του δικαστηρίου της ουσίας (ΑΠ 589/2008).

Ο επικαλούμενος λοιπόν εκ μέρους του πρώτου αναιρεσείοντος τέταρτος λόγος από τον αριθ. 9 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ αλλά και από τον αριθ. 8 περ. β' του ιδίου άρθρου, με τους οποίους προβάλλεται ότι το παραπάνω δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το αίτημα του εν λόγω αναιρεσείοντος (της πρώτης αναιρέσεως) για διεξαγωγή νέας λογιστικής πραγματογνωμοσύνης και έτσι άφησε αδίκαστη την σχετική υποβληθείσα αίτησή του, είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, καθόσον κατά τα προεκτεθέντα, η ενέργεια νέας πραγματογνωμοσύνης υπόκειται στην κυριαρχική εξουσία του δικαστηρίου της ουσίας.

Επί της υπό στοιχείο β' αναιρέσεως:

Κατά το άρθρο 554 ΑΚ, η αγωγή για αναστροφή ή μείωση του τιμήματος ή αποζημίωση λόγω ελαττώματος ή έλλειψη συμφωνημένης ιδιότητος παραγράφονται προκειμένου περί κινητών πραγμάτων μετά την πάροδο προθεσμίας εξ μηνών, η οποία, κατά το άρθρο 555 ΑΚ αρχίζει από την παράδοση του πράγματος στον αγοραστή (ΑΠ 1112/2015).

Οι αναιρεσείοντες της δευτέρας αναιρέσεως ισχυρίζονται ότι επί της πωλήσεως των ως άνω αναφερομένων δέντρων οι σχετικές αξιώσεις από την έλλειψη των σχετικών ιδιοτήτων που συμφωνήθηκαν αρχίζει μετά πάροδο "τουλάχιστον πέντε ετών από την φύτευσή τους", όπως επί λέξει αναφέρεται σ' αυτήν (την δευτέρα αναίρεση), οπότε ο αγοραστής είναι σε θέση να αντιληφθεί το ελάττωμα ή την έλλειψη της συμφωνηθείσης ιδιότητός τους και όχι από την παράδοσή τους στον αγοραστή και μετά ταύτα προσάπτουν στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση την απορρέουσα από το άρθρο 559 αριθ. 1 πλημμέλεια.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο απορρίπτοντας το εκ του άρθρου 543 ΑΚ αίτημα περί καταβολής εις έκαστον από τους ήδη αναιρεσείοντες της δευτέρας αναιρέσεως - ενάγοντες, διαφυγόντων κερδών λόγω ελλείψεως συνομολογηθείσης ιδιότητος των δέντρων μηλιάς που αγόρασαν από τον εναγόμενον (και ήδη αναιρεσίβλητο της δευτέρας αναιρέσεως), διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του κατά την αναιρετικώς ανελέγκτως κρίση του για το ενδιαφέρον τον παρόντα λόγον μέρος, επί λέξει τα εξής: "Ενόψει των ανωτέρω, εφόσον ήθελε ληφθεί υπόψη ότι ο εφεσίβλητος - εκκαλών - εναγόμενος είχε υποσχεθεί στους αντιδίκους του παραγωγούς ότι οι μηλιές θα τους απέδιδαν καρπό ανερχόμενο στους 4,5 τόνους ανά στρέμμα ετησίως, γεγονός που δεν συνέβη κατά τα έτη 2008, 2010 και 2012, έπεται ότι το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας συνιστά έλλειψη της συνομολογημένης ιδιότητας της ετήσιας σταθερής παραγωγής καρπών της συγκεκριμένης ποικιλίας δέντρων, υφιστάμενης κατά το χρόνο μετάθεσης του κινδύνου (αγοράς των δενδρυλλίων) στους εκκαλούντες - εφεσιβλήτους - ενάγοντες, η οποία παρέχει το δικαίωμα αξίωσης αποζημίωσης σε αυτούς (άρθρο 543 εδ.

α' ΑΚ), συνιστάμενης, εν προκειμένω, στην κάλυψη της αποθετικής ζημίας τους, ήτοι, των διαφυγόντων κερδών τους κατά τα προαναφερόμενα έτη, ώστε να βρεθούν αυτοί στην κατάσταση που θα ήταν εάν δεν είχε παρεμβληθεί η έλλειψη της συνομολογημένης ιδιότητας. Πράγματι, όπως εκτέθηκε, οι εκκαλούντες - εφεσίβλητοι - ενάγοντες, για την αποκατάσταση των διαφυγόντων κερδών τους, των ετών 2008, 2010 και 2012, λόγω της έλλειψης της συνομολογημένης ιδιότητας των μηλιών, ζήτησαν, με την αγωγή τους, την καταβολή στον πρώτο από αυτούς του συνολικού ποσού των 138.000 € και στον δεύτερο τούτων του συνολικού ποσού των 207.000 €, κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα σχετικώς στο δικόγραφό τους, πλην όμως, η εν λόγω αξίωσή τους, η οποία έχει έρεισμα τη σύμβαση πώλησης και δη, κατά τα άνω εκτιθέμενα, τις σχετικές διατάξεις που αφορούν την έλλειψη της συνομολογημένης ιδιότητας της σταθερής ετήσιας καρποφορίας των μηλιών, κατά παραδοχή της νομίμως προταθείσης πρωτοδίκως σχετικής ένστασης του εφεσιβλήτου - εκκαλούντος - εναγομένου, ως βάσιμης και κατ' ουσία, έχει υποκύψει στην, από τη διάταξη του άρθρου 554 ΑΚ, διετή παραγραφή, η οποία άρχισε από την παράδοση στους παραπάνω αγοραστές παραγωγούς των επίμαχων δενδρυλλίων μηλιάς (άρθρο 555 εδ.

α' ΑΚ), το Μάρτιο του έτους 2007 και συμπληρώθηκε, χωρίς διακοπή, τον αντίστοιχο μήνα του έτους 2009, ήτοι, σε χρονικό διάστημα πολύ προγενέστερο της άσκησης της αγωγής τους (της οποίας η άσκηση έλαβε χώρα από τις 30.11.2012 και εντεύθεν), απορριπτόμενου κάθε αντίθετου ισχυρισμού τους περί μετάθεσης του χρόνου έναρξης της παραγραφής σε μεταγενέστερο χρόνο (ενόψει και της σαφούς και ρητής διάταξης του άρθρου 555 ΑΚ), ως αβάσιμου...".

Με τις παραπάνω παραδοχές το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο και, ειδικότερα, με το να δεχθεί ότι η ένδικη αξίωση "...η οποία έχει έρεισμα τη σύμβαση πώλησης και δη, κατά τα άνω εκτιθέμενα, τις σχετικές διατάξεις που αφορούν την έλλειψη της συνομολογημένης ιδιότητας της σταθερής ετήσιας καρποφορίας των μηλιών, κατά παραδοχή της νομίμως προταθείσης πρωτοδίκως σχετικής ένστασης του εφεσιβλήτου - εκκαλούντος - εναγομένου, ως βάσιμης και κατ' ουσία, έχει υποκύψει στην, από τη διάταξη του άρθρου 554 ΑΚ, διετή παραγραφή, η οποία άρχισε από την παράδοση στους παραπάνω αγοραστές παραγωγούς των επίμαχων δενδρυλλίων μηλιάς (άρθρο 555 εδ.

α' ΑΚ), το Μάρτιο του έτους 2007 και συμπληρώθηκε, χωρίς διακοπή, τον αντίστοιχο μήνα του έτους 2009, ήτοι, σε χρονικό διάστημα πολύ προγενέστερο της άσκησης της αγωγής τους (της οποίας η άσκηση έλαβε χώρα από τις 30.11.2012 και εντεύθεν)...", ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε τις προαναφερθείσες σχετικές ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 554, 555 και 543 ΑΚ και οι προαναφερθείσες παραδοχές του δικαιολογούσαν την εφαρμογή τους, καθώς και το αποδεικτικό του πόρισμα.

Συνακόλουθα, ο πρώτος λόγος της δευτέρας αναιρέσεως που απορρέει από το άρθρο 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ τυγχάνει αβάσιμος και απορριπτέος. Με τον δεύτερον λόγον της κρινομένης δευτέρας αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην ως άνω προσβαλλομένη απόφαση την εκ του αριθμού 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια και επικουρικώς την εκ του αριθμού 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ισχυριζόμενοι ότι το Εφετείο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του "από την αξία των μήλων δεν έπρεπε να αφαιρέσει ποσοστό 10% ως κέρδους του διακινητή εμπόρου, αλλά μόνο ποσοστό 5% υπέρ της ... ...", λαμβάνοντας υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και επικουρικώς ότι επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν.

Ο παραπάνω όμως ισχυρισμός δεν αποτελεί "πράγματα" με την αναφερόμενη στην προαναφερθείσα νομική σκέψη της παρούσας απόφασης έννοια, αλλά επιχειρήματα των αναιρεσειόντων που αντλούνται από την εκτίμηση των αποδείξεων και με την επίφαση της επικαλούμενης αναιρετικής πλημμέλειας, πλήττουν την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση περί πραγμάτων του Δικαστηρίου της ουσίας, δεν συνιστούν "αίτημα" που, την προεκτεθείσα έννοια, αφέθηκε αδίκαστο και επομένως, δεν ιδρύουν τους ως άνω προβληθέντες αναιρετικούς λόγους, οι οποίοι, ως εκ τούτου, κρίνονται απαράδεκτοι.

Εν όψει όλων όσων αναφέρθηκαν και αφού δεν υπάρχει, άλλος αναιρετικός λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθούν αμφότερες οι κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως κατά της ως άνω πληττομένης υπ' αριθμ. 739/2020 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, να διαταχθεί η εισαγωγή του σχετικού παραβόλου, που κατέθεσαν οι αναιρεσείοντες, για την άσκηση κάθε μιας από τις δύο κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως, στο Δημόσιο Ταμείο και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες κάθε αίτησης αναίρεσης στην καταβολή των δικαστικών εξόδων των αντιδίκων τους, κατά παραδοχή των αντίστοιχων αιτημάτων, που νόμιμα υπέβαλαν οι τελευταίοι, με τις ενώπιον του Αρείου Πάγου προτάσεις τους (άρθρα 106, 176, 183 και, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα, ειδικότερα, στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων την από 18-6-2020 αίτηση αναιρέσεως του Γ. Π. του Ι. και την από 23-7-2020 αίτηση αναιρέσεως του Ζ. Χ. του Κ. και του Β. Χ. του Κ. κατά της υπ' αριθμ. 739/2020 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ τις από 18-6-200 και 23-7-2020 αιτήσεις αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 739/2020 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΔΙΑΤΑΖΕΙ να εισαχθούν τα κατατεθέντα εκ μέρους των ως άνω αναιρεσειόντων παράβολα στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες της κάθε αίτησης αναίρεσης στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, το ύψος των οποίων καθορίζει στο χρηματικό ποσόν των δύο χιλιάδων επτακοσίων ευρώ (2.700,00 €), υπέρ του καθενός αυτών (αναιρεσιβλήτων).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Ιανουαρίου 2022 ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαρτίου 2022

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ