425/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 425 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 425/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Σ. του Γ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνη Βγόντζα και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Δήμου Αγίου Ιωάννη Ρέντη, που εδρεύει στον Δήμο Αγίου Ιωάννη Ρέντη και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Δήμαρχό του και ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Σταύρου Μαυρομάτη και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 19-9-2009 και 4-11-2009 αγωγές των ήδη διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:3592/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου που ορίζει προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης και αφού συνεκδικάσθηκαν οι αιτήσεις η 396/2010 του Εφετείου Πειραιά που ορίζει οριστική τιμή μονάδος αποζημίωσης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί o αναιρεσείων με την από 11-10-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Βασίλειος Λαμπρόπουλος, ανέγνωσε την από 2-4-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 226 παρ.4 εδ.3 και 4 ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατ'άρθρο 575 εδ.β, αν η συζήτηση αναβληθεί ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε.

Κλήση διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διατάξεως η αναβολή της υποθέσεως και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ' αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήτευση του διαδίκου.

Προϋπόθεση όμως της εγκυρότητας της κλητεύσεως αυτής συνεπεία της αναβολής της υποθέσεως και της εγγραφής της στο πινάκιο είναι ότι ο απολειπόμενος κατά την μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος είτε είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση ή είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί για τη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η υπόθεση, είτε είχε παραστεί νομίμως κατά τη πρώτη αυτή δικάσιμο και επομένως με τη νόμιμη παράσταση και τη μη εναντίωση του καλύφθηκε η τυχόν ακυρότητα της κλητεύσεως του κατά την αρχική δικάσιμο.

Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.1 και 2 ΚΠολΔ, αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο, που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ.1, 96 παρ.1, 2, 104, 576 και 586 παρ.4 ΚπολΔ, προκύπτει, ότι, αν ο πληρεξούσιος του διαδίκου εμφανίζεται στο ακροατήριο χωρίς αυτόν, αλλά δεν αποδεικνύει την πληρεξουσιότητα του, την οποία ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, ο αναιρεσείων θεωρείται μη παριστάμενος και κηρύσσεται άκυρη η κλήση συνοδευόμενη από την οικεία παραγγελία πληρεξούσιου δικηγόρου προς επίδοση, με την οποία κλήση εμφανίζεται ως επισπεύδων τη συζήτηση, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (ΑΠ (Ολ) 9/2003).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 72 παρ.1 περ.1γ'και 1ε'του Ν.3852/2010 (Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης), η Οικονομική επιτροπή έχει τις αρμοδιότητες..."ιγ)αποφασίζει για την άσκηση όλων των ενδίκων βοηθημάτων και των ενδίκων μέσων...ιε)αποφασίζει για την πρόσληψη πληρεξουσίου δικηγόρου και για την ανάκληση της πληρεξουσιότητας του, σε όσους δήμου, είτε δεν έχουν προσληφθεί δικηγόροι, με μηνιαία αντιμισθία, είτε αυτοί που έχουν προσληφθεί δεν έχουν δικαίωμα να παρίστανται σε ανώτατα δικαστήρια...ιι)Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 58 παρ.1 εδ.α του ως άνω Ν.3852/2010, "Ο Δήμαρχος εκπροσωπεί το δήμο στα δικαστήρια και σε κάθε δημόσια αρχή".

Από τη διάταξη του άρθρου 72 παρ.1 του Ν.3852/2010 προκύπτει, ότι η απόφαση της οικονομικής επιτροπής αποτελεί προϋπόθεση για την πρόσληψη του πληρεξουσίου δικηγόρου, δεν αρκεί όμως για το διορισμό αυτού ως δικαστικού αντιπροσώπου του δήμου.

Συνεπώς, πρέπει ο Δήμαρχος που εκπροσωπεί το δήμο στα δικαστήρια, σύμφωνα με το άρθρο 58 παρ.1 εδ.α του ως άνω νόμου, να διορίσει τον δικαστικό του πληρεξούσιο με έναν από τους τρόπους που προβλέπει το άρθρο 96 παρ.1 και 2 ΚΠολΔ (ΑΠ 978/2006, ΑΠ 1472/2009, ΑΠ 2336/2009). Τέλος, ταυτόσημο είναι το περιεχόμενο του άρθρου 18 παρ.3 του Ν.2882/2001 (Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων, ΚΑΑΑ), σύμφωνα με το οποίο "Οι διάδικοι παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, στον οποίο η πληρεξουσιότητα δύναται να δοθεί και προφορικώς επ'ακροατηρίου ή με έγγραφο, που φέρει βεβαίωση αρχής ή αρχής ΟΤΑ Α'και Β'βαθμού για την γνησιότητα της υπογραφής του δηλούντος".

Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά ο αναιρεσίβλητος Δήμος Αγίου Ιωάννη Ρέντη εκπροσωπήθηκε από τον δικηγόρο Σταύρο Μαυρομμάτη, ο οποίος για την πρόσληψη του δεν προσκομίζει απόφαση της οικονομικής επιτροπής. Περαιτέρω από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει ότι ο Δήμαρχος Αγίου Ιωάννη Ρέντη έδωσε στο παριστάμενο δικηγόρο την πληρεξουσιότητα με τους συστατικούς αυτής τρόπους προκειμένου να παραστεί νομίμως κατά την παρούσα, μετ' αναβολή, δικάσιμο.

Δεδομένου ότι τη συζήτηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως επισπεύδει ο αναιρεσείων και ο αναιρεσίβλητος Δήμος είχε κληθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα για την αρχική δικάσιμο στις 20-4-2012 (βλ.υπ'αριθ…./28.3.2012 αποδεικτικό επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών …), πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία του.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος προκύπτει, ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.

ΑΠ 1/1999). Δεν υπάρχει, όμως, ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες (ΑΠ 622/1983). Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες (ΑΠ 413/1993).

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ. ΑΠ 861/1984).Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΑΠ 1547/1997).

Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε στο πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναιρέσεως του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων, οπότε ο σχετικός λόγος αναιρέσεως απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 465/1988).

Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 561 παράγραφος 1 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμηση τους δεν ιδρύει λόγους αναιρέσεως από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναιρέσεως εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 1987/2007).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 13 του Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων (ΚΑΑΑ), τελ. Εδάφιο, "ως κριτήριο για την εκτίμηση της αξίας του απαλλοτριωμένου ακινήτου λαμβάνονται υπόψη ιδίως η αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο παρακείμενα και ομοειδή ακίνητα, που προσδιορίζονται κυρίως από την αντικειμενική αξία, τα τιμήματα σε συμβόλαια μεταβίβασης κυριότητας ακινήτων τα οποία συντάχθηκαν κατά το χρόνο κήρυξης της απαλλοτρίωσης, καθώς και η πρόσοδος του απαλλοτριωμένου (άρθρο 9 § 1 ν. 3193/2003)".

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται, ότι τα δικαστήρια κατά τον καθορισμό τιμής μονάδας αποζημίωσης ακινήτου, που εμπίπτει στο ισχύον σύστημα αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας του, υποχρεούνται να λαμβάνουν υπόψη και την αντικειμενική αξία αυτού, καθώς και των ομόρων και ομοειδών προς αυτό ακινήτων, κατά τον κρίσιμο χρόνο, ως ασφαλές και αντικειμενικό μέτρο κρίσης για την εξεύρεση της πραγματικής αξίας του απαλλοτριωμένου ακινήτου, η οποία πάντως σε καμιά περίπτωση δεν δεσμεύει τη δικαστική κρίση για την πραγματική αξία του.

Κατά την έννοια της διάταξης αυτής το διαγραφόμενα κριτήρια δεν είναι αποκλειστικά και υποχρεωτικά για τα δικαστήρια για τη διάγνωση της πραγματικής αξίας του απαλλοτριουμένου κατά τον κρίσιμο χρόνο, έτσι ώστε να θεωρείται ότι παραβιάζεται στην περίπτωση που το δικαστήριο δεν τα λάβει υπόψη του ή θα λάβει υπόψη του άλλα τέτοια.

Το δικαστήριο μπορεί να στηρίζει την κρίση του για την πραγματική αξία του απαλλοτριουμένου ακινήτου, ενόψει της χρησιμοποίησης στην ανωτέρω διάταξη της λήξης "ιδίως" σε κάθε πρόσφορο συγκριτικό στοιχείο, αφού το αξιολογήσει προσηκόντως. Η δε σχετική για το πρόσφορο ή όχι του συγκριτικού στοιχείου κρίση του ανάγεται στην εκτίμηση πραγμάτων και ως εκ τούτου δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 §1 ΚΠολΔ (ΑΠ 600/2010 ΑΠ 877/2007, 754/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου Αθηνών έγιναν δεκτά, κατά την ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά ".....Δυνάμει του από 11-2-1991 (ΦΕΚ 74 Δ/91) Π.Δ., όπως αναθεωρήθηκε με τα Π.Δ. της 20-9-1995 (ΦΕΚ 1049Δ/95, της 21-6-1996 (ΦΕΚ 42Δ/1996), της 5-4-2000 (ΦΕΚ 208Δ/7-4-2000) και 11-4-2002 (ΦΕΚ 363Δ/8-5-2002), εγκρίθηκε η πολεοδομική μελέτη τμημάτων της πολεοδομικής ενότητας "ΕΛΑΙΩΝΑΣ", των Δήμου Αθηναίων, Αγ.

Ιωάννη Ρέντη, Αιγάλεω, Περιστερίου και Ταύρου. Σε εκτέλεση των ανωτέρω προεδρικών διαταγμάτων εκδόθηκε η υπ αριθμ. Μ.20/2006 Πράξη Εφαρμογής της Δ/νσης Περιβάλλοντος-Τμήμα Τοπογραφικών Εφαρμογών της Νομαρχίας Πειραιώς, η οποία κυρώθηκε με την υπ' αριθμ. Π.1332/Β162/4-9-2007 απόφαση του Νομάρχη Πειραιώς, νομίμως καταχωρημένη στο Κτηματολογικό Γραφείο Νίκαιας, με αριθμό πρωτ. 10350/20-9-2007, που αφορά τμήμα της περιοχής Ελαιώνα του Δήμου Αγ.

Ιωάννη Ρέντη, στο Ο.Τ. …, που περικλείεται από τις οδούς ..., … και ... Σύμφωνα με το από Ιουλίου 2007 διάγραμμα της Πράξης Εφαρμογής, με κλίμακα 1.500 και τον κτηματολογικό πίνακα, που συνοδεύουν την ως άνω απόφαση κύρωσης, που έχει συντάξει ο Προϊστάμενος του Τμ. Πολεοδομίας Εφαρμογών Τοπογραφήσεων και Κτηματολογίου, Α..

Γ., έχει ελέγξει ο επιβλέπων τοπογράφος μηχανικός Γ. Θ., έχει θεωρήσει η Προϊσταμένη του τμήματος, τοπογράφος μηχανικός, Μ. Μ. και έχει εγκρίνει η Δ/ντρια Κ. Α., στην εφαρμογή της πολεοδομικής μελέτης περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων και το ακίνητο με αριθμό κτηματογράφησης ... και ... , που βρίσκεται στο Ο.Τ…, επιφανείας 3.957,55 τ.μ., ιδιοκτησίας του καθού-αιτούντος Α.

Σ. Από τη συνολική αυτή επιφάνεια απαιτείται εισφορά σε γη, που ανέρχεται σε 1.498,51 τ.μ. και που μετατρέπεται σε χρήμα. Επίσης, προσκυρώνεται σ αυτή, αφενός από τον αιτούντα Δήμο Αγ. Ιωάννη Ρέντη τμήμα καταργούμενης οδού, επιφανείας 736,67 τ.μ., αφετέρου από την ιδιοκτησία με κ/α 030157 έκταση επιφανείας 71,45 τ.μ,. Η τελική δε ιδιοκτησία του καθού-αιτούντος ανέρχεται σε 4.748,47 τ.μ.

και εμφαίνεται με τα στοιχεία 03 του Ο.Τ… στα προαναφερόμενα κτηματολογικά έγγραφα. Έχει πρόσωπο επί εσωτερικής οδού 154,26 μ. και επί της οδού …78,51 μ., η οποία αποτελεί τον οδικό κλάδο του ανισόπεδου κόμβου … στον ... Βρίσκεται παραπλεύρως της … (εντός του κόμβου …), πλην όμως η πρόσβαση στο ακίνητο δεν γίνεται απευθείας από την Λεωφόρο αυτή, παρά μέσω του προαναφερόμενου κόμβου, λόγω της εφαρμογής του νέου πολεοδομικού σχεδίου, το οποίο αποτελεί και το μόνο μειονέκτημα του ακινήτου, δεδομένου ότι πρέπει να διανυθεί πρόσθετη απόσταση μέχρι το ακίνητο.

Στην περιοχή του επιδίκου ο συντελεστής δόμησης είναι 0,80 για οικόπεδα μεγαλύτερα από 2000 τ.μ. και 0,60 για οικόπεδα μικρότερα από 2.000 τ.μ. και ο συντελεστής κάλυψης 40%-50% ανάλογα με τη χρήση. Η επιτρεπόμενη χρήση των ακινήτων της περιοχής, σύμφωνα με το ΠΔ 20-9-1995, είναι επαγγελματική (Β), ήτοι βιοτεχνίες, εμπορικά καταστήματα, κτίρια αποθήκευσης, πρατήρια υγρών καυσίμων, εστιατόρια, χώροι συνάθροισης, διοικητικές υπηρεσίες.

Η ευρύτερη περιοχή είναι ενταγμένη στο πολεοδομικό σχέδιο του Δήμου Αγ. Ιωάν. Ρέντη, στη θέση Ελαιώνας, είναι εμπορικά αναπτυσσόμενη και εξυπηρετείται από όλα τα δίκτυα κοινής ωφέλειας. Ήδη στην ευρύτερη περιοχή λειτουργούν βιομηχανικές και βιοτεχνικές μονάδες, αρκετά καταστήματα, αντιπροσωπείες, και συνεργεία αυτοκινήτων, γραφεία κλπ, ενώ σε απόσταση περί τα 500 μ.

βρίσκεται μεταξύ άλλων το ψυχαγωγικό κέντρο ΑLLOU FUΝ ΡΑRΚ, το κέντρο κινηματογράφου VILLAGΕ CΕΝΤΕR και το συγκρότημα της αλυσίδας SUPER MARKET "CΑRRΕFUR" και προς την αντίθετη κατεύθυνση η Κεντρική Λαχαναγορά του Ρέντη, όπου υπάρχει αυξημένη εμπορική κίνηση. Η αντικειμενική αξία, κατά το χρόνο κύρωσης της προαναφερόμενης πράξης εφαρμογής (4-9-2007), που είναι ο κρίσιμος χρόνος για τον υπολογισμό της αξίας του επιδίκου, που μετατρέπεται σε χρηματική εισφορά (αρθρ. 9 παρ. 3 του Ν. 1337/1983, όπως τροπ.

με άρθρο 11 παρ. 2 του Ν. 3212/2003), σε αντίθεση με την προσκυρούμενη έκταση, η αξία της οποίας υπολογίζεται κατά το χρόνο συζήτησης της αίτησης (13 παρ. 1 ΚΑΑΑ), των ακινήτων στο παραπάνω Ο.Τ. ανερχόταν σε 173,25 ΕΥΡΩ ανά τ.μ., ενώ ήδη έχει ανέλθει σε 187,11 ΕΥΡΩ ανά τ.μ. (βλ. υπ' αριθμ. 15.964/2008 βεβαίωση της ΔΟΥ Μοσχάτου). Ο αιτών Δήμος ισχυρίζεται, ότι, κατά το χρόνο συζήτησης της αίτησης του περί προσωρινού προσδιορισμού της αποζημίωσης, που εκλαμβάνει ως κρίσιμο χρόνο για τον υπολογισμό της αποζημίωσης, η αξία των επιδίκων τμημάτων ανέρχεται σε 600 ΕΥΡΩ ανά τ.μ., όπως κατέθεσε σχετικά και ο μαρτυράς του, επικαλούμενος κυρίως, ως κριτήριο, την υπ' αριθμ. 475/2008 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, δυνάμει της οποίας καθορίστηκε οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης για τα απαλλοτριούμενα ακίνητα στο Ο.Τ. .., με κρίσιμο χρόνο για τον υπολογισμό, την 20-2-2006, σε 500 ΕΥΡΩ ανά τ.μ.

Αντίθετα, ο καθού-αιτών Α. Σ. υποστηρίζει, ότι η αντικειμενική αξία των επιδίκων ακινήτων ανέρχεται για το μεν τμήμα, που μετατρέπεται σε εισφορά σε χρήμα σε 230 ΕΥΡΩ ανά τ.μ. και για το δε προσκυρούμενο σε 112,5 ΕΥΡΩ ανά τ.μ. και προσκομίζει ως συγκριτικά στοιχεία: α) την υπ' αριθμ. 689/2005 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, δυνάμει της οποίας καθορίστηκε οριστικά τιμή μονάδας όμορου ακινήτου με τους ίδιους πολεοδομικούς όρους, με κρίσιμο χρόνο την 7-4-2005, το ποσό των 322,82 ΕΥΡΩ β) την υπ' αριθμ. 1079/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δυνάμει της οποίας καθορίστηκε προσωρινά τιμή μονάδας ακινήτων στα όρια των Δήμων Αιγάλεω και Αθηναίων, για τη διάνοιξη της οδού Πολυκάρπου, από την οδό Αγ.

Άννης έως το ρέμα προφήτη Δανιήλ, το ποσό των 250 έως 320 ΕΥΡΩ ανά τ.μ., με κρίσιμο χρόνο, την 10-10-2008 γ) την υπ' αριθμ. 943/2002 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, δυνάμει της οποίας καθορίστηκε οριστικά τιμή μονάδας ακινήτου, με τους ίδιους πολεοδομικούς όρους, επί της οδ. Λεγάκη, πλησίον του προαναφερόμενου κόμβου Αγ.

Άννης, με κρίσιμο χρόνο, την 11-6-2001, το ποσό των 190 ΕΥΡΩ δ) την υπ αριθμ. 942/2002 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, δυνάμει της οποίας καθορίστηκε οριστική τιμή μονάδας ακινήτου εσωτερικά της Λεωφ. Κηφισού περί τα 38 μ., με τους ίδιους πολεοδομικούς όρους, που απαλλοτριώθηκε κατά τη διάνοιξη της οδού Μακρυγιάννη από τη Λεωφ.

Κηφισού μέχρι το ρέμα Προφήτη Δανιήλ και του κόμβου Αγ. Άννης, με κρίσιμο χρόνο, την 11-6-2001, το ποσό των 140 ΕΥΡΩ. Με βάση τα περιστατικά, που αποδείχθηκαν και εκτέθηκαν πιο πάνω, το παρόν Δικαστήριο, σταθμίζοντας όλο το παραπάνω αποδεικτικό υλικό και λαμβάνοντας επίσης υπόψη τη θέση, την έκταση των απαλλοτριούμενων επιδίκων ακινήτων και γενικά τον οικονομικό προορισμό τους, καθώς και τις οικονομικές και νομισματικές συνθήκες, κρίνει ότι η πραγματική αξία των επιδίκων ακινήτων και η οφειλόμενη συνεπώς πλήρης, κατά το άρθρο 17 παρ. 2 του Συντάγματος αποζημίωση ανέρχεται για:

α) Το μεν εδαφικό τμήμα, επιφανείας 1.498,51 τ.μ., που αποτελεί εισφορά σε γη και μετατρέπεται σε χρηματική εισφορά, κατά το χρόνο της κύρωσης της πράξης εφαρμογής (4-9-2007), σε 450 ΕΥΡΩ ανά τ.μ. και β) για το εδαφικό τμήμα (μη οικοδομήσιμο), επιφανείας 736,67 τ.μ., που προσκυρώνεται στην ιδιοκτησία του καθού-αιτούντος και αποκτά ως εκ τούτου οικοδομησιμότητα, κατά το χρόνο συζήτησης της αίτησης περί προσωρινού προσδιορισμού της αποζημίωσης (εφόσον η συζήτηση ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης έλαβε χώρα προ της παρέλευσης έτους από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης), σε 350 ΕΥΡΩ ανά τ.μ....." Από τις ως άνω παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης και το αποδεικτικό της πόρισμα, προκύπτει, ότι έχει νόμιμη βάση και ειδικότερα την απαιτούμενη αιτιολογία, γιατί καλύπτεται χωρίς λογικά κενά και αντιφάσεις και με πληρότητα και σαφήνεια, χωρίς να χρειαζόταν οποιαδήποτε άλλη περαιτέρω παραδοχή, το πραγματικό του εφαρμοστέου εδώ κανόνα ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 13 του Ν.2882/2001 (ΚΑΑΑ), το οποίο η προσβαλλόμενη απόφαση δεν παραβίασε εκ πλαγίου με ανεπαρκείς αιτιολογίες, ενώ δεν ήταν αναγκαία η παράθεση και άλλων.

Επομένως, τα όσα αντίθετα υποστηρίζει ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα.

Σύμφωνα με το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως της απόφασης και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Για την ίδρυση του λόγου αυτού αναιρέσεως αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, τα οποία ήταν υποχρεωμένο να λάβει υπόψη, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 του ΚΠολΔ.

Καμιά, ωστόσο, διάταξη δεν επιβάλλει την ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αρκεί δε μόνο η γενική αναφορά των κατ είδος αποδεικτικών μέσων που έλαβε υπόψη το δικαστήριο. Μόνο αν από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της απόφασης, δεν προκύπτει κατά τρόπο αναμφίβολο, ότι λήφθηκε υπόψη κάποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, στοιχειοθετείται ο αναιρετικός αυτός λόγος.

Εξάλλου, οι προβλεπόμενες από το άρθρο 390 του ΚΠολΔ γνωμοδοτήσεις προσώπων που έχουν ειδικές γνώσεις επιστήμης ή τέχνης σε ζητήματα που αφορούν εκκρεμή δίκη, οι οποίες συντάχθηκαν ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου και προσκομίζονται από αυτόν, δεν συνιστούν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, αλλά έγγραφο, που εκτιμάται ελεύθερα από το δικαστήριο και η μνεία ότι λήφθηκαν υπόψη και όλα τα έγγραφα, καλύπτεται και αυτές (Ολ ΑΠ 111/1981, και 8/2005 ΑΠ 609/2007, ΑΠ 778/2012).

Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει αιτίαση από τον αριθ. 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενος ότι το Εφετείο, προς συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος για την ουσιαστική έρευνα της αίτησης του αναιρεσείοντος δεν έλαβε υπόψη του και την από 20 Φεβρουαρίου 2009 τεχνική έκθεση πραγματογνωμοσύνης του αγρονόμου τοπογράφου μηχανικού Γ.

Κ. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση του βεβαιώνει ότι κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα αφού συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρονται σε αυτή, μεταξύ των οποίων και όλα τα έγγραφα, τα οποία επικαλέσθηκαν νομίμως και προσκόμισαν οι διάδικοι. Από τη βεβαίωση αυτή και όλο το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι το Εφετείο, για να σχηματίσει το αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη και την ανωτέρω τεχνική έκθεση.

Επομένως, ο δεύτερος, εκ του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως. Δικαστικά έξοδα δεν επιδικάζονται λόγω απουσίας του αναιρεσιβλήτου Δήμου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11/10/2010 αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ'αριθ.396/2010 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Φεβρουαρίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Μαρτίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ