425/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 425 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 425/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Ιωάννα Λούκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Δεκεμβρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Θ. Θ. του Κ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της δικηγορικής της ιδιότητας και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Α. Κ. του Χ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Παναγιώτη Ανδρονόπουλου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17/12/2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3152/2005 μη οριστική και 21846/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και η 1316/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 14/12/2008 αίτησή της και τους από 30/9/2009 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ιωάννα Λούκα ανέγνωσε την από 15/10/2009 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Ελευθέριου Μάλλιου, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή κατά ένα μέρος των πρώτου και δευτέρου λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως αναφορικά με το υπό στοιχείο

ΙΙΙΒ κεφάλαιο της αγωγής και την απόρριψη των λοιπών, και την από 18/11/2010 συμπληρωματική της εισήγηση, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των προσθέτων λόγων αναιρέσεως από τους αριθμούς 8, 14 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και την απόρριψη των λοιπών προσθέτων λόγων.

Η αναιρεσείουσα ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων αυτής λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.Κατά την έννοια του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση ιδίως όταν στο αιτιολογικό που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν αναφέρονται διόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε. Αντιθέτως η απόφαση δεν στερείται νόμιμη βάση, όταν οι ανωτέρω ελλείψεις αφορούν την αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων (ΚΠολΔ 561 παρ. 1) και ειδικότερα στην ανάλυση και αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αρκεί αυτό να εκτίθεται στην απόφαση σαφώς. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο κρίνοντας επί του λόγου εφέσεως της ενάγουσας που αφορούσε την εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων για το αγωγικό κονδύλιο της αποζημιώσεως από την κακή χρήση του μισθίου διαμερίσματος δέχθηκε ανελέγκτως ως προκύψαντα από τις αποδείξεις τα παρακάτω: "Σύμφωνα με ρητό όρο του έντυπου ιδιωτικού συμφωνητικού (αριθμ. 3) η μισθώτρια παρέλαβε το μίσθιο σε άριστη κατάσταση και αφού προηγουμένως το εξέτασε και το βρήκε της τελείας αρεσκείας της. Στην πραγματικότητα ωστόσο το μίσθιο βρισκόταν σε κατάσταση φθοράς, όπως ακριβώς είναι αναμενόμενο και εύλογο για ακίνητο 23ετίας και φτηνής εργολαβικής κατασκευής. Συγκεκριμένα λόγω των κατασκευαστικών προβλημάτων που παρουσίαζε η οικοδομή στην οποία βρισκόταν το μίσθιο, υπήρχε υγρασία στους εξώστες των διαμερισμάτων λόγω κακής κατασκευής του μωσαϊκού τους, από τα πρώτα χρόνια κατασκευής τους και ότι εξαιτίας της υγρασίας που παρουσιάστηκε - ενόψει και του ότι το μίσθιο βρίσκεται στον τελευταίο όροφο της οικοδομής και κάτωθι της ταράτσας, η οποία επίσης δεν είχε επαρκή υδατοστεγανότητα - υπήρχαν ήδη από τον χρόνο μεταβίβασης της κυριότητας του ακινήτου στην ενάγουσα, εμφανή σημάδια φθοράς στα ξύλινα κυρίως κουφώματα τα οποία είχαν σκεβρώσει και φουσκώσει. Ομοίως είχαν καταστραφεί τα κουτιά των ρολών και ο μηχανισμός τους, ενώ οι μοκέτες επί των δαπέδων των δωματίων φθείρονταν τόσο γρήγορα, ώστε έχρηζαν επανειλημμένων αντικαταστάσεων. Όταν τελικώς το μίσθιο αποδόθηκε στην ενάγουσα, στις 11-7-2003, η κατάσταση του, ενόψει της σταδιακής όξυνσης του προβλήματος της υγρασίας μετά την πάροδο οκτώ (8) επιπλέον ετών, είχε σαφέστατα επιδεινωθεί, όπως εξάλλου εμφαίνεται, κυρίως, στις προσκομιζόμενες εκ μέρους της ενάγουσας φωτογραφίες. Πρέπει στο σημείο αυτό να επισημανθεί ότι η επίστρωση του δαπέδου των εξωστών (βόρειου και νότιου) με πλακίδια, ήδη από τον αρχικό, ως άνω, ιδιοκτήτη του μισθίου είχε ως αποτέλεσμα την επιδείνωση, αντί την απάλειψη του προβλήματος. Ομοίως η με εντολή της ενάγουσας, πραγματοποιηθείσα χαμηλού κόστους εργασία κατά το έτος 2000, κατασκευής αυλακιών μεταξύ των πλακιδίων και τοποθέτησης εντός αυτών ακρυλικού αρμόστοκου για την παρεμπόδιση διείσδυσης των υδάτων, από τον Φ. Α., αποτέλεσε επιφανειακή μόνον επίλυση του προβλήματος, η οποία απεδείχθη ανεπαρκής (βλ. ένορκη κατάθεση του τεχνίτη). Εξάλλου η τοποθέτηση κεραμικών πλακιδίων πάνω στο μωσαϊκό χωρίς προηγούμενη προεργασία, ήτοι τρίψιμο του μωσαϊκού για απομάκρυνση λιπαρών ουσιών και βρωμιάς, τοποθέτηση ασφαλτόπανου και επικόλληση των πλακιδίων με ειδική ακρυλική κόλλα και ακρυλικό αρμόστοκο, έχει ως επακόλουθο, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, την αποκόλληση των πλακιδίων και του αρμού, με αποτέλεσμα το νερό να εισχωρεί και να εγκλωβίζεται ανάμεσα στα πλακίδια και το μωσαϊκό και στη συνέχεια από τριχοειδείς ρωγμές να βρίσκει διέξοδο μέσα από την πλάκα του μπετόν (Βλ την από 26.1.2004 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού Μ. Γ.). Αντίστοιχες είναι και οι επισημάνσεις στην από 23.7.2003 τεχνική έκθεση αυτοψίας του πολιτικού μηχανικού Δ. Τ., ο οποίος, αναφέρει ότι πολλά από τα πλακίδια ήταν αποκολλημένα εξαιτίας της υγρασίας που διείσδυε στο κάτω μέρος τους, από τα ύδατα που συγκεντρώνονταν στην επιφάνεια των εξωστών. Βέβαια ο εν λόγω μηχανικός καταλήγει σε διάφορο συμπέρασμα και ειδικότερα εικάζει ότι οι υδρορροές των εξωστών παρέμεναν για μεγάλο διάστημα αποφραγμένες εξαιτίας παράλειψης των κατόχων του διαμερίσματος να τις καθαρίζουν (αναφέρει ότι έλειπαν οι σχάρες των στομίων τους όταν επισκέφθηκε το μίσθιο, μετά την απόδοση του ωστόσο στην ενάγουσα) και για τον λόγο αυτό υπήρχαν λιμνάζοντα ύδατα για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τα οποία με την πάροδο του χρόνου διείσδυαν κάτω από τα πλακίδια, που ήταν σπασμένα και φουσκωμένα στην πλάκα των εξωστών, στους εξωτερικούς τοίχους και στα εξωτερικά κουφώματα. Και ναι μεν το έτος 2002, σε περίοδο κατά την οποία απουσίαζε η εναγομένη έγινε υπερχείλιση στον εξώστη αυτής, πλην όμως πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά, τα οποία από μόνα τους δεν αναιρούν την έλλειψη σωστής υδατοστεγανότητας των εξωστών, η οποία επιβεβαιώνεται, πλην της τεχνικής έκθεσης του Μ. Γ., και από την έκθεση επικινδύνου που συνέταξε ο υπάλληλος της πολεοδομίας, Κ. Π., πολιτικός μηχανικός. Στην έκθεση αυτή αναφέρεται ότι το πρόβλημα υγρασίας που παρατηρείται στα διαμερίσματα του τετάρτου ορόφου -ήτοι όχι μόνο στο ευρισκόμενο κάτω από το επίδικο αλλά και στο όμορο του, δηλαδή στο ευρισκόμενα κάτω από το διπλανό διαμέρισμα του επιδίκου, επιβάλλει στους συνιδιοκτήτες τον έλεγχο των υγρομονώσεων των εξωστών και στη συνέχεια στην ίδια έκθεση πιθανολογείται/ ως προέλευση της υγρασίας η ελλιπής υγρομόνωση του επιδίκου και διαπιστώνεται η επικινδυνότητα που παρουσιάζει η οικοδομή, εξαιτίας της αποκόλλησης και κατάπτωσης τμημάτων των εξωτερικών επιχρισμάτων της οικοδομής, ιδιαίτερα από τις μετώπες των εξωστών του πέμπτου ορόφου (βλ. και προσκομιζόμενες εκατέρωθεν φωτογραφίες). Εξάλλου η μισθώτρια πάντοτε και καθ' όλο το χρόνο της απουσίας της, έδινε κλειδιά του διαμερίσματος στις γειτόνισσες της, προκειμένου να το επιμελούνται, η δε εξ αυτών Α. Π. επιμελούνταν τον καθαρισμό των εξωστών και των υδρορροών τους τρεις φορές εβδομαδιαίως (βλ. σχετικές καταθέσεις μαρτύρων). Επίσης αποδείχθηκε ότι μόνον στον ένα εξώστη υπήρχαν φυτά, γεγονός που άγει στην διαπίστωση ότι η υγρασία στον έτερο εξώστη και η κακή κατάσταση του δαπέδου αυτού, αποκλείεται να οφείλεται στην αλόγιστη χρήση ύδατος εκ μέρους της εναγομένης. Πέραν τούτου, το σύστημα αυτόματου ποτίσματος που είχε τοποθετήσει η εναγομένη στον έναν εξώστη, λειτουργούσε με την εκτόξευση σταγόνων ύδατος, για την αποφυγή υπερχείλισης των γλαστρών και ενεργοποιείτο αυτομάτως για καθορισμένο χρονικό διάστημα, γεγονός που αποκλείει, τόσο την πιθανότητα πρόκλησης πλημμύρας, όσο και την ανθρώπινη αμέλεια. Τέλος πρέπει να επισημανθεί και το γεγονός ότι στην περίπτωση που η υπερχείλιση οφείλονταν στην απόφραξη των υδρορροών, τότε θα υπήρχε μόνιμη συσσώρευση υδάτων με συνακόλουθο αποτέλεσμα την πρόκληση πλημμύρας, όχι μόνον στους εξώστες του. επιδίκου αλλά και στο εσωτερικό του μισθίου. Επομένως η εμφάνιση εκτεταμένης υγρασίας στο μίσθιο, η οποία είχε ως συνέπεια α) την καταστροφή του δαπέδου των εξωστών, β) την σκέβρωση και καταστροφή των εξωτερικών κουφωμάτων, πορτών και παραθύρων, των μηχανισμών των ρολών και των εσωτερικών κουφωμάτων, γ) την καταστροφή των επιχρισμάτων και την αποσάθρωση των εσωτερικών τοίχων και της οροφής του μισθίου και δ) την καταστροφή των μοκετών που ήταν τοποθετημένες στα εσωτερικά δάπεδα των δωματίων οφείλεται σε κατασκευαστική ατέλεια του μισθίου (ελλειπή υδατοστεγανότητα των εξωστών και της ταράτσας) και όχι σε αμελή συμπεριφορά της εναγομένης, ήτοι σε γεγονός για το οποίο η τελευταία δεν υπέχει ευθύνη και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα κατ' ουσία τα αντιστοίχως αιτούμενα κονδύλια αποκατάστασης των φθορών που παρατηρούνται στα εν λόγω τμήματα του μισθίου. Ομοίως, το κονδύλιο επιδικάσεως της αξίας του τζαμιού της πόρτας του μπαλκονιού της κουζίνας του μισθίου, είναι απορριπτέο κατ' ουσία, δοθέντος ότι το τζάμι αυτό είχε ήδη ανιικατασταθεί με διαφανές πλαστικό από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, όπως ο τελευταίος καταθέτει και ως εκ τούτου ουδόλως ευθύνεται η εναγομένη για την αφαίρεση του. Πρέπει ωστόσο η τελευταία να καταβάλει στην ενάγουσα την αξία της μεταχειρισμένης πόρτας εισόδου διαστάσεων 0,9 Χ 2,10, η οποία ήταν κατασκευασμένη από ξύλο ανιγκρέ, και έφερε πολλαπλές φθορές που προκλήθηκαν κυρίως από τα κατοικίδια σκυλιά που διατηρούσε η εναγόμενη εντός του μισθίου, ενώ όπως εμφαίνεται και στην σχετική προσκομιζόμενη από την ενάγουσα φωτογραφία, ένα κομμάτι διαστάσεων 20X2 εκ. από την κάτω εξωτερική γωνία της είχε αποκολληθεί, η δε αλυσίδα ασφαλείας είχε καταστραφεί εντελώς. Στην προκειμένη περίπτωση, ενόψει του είδους της ζημίας, δεν δύναται να θεωρηθεί ότι πρόκειται για φθορά συνήθους χρήσεως ή για φθορά που οφείλεται σε γεγονός για το οποίο δεν ευθύνεται η εναγομένη. Η αξία αυτής ωστόσο δεν θα υπολογιστεί με βάση την τιμή αγοράς της καινούριας όμοιας πόρτας που αγόρασε η ενάγουσα από την εταιρία "Α. Τ ΚΑΙ ΣΙΑ Ο.Ε., ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ - ΕΜΠΟΡΙΑ ΚΟΥΦΩΜΑΤΩΝ", η οποία ανέρχεται στο ύψος των 46800 ευρώ μαζί με το Φ.Π.Α. (βλ. το με αριθμό 184/21-.11-.2003 τιμολόγιο αγοράς της πωλήτριας εταιρίας που προσκομίζει η ενάγουσα), δεδομένου ότι κατά τον χρόνο παράδοσης του μισθίου στην εναγομένη, η εξώπορτα έφερε ήδη κάποιες φθορές (βλ. και ένορκη βεβαίωση του προηγουμένου ιδιοκτήτη Α.-Χ. Ε.). Μετά ταύτα το ποσό που πρέπει να επιδικαστεί στην ενάγουσα ως αξία της πόρτας εισόδου, εκτιμάται στο ύψος των 250,00 ευρώ, το οποίο κρίνεται εύλογο και αντίστοιχο της αξίας μίας μεταχειρισμένης πόρτας με τις ανωτέρω διαστάσεις και κατασκευασμένης από το ως άνω υλικό. Περαιτέρω η καταστροφή στο δίκτυο ηλεκτροδότησης οφείλεται στις αυθαίρετες παρεμβάσεις της εναγομένης, απορριπτόμενων ως ουσία αβασίμων όλων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών της, καθόσον, όπως προκύπτει από τις φωτογραφίες που προσκομίζει η ενάγουσα, αυτή είχε προβεί στην τοποθέτηση πολλών ηλεκτρικών καλωδίων, ενώ ο ηλεκτρικός πίνακας είχε καταστραφεί από υπερθέρμανση. Επίσης έλειπαν από το μίσθιο πέντε (5) ηλεκτρικοί διακόπτες, έξι (6) πρίζες, ενώ εξάλλου ήταν κατεστραμμένοι ένας (1) διακόπτης, επτά (7) πρίζες, μία (1) πρίζα τηλεόρασης και δύο (2) πρίζες τηλεφώνου. Για την αποκατάσταση της ζημίας στα ηλεκτρολογικά του μισθίου η ενάγουσα δαπάνησε το ποσό των 28469 ευρώ που αναλύεται ως εξής: Αγορά α) διακοπτών Κ/Τα μηχ. 5ΤΑ2155 2 τεμάχια Χ 6,10 ευρώ/τεμ. 12,20 ευρώ, διακόπτη Α/R μηχ. 5ΤΑ 2156 2 τεμάχια Χ 5,53 ευρώ/τεμ.=11, 06 ευρώ, <0 διακόπτη 2 Α/R μηχ. 5ΤΑ 2118 3 τεμάχια Χ 9,04 ευρώ/τεμ.=27, 12 ευρώ, μπουτόν μηχ. 5ΤD 2120 2 τεμάχια Χ 506 ευρώ/τεμ.=10,12 ευρώ, πρίζα Ο.Τ.Ε. 1 μηχ. Κατ. 3 ΤG2490 2 τεμ. Χ 14,83 ευρώ/τεμ.=29,66 ευρώ, πρίζα μηx. Τερματική ΜΑΤΕL Ι τεμ.Χ 2,99 ευρώ / τεμ.=2, 99 ευρώ, πλήκτρο Ι λευκό DΕLΤΑ VIΤΑ 5ΤG620Ι 4 τεμ. Χ 1,17 ευρ/ τεμ.=4,68 ευρώ, πλήκτρο II λευκό DΕLΤΑ VIΤΑ 5ΤΟ 6205 3 τεμ. Χ 1,69 ευρώ | τεμ. 5, 07 ευρώ, πλάκα ΟΤΕ Ι & II λευκή DELΤΑ VIΤΑ 5ΤG 2 τεμ. Χ 204 ευρώ|τεμ.4,0 ευρώ, πρίζα σούκο λευκή DΕLΤΑ VIΤΑ 5UΒ151 13 τεμ.Χ 5,86 ευρώ|τ εμ = 76,18 ευρώ, συνολικής αξίας μαζί με το Φ.Π.Α. 216,03 ευρώ (βλ. το προσκομιζόμενο από την ενάγουσα με αριθμό 2057|25 -11-.2003 τιμολόγιο αγοράς του ανωτέρω ηλεκτρολογικού υλικού της εταιρίας "Προμηθευτικός Καταναλωτικός & Παραγωγικός Συνεταιρισμός Εργοληπτών Ηλεκτρολόγων Βορείου Ελλάδος Σ.Π.Ε., Εμπορία Ηλεκτρολογικού Υλικού") και β) αυτοματάκι 10-25 Α ΑΒΒ 22 τεμ.Χ2,77 ευρώ/τεμ.=60,94 ευρώ, γέφυρες χαλκού III 21 CΜ 2 τεμ. Χ 3,89 Ε|τεμ.- 7,78 ευρώ, ενδεικτικό ράγας GEYER 1 τεμάχιο Χ 4,01 ευρώ/τεμ.=4,01 ευρώ, συνολικής αξίας μαζί με το Φ.Π.Α. 68,66 ευρώ (βλ. το προσκομιζόμενο από την ενάγουσα με αριθμό 7 2 4 4 /2.12.2003 τιμολόγιο αγοράς του ως άνω ηλεκτρολογικού υλικού της εταιρίας "Προμηθευτικός Καταναλωτικός & Παραγωγικός Συνεταιρισμός Εργοληπτών Ηλεκτρολόγων Βορείου Ελλάδος Σ.Π.Ε., Εμπορία Ηλεκτρολογικού Υλικού"). Από το παραπάνω ποσό πρέπει να επιδικαστεί στην ενάγουσα μέρος, ύψους 120 ευρώ, λαμβανομένης υπόψη της -λόγω παλαιότητας μειωμένης αξίας των αντικατασταθέντων ηλεκτρολογικών ειδών. Επίσης, για την καθαίρεση και αποκομιδή όλων των ανωτέρω καταστραφέν των υλικών πρέπει να επιδικαστεί στην ενάγουσα δαπάνη ύψους 30 ευρώ, η οποία θεωρείται εύλογη, απορριπτόμενου ως ουσία αβάσιμου του υπολοίπου οικείου αγωγικού κονδυλίου των 324 ευρώ που αφορά στην καθαίρεση και αποκομιδή όλων των άχρηστων υλικών του μισθίου. Μετά ταύτα, το συνολικό ποσό που δικαιούται η ενάγουσα, για τις φθορές που αποδείχθηκε ότι προκλήθηκαν στο μίσθιο από την εναγομένη, οι οποίες δεν οφείλονται στην συνήθη χρήση ή σε λόγο ανωτέρας βίας, ανέρχεται στο ύψος των τετρακοσίων (400) ευρώ (ήτοι 250 ευρώ για την πόρτα εισόδου + 120 ευρώ για την αγορά ηλεκτρολογικού υλικού + 30 ευρώ για την καθαίρεση και αποκομιδή της εξώπορτας και του ηλεκτρολογικού υλικού). Τα ίδια δεχόμενο και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ως προς τα συγκεκριμένα αγωγικά κονδύλια δεν έσφαλε και συνεπώς όσα αντίθετα υποστηρίζει η εναγομένη με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης έφεσης της απορριπτέα ως αβάσιμα κατ' ουσία κρίνονται, όπως απορριπτέα ως αβάσιμα κατ' ουσία κρίνονται και όσα αντίθετα υποστηρίζει η ενάγουσα για τα συγκεκριμένα κονδύλια με τους δεύτερο έως και όγδοο λόγους της κρινόμενης έφεσής της". Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε σαφείς, πλήρεις και επαρκείς αιτιολογίες ως προς το κεφάλαιο της αγωγής που αφορά αποζημίωση της ενάγουσας για κακή χρήση του μισθίου. Ειδικότερα η απόφαση του Εφετείου δέχθηκε ότι παρόλη την αναφορά στο ιδιωτικό συμφωνητικό μισθώσεως ότι η εναγόμενη μισθώτρια παρέλαβε το μίσθιο σε άριστη κατάσταση, εν τούτοις στην πραγματικότητα το μίσθιο βρισκόταν σε κατάσταση φθοράς λόγω της χρήσεώς του επί (23) χρόνια και της φτηνής εργολαβικής κατασκευής. Περαιτέρω δέχθηκε η απόφαση ότι η οικοδομή στην οποία βρισκόταν το μίσθιο παρουσίαζε κατασκευαστικά προβλήματα και ειδικότερα ότι από τα πρώτα χρόνια της κατασκευής και λόγω κακής κατασκευής υπήρχε υγρασία στους εξώστες των διαμερισμάτων ενόψει του ότι το μίσθιο διαμέρισμα βρισκόταν στον τελευταίο όροφο της οικοδομής και κάτω από την ταράτσα, η οποία δεν είχε επαρκή υδατοστεγανότητα, μάλιστα ήδη από το χρόνο μεταβιβάσεως της κυριότητας του ακινήτου στην ενάγουσα υπήρχαν εμφανή σημάδια φθοράς στα ξύλινα κυρίως κουφώματα, τα οποία είχαν σκεβρώσει και φουσκώσει και ότι η κατάσταση αυτή με την πάροδο του χρόνου είχε επιδεινωθεί. Επομένως, δέχθηκε η απόφαση, δεν υπήρξε κακή χρήση του μισθίου πέραν εκείνης την οποία δικαιούταν να επιχειρήσει η εναγόμενη μισθώτρια βάσει της συμβάσεως μισθώσεως. Όλα τα παραπάνω περί κακής καταστάσεως του μισθίου διαμερίσματος ήδη από την έναρξη της μισθώσεως, για τους παραπάνω λόγους, δεν αναιρούνται από το περιεχόμενο του συμφωνητικού μισθώσεως, το οποίο οι μισθωτές υπογράφουν συνήθως χωρίς προσεκτική ανάγνωση ούτε επίσης αναιρούνται τα παραπάνω περί κακής καταστάσεως του μισθίου για τους παραπάνω λόγους από το γεγονός ότι η εναγόμενη μισθώτρια δέχθηκε και διέμεινε σ'αυτό για διάστημα οκτώ (8) ετών. Επομένως είναι αβάσιμος ο σχετικός πρόσθετος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

ΙΙ.Ο ισχυρισμός του ενάγοντος περί μειωμένης αποδεικτικής αξίας εγγράφου αποδεικτικού προσκομιζομένου από τον αντίδικό του προς αντίκρουση της αγωγής δεν αποτελεί "πράγματα" κατά την έννοια του αριθμού 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι έλαβε υπόψη την μετ' επικλήσεως προσκομισθείσα από την αντίδικο - εναγομένη από 26.4.2004 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού Μ. Γ., μολονότι αυτή συντάχθηκε περίπου (10) μήνες μετά την αποβολή της αντιδίκου από το μίσθιο, μετά την επίδοση σ'αυτή της αγωγής και χωρίς καμία αυτοψία. Επομένως ο σχετικός πρόσθετος λόγος αναιρέσεως είναι απαράδεκτος. Απαράδεκτος είναι ο ίδιος λόγος εφόσον ήθελε εκτιμηθεί ως λόγος από τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, καθόσον τέτοια τεχνική έκθεση που ελήφθη υπόψη από το εφετείο δεν αποτελεί ανεπίτρεπτο αποδεικτικό μέσο.

ΙΙΙ.Από την επιτρεπτή από τον Άρειο Πάγο επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων (ΚΠολΔ 561 παρ. 2) ενόψει των προβαλλομένων λόγων αναιρέσεως με το δικόγραφο των προσθέτων προκύπτουν τα ακόλουθα: Η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα με την από 17.12.2003 αγωγή της ενώπιον του μονομελούς πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ζήτησε: 1) Αποζημίωση για κακή χρήση του μισθίου από την εναγόμενη και ήδη αναιρεσίβλητη ύψους συνολικού 18.950,92 ευρώ,

ΙΙ) την καταπεσούσα ποινική ρήτρα λόγω υπερημερίας της εναγομένης στην απόδοση του μισθίου μετά τη λήξη της μισθώσεως ύψους 14.889,13 ευρώ,

ΙΙΙ) Αποζημίωση από την παράνομη παρακράτηση του μισθίου και ειδικότερα: Α) ποσό 5.400 ευρώ το οποίο η ενάγουσα αναγκάσθηκε να δαπανήσει προκειμένου να μισθώσει άλλο ακίνητο για την εγκατάσταση της οικογενείας της για το χρονικό διάστημα κατά το οποίο η εναγόμενη παρακρατούσε το μίσθιο μετά τη λήξη της μισθώσεως και Β) ποσό 3.159 ευρώ που ζημιώθηκε η εναγόμενη από την μη εκμίσθωση του μισθίου διαμερίσματος σε άλλο μισθωτή έναντι του υψηλοτέρου μισθώματος των 800 ευρώ μηνιαίως αντί των 557 ευρώ που κατέβαλε η εναγόμενη, ήτοι για (13) μήνες ζημία 10.400 ευρώ (800Χ13) μείον το εισπραχθέν από την εναγόμενη ποσό των 7.241 ευρώ. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την πρώτη 3152/2005 εν μέρει οριστική του απόφαση, αφού απέρριψε ως μη νόμιμο το κονδύλιο των 5.400 ευρώ, ανέστειλε την εκδίκαση της αγωγής ως προς το κονδύλιο της ποινικής ρήτρας και της αποζημιώσεως για τη ζημία που υπέστη η ενάγουσα από την παράνομη παρακράτηση του μισθίου και δέχθηκε το κονδύλιο της αγωγής ως προς το κεφάλαιο της αποζημιώσεως λόγω φθορών για το ποσό των 400 ευρώ. Στη συνέχεια με τη δεύτερη 21846/2006 απόφασή του επιδίκασε στην ενάγουσα ολόκληρο το αιτηθέν ποσό ποινικής ρήτρας, ενώ απέρριψε ως κατ' ουσία αβάσιμο το αίτημα για καταβολή αποζημιώσεως λόγω ζημίας που υπέστη η ενάγουσα από την απώλεια του μεγαλύτερου μισθώματος που θα εισέπραττε. Η ενάγουσα άσκησε την από 16.10.2006 έφεσή της κατά των άνω αποφάσεων στο βαθμό που αυτή ηττήθη, δηλαδή για το μερικά γενόμενο κατ' ουσίαν δεκτό κονδύλιο αποζημιώσεως για κακή χρήση του μισθίου και για τα απορριφθέντα κονδύλια ζημίας ύψους 5.400 ευρώ και 3.159 ευρώ. Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε κατ' ουσίαν τον λόγο εφέσεως καθόσον αφορά το κονδύλιο από την κακή χρήση του μισθίου επικυρώνοντας κατά τούτο την πρωτόδικη απόφαση, και απέρριψε ως απαράδεκτο το αγωγικό αίτημα των 5.400 ευρώ, το οποίο με την πρωτόδικη απόφαση είχε απορριφθεί ως μη νόμιμο γιατί έκρινε ότι η τότε ενάγουσα - εκκαλούσα προέβη ως προς το άνω κονδύλιο σε ανεπίτρεπτη μεταβολή της βάσεως της αγωγής χωρίς να ασχοληθεί καθόλου με το άλλο αγωγικό κονδύλιο των 3.159 ευρώ. Από τις προτάσεις όμως που κατέθεσε η ενάγουσα κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο προκύπτει ότι η γενομένη διόρθωση, η οποία σημειωτέο ήταν επιτρεπτή, αφορούσε όχι το υπό στοιχείο (Α) κονδύλιο αποζημιώσεως των 5.400 ευρώ, αλλά το άλλο υπό στοιχείο (Β) κονδύλιο αποζημιώσεως των 3.159 ευρώ από την αρχική διατύπωση του οποίου η ενάγουσα απήλειψε μόνο τη φράση "αν το μίσθωνα κανονικά θα εισέπραττα τουλάχιστον 800 ευρώ μηνιαίως ή". Επομένως το εφετείο με το να απορρίψει ως απαράδεκτο το αγωγικό αίτημα των 5.400 ευρώ, το οποίο όπως εκτέθηκε, είχε απορριφθεί πρωτοδίκως ως μη νόμιμο, υπέπεσε στην πλημμέλεια του αριθμού 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ γιατί παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο, προσθέτως δε η απόφαση του Εφετείου υπέπεσε στην πλημμέλεια του αριθμού 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ καθόσον αφορά το παράπονο της εφέσεως της ενάγουσας για το αγωγικό κονδύλιο του 3.159 ευρώ αφού ουδόλως ασχολήθηκε με τον λόγο αυτό εφέσεως που συνιστά "πράγματα" κατά την έννοια της διατάξεως του αριθμού 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Επομένως κρίνονται βάσιμοι οι σχετικοί πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως

Επομένως πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που γίνονται δεκτοί ως βάσιμοι οι άνω λόγοι αναιρέσεως και των προσθέτων λόγων και αφορούν τα διαλαμβανόμενα αγωγικά κονδύλια, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω έρευνα στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας όπως ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας (Κ.Πολ.Δ 176,183)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 1316/2007 απόφαση του Εφετείου Θεσ/νίκης κατά τα αναφερόμενα στο σκεπτικό της παρούσας.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος στο ίδιο Εφετείο, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου 2011 και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ