425/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 425 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 425/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο και Γεωργία Λαλούση, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1, 2. Χ2, 3. Χ3 και 4. Χ4, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σταύρο Ανδρόνικο, που κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τους Υπουργούς Οικονομίας και Οικονομικών, ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ, Πολιτισμού και τον Υφυπουργό Πολιτισμού, αρμόδιο επί των θεμάτων αθλητισμού, που εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια του Ξανθή Μπασάκου Πάρεδρο Ν.Σ.Κ. με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ, και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-5-2004 αίτηση του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Εφετείο Πειραιά.

Εκδόθηκε η 207/2005 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου. Ασκήθηκε η από 20-1-2006 αίτηση των ήδη αναιρεσειόντων με την οποία ζητούσαν τη διόρθωση της 207/2005 αποφάσεως.

Εκδόθηκε η 707/2006 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10-1-2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση ανέγνωσε την από 3-12-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τη διάταξη του άρθρου 315 ΚΠολΔ θεσπίζεται η δυνατότητα του δικαστηρίου να διορθώσει την απόφασή του, ανεξάρτητα αν πρόκειται για μη οριστική, τελεσίδικη ή αμετάκλητη απόφαση χωρίς να αποτελεί παράβαση των αρχών του δεδικασμένου, έστω και αν επέρχεται μεταβολή του διατακτικού της, αν από παραδρομή κατά τη σύνταξή της εμφιλοχώρησαν λάθη γραφικά ή λογιστικά ή το διατακτικό διατυπώθηκε κατά τρόπο ελλιπή ή ανακριβώς, δηλαδή σφάλματα που οφείλονται σε ασυμφωνία μεταξύ αυτού που θέλησε το δικαστήριο και εκείνου που διατυπώθηκε στην απόφαση ή σε μαθηματικό εσφαλμένο υπολογισμό και όχι σε διαγνωστικά σφάλματα ή σφάλματα που αναφέρονται στην ερμηνεία ή εφαρμογή κάποιας ουσιαστικής διατάξεως νόμου.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 316 ΚΠολΔ αν απόφαση είναι διατυπωμένη με τρόπο που γεννά αμφιβολίες ή είναι ασαφής, το δικαστήριο που την έχει εκδώσει μπορεί, αν το ζητήσει κάποιος διάδικος, να την ερμηνεύσει με νέα του απόφαση έτσι που η έννοιά της να γίνει αναμφίβολη, η ερμηνεία όμως δεν μπορεί ποτέ να αλλάξει το διατακτικό της απόφασης.

Εξάλλου, η παραβίαση των κανόνων του δικονομικού δικαίου, δηλαδή εκείνων που καθορίζουν τα όργανα, τον τρόπο και τη μορφή της ένδικης προστασίας, δεν ελέγχεται με το λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, ούτε με λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ για έλλειψη νόμιμης βάσης. Η διάταξη δε του άρθρου 315 ΚπολΔ καθώς και εκείνη του άρθρου 316 του ίδιου Κώδικα, για διόρθωση ή ερμηνεία αποφάσεων είναι δικονομικού δικαίου.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες εκθέτουν ότι το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο με την από 19-5-2004 αίτησή του ενώπιον του Εφετείου Πειραιά, η οποία στρεφόταν και κατ' αυτών ζήτησε να καθοριστεί οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης για την έκταση, η οποία είχε κηρυχθεί απαλλοτριωτέα με την 10989445/9007/0010/10-11-2003 κοινή Υπουργική απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών, ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ και Πολιτισμού, υπέρ και με δαπάνη του Δημοσίου (της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού), συνολικού εμβαδού 115.304,75 τετραγωνικών μέτρων, που βρίσκεται στην περιοχή "........" του Δήμου Κορυδαλλού του Νομού Αττικής και επί της οδού ......

Οι αναιρεσείοντες ισχυριζόμενοι ότι είναι συγκύριοι κατά τα ποσοστά που αναφέρουν της έκτασης που περιγράφουν, συνολικού εμβαδού 44.741,84 τετραγωνικών μέτρων, παραστάθηκαν και άσκησαν ανταίτηση νόμιμα και εμπρόθεσμα. Το Εφετείο Πειραιά με την 207/2005 απόφασή του έκρινε ότι η οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης των απαλλοτριωθέντων ακινήτων (εδαφικές εκτάσεις) πρέπει να προσδιοριστεί στα ποσά των 200 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο για τις εδαφικές εκτάσεις που έχουν πρόσοψη επί της οδού ....., των 150 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο για τις εδαφικές εκτάσεις που δεν έχουν πρόσοψη επί της οδού ......

και των 20 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο για όσα ακίνητα φέρεται ως ιδιοκτήτης ο Δήμος Κορυδαλλού κατά τον κτηματολογικό πίνακα. Οι αναιρεσείοντες με την από 20-1-2006 αίτησή τους ενώπιον του Εφετείου Πειραιά ζήτησαν τη διόρθωση της ανωτέρω 207/2005 απόφασής του για το λόγο ότι ενώ στο σκεπτικό της δέχεται ότι ορισμένα από τα απαλλοτριούμενα ακίνητα εφάπτονται στη λεωφόρο ......, που αποτελεί κεντρική οδική αρτηρία, από την οποία διέρχεται αστική συγκοινωνία με αυξημένη ροή οχημάτων, στο διατακτικό της κατέταξε το ακίνητό τους με αριθμό ....

στον κτηματολογικό πίνακα στις εδαφικές εκτάσεις που δεν έχουν πρόσοψη επί της οδού ...... για τις οποίες η αποζημίωση ορίστηκε στο ποσό των 150 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο. Οι αναιρεσείοντες ισχυρίστηκαν ότι η κατάταξη αυτή του ακινήτου τους οφείλεται σε παραδρομή του δικαστηρίου, το οποίο δεν έλαβε υπόψη ότι αυτό περιλαμβάνεται στις εκτάσεις που έχουν πρόσοψη επί της οδού ......

και γι' αυτό ζήτησαν τη διόρθωση της 207/2005 απόφασης του Εφετείου Πειραιά. Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη 707/2006 απόφασή του ερμηνεύοντας την προαναφερόμενη υπό διόρθωση απόφασή του έκρινε ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για διόρθωση της απόφασης, διότι όπως δέχθηκε ότι, σε αρμονία με το αιτιολογικό της, "ορθώς περιλαμβάνεται και αναφέρεται στο διατακτικό της υπ' αριθμόν 207/2005 απόφασης του Δικαστηρίου αυτού ότι η επίδικη εδαφική έκταση δεν έχει πρόσοψη στην οδό ......, για την οποία μάλιστα καθορίστηκε η οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης στο ποσό των εκατόν πενήντα (150) ευρώ, ανά τετραγωνικό μέτρο.

Επομένως, η ένδικη αίτηση διορθώσεως του αμέσως προηγουμένου διατακτικού της παραπάνω απόφασης (205/2005) του Δικαστηρίου τούτου πρέπει να απορριφθεί, ως κατ' ουσίαν αβάσιμη". Με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ για έλλειψη νόμιμης βάσης, ήτοι για εκ πλαγίου παραβίαση των άρθρων 315 και 316 Κ.Πολ.Δ, διότι έχει ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες.

Σύμφωνα όμως με τις σκέψεις που αναπτύσσονται παραπάνω δεν ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος αναίρεσης, διότι οι διατάξεις των άρθρ. 315, και 316 ΚΠολΔ είναι δικονομικού δικαίου και επομένως ο λόγος είναι απαράδεκτος. Ο ίδιος λόγος κατά το μέρος του που πλήττει την μη αναιρεσιβαλλομένη 207/2005 απόφαση του ίδιου Εφετείου, για πλημμέλεια από τον αριθ. 19 της Κ.Πολ.Δ 559, είναι απαράδεκτος αφού η αναίρεση δεν στρέφεται και κατά της τελευταίας αυτής απόφασης, ούτε οι τυχόν πλημμέλειες της απόφασης αυτής (207/2005) μπορεί να αποτελέσουν αιτία αναίρεσης της αναιρεσιβαλλομένης (707/2006).

Ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης, σύμφωνα με τον οποίο η προσβαλλόμενη απόφαση υπέπεσε στην πλημμέλεια του αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ παραβιάζοντας τις διατάξεις των άρθρων 100 και 101 του Κώδικα περί Δικηγόρων, διότι υπολόγισε τα δικαστικά έξοδα με βάση την τιμή της αποζημίωσης των 150 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο και όχι των 200 ευρώ, είναι αβάσιμος, επειδή στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού το Εφετείο δεν εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 100 και 101 του Κώδικα περί Δικηγόρων, αλλ' ορθώς για την ενώπιόν του δίκη (μόνον επί της αίτησης διόρθωσης) υπολόγισε τη δικαστική δαπάνη κατά τις γενικές διατάξεις και μάλιστα μειωμένη κατά το 22 του Ν 3693/1957.

Τέλος, πρέπει να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες, λόγω της ήττας τους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, μειωμένη, σύμφωνα με το άρθρο 22 του ν. 3693/1957.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10 Ιανουαρίου 2007 αίτηση των Χ1, Χ2 και Χ3 και Χ4 για αναίρεση της 707/2006 απόφασης του Εφετείου Πειραιά.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, το ύψος της οποίας ορίζει σε τριακόσια πενήντα (350) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου 2008 Δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στην Αθήνα στις 5 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ