424/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 424 / 2017 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 424/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Δήμητρα Κοκοτίνη και Γεώργιο Μιχολιά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 17 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)... Προσωπικού Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 2)Γ. Γ., 3)Γ. Μ., 4)Κ. Ζ., 5)Ν. Π., κατοίκων ... και 6)Α. Τ. του Χ., κατοίκου .... Η 1η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Δήμα και οι 2ος, 3ος και 6ος παραστάθηκαν με τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο, που κατέθεσε προτάσεις. Οι λοιποί 4ος και 5ος, δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ανδριανή Παπαδοπούλου και Σπυρίδωνος Τσαντίνη, που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9/7/2008 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών συνεκδικάσθηκε με την από 10/7/2008 αγωγή νομικού προσώπου που δεν είναι διάδικο στη δίκη αυτή και με προφορικά ασκηθείσες πρόσθετες παρεμβάσεις σωματίων και συνδικαλιστικών οργανώσεων που δεν είναι διάδικοι στη δίκη αυτή. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2329/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 4291/2014 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 27/3/2015 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Πάσσος ανέγνωσε την από 24/11/2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως αποδεικνύεται από τις με αριθ.2445 και 2543Η/29-6-2015 εκθέσεις επίδοσης του δικ. επιμελητή Αθηνών Κ. Έ., σε κάθε έναν από τους 4ο και 5ο των αναιρεσειόντων είχε επιδοθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια της επισπεύδουσας την συζήτηση αναιρεσίβλητης, ακριβές αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού της αρχικής δικασίμου της 15-12-2015 και κλήση προς παράσταση κατ' αυτήν, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε από το πινάκιο για την δικάσιμο της 17-5-2016 και κατ' αυτήν για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης αυτής. Επομένως, εφόσον οι αναιρεσείοντες αυτοί και όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου δεν παρέστησαν καθοιονδήποτε νόμιμο τρόπο κατ' αυτήν, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα με την σειρά της από το πινάκιο και για την οποία δεν ήταν απαραίτητη ιδιαίτερη κλήτευσή τους, πρέπει το Δικαστήριο να προχωρήσει στην συζήτηση παρά την απουσία τους (άρθ.226§4,576§2,573§1 ΚΠολΔ). Κατά το άρθ. 82 εδ. 3 ΚΠολΔ, αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κύριους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση. Από την διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθ.81§3 του ίδιου Κώδικα, η οποία ορίζει, ότι ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από τον διάδικο που επισπεύδει την δίκη, συνάγεται ότι η κλήση προς συζήτηση της αίτησης αναίρεσης που γίνεται είτε κάτω από το αντίγραφο του αναιρετηρίου είτε αυτοτελώς (άρθ. 568 ΚΠολΔ), πρέπει να επιδίδεται και προς εκείνον που δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο και είχε στην δίκη επί της ουσίας, από την οποία προήλθε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, την ιδιότητα του προσθέτως υπέρ κάποιου από τους κύριους διαδίκους παρεμβαίνοντος, για να ενημερώνεται αυτός ως προς την εξέλιξη της δίκης που ανοίγεται με την άσκηση του ένδικου μέσου της αναίρεσης και να ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του. Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθ. 20§1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι "Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια, και μπορεί να αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή τα συμφέροντά του" και το άρθ. 558 ΚΠολΔ, σαφώς προκύπτει ότι ναι μεν καταρχήν η αναίρεση δεν απευθύνεται κατά του προσθέτως παρεμβάντος, γιατί δεν είναι κύριος διάδικος, πρέπει, όμως, αυτός να καλείται στην συζήτηση της αναίρεσης, χωρίς δε την κλήτευσή του παραβιάζεται η θεμελιώδης δικονομική αρχή της εκατέρωθεν ακρόασης, που καθιερώνεται με το άρθρο 110§2 ΚΠολΔ, ειδική εφαρμογή της οποίας περιέχουν οι προαναφερόμενες διατάξεις, και δημιουργείται απαράδεκτο της συζήτησης της αίτησης αναίρεσης (άρθ. 576§3 ΚΠολΔ), εφόσον δεν παραστεί κατ' αυτήν, το οποίο, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη και αυτεπάγγελτα από τον Άρειο Πάγο (ΑΠ 700/2014, 1328/2012). Στην προκειμένη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης αυτής (άρθ.561§1 ΚΠολΔ) προκύπτουν τα εξής : (Α) Οι ήδη αναιρεσείοντες ("... Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας" κλπ.) άσκησαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών κατά της τώρα αναιρεσίβλητης ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" την από 9-7-2008 και με αριθ.έκθ.κατ.141759/3662/2008 αγωγή (Β) Κατά την συζήτηση της αγωγής αυτής την 6-5-2009 στο ως άνω δικαστήριο (κατά την διαδικασία των εργατικών διαφορών) άσκησαν πρόσθετες υπέρ των εναγόντων παρεμβάσεις, με προφορικές δηλώσεις των πληρεξουσίων δικηγόρων τους που καταχωρίσθηκαν στα οικεία πρακτικά (παραδεκτά, σημειώνεται, σύμφωνα με τις ισχύουσες κατά τον κρίσιμο χρόνο διατάξεις των άρθ.231 και 666§1 ΚΠολΔ) οι συνδικαλιστικές οργανώσεις (συνδικαλιστικά επαγγελματικά σωματεία) με τις επωνυμίες (1) Σύλλογος Εργαζομένων στην Εθνική Τράπεζα Ταμιακών Τεχνικών και Κλάδου Ασφάλειας (2) Σύλλογος Εργαζομένων Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος (3) Σύλλογος Εργαζομένων Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος" και (4) Σύλλογος Εργαζομένων στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (Γ) Η αγωγή αυτή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη κλπ. με την 2329/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου, κατά της οποίας οι ενάγοντες άσκησαν έφεση και πρόσθετους λόγους, επ' αυτών δε εκδόθηκε, μετά από κλήτευση στην κατ' έφεση δίκη των ως άνω προσθέτως παρεμβάντων, η προσβαλλομένη 4291/2014 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που επικύρωσε ως προς τον 1ο ενάγοντα και αναιρεσείοντα την πρωτόδικη απόφαση, ενώ την εξαφάνισε ως προς τους λοιπούς κατά το αναφερόμενο εκεί κεφάλαιο και την απέρριψε ως προς αυτό ως μη νόμιμη. Κατά την εκφώνηση της κρινόμενης υπόθεσης στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου δεν εμφανίσθηκαν οι παραπάνω συνδικαλιστικές οργανώσεις που είχαν, κατά τα προεκτεθέντα, και στους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας την ιδιότητα του προσθέτως υπέρ των ήδη αναιρεσειόντων παρεμβαίνοντος. Οι κύριοι διάδικοι, δηλ. οι αναιρεσείοντες και η αναιρεσίβλητη, δεν επικαλούνται κλήτευση αυτών, ούτε από τα στοιχεία της δικογραφίας αποδεικνύεται τέτοια κλήτευση με την προσκομιδή των σχετικών εκθέσεων επίδοσης. Επομένως, και σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, η συζήτηση της υπόθεσης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη για όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση της από 27-3-2015 αίτησης για αναίρεση της 4291/2014 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Φεβρουαρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Μαρτίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ