Legislator Case Law & Legislation
423/2017 AI generated

423/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 423/2017
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Δήμητρα Κοκοτίνη και Γεώργιο Μιχολιά, Αρεοπαγίτες.

Legislator headnote

AI generated

423/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Κατά το άρθρο 553 παρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, ήτοι κατά των ανεκκλήτων ή όσων έγιναν τελεσίδικες (oλ. ΑΠ 5/2001, ΑΠ 153/2015), η δε τελεσιδικία κρίνεται κατά το χρόνο άσκησης της αίτησης αναίρεσης, ήτοι κατά το χρόνο της κατάθεσης του δικογράφου της στη γραμματεία του δικαστηρίου που την εξέδωσε (ΑΠ 153/2015).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 423 / 2017 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 423/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Δήμητρα Κοκοτίνη και Γεώργιο Μιχολιά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 17 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Λέσβου που εδρεύει στα Πάμφιλα Ν. Λέσβου και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Λάγο, που δεν κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου: Μ. Β. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελένη Καλλιπολίτη, που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/6/2011 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Μυτιλήνης.

Εκδόθηκε η 70/2012 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 6/6/2015 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Κατσιρούμπας ανέγνωσε την από 8/1/2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 553 παρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, ήτοι κατά των ανεκκλήτων ή όσων έγιναν τελεσίδικες (oλ. ΑΠ 5/2001, ΑΠ 153/2015), η δε τελεσιδικία κρίνεται κατά το χρόνο άσκησης της αίτησης αναίρεσης, ήτοι κατά το χρόνο της κατάθεσης του δικογράφου της στη γραμματεία του δικαστηρίου που την εξέδωσε (ΑΠ 153/2015).

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 518 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν δεν επιδοθεί η απόφαση, η προθεσμία της εφέσεως είναι τρία χρόνια, που αρχίζουν από τη δημοσίευση της αποφάσεως που περατώνει τη δίκη, τελειώνει δε η προθεσμία αυτή όταν παρέλθουν τα τρία χρόνια, οπότε η απόφαση, εφόσον δεν υπόκειται πλέον σε έφεση, γίνεται τελεσίδικη και τότε παραδεκτά προσβάλλεται με αναίρεση (ΑΠ 793/2014).

Η προθεσμία, εξάλλου, της αναιρέσεως, κατά τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 1 ΚΠολΔ, αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, είναι τριάντα ημερών και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης. Η προθεσμία άσκησης αναίρεσης κατά απόφασης που εκδόθηκε στον πρώτο βαθμό, και ανεξάρτητα αν εκδόθηκε ερήμην ή αντιμωλία, δεν συντρέχει με την προθεσμία άσκησης έφεσης κατ` αυτής.

Η πρώτη (προθεσμία αναίρεσης) ηρεμεί κατά τη διάρκεια της δεύτερης (προθεσμία έφεσης) και αρχίζει από τότε που έληξε η προθεσμία για την άσκηση της έφεσης, οπότε η πρωτόδικη απόφαση τελεσιδίκησε, υποκείμενη σε αναίρεση (ΑΠ 153/2015, 793/2014). Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 του ιδίου Κώδικα, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναιρέσεως και αν αυτή δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως.

Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι το εμπρόθεσμο της ασκήσεως αναιρέσεως, που αποτελεί προϋπόθεση για το παραδεκτό της, ο Άρειος Πάγος το εξετάζει όχι μόνο κατ' ένσταση αλλά και αυτεπαγγέλτως, με βάση τα αποδεικτικά έγγραφα που βρίσκονται στη δικογραφία (ολ. ΑΠ 412/1981, ΑΠ 1328/2014,104/2008). Πάντως, σύμφωνα με το άρθρο 570 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αν ο αναιρεσίβλητος προτείνει σχετική ένσταση με τις προτάσεις, κατατιθέμενες είκοσι ημέρες πριν από τη δικάσιμο κατά την οποία έγινε η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, ανεξαρτήτως αν αυτή είναι η αρχικώς ορισθείσα, ή μεταγενέστερη, ορισθείσα κατόπιν αναβολής (ΑΠ 1435/1988), ο Άρειος Πάγος οφείλει να τη λάβει υπόψη και να αποφανθεί σχετικώς (ΑΠ 104/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει ότι η προσβαλλομένη υπ' αριθ. 70/2012 απόφαση του Ειρηνοδικείου Μυτιλήνης, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, δημοσιεύθηκε στις 3 Απριλίου 2012. Επίδοσή της δεν επικαλείται κάποιος διάδικος ούτε αποδεικνύεται ότι έγινε. Έτσι αυτή κατέστη απρόσβλητη με έφεση, δηλαδή τελεσίδικη, με την συμπλήρωση της τριετούς προθεσμίας, η οποία συντελέσθηκε στις 4 Απριλίου 2015.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη με επίκληση από τον αναιρεσίβλητο, υπ' αριθμ. 3796 Γ/ 15.5.2015 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Μυτιλήνης Β. Δ., η ως άνω προσβαλλόμενη (υπ' αριθμ. 70/2012) απόφαση του Ειρηνοδικείου Μυτιλήνης, επιδόθηκε με την επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου στην αναιρεσείουσα συνεταιριστική οργάνωση, στις 15.5.2015, το δε δικόγραφο της ασκηθείσας από την τελευταία αναιρέσεως, όπως προκύπτει από τη σχετική έκθεση, κατατέθηκε στο πρωτότυπο στη γραμματεία του δικαστηρίου, που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, στις 16.6.2015, ημέρα Τρίτη, ήτοι μετά την πάροδο της προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών, η οποία άρχισε στις 16.5.2015 και έληξε στις 15.6.2015, ημέρα Δευτέρα.

Επομένως, εφόσον η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εκπρόθεσμα, και έτσι λείπει μια από τις προϋποθέσεις του παραδεκτού της, το Δικαστήριο τούτο οφείλει να λάβει υπόψη του την έλλειψη αυτή, κατά τη σχετική βάσιμη ένσταση του αναιρεσιβλήτου, που προτείνεται με τις προτάσεις του, οι οποίες, όπως προκύπτει από την κάτω από αυτές βεβαίωση του αρμόδιου γραμματέα έχουν κατατεθεί την 22.3.2016, ήτοι πλέον των είκοσι ημερών πριν από την ορισμένη, ύστερα από σχετική αναβολή για τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δικάσιμο (17.1.2017).

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου (αρθ. 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 6.6.2015 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 2/16.6.2015 αίτηση της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Λέσβου, κατά του Μ. Β., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 70/2012 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Μυτιλήνης. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Φεβρουαρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Μαρτίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ