423/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 423 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 423/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Ιωάννα Λούκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Δεκεμβρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Δ. Κ. του Φ., 2) Ε. συζύγου Δ. Κ., κατοίκων ..., 3) Π. Κ. του Δ., 4) Ε. Κ. του Δ., κατοίκων ..., 5) Φ. Κ. του Δ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Κούρτη και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ Α.Ε.Γ.Α.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Γεωργουλόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 2) Π. Τ. του Θ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8/3/2006 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2065/2007 μη οριστική και 2710/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5579/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 22/1/2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ιωάννα Λούκα ανέγνωσε την από 18/11/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου και την απόρριψη του δεύτερου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την υπ'αριθ. 3836/14-9-2010 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του πρωτοδικείου Καλαμάτας Β. Κ., που προσκομίζουν και επικαλούνται οι αναιρεσείοντες, προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου, για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας συνεδρίαση,καθώς και κλήση προς συζήτηση της αίτησης, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον δεύτερο αναιρεσίβλητο, ο οποίος όμως δεν εμφανίσθηκε κατά την ως άνω συνεδρίαση, κατά την οποία, η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της, από το πινάκιο. Επομένως και σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 § 1 και 3 Κ.Πολ.Δ. πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, που επισπεύδεται από τους αναιρεσείοντες παρά την απουσία του πιο πάνω πρώτου αναιρεσίβλητου Π. Τ..

ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αρ. 1 εδ. α' του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, εάν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα (Ολ.

ΑΠ 36/1988, ΕλλΔνη 1989. 1153). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται και επί εκ πλαγίου παραβίαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου, που συμβαίνει όταν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, δηλαδή αν από τις παραδοχές αυτής δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία στη συγκεκριμένη περίπτωση, για την κρίση του δικαστηρίου, περί της συνδρομής των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων των διατάξεων που εφαρμόσθηκαν ή περί μη συνδρομής τούτων η οποία αποκλείει την εφαρμογή τους, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, σχετικά με τον νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Αντιθέτως η απόφαση δεν στερείται από νόμιμη βάση, όταν οι ανωτέρω ελλείψεις αφορούν την αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων (Κ.Πολ.Δ. 561 παρ. 1) και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αρκεί αυτό να εκτίθεται στην απόφαση σαφώς. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 297 ΑΚ "Ο υπόχρεος σε αποζημίωση οφείλει να την παράσχει σε χρήμα...", κατά το άρθρο 298 ΑΚ "Η αποζημίωση περιλαμβάνει τη μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του δανειστή (θετική ζημία) καθώς και το διαφυγόν κέρδος...", κατά το άρθρο 299 ΑΚ "Για μη περιουσιακή ζημία οφείλεται χρηματική ικανοποίηση στις περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος", κατά το άρθρο 300 ΑΚ "Αν εκείνος που ζημιώθηκε συντέλεσε από δικό του πταίσμα στη ζημία ή την έκτασή της, το δικαστήριο μπορεί να μην επιδικάσει αποζημίωση ή να μειώσει το ποσό αυτής.

Το ίδιο ισχύει και όταν εκείνος που ζημιώθηκε παρέλειψε να αποτρέψει ή να περιορίσει τη ζημία ή δεν επέστησε την προσοχή του οφειλέτη στον κίνδυνο ασυνήθιστα μεγάλης ζημίας, τον οποίο ο οφειλέτης ούτε γνώριζε ούτε όφειλε να γνωρίζει..", κατά το άρθρο 330 ΑΚ "Ο οφειλέτης ενέχεται, αν δεν ορίστηκε κάτι άλλο, για κάθε αθέτηση της υποχρέωσής του από δόλο ή αμέλεια, δική του ή των νόμιμων αντιπροσώπων του.

Αμέλεια υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 914 ΑΚ "Όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει", κατά το άρθρο 5 του ν. ΓπΝ/1911 "Της κατά το προηγούμενον άρθρον αποζημιώσεως ουδείς των ενόχων απαλλάσσεται εξ οιουδήποτε λόγου εκτός εάν αποδείξει ότι το ατύχημα προήλθεν εξ ανωτέρας βίας ή εξ υπαιτιότητας του θύματος, ή εκ πταίσματος τρίτου προσώπου, μη ανήκοντος εις την υπηρεσίαν του αυτοκινήτου...", και κατά το άρθρο 10 του ν.

ΓπΝ/1911 "Εν περιπτώσει συγκρούσεως μεταξύ δύο ή πλειόνων αυτοκινήτων υπεύθυνος εις αποζημίωσιν είναι ο υπαίτιος του ατυχήματος, της υπαιτιότητος κρινομένης κατά το κοινόν δίκαιον...".

Από το συνδυασμό των παραπάνω συνάγεται, ότι προϋποθέσεις της ευθύνης για αποζημίωση είναι, παράνομη πράξη ή παράλειψη, υπαιτιότητα του υπόχρεου, που υπάρχει και στην περίπτωση της αμέλειας του παρανόμως πράξαντος ή παραλείψαντος, επέλευση της ζημίας και συνδρομή αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της πράξεως ή της παραλείψεως και της ζημίας.

Η κρίση περί του εάν τα ανελέγκτως και κυριαρχικώς διαπιστωθέντα από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικά περιστατικά, γενικά και αφηρημένα λαμβανόμενα, επιτρέπουν το συμπέρασμα, ότι η πράξη ή παράλειψη εκείνη μπορεί να θεωρηθεί αντικειμενικά ως πρόσφορη αιτία του παραχθέντος αποτελέσματος, αφού σχηματίζεται με τη χρησιμοποίηση των διδαγμάτων της κοινής πείρας κατά την υπαγωγή των διαπιστωθέντων πραγματικών περιστατικών στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας, υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 και 19 του Κ.Πολ.Δ.

για ευθεία ή εκ πλαγίου παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου, καθώς και για παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας. Περαιτέρω σε περίπτωση αυτοκινητιστικού ατυχήματος, μόνη η από τον οδηγό αυτοκινήτου παραβίαση διάταξης του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας δεν αρκεί για να θεμελιώσει πταίσμα αυτού για το ατύχημα, χωρίς την διαπίστωση, ότι η παράβαση αυτή συνετέλεσε στο βλαπτικό εκείνο αποτέλεσμα, όπως επίσης και μόνη η τήρηση των ελαχίστων υποχρεώσεων που επιβάλει ο ΚΟΚ στους οδηγούς των οχημάτων κατά την οδήγηση τους δεν αίρει την υποχρέωσή τους να συμπεριφέρονται και πέραν των ορίων τούτων, όταν οι περιστάσεις το επιβάλλουν για την αποτροπή ζημιογόνου γεγονότος ή τη μείωση των επιζήμιων συνεπειών.

Δηλαδή, η παραβίαση των διατάξεων του Κ.Ο.Κ., από τον οδηγό αποτελεί στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστή-ριο της ουσίας κρίνεται από τον Άρειο Πάγο σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παραβάσεως και του επελθόντος αποτελέσματος. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο Αθηνών δέχθηκε ανελέγκτως με την προσβαλλόμενη απόφασή του ότι προέκυψαν από τις αποδείξεις τα ακόλουθα ως προς την υπαιτιότητα στο ατύχημα των οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων: "Την 22-6-2004 και ώρα 12.40 περίπου ο πρώτος εναγόμενος Π.

Τ. οδηγούσε το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... Δ.Χ.Φ. αυτοκίνητο (ελκυστή-ρα με επικαθήμενο βυτιοφόρο) ιδιοκτησίας Π. Μ. ήδη μη διαδίκου, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη από ατυχήματα στην εναγο-μένη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ Α.Ε.Γ.Α." και εκινείτο επί της επαρχιακής οδού Πύργου-Κυπαρισσίας με κατεύθυνση προς Πύργο.

Την αυτή ημέρα και ώρα, ο Φ. Κ. οδηγούσε το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Φ. αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της δεύτερης ενάγουσας Ε. συζ. Δ. Κ. και εκινείτο επί της αυτής ως άνω επαρχιακής οδού με αντίθετη κατεύθυνση προς Κυπαρισσία. Στο ύψος της ως άνω επαρχιακής οδού με τον ισόπεδο οδικό κόμβο Καλλικώμου Ηλείας όπου υφίστανται δύο επιπλέον λωρίδες κυκλοφορίας σε εσοχή σε κάθε ρεύμα πορείας και στο πέραν αυτών συνεχής εγκάρσια διαγράμμιση με αναγραφή της ένδειξης "SΤΟΡ", ο οδηγός του φορτηγού οχήματος, Φ.

Κ. προτιθέμενος να εξέλθει της επαρχιακής οδού ενεργώντας στροφή προς τα αριστερά για να κατευθυνθεί στο χωριό Καλλίκωμο εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, της προαναφερθείσης επαρχιακής οδού όπου εκινείτο κανονικά το όχημα που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος και συγκρούσθηκε με αυτό. Ειδικότερα από-δείχθηκε ότι ο πρώτος εναγόμενος Π.

Τ., ο οποίος οδηγούσε το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΔΧΦ αυτοκίνητο και εκινείτο κανονικά στο ρεύμα πορείας της προαναφερθείσης επαρχιακής οδού με κατεύθυνση προς Πύργο, λόγω της εμφάνισης στην πορεία του του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Φ. Κ. παρά την τροχοπέδηση που ενήργησε και του ελιγμού του προς τα δεξιά, δεν μπόρεσε να αποφύγει την σύγκρουση μ' αυτό, το οποίο με το εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του αμαξώματός του προσέκρουσε στο εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του οχήματός του.

Στη συνέχεια, το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΔΧΦ αυτοκίνητο ακινητοποιήθηκε στο άκρον δεξιό του οδοστρώματος του ρεύματος προς Πύργο, στις προστατευτικές μπάρες, το δε φ. αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο Φ. Κ. και είχε εισέλθει, ως προαναφέρθηκε στο αντίθετο ρεύμα πορείας του ήτοι προς Πύργο, μετά την πρόσκρουση εκτινάχθηκε και ακινητοποιήθηκε κάθετα στο ρεύμα πορείας του.

Τα ανωτέρω προκύπτουν ιδίως από το σχεδιάγραμμα που συνέταξαν οι αρμόδιοι αστυνομικοί της Τροχαίας Πύργου, την από 24-6-2004 βεβαίωση του Διοικητή του Τμήματος Τροχαίας Πύργου, την προανακριτική κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρα Κ. Χ. και τις προανακριτικές καταθέσεις των μαρτύρων Α. Τ., Ν. Κ. και Α. Ζ.. Αποτέλεσμα της ένδικης σύγκρουσης ήταν ο θανάσιμος τραυματισμός του Φ.

Κ. και σύμφωνα με τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά αυτή (σύγκρουση) με το επελθόν ως άνω αποτέλεσμα δεν οφείλονταν σε αμελή συμπεριφορά του εναγομένου οδηγού Π. Τ., ως προαναφέρθηκε. Επομένως το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του έκρινε διαφορετικά και δέχθηκε συνυπαιτιότητα του οδηγού Π.Τ., την οποία προσδιόρισε σε ποσοστό 80% και συνακολούθως δέχθηκε εν μέρει την από 8-3-2006 (αριθμ.

καταθ. 48493/2356/2006) αγωγή του Δ. Κ. κλπ (συν 5) κατά του ιδίου και της ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΗ Α.Ε.Γ.Α." για αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, έσφαλε στην κρίση του αυτή, όπως βάσιμα υποστηρίζουν με την έφεσή τους οι εναγόμενοι - εκκαλούντες Π.Τ.ς και η πιο πάνω ασφαλιστική εταιρεία".

Όμως έτσι κρίνοντας το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του αιτιολογίες ανεπαρκείς, ασαφείς και όχι πλήρεις στο ουσιώδες για τη δικαζόμενη υπόθεση ζήτημα της υπαιτιότητας με αποτέλεσμα να μη καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος. Ειδικότερα το Εφετείο: 1) Ενώ δέχθηκε ότι ο δεύτερος αναιρεσίβλητος οδηγούσε το ...

ΔΧΦ αυτοκίνητο στην επαρχιακή οδό Πύργου-Κυπαρισσίας με κατεύθυνση τον Πύργο, ότι κατά τον ίδιο χρόνο ο θανών συγγενής των αναιρεσειόντων Φ. Κ. οδηγούσε το ... ΙΧΦ αυτοκίνητο και εκινείτο στην ίδια οδό αλλά με αντίθετη κατεύθυνση, ότι στο ύψος της άνω οδού με τον ισόπεδο οδικό κόμβο Καλλικώμου Ηλείας"όπου υφίστανται δύο επί πλέον λωρίδες κυκλοφορίας σε εσοχή σε κάθε ρεύμα κυκλοφορίας" ο οδηγός Φ.

Κ., ο οποίος είχε πρόθεση να εξέλθει της επαρχιακής οδού με αριστερή στροφή για να κατευθυνθεί στο χωριό Καλλίκωμο εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας (προς Πύργο) και συγκρούσθηκε με το ΔΧΦ αυτοκίνητο που οδηγούσε ο δεύτερος αναιρεσίβλητος, εντούτοις δεν διευκρινίζει τις επικρατούσες συνθήκες στον τόπο και κατά το χρόνο του ατυχήματος, αν τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας της επαρχιακής οδού Πύργου-Κυπαρισσίας χωρίζονται μεταξύ τους με οριζόντια διαγράμμιση, πόσες λωρίδες κυκλοφορίας έχει καθένα από τα δύο ρεύματα της επαρχιακής οδού, πόσο το πλάτος του όλου οδοστρώματος και καθενός από τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας και των τυχόν υπαρχόντων ερεισμάτων πριν και μετά από τον ως άνω οδικό κόμβο, ποία η θέση καθενός από τα συγκρουσθέντα οχήματα πριν και κατά το ατύχημα, ποία η ταχύτητα με την οποία εκινείτο καθένα από τα συγκρουσθέντα οχήματα πριν και κατά το ατύχημα, αν επιτρεπόταν ο προς τα αριστερά ελιγμός του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Φ.

Κ., ποίο το όριο ταχύτητας στο σημείο του ατυχήματος, 2) δεν διευκρινίζει η προσβαλλόμενη απόφαση με ποίο τρόπο πραγματοποιήθηκε η είσοδος του αυτοκινήτου του Φ. Κ. στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, δηλαδή αν έγινε κάθετα ή διαγώνια προς τον άξονα του οδοστρώματος και ειδικότερα αν το αυτοκίνητο του ανωτέρω πριν από την είσοδο στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας είχε ή όχι καταλάβει κάποια από τις δύο σε εσοχή λωρίδες κυκλοφορίας του ρεύματος πορείας του, 3) δεν διευκρινίζει η απόφαση του Εφετείου σε ποίο σημείο του οδοστρώματος του αντιθέτου ρεύματος πορείας εκινείτο το ΔΧΦ αυτοκίνητο που οδηγούσε ο δεύτερος αναιρεσίβλητος, δηλαδή στο δεξιό, στο μέσο ή στο αριστερό και σε ποία λωρίδα κυκλοφορίας και με ποία ταχύτητα, 4) ενώ η απόφαση του Εφετείου δέχεται ότι το οδηγούμενο από τον δεύτερο αναιρεσίβλητο αυτοκίνητο εκινείτο κανονικά στο ρεύμα πορείας του χωρίς περαιτέρω εξειδίκευση της κανονικότητας της κινήσεως, εντούτοις δεν διευκρινίζει σε πόση απόσταση εμφανίστηκε στην πορεία του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο δεύτερος αναιρεσίβλητος το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο θανατωθείς για να ελεγχθεί αν η αντίδραση του αναιρε-σίβλητου οδηγού να τροχοπεδήσει και να ελιχθεί προς τα δεξιά αποτελούσε ή όχι ενδεδειγμένη ενέργεια, 5) ενώ δέχεται η απόφαση ότι ο αναιρεσίβλητος οδηγός για να αποφύγει τη σύγκρουση τροχοπέδησε δεν διευκρινίζει αν το οδηγούμενο από τον αναιρεσίβλητο οδηγό ΔΧΦ αυτοκίνητο άφησε ή όχι ίχνη τροχοπεδήσεως στο οδόστρωμα και σε καταφατική περίπτωση, τα σημεία ενάρξεως και πέρατος αυτών, το μήκος και την απόσταση από τον άξονα του οδοστρώματος, και 6) ενώ η απόφαση δέχεται ότι το αυτοκί-νητο που οδηγούσε ο θανατωθείς εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και συγκρούσθηκε με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο δεύτερος αναιρεσίβλητος, δεν διευκρινίζει αν το σημείο συγκρούσεως των δύο οχημάτων τοποθετείται μέσα στον ισόπεδο οδικό κόμβο, πριν ή μετά από αυτόν σε σχέση με την πορεία του ΙΧΦ αυτοκινήτου.

Επομένως κρίνεται βάσιμος ο πρώτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια από το 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. και συγκεκριμένως γιατί αυτή παραβίασε εκ πλαγίου τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 300, 330, 914 ΑΚ, των άρθρ. 5 και 10 του Ν. ΓπΝ/1911 και των άρθρ. 4 § 3, 5 § 8 περ.

Ζ', 12 §§1 και 4, 19 §§1, 2 και 3, 20 και 21 §§ 1, 2 του Ν. 2696/1999 (ΚΟΚ) και γιατί διέλαβε ανεπαρκείς και ασαφείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Κατ' ακολουθίαν και παρελκούσης της ερεύνης των λοιπών λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφασης, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω έρευνα στο ίδιο εκδόσαν την προσβαλλόμενη απόφαση Εφετείο, η συγκρότηση του οποίου είναι δυνατή από δικαστές άλλους εκτός εκείνων που δίκασαν και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι ως ηττώμενοι στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων όπως ορίζεται στο διατακτικό (Κ.Πολ.Δ 176,183).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 5579/2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους σ τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου 2011 και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ