422/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 422 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 422/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ανδρέα Μαρκάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1. Φ. συζ. Ι. Μ. το γένος Χ. Δ. και 2. 'Α. Μ. του Ι., κατοίκων ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Παπανίκο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ι. Μ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε και 2. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΕΕΓΑ", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χαράλαμπο Καρρά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις με αριθμούς εκθ. Καταθ. …908/2000 αγωγή και …09/2001 προσεπίκληση, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σερρών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 209/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2476/2003 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 26 Νοεμβρίου 2003 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην του 1ου εκ των αναιρεσιβλήτων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αχιλλέας Νταφούλης, ανέγνωσε την από 27 Ιανουαρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη …85/19-4-2005 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Σερρών Σ. Δ. αποδεικνύεται, ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση στη σημερινή δικάσιμο επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον πρώτο αναιρεσίβλητο. Όμως αυτός κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο, ούτε παραστάθηκε με δήλωση δικηγόρου κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.

Συνεπώς η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.).

ΙΙ.- Κατά το άρθρο 559 εδάφιο 8 Κ.Πολ.Δικ., αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Εφετείο υπέπεσε στην από την πιο πάνω διάταξη προβλεπόμενη πλημμέλεια, γιατί, χωρίς σχετικό λόγο στην από 10-3-2002 έφεση της δεύτερης αναιρεσίβλητης, εξαφάνισε την εκκληθείσα 209/2001 απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου Σερρών, που επιδίκασε στην πρώτη αναιρεσείουσα δραχμές 18.000.000 και στη δεύτερη δραχμές 10.500.000, ως αποζημίωση για χρηματική ικανοποίηση από ψυχική οδύνη (θάνατο συγγενικού προσώπου τους) και ηθική βλάβη (από τραυματισμό τους σε αυτοκινητικό ατύχημα), στη συνέχεια κράτησε και δίκασε στην ουσία την υπόθεση, για να κάνει τελικά κατά ένα μέρος δεκτή την από 27-6-2000 αγωγή τους και επιδικάσει σ' αυτές αντίστοιχα τα μικρότερα ποσά των 14.967 ευρώ (ή δρχ. 5.100.000) και 10.271 ευρώ (ή δρχ. 3.500.000), με το νόμιμο τόκο από την επίδοσή της.

Όμως από το δικόγραφο της άνω έφεσης, το περιεχόμενο του οποίου ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο (άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.), προκύπτει, ότι σ' αυτό περιέχεται και ο τέταρτος λόγος έφεσης που πλήττει την εκκαλούμενη πρωτοβάθμια απόφαση για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία επαρκώς προσδιορίζεται από την μνεία ότι απ' αυτή οδηγήθηκε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο σε εσφαλμένο πόρισμα και διατακτικό, χωρίς να είναι αναγκαία η εξειδίκευση των σφαλμάτων περί την εκτίμηση των αποδείξεων, αφού το Εφετείο, λόγω του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης (άρθρο 522 Κ.Πολ.Δικ.), επανεκτιμά από την αρχή την ουσία της υπόθεσης και κρίνει την ορθότητα του διατακτικού.

Η αναιρεσίβλητη (εκκαλούσα) ζήτησε να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη η άνω αγωγή, αλλιώς να μεταρρυθμιστεί η πρωτοβάθμια απόφαση.

Συνεπώς ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

ΙΙΙ.- Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης από το εδάφιο 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ. πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρονται με σαφήνεια: α) ο κανόνας ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ότι παραβιάστηκε, β)οι σχετικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας και 3)το υπαγωγικό σφάλμα του. Με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, κατά το οικείο μέρος του, προβάλλεται η αιτίαση, ότι η αναιρεσιβαλλομένη υπέπεσε στην πλημμέλεια από την παραπάνω διάταξη, γιατί επιδίκασε στις αναιρεσείουσες μόνο τα ποσά των δραχμών 5.000.000 και 3.000.000, αντίστοιχα, ύστερα από "εσφαλμένη εκτίμηση του εισαγωγικού δικογράφου της δίκης και του συγκεκριμένου αποδεικτικού εγγράφου, διότι με την αγωγή τους στράφηκαν κατά του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου, ενώ με την επιστολή του πληρεξούσιου δικηγόρου τους απηύθυναν δήλωσή τους προς την αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία, κατά συνέπεια η επιστολή για εξώδικο διακανονισμό της απαίτησης απευθύνονταν σε πρόσωπο διαφορετικό από εκείνο που τελικά δικαστικά επιδίωξαν την ικανοποίηση της απαίτησής τους, κατ' άρθρο 167 παρ. 1 ΑΚ η δήλωση βούλησης έχει νομική ενέργεια μόνον αφότου περιέλθει στο πρόσωπο που απευθύνεται", αλλά έτσι παραβίασε το άρθρο 168 ΑΚ.

Με τέτοιο περιεχόμενο ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος, γιατί στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται όλα τα πιο πάνω αναγκαία στοιχεία και ιδίως δεν παραθέτονται οι πραγματικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας. Ο ίδιος λόγος αναίρεσης, κατά το δεύτερο μέρος του, με το οποίο προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Εφετείο παραμόρφωσε "το περιεχόμενο εγγράφου" και υπέπεσε στην πλημμέλεια από το εδάφιο 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος, γιατί δεν γίνεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο επίκληση πραγματικών περιστατικών που να στοιχειοθετούν την αποδιδόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια.

IV.- Με τον τρίτο και τελευταίο λόγο αναίρεσης οι αναιρεσείουσες, χωρίς επίκληση κάποιου εδαφίου από το άρθρο 559 Κ.Πολ.Δικ., ισχυρίζονται ότι "εσφαλμένα έκρινε η αναιρεσιβαλλομένη ότι η πρότασή τους, προερχόμενη από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους, θεωρείται ότι περιέχει εξώδικη ομολογία ή παραίτηση για επιπλέον αξίωση, διότι με την επιστολή τους έκριναν ότι το 1998 τα συγκεκριμένα χρηματικά ποσά θα ικανοποιούσαν την υφιστάμενη ψυχική οδύνη και ηθική βλάβη τους, δύο έτη αργότερα που κατέθεσαν την αγωγή τους οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες όμως διαφοροποιήθηκαν, πολλώ δε μάλλον κατά το χρόνο εκδίκασης της αγωγής τους".

Με τέτοια διατύπωση πρέπει να απορριφθεί και ο λόγος αυτός προεχόντως ως αόριστος, γιατί κατά παράβαση των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δικ., στο αναιρετήριο δεν αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατό να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο θεμελιώνει η προσβαλλόμενη αιτίαση.-

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 26 Νοεμβρίου 2003 αίτηση των Φ. συζ. Ι. Μ. και Ά. Ι. Μ., για αναίρεση της 2476/2003 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και,

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στη δικαστική δαπάνη της δεύτερης αναιρεσίβλητης εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕΕΓΑ", που ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Φεβρουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 1 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ