421/2023 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 421 / 2023 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 421/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μυρσίνη Παπαχίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Βλάχου, Γεωργία Κατσιμαγκλή, Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη και Μαρί Δεργαζαριάν, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Νοεμβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ" (Τ.Π.κ.Δ.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Μαρία Γεωργιάδη, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Π. Γ. του Ι., κατοίκου ... 2) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και 3) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS AE" και ήδη "Τράπεζα Eurobank Ανώνυμη Εταιρεία" και δ.τ. "Eurobank", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΝΕΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", εκ των οποίων η 1η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Κάππο, η 3η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Χονδρόπουλο, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 19-10-2022 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται, ενώ η 2η δεν παραστάθηκε.

Κοινοποιουμένη η αναίρεση στον: Α. Τ., κάτοικο ... που δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-3-2014 αίτηση της 1ης των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Μεσολογγίου.

Εκδόθηκε η 31/2017 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Μεσολογγίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 8-3-2021 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος της 1ης των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και ο πληρεξούσιος της 3ης των αναιρεσιβλήτων την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., αν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπόμενου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν αυτός (απολειπόμενος διάδικος) κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση, προχωρεί στη συζήτηση, παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, η από 8-3-2021 ένδικη αίτηση, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 31/2017 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Μεσολογγίου, προσδιορίστηκε, κατ' άρθρο 568 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (18-11-2022).

Κατά την εκφώνηση της υποθέσεως κατά την ως άνω δικάσιμο, η δεύτερη των αναιρεσιβλήτων, ανώνυμη τραπεζική εταιρεία, με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατατέθηκε γι' αυτή έγγραφη δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., η οποία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, εφαρμόζεται και στην διαδικασία της αναιρετικής δίκης, παρέστησαν δε νομίμως και προσηκόντως το αναιρεσείον και οι πρώτη και τρίτη των αναιρεσιβλήτων.

Από την υπ' αριθμ. 8251/4-10-2021 όμως έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών Δ. Κ., που προσκομίζει και επικαλείται το αναιρεσείον, το οποίο επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης, προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, με την κάτω από αυτήν πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την ανωτέρω δικάσιμο, επιδόθηκε, νομότυπα και εμπρόθεσμα, στην προαναφερόμενη, απούσα κατά τη συζήτηση, δεύτερη των αναιρεσιβλήτων.

Συνεπώς, πρέπει να δικαστεί ερήμην, αλλά να προχωρήσει η συζήτηση, σαν να ήταν και αυτή παρούσα (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.). Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 553 παρ. 1 περ. β, 309 εδ. α' , 321 και 495 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση, η οποία έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο ασκήσεως του ως άνω ενδίκου μέσου, δηλαδή κατά το χρόνο καταθέσεως του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και όχι κατά το χρόνο συζητήσεως αυτής (Ολ.Α.Π. 5/2001, Α.Π. 1121/2022, Α.Π. 1374/2021, Α.Π. 1147/2021, Α.Π. 841/2019). Τελεσίδικη δε είναι η απόφαση, η οποία, απεκδύοντας το δικαστή από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της εφέσεως.

Συνεπώς, τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση είναι και η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, εφόσον παρέλθει άκαρπη η προθεσμία για την άσκηση εφέσεως, η οποία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 518 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το Ν. 4335/2015, είναι, σε περίπτωση που δεν έχει επιδοθεί η απόφαση, δύο έτη και αρχίζει από τη δημοσίευσή της.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπό κρίση από 8-3-2021 (αρ. κατ. 1/2021) αίτηση αναιρέσεως, προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 31/2017 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Μεσολογγίου, η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας (άρθρα 739 έως 741 επ. του Κ.Πολ.Δ., σε συνδυασμό με άρθρο 15 του Ν. 3869/2010 "ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων"), ερήμην της τότε πρώτης καθ' ης η αίτηση και ήδη δεύτερης αναιρεσίβλητης τραπεζικής εταιρείας, με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε." και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση, που επιτρεπτά επισκοπείται (άρθρο 561 αρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.), για την έρευνα της τελεσιδικίας αυτής και, συνακόλουθα, του παραδεκτού της ασκήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως, ως δικογράφου (άρθρο 577 παρ. 1, σε συνδ. 553 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ.), προκύπτει ότι αυτή δημοσιεύτηκε στις 8-3-2017. Από την επισκόπηση δε των εγγράφων της δικογραφίας, δεν προκύπτει ότι η ως άνω προσβαλλόμενη απόφαση έχει επιδοθεί στους καθ' ων η αίτηση, ούτε άλλωστε κανένας διάδικος επικαλείται ότι έλαβε χώρα επίδοση αυτής.

Επομένως, από την επομένη ημέρα της δημοσιεύσεώς της, δηλαδή από 9-3-2017, άρχισε να τρέχει η διετής αποσβεστική προθεσμία για την άσκηση εφέσεως κατ' αυτής, κατ' άρθρο 518 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το Ν. 4335/2015. Η διετής αυτή προθεσμία συμπληρώθηκε στις 9-3-2019, οπότε πλέον η προσβαλλόμενη απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου κατέστη τελεσίδικη, κατά το άρθρο 553 παρ. 1 περ.

β' του Κ.Πολ.Δ. και, συνεπώς, δεκτική προσβολής με το ένδικο μέσο της αιτήσεως αναιρέσεως. Η ως άνω προσβαλλόμενη απόφαση, παρότι εκδόθηκε ερήμην της πρώτης των καθ' ων η αίτηση και ήδη δεύτερης αναιρεσίβλητης τραπεζικής εταιρείας, με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", είναι τελεσίδικη και ως προς αυτήν και, συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως παραδεκτά απευθύνεται και εναντίον της, διότι, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 14 του Ν. 3869/2010, η απόφαση αυτή δεν υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας και, συνακόλουθα, δεν μπορεί να γίνει λόγος για την αρχή της διαδοχικής ασκήσεως των ενδίκων μέσων, σύμφωνα με την οποία η ερήμην οριστική απόφαση υπόκειται σε αναίρεση μόνον αφότου έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας (Α.Π. 449/2022, Α.Π. 778/2022, Α.Π. 658/2022, Α.Π. 508/2020).

Αναφορικά δε με το εμπρόθεσμο της ασκήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως, κατ' άρθρο 564 του Κ.Πολ.Δ., που είναι, επίσης, στοιχείο του παραδεκτού αυτής, ως δικογράφου (άρθρο 577 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ.), η διετής αποσβεστική προθεσμία για την άσκησή της (άρθρο 564 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το Ν. 4335/2015), η οποία άρχισε να τρέχει από την επομένη ημέρα της τελεσιδικίας, δηλαδή από 10-3-2019, συμπληρωνόταν στις 10-3-2021.

Συνεπώς, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, η οποία κατατέθηκε στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση στις 8-3-2021 (βλ. την επί του δικογράφου αυτής υπ' αριθμ. 1/2021 έκθεση καταθέσεως, της αρμόδιας Γραμματέως του Ειρηνοδικείου Μεσολογγίου), δηλαδή εντός της διετίας, είναι εμπρόθεσμη, απορριπτομένου ως αβασίμου του αντίθετου ισχυρισμού της πρώτης αναιρεσίβλητης, που προβλήθηκε με τις κατατεθείσες είκοσι ημέρες πριν από τη δικάσιμο (άρθρο 570 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ) προτάσεις της. Κατά τη διάταξη του άρθρου 769 του Κ.Πολ.Δ., που ορίζει τους δικαιούμενους να ασκήσουν αναίρεση στη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, "αναίρεση έχουν δικαίωμα να ασκήσουν, και αν νίκησαν, ο αιτών, εκείνος κατά του οποίου στρέφεται η αίτηση, ο εκκαλών, ο εφεσίβλητος, εκείνοι που άσκησαν κύρια και πρόσθετη παρέμβαση και οι καθολικοί και ειδικοί διάδοχοί τους, καθώς και ο εισαγγελέας πρωτοδικών. Οι διατάξεις του άρθρου 762 εφαρμόζονται και εδώ". Ως προς την παθητική νομιμοποίηση, η ως άνω διάταξη του άρθρου 769 του Κ.Πολ.Δ., παραπέμπει στο άρθρο 762 του Κ.Πολ.Δ., που ρυθμίζει την παθητική νομιμοποίηση της εφέσεως, κατά των αποφάσεων που εκδίδονται κατά την ειδική διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας.

Συνεπώς, η τελευταία αυτή διάταξη, που ορίζει ότι "αν περισσότεροι έλαβαν μέρος στην πρωτόδικη δίκη, η έφεση που ασκεί ένας από αυτούς απευθύνεται κατά των άλλων ή των καθολικών διαδόχων ή των κληροδόχων τους", εφαρμόζεται και για την παθητική νομιμοποίηση της αναιρέσεως, κατά των αποφάσεων που εκδίδονται κατά τη διαδικασία αυτή.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 748 παρ. 3 εδ. α' του Κ.Πολ.Δ., η οποία εφαρμόζεται και στα ένδικα μέσα (άρθρο 760 εδ. α' του Κ.Πολ.Δ.), το δικαστήριο που είναι αρμόδιο να δικάσει το ένδικο μέσο, επομένως και την αναίρεση, κατ' αποφάσεως που εκδίδεται κατά την εκουσία δικαιοδοσία, μπορεί να διατάξει την κλήτευση τρίτων, που έχουν έννομο συμφέρον από τη δίκη.

Το έννομο συμφέρον μπορεί να στηρίζεται και στο γεγονός ότι η ισχύς της αποφάσεως, που θα εκδοθεί στη δίκη αυτή, εκτείνεται και στις έννομες σχέσεις του τρίτου, οπότε εφαρμόζονται τα άρθρα 76, 77, 78 του Κ.Πολ.Δ. για την αναγκαστική ομοδικία, ενόψει του ότι οι διατάξεις περί ομοδικίας του Κ.Πολ.Δ. εφαρμόζονται και στη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας (άρθρο 741 του Κ.Πολ.Δ.).

Eπομένως, το δικαστήριο, που είναι αρμόδιο να δικάσει το ένδικο μέσο, μπορεί, σύμφωνα με την ως άνω διάταξη του άρθρου 748 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ., να επιβάλει την κλήτευση και του διαδίκου που είχε λάβει μέρος, είτε μόνον ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, είτε και στην κατ' έφεση δίκη, κατά του οποίου (διαδίκου) δεν απευθύνεται το ένδικο μέσο της αναιρέσεως.

Τούτο δικαιολογείται από το γεγονός ότι το άρθρο 748 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ., στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 760 του Κ.Πολ.Δ., δεν καταλαμβάνει μόνο τους τρίτους, που δεν κατέστησαν διάδικοι στη δίκη, αλλά και τους διαδίκους που έλαβαν μέρος σ' αυτήν και κατά των οποίων δεν στρέφεται η αίτηση αναιρέσεως (ΟλΑΠ 6/1999, ΑΠ 1487/2022, ΑΠ 491/1999).

Εξάλλου, στη ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων, κατά τις διατάξεις του ν. 3869/2010, ο δεσμός που συνδέει τους πιστωτές του αιτούντος - οφειλέτη, ενόψει του ότι η ισχύς της αποφάσεως που θα εκδοθεί, εκτείνεται σε όλους τους "μετέχοντες στη δίκη" πιστωτές, είναι αυτός της αναγκαστικής παθητικής ομοδικίας (άρθρο 76 παρ. 1 περ.

β' του Κ.Πολ.Δ., ΑΠ 128/2019, ΑΠ 1978/2017, ΑΠ 1049/2017). Στην εκουσία δικαιοδοσία, κατά την ορθότερη γνώμη, δεν εφαρμόζεται -όπως στην αμφισβητούμενη- η διάταξη του άρθρου 76 παρ. 1 εδάφιο τελευταίο του Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία "οι ομόδικοι που μετέχουν νόμιμα στη δίκη ή έχουν προσεπικληθεί, αν δεν παραστούν, θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύονται από εκείνους που παρίστανται".

Και τούτο διότι, η έκταση του επηρεασμού στις έννομες σχέσεις του αιτούντος και των άλλων ενδιαφερομένων, είναι διάφορη. Ειδικά, στο ν. 3869/2010 (Φ.Ε.Κ. Α' 130/3-8-2010) "Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων και άλλες διατάξεις", δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής η ανωτέρω διάταξη, για το λόγο ότι συντρέχουν αντίθετα συμφέροντα των πιστωτών (ΑΠ 1487/2022, ΑΠ 757/2019).

Στην ερευνώμενη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 § 2 του Κ.Πολ.Δ., επισκόπηση των σχετικών διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την από 6-3-2014 (αρ. κατ. 65/2014) αίτησή της ενώπιον του Ειρηνοδικείου Μεσολογγίου, η αιτούσα οφειλέτιδα (ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη) ζήτησε την, κατά τις διατάξεις του ν. 3869/2010, δικαστική ρύθμιση των οφειλών της, έναντι των καθ' ων η αίτηση τεσσάρων (4) πιστωτών της και συγκεκριμένα: 1) της τραπεζικής εταιρείας, με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", 2) της τραπεζικής εταιρείας, με την επωνυμία "ΝΕΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", 3) του Ν.Π.Π.Δ.

με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ" και 4) του Α. Τ.. Η αίτηση συζητήθηκε, ερήμην της πρώτης και του τετάρτου των καθ' ων και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων, εκδόθηκε δε η υπ' αριθμ. 31/2017 απόφαση του άνω Δικαστηρίου, με την οποία έγινε αυτή δεκτή, έναντι όλων των πιστωτών. Το τρίτο των καθ' ων η αίτηση Ν.Π.Π.Δ.

με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ" άσκησε την ένδικη αίτηση, την οποία απηύθυνε κατά της αιτούσας και ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης, καθώς και κατά των καθ' ων η αίτηση τραπεζικών εταιρειών, για αναίρεση της ως άνω αποφάσεως, κατά το μέρος που το αφορά, το οποίο όμως κεφάλαιο συνέχεται με την όλη διευθέτηση των οφειλών της αιτούσας, έναντι του συνόλου των πιστωτών της.

Ωστόσο, δεν αποδεικνύεται ότι ο τέταρτος των καθ' ων η ως άνω, από 6-3-2014, ενώπιον του Ειρηνοδικείου Μεσολογγίου, αίτηση, Α. Τ., που είναι επίσης πιστωτής της οφειλέτιδας πρώτης αναιρεσίβλητης, κλητεύθηκε, είτε από το αναιρεσείον, είτε από κάποια από τις αναιρεσίβλητες, να παραστεί στη δίκη, παρότι τούτο ήταν αναγκαίο, σύμφωνα με όσα αναπτύχθηκαν στην προηγηθείσα νομική σκέψη, ούτε άλλωστε παραστάθηκε αυτοβούλως κατά την εκφώνηση και συζήτηση της ένδικης αιτήσεως από το οικείο πινάκιο, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο.

Ενόψει όμως του ότι ο προαναφερόμενος έχει έννομο συμφέρον από τη δίκη, αφού αυτή αφορά ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων, σύμφωνα με το ν. 3869/2010, κατά την οποία οι περισσότεροι πιστωτές συνδέονται, κατά τα προαναφερθέντα, με το δεσμό της αναγκαστικής παθητικής ομοδικίας (άρθρο 76 παρ. 1 περ.

β' του Κ.Πολ.Δ.) και έχουν αντίθετα συμφέροντα, πρέπει να αναβληθεί η κρίση του δικαστηρίου επί της αιτήσεως αναιρέσεως και να διαταχθεί η, με επιμέλεια του επιμελέστερου των διαδίκων, κατά τη νέα συζήτηση της υπόθεσης, κλήτευση του ως άνω καθ' ου η από 6-3-2014 αίτηση, Α. Τ., όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναβάλλει την έκδοση οριστικής αποφάσεως επί της από 8-3-2021 (αρ. κατ. 1/2021) αιτήσεως, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 31/2017 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Μεσολογγίου. Και

Διατάσσει την κλήτευση, με επιμέλεια του επιμελέστερου των διαδίκων, του μη διαδίκου στην παρούσα δίκη, τετάρτου των καθ' ων η από 6-3-2014 (αρ. κατ. 65/2014), ενώπιον του Ειρηνοδικείου Μεσολογγίου, αίτηση, Α. Τ., επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 31/2017 απόφαση του εν λόγω Δικαστηρίου. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Μαρτίου 2023.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ