Supreme Court allows appeal against traffic accident verdict due to failure to consider evidence under Art. 559(11)(g) of Civil Procedure Code.

Απόφαση 420 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 420/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ανδρέα Μαρκάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. M. (Μ.) M. (Μ.) του V., 2. P. (Π.) M. (Μ.) του V., συζ. M. (Μ.) M. (Μ.), 3. B. (Μ.) M. (Μ.) του M. (Μ.) 4. M. (Μ.) M. (Μ.) του V. και P. M. (Μ.) του V., συζ. M. (Μ.) M. (Μ.), ως ασκούντων τη γονική μέριμνα της ανήλικης θυγατέρας τους K. (Κ.) M. (Μ.) του M. (Μ.) και ως νόμιμοι εκπρόσωποι αυτής, κατοίκων ..., οι οποίοι παραστάθηκαν με τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους Ιωάννη Κωλέττη και Δημήτριο Παπαδέλλη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Τ. Α. του Σ., κατοίκου ..., 2. Ν. Β. του Χ., κατοίκου ... και 3. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Οι 1ος και 3η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Κοπανάκη ενώ ο 2ος δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3 Ιουλίου 2003 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 958/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 388/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 18 Απριλίου 2005 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν πλην του 2ου εκ των αναιρεσιβλήτων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αχιλλέας Νταφούλης, ανέγνωσε την από 27 Ιανουαρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την εν μέρει παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη …1Β/13-7-2005 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Αθήνας Π. Α., με τις επισυναπτόμενες του άρθρου 128 παρ. 4 Κ.Πολ.Δικ. απόδειξη και βεβαίωση, αποδεικνύεται ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση στη σημερινή δικάσιμο επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στο δεύτερο αναιρεσίβλητο Β. Ν.. Όμως αυτός, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο, ούτε παραστάθηκε με δήλωση δικηγόρου κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.

Συνεπώς η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.).

ΙΙ.- Ο λόγος αναίρεσης από το εδάφιο 11 γ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ. Ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Το αποδεικτικό μέσο πρέπει να είναι χρήσιμο προς άμεση ή έμμεση (με τεκμήρια) απόδειξη γεγονότων που συγκροτούν ισχυρισμό λυσιτελή, δηλαδή που επιδρά στο διατακτικό, παραδεκτό και νόμω βάσιμο, ή ισχυρισμό για αρχή έγγραφης απόδειξης (Ολ.ΑΠ 1190/1982).

Για το ορισμένο του λόγου χρειάζεται στο αναιρετήριο να προσδιορίζεται το περιεχόμενό του και ν' αναφέρεται ότι έγινε ή όχι επίκληση και προσκομιδή του στη συζήτηση ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση (Ολ.ΑΠ 30/1997), ακόμη να καθορίζεται και ο ισχυρισμός, το βάσιμο ή μη του οποίου θα αποδεικνυόταν με το αποδεικτικό μέσο και ο οποίος ισχυρισμός θα πρέπει να είναι ουσιώδης, δηλαδή να έχει επίδραση στο διατακτικό.

Εξάλλου από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 Κ.Πολ.Δικ. συνάγεται, ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό πόρισμα, αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, διαφορετικά ιδρύεται από την παράβαση της υποχρέωσης αυτής ο από το εδάφιο 11γ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ.

λόγος αναίρεσης. Αυτός θεμελιώνεται όχι μόνον όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη του και τα έγγραφα τα οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αλλά και όταν παρά τη βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται απόλυτα βέβαιο, ότι λήφθηκαν υπόψη όλα ή ορισμένα από τα έγγραφα αυτά.

Στην προκείμενη περίπτωση οι αναιρεσείοντες, όπως προκύπτει από τις προτάσεις (με ημερομηνία σύνταξης 10-11-2004 και κατάθεσης 11-11-2004) που κατέθεσαν στο Εφετείο το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τη συζήτηση της από 18-5-2004 έφεσής τους, καθώς και της συνεκδικασθείσας από 21-5-204 αντίθετης έφεσης των αναιρεσιβλήτων, κατά της 958/2004 απόφασης του μονομελούς πρωτοδικείου Αθηνών που είχε δεχτεί κατά ένα μέρος την από 3-7-2003 αγωγή τους κατά των αναιρεσιβλήτων (γιατί έκρινε συνυπαίτιους του θανατηφόρου ατυχήματος τους δύο οδηγούς των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων και μάλιστα τον οδηγό του φορτηγού Β.

Ν. κατά 30%, το δε οδηγό του ΙΧΕ αυτοκινήτου Γ. Μ. κατά ποσοστό 70%), προσκόμισαν και επικαλέστηκαν νόμιμα, για απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού τους και των λόγων της έφεσής τους ότι αποκλειστικά υπαίτιος του ατυχήματος αυτού είναι ο πιο πάνω οδηγός του φορτηγού και ότι τον άνω οδηγό του ΙΧΕ αυτοκινήτου δεν βαρύνει καμιά υπαιτιότητα, τα εξής έγγραφα:

α) την από 19-12-2002 έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος, με συνημμένο πρόχειρο σχεδιάγραμμα, που συνέταξαν οι Υ/Α Σ. Ε. και Ανθ/μος Β. Γ., όπου, ανάμεσα σε άλλα, αναφέρεται και ότι η οδός Φ… είναι οριζόντια και ευθεία, η ορατότητα δεν περιορίζεται (από κάποιο φυσικό ή τεχνητό εμπόδιο), άρα αν είχε ελέγξει ο οδηγός του φορτηγού το δρόμο θα είχε οπωσδήποτε αντιληφθεί το ΙΧΕ αυτοκίνητο από μεγάλη απόσταση, όπως υποστηρίζουν, β)την από 8-11-2004 έκθεση ανάλυσης δίσκου ταχογράφου του φορτηγού αυτοκινήτου, του γραφείου "Ανάλυσης τροχαίων Ατυχημάτων- Τεχνικών Συμβούλων- Δικ.

Πραγματογνωμόνων", που έχει συντάξει ο ειδικός πραγματογνώμων Δ. Κ., ο οποίος συμπεραίνει, ότι το φορτηγό πριν στρίψει αριστερά δεν σταμάτησε και δεν έλεγξε ο οδηγός του το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας στο οποίο εκινείτο το ΙΧΕ αυτοκίνητο, αλλά με μείωση της ταχύτητας (από 38 χ/ω που είχε μέχρι ώρα 0651) δα 36 χ/ω, χωρίς διακοπή πορείας, συγκρούστηκε με το ΙΧΕ αυτοκίνητο, ενώ στην πιο πάνω έκθεση αυτοψίας αναφέρεται ότι το φορτηγό είχε ταχύτητα 30 χ/ω στην κατοικημένη περιοχή (όπως από την κάρτα καταγραφής του ταχογράφου διαπιστώθηκε) και γ) το από 1-4-2004 κατηγορητήριο του Εισαγγελέα πλημμελειοδικών Αθηνών, με το οποίο κλήθηκε ο οδηγός του φορτηγού Β.

Ν. να δικαστεί, ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ως υπαίτιος για δύο ανθρωποκτονίες από αμέλεια, μια σωματική βλάβη από αμέλεια και παραβάσεις του ν. 2696/1999 (άρθρα 19 παρ. 1, 3 και 10, 23 παρ. 2,5 του κοκ) κατά το ατύχημα αυτό, στο οποίο φέρεται, ότι δεν μείωσε την ταχύτητα του οχήματός του, ενόψει της διασταύρωσης της οδού Φ….

όπου εκινείτο με την οδό Κ…., της υγρής κατάστασης της οδού λόγω βροχής και των συνθηκών ορατότητας που ήταν περιορισμένες λόγω σκότους, ούτε πλησίασε προς τον άξονα του οδοστρώματος προοδευτικά για να πραγματοποιήσει τη στροφή που επιθυμούσε όταν το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας θα επέτρεπε τη στροφή αυτή προς την οδό Κ… (σύμφωνα με το κατηγορητήριο αυτό ο πιο πάνω οδηγός του φορτηγού καταδικάστηκε ήδη με την προσκομιζόμενη εδώ 68012/2004 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών σε συνολική ποινή φυλάκισης για τις άνω ανθρωποκτονίες από αμέλεια κ.λ.π.

σαράντα πέντε (45) μηνών). Το Εφετείο στην προσβαλλόμενη απόφασή του βεβαιώνει, ότι για το πόρισμά του έλαβε υπόψη "και τα επικαλούμενα και νομίμως προσαγόμενα έγγραφα που συνεκτιμώνται για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων", χωρίς να μνημονεύει κάποιο από τα έγγραφα αυτά (ούτε αρνητικά, δηλαδή ως απαράδεκτα) για τα οποία παραπονούνται τώρα οι αναιρεσείοντες.

Έτσι από τη βεβαίωση αυτή του Εφετείου, σε συνδυασμό με το σύνολό των αιτιολογιών της αναιρεσιβαλλομένης, είναι αμφίβολο αν λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν για την κρίση του εφετείου κατ' ουσίαν τα πιο πάνω αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισαν με επίκληση οι αναιρεσείοντες για την απόδειξη των ουσιωδών ισχυρισμών τους και την αντίκρουση ισχυρισμών των αναιρεσίβλητων στο κρίσιμο πιο πάνω ζήτημα της υπαιτιότητας των οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων στις 10-12-2002, ώρα 6.50, στη διασταύρωση των οδών Φ… και Κ…..

Συνεπώς είναι βάσιμος ο λόγος αυτός αναίρεσης από το εδάφιο 11 γ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., γι' αυτό και πρέπει να γίνει δεκτός και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, στην συνέχεια να παραπεμφθεί η υπόθεση για εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δικ.)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 388/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση, στο ίδιο Εφετείο Αθηνών, για περαιτέρω εκδίκασή της από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, που ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Φεβρουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 1 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ