418/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 418 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 418/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Ζώη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Ιωάννα Λούκα και Βασίλειο Λαμπρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1η Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και σε συντομογραφία "ΟΣΚ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φωτεινή Αλεβίζου και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Γ. χήρας Γ. Χ., 2) Π. Γ. Χ., 3) Θ. συζύγου Γ. Μ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αναστάσιο Βάππα και κατέθεσαν προτάσεις, 4) Δήμου Δροσιάς που εδρεύει στο οικείο δημοτικό κατάστημα και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14/4/206 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως από απαλλοτρίωση των υπό στοιχεία 1-3 ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνων.

Εκδόθηκε η 4701/2007 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 11/9/2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Λαμπρόπουλος ανέγνωσε την από 21/9/2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 11-9-2008 αιτήσεως αναιρέσεως κατά της υπ' αριθ. 4701/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναιρέσεως, δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ'αυτήν με τον τρόπου που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία του. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου τούτου, ο τέταρτος αναιρεσίβλητος, Δήμος Δροσιάς, δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚπολΔ, κατά την ως άνω δικάσιμο, κατά την οποίαν η υπόθεση συζητήθηκε στη σειρά της, από το οικείο πινάκιο. Όπως, όμως, προκύπτει από την υπ' αριθμ. 8809Γ/25.11.2009 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Χ. Π., την οποία προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσείουσα, ακριβές αντίγραφο της κρινομένης αίτησης αναίρεσης, με την κάτω απ' αυτήν πράξη ορισμού δικασίμου για την παρούσα συνεδρίαση (1.10.2010), καθώς και κλήση προς συζήτηση κατ' αυτήν, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον τέταρτο αναιρεσίβλητο, Δήμο Δροσιάς. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, παρά την απουσία του αναιρεσιβλήτου τούτου. Με το άρθρο 22 παρ. 1 του Ν.2882/2001 "Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων (ΚΑΑΑ)" ορίζεται ότι "κατά της απόφασης του Εφετείου περί οριστικού προσδιορισμού της αποζημίωσης επιτρέπεται μόνο το ένδικο μέσο της αναίρεσης κατά τις διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Εαν δεν επεδόθη η απόφαση του Εφετείου, η προθεσμία προς άσκηση αναίρεσης είναι σε κάθε περίπτωση ένα έτος από τη δημοσίευση της απόφασης". Περαιτέρω με τις παρακάτω διατάξεις ορίζονται τα εξής: "1. Αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα η προθεσμία της αναίρεσης είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης. 2. Αν ο αναιρεσείων διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη η προθεσμία της αναίρεσης είναι ενενήντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης. 3. Αν η απόφαση δεν επιδόθηκε η προθεσμία της αναίρεσης είναι τρία χρόνια και αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη". (άρθρο 564 παρ. 1-3 ΚΠολΔ). β) "Το χρονικό διάστημα από 1 έως 31 Αυγούστου δεν υπολογίζεται για τις προθεσμίες των άρθρων 503...564 παρ. 1, 2, κλπ" (άρθρο 147 παρ. 7 ΚΠολΔ). γ) Με τη διάταξη του άρθρου 11 του Κ.Δ. της 26.6/10.7.1944 "περί του Κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου" που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 50 παρ. 3 του Εισ.ΝΚΠολΔ ουδεμία απολύτως προθεσμία τρέχει και προς το Δημόσιο, κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών, για την άσκηση, εκτός άλλων, οιουδήποτε ενδίκου μέσου (αρθρ. 355 ΑΝ1539/1939 και 4 παρ. 1 ΑΝ 1557/1939), δ) Τέλος, στις παραγράφους 1, 2, 3 και 4 του άρθρου 34 του ως άνω ΠΔ 414/1998 ορίζονται τα ακόλουθα: 1.Η ιδρυόμενη με το παρόν Ανώνυμη Εταιρεία, κατά μετατροπή του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων, υπεισέρχεται, ως οιονεί καθολικός διάδοχος στη θέση του μέχρι σήμερα υφισταμένου Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων. 2. Όλα τα, κάθε είδους, φύσης και μορφής, μέχρι σήμερα υπέρ του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων, ισχύοντα προνόμια, απαλλαγές και ατέλειες του ΑΝ 627/1968, όπως ισχύει αναγνωρίζονται και ισχύουν υπέρ της ιδρυόμενης με το παρόν εταιρίας. 3. Από τη δημοσίευση του παρόντος, η ιδρυόμενη με αυτό εταιρεία υπεισέρχεται αυτοδίκαιως στο σύνολο των δικαιωμάτων, υποχρεώσεων και λοιπών εννόμων σχέσεων του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων. 4. Από τη δημοσίευση του παρόντος οι εκκρεμείς δίκες του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων συνεχίζονται στο όνομα του νομικού προσώπου της ανώνυμης εταιρείας Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων ΑΕ, χωρίς να επέρχεται βίαιη διακοπή τους και χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε ειδικότερη δικαστική ή εξώδικος ενέργεια για τη συνέχισή τους". Το άρθρο 14 του Ν.627/1968, στο οποίο παραπέμπει το ως άνω άρθρο 34 του ΠΔ 414/1998, στις παραγράφους 2 και 3 αυτού ορίζει. 2. Ο Οργανισμός απολαύει όλων των διοικητικών οικονομικών και δικαστικών ατελειών και δικονομικών προνομίων, ως εάν είναι αυτό το δημόσιον. 3. Εις απάσας τα δίκας του Οργανισμού ενώπιον οιουδήποτε δικαστηρίου ή οιασδήποτε δικαστικής ή εισαγγελικής αρχής έχουν εφαρμογήν άπασαι αι δια το δημόσιο εκάστοτε ισχύουσαι δικονομικαί διατάξεις του Κώδικος περί Δικών του Δημοσίου, της Πολιτικής και Ποινικής Δικονομίας, αι δικονομικαί διατάξεις του άρθρου 22 του Ν.3693/1957 "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των περί Νομικού Συμβουλίου του Κράτους διατάξεων". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η κατά το άρθρο 22 παρ. 1 του Ν.2882/2001 ετήσια καταχρηστική προθεσμία για άσκηση αναίρεσης κατά της απόφασης του Εφετείου με την οποία προσδιορίσθηκε οριστική αποζημίωση, αν η απόφαση αυτή δεν επιδόθηκε, δεν αναστέλλεται κατά το διάστημα των δικαστικών διακοπών (1 Ιουλίου μέχρι 15 Σεπτεμβρίου κατά το άρθρο 11 παρ. Ν.1756/1988) ούτε για το Ελληνικό Δημόσιο, ούτε για τον Ο.Σ.Κ., για τον οποίον εφαρμόζονται οι διατάξεις του νόμου περί δικών του Δημοσίου, τούτο δε διότι είναι φανερό ότι αυτή η ειδική ρύθμιση υπερ του Δημοσίου θεσπίσθηκε, για να αποφευχθεί ο κίνδυνος να χαθούν προθεσμίες, ένεκα της απουσίας σε διακοπές κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών (άρθρο 2 Ν.1564/1918 "περί μεταρρυθμίσεως του νόμου, ΑΚΑ περί νομικών συμβουλών" και άρθρο 2 παρ. 6 του από 12-6/15.11.1937 Κανονισμού του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, όπως ίσχυαν, κατά το χρόνο που έγινε η ρύθμιση) του κυρίου προσωπικού του Νομικού Συμβουλίου του κράτους, που χειρίζεται τη συγκεκριμένη υπόθεση. Αυτός όμως ο κίνδυνος δεν υφίσταται στην περίπτωση της κατά το άρθρο 22 του Ν.2882/2001 ετήσιας καταχρηστικής προθεσμίας, που είναι περισσότερο από επαρκής για να μπορέσει το Δημόσιο ή ο ΟΣΚ να ασκήσει την αίτηση για αναίρεση της απόφασης του Εφετείου. Άλλωστε, όταν θεσπίστηκε αυτή η ένδικη υπέρ του Δημοσίου ρύθμιση δεν προβλεπόταν από τις διατάξεις της Πολιτικής Δικονομίας (άρθρα 752, 757 εδ. γ' και 817 όπως ίσχυαν τότε) προθεσμία προς άσκηση, κατά οριστικής ή τελεσίδικης απόφασης, ενδίκων μέσων και ειδικότερα εφέσεως (και αναιρέσεως), η οποία να αρχίζει από τη δημοσίευση της αποφάσεως, όλες δε οι προβλεπόμενες από αυτές τις διατάξεις σχετικές προθεσμίες υπολογίζονται από την επίδοση της αποφάσεως (ΑΠ 1975/2007, 336/1996). Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα εξής: Με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 4701/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που όπως προκύπτει από αυτή δημοσιεύθηκε στις 10 Ιουλίου 2007, προσδιορίσθηκε οριστική αποζημίωση για τα αναγκαστικώς απαλλοτριωθέντα, λόγω ρυμοτομίας, ακίνητα και των επικειμένων αυτών, φερομένων ως ιδιοκτησίας των ήδη αναιρεσιβλήτων. Από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε, ούτε με το αναιρεσείον επικαλείται επίδοση αυτής. Η κρινόμενη από 11.9.2008 αίτηση αναίρεσης της ως άνω απόφασης του Εφετείου, ασκήθηκε με κατάθεση της στη γραμματεία του εκδόντος την προσβαλλόμενη απόφαση Εφετείου την 15η Σεπτεμβρίου 2008, όπως προκύπτει από την κάτωθι αυτής πράξη κατάθεσης του αρμοδίου γραμματέα. Επομένως και αφού από τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης μέχρι και την άσκηση της αίτησης αναίρεσης παρήλθε έτος, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, όπως παραδεκτώς αιτούνται με τις εμπροθέσμως κατατεθείσες (είκοσι ημέρες πριν τη συζήτηση) προτάσεις τους οι παριστάμενοι τρείς πρώτοι αναιρεσίβλητοι, καταδικασθεί δε το αναιρεσείον, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ και 22 παρ. 3 Ν. 2881/2001).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11.9.2008 αίτηση του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ) για αναίρεση της υπ' αριθ. 4701/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 23 Νοεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 21 Μαρτίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ