418/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 418 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 418/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ανδρέα Μαρκάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των καλούντων - αναιρεσειόντων: 1) Α. Ι. του Γ., κατοίκου ..., 2) Α. Ν. του Α., κατοίκου ..., ως κληρονόμου του ήδη αποβιώσαντος αρχικού αναιρεσείοντος Α. Ν. του Α., κατοίκου ..., 3) Τ. Κ. του Γ., κατοίκου ..., 4) Κ. Λ. του Β., κατοίκου ..., 5) α) Α. Ν., β) Ν. Ν., κατοίκων ..., 6) Σ. Χ., κατοίκου ..., 7) Σ. Ι. του Γ., κατοίκου ..., 8) Ε. Τ. του Ι., κατοίκου ..., 9) Β.

Η. του Ε. κατοίκου ..., 10) Τ. Κ. του Ι. κατοίκου ..., 11) Ε. Κ. του Γ., κατοίκου ..., 12) Μ. Δ. του Ι. κατοίκου ..., 13) Μ. συζύγου Χ. Τ., κατοίκου ..., 14) Β. Ι. του Η., κατοίκου ..., 15)α) Π. Α. του Γ. κατοίκου ..., β) Π. Χ. του Δ., κατοίκου ... και γ) Ε. χήρας Χ. Π., κατοίκου ..., 16) Τ. Κ. του Χ. κατοίκου ..., 17) Ι. Α. του Α., κατοίκου ..., 18) Σ. Κ. του Γ., κατοίκου ..., 19) Ζ.

Β. του Κ., κατοίκου ..., 20) Μ. Β. του Χ. κατοίκου ..., 21) Κ. Ε., κατοίκου ..., 22) Α. Π., κατοίκου ..., 23) Γ. Κ. του Α., κατοίκου ..., 24) Β. χήρας Α. Π., κατοίκου ..., 25) Α. θυγ. Γ. Χ., κατοίκου ..., 26) Α.Ε. με την επωνυμία "... - Α.Ε.", νομίμως εκπροσωπουμένης, 27) Β. συζύγου Γ. Χ. κατοίκου ..., 28) Ε. Η., κατοίκου ..., 29) Δ. Κ. του Ν. κατοίκου ..., 30) Β. Γ. του Κ.

κατοίκου ..., 31) Μ. Χ. του Κ., κατοίκου ..., 32) α) Α. Ι. του Γ., β) Α. Ε. του Γ., κατοίκων ..., 33) Κ. Σ. και Α. συζύγου Κ. Σ. ως ασκούντες την γονική μέριμνα της ανηλίκου θυγατέρας τους Ε. Κ. Σ., 34) Π. Ν. του Δ. , κατοίκου ..., 35) α) Τ. Ν. του Κ., β) Τ. Γ. του Κ., 36) Α. Τ. του Ι. κατοίκου ..., 37) α) Κ. Σ. του Ι. , β) Κ. Χ. του Ι. κατοίκων ..., 38) Β. Ε. του Ι.

συζύγου Α. Π., κατοίκου ..., 39) Ν. Δ. του Ν., κατοίκου ..., 40) Τ. Β. του Α., κατοίκου ..., 41) Κ. Σ. του Γ. κατοίκου ..., 42) Γ. Δ. του Α. κατοίκου ..., 43) Μ. Β. του Χ. κατοίκου ..., 44) Α. συζύγου Χ. Γ., το γένος Κ. Γ., κατοίκου ..., 45) Ελένης συζύγου Α. Ν. κατοίκου ..., 46) Β. Λ. του Χ., κατοίκου ..., 47) Δ. συζύγου Χ. Σ. το γένος Α. Α. κατοίκου ..., 48) Ε. συζύγου Χ.

Κ. κατοίκου ..., 49) Ν. Χ. του Γ., κατοίκου ..., 50) Λ. Χ., συζ. Κ., κατοίκου ..., 51) α) Μ. χήρας Γ. Κ., β) Δ. συζ. Γ. Α., γ) Μ. συζ. Γ. Κ., δ) Ε. συζ. Β. Δ., 52) Β. Μ., κατοίκου ..., 53) Μ. Α., κατοίκου ..., 54) Δ. Χ. και Μ. συζ. Δ. Χ., κατοίκων ..., ως ασκούντων τη γονική μέριμνα του ανηλίκου γιού τους Γ. Χ., κατοίκου ..., 55) Γ. Π. Χ., κατοίκου ..., 56) α) Κ. Α. Μ. και β) Ε.

Α. Μ., κατοίκων ..., 57) Ν. Μ., κατοίκου ..., 58) α) Α. Α. και β) Β. Α., κατοίκων ..., 59) Β. Α., κατοίκου ..., 60) Α. Α., κατοίκου ομοίως, 61) Α. Κ., κατοίκου ομοίως, 62) Ν. Χ. Μ., κατοίκου ομοίως, 63) Ν. Γ., κατοίκου ομοίως, 64) Α. Π., κατοίκου ομοίως, 65) Γ. Κ., κατοίκου ομοίως, 66) Ε. Β., κατοίκου ..., 67) Ε. Β., κατοίκου ..., 68) Κ. Χ., κατοίκου ..., 69) Ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου …. 70) Α.

Τ., κατοίκου ..., 71) α) Ι. Κ. Α., β) Χ. Κ. Α. και γ) Κ. Χ. Τ., κατοίκων ..., 72) Κ. Χ. Τ., κατοίκου ..., 73) Σ. Δ. Ξ., κατοίκου ..., 74) Γ. Κ. Μ., κατοίκου ..., 75) Α. Κ., κατοίκου ..., 76) Χ. Κ., κατοίκου ..., 77) Α. Χ., κατοίκου ..., 78) Χ. Γ., κατοίκου ..., 79) Ι. Μ., κατοίκου ..., 80) Α. Γ., κατοίκου ..., 81) Ν. Α., κατοίκου ..., 82) Θ. Δ., κατοίκου ..., 83) Δ. Σ., κατοίκου ..., 84) α) Ι.

Π. και β) Κ. Π., κατοίκων ..., 85) Γ. Γ., κατοίκου ..., 86) Α. χήρας Α. Χ., κατοίκου ..., ως κληρονόμου της ήδη αποβιώσασας την 27-8-2003 αρχικής διαδίκου Α. Δ. Χ., κατοίκου ..., 87) Β. Μ. Τ., κατοίκου ..., 88) Β. Θ. Ρ., κατοίκου ..., 89) Α. Α. Χ., κατοίκου ..., 90) Ε. συζ. Β. Α. κατοίκου ..., 91) Ε. Π., κατοίκου ..., 92) Δ. Κ. Μ., 93) α) Α. χας Χ. Μ., β) Κ. Χ. Μ., γ) Τ. Χ. Μ., κατοίκων ..., ως κληρονόμοι του ήδη αποβιώσαντος την 24-12-2002 αρχικού αναιρεσείοντος Δ.

Μ. του Κ., κατοίκου ..., 94) α) Α. Χ. Π., β) Κ. Χ. Π., κατοίκων ..., 95) Π. Δ., κατοίκου ..., 96) Δ. Ν. Χ., κατοίκου ..., 97) α) Ε. χας Δ. Μ., β) Γ. Δ. Μ., γ) Ε. Δ. Μ., δ) Α. Δ. Μ., κατοίκων ..., 98) Δ. συζ. Χ. Π., κατοίκου ..., 99) Γ. συζ. Κ. Τ., κατοίκου ..., 100) Κ. Ι. Α., κατοίκου ..., 101) Α. Ν. Κ., κατοίκου ..., 102) α) Β. χας Ι. Λ., β) Α. Ι. Λ., γ) Γ. συζ. Α. Γ., κατοίκων ... και 103. ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα. 'Ολοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Βούλγαρη.

Του καθού η κλήση - αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό των Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και το Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας Θεσσαλίας, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Αλέξανδρο Ροϊλό, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ,.

Των καθών η κλήση - αναιρεσειόντων: 1. Ε. χήρας Γ. Π., κατοίκου ..., 2. Δ. Π., κατοίκου ..., 3. Ι. Μ. του Ν., 4. Ε. συζ. Ι. Μ., κατοίκων ... και 5. Γ. Γ. Α., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 31-1-2000 και 18-2-2000 αιτήσεις προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που κατατέθηκαν ενώπιον του Εφετείου Λάρισας και συνεκδικάσθηκαν.

Εκδόθηκε η 267/2002 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 5 Ιουνίου 2002 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 533/2005 απόφαση, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης. Η υπόθεση επανέρχεται και πάλι για συζήτηση με την από 17 Ιουλίου 2005 κλήση των αναιρεσειόντων.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αχιλλέας Νταφούλης, ανέγνωσε την από 27 Αυγούστου 2004 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των καλούντων-αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Με την από 17-7-2005κλήση των αναιρεσειόντων νόμιμα φέρεται για συζήτηση και έκδοση οριστικής απόφασης η κρινόμενη από 5-6-2002 αίτηση για αναίρεση της 267/2002 απόφασης του Εφετείου Λάρισας, μετά την έκδοση της 533/2005 απόφασης του πολιτικού τούτου τμήματος του Αρείου Πάγου, με την οποία είχε κηρυχθεί απαράδεκτη η πρώτη μετ' αναβολή συζήτησή της στη δικάσιμο της 18-2-2005. Σήμερα κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο και δεν παραστάθηκαν με δικηγόρο, ούτε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., οι αναιρεσείοντες-καθών η κλήση Ε. Π., Δ. Π., Ι. Ν. Μ., Γ. Γ. Α. και Ε. συζ. Ι. Μ.. Όμως, από τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες …68….69, …70/15-11-2005, …71 και ..72/16-11-2005 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Βόλου Φ. Κ., αποδεικνύεται, ότι ακριβή αντίγραφα της κρινόμενης αναίρεσης και της άνω κλήσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση στη σημερινή δικάσιμο επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στους απολιπόμενους αυτούς διαδίκους.

Συνεπώς η παρούσα συζήτηση θα γίνει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρα 576 παρ. 1 - 2 και 568 παρ. 4 Κ.Πολ.Δικ.).

ΙΙ.- Από τα έγγραφα που προσκομίζονται στην παρούσα συζήτηση (ληξιαρχική πράξη θανάτου 22/28-8-2003 του ληξιάρχου Δήμου …, πρακτικό 357/21-10-2003 του μονομελούς πρωτοδικείου Βόλου για δημοσίευση της …..24/2000 δημόσιας διαθήκης ενώπιον του συμβολαιογράφου Ν. Γ. Σ., δήλωση αποδοχής κληρονομίας …04/2004 ενώπιον της συμβολαιογράφου Γ.

Σ. Σ. και …74/2004 πιστοποιητικό του γραμματέα πρωτοδικών Βόλου), αποδεικνύεται, ότι η αρχική διάδικος (αναιρεσείουσα) Α. Δ. Χ. μετά την άσκηση της αναίρεσης πέθανε στις 27-8-2003 και κληρονομήθηκε από την Α. χήρα Α. Χ., που άφησε ως γενική κληρονόμο με τη δημόσια διαθήκη της, επομένως νόμιμα η κληρονόμος αυτή συνεχίζει τη δίκη ως προς την ως άνω αναιρεσείουσα, με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της στις προτάσεις και στο ακροατήριο που καταχωρίστηκε στα πρακτικά.

Επίσης με όμοια δήλωση νόμιμα οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι Κ. Δ. Μ., Α. συζ. Κ. Γ. και Κ. συζ. Η. Λ. (τέκνα) συνεχίζουν τη δίκη του αναιρεσείοντος πατέρα τους Δ. Κ. Μ., αφού από τα προσκομιζόμενα με επίκληση έγγραφα (ληξιαρχική πράξη 59/2002 του ληξιάρχου Δήμου …, πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών 3394/13-9-2004 και 3173/6-9-2004 πιστοποιητικό γραμματέα πρωτοδικείου Βόλου), αποδεικνύεται αλλά και συνομολογείται από το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο που δεν αμφισβητεί τη γνωστοποιηθείσα στο ίδιο διαδοχή αυτή και απευθύνει τις προτάσεις του κατ' αυτών (Ολ.

ΑΠ 17/1989), ότι ο κληρονόμος πέθανε μετά την άσκηση της αναίρεσης στις 24-12-2002 χωρίς διαθήκη και κληρονομήθηκε από τα τέκνα του αυτά που απέκτησε από νόμιμο γάμο με την προαποβιώσασα σύζυγό του Ευαγγελία.

ΙΙΙ.- Από τις διατάξεις των άρθρων 62 εδ. α', 73, 159 παρ. 2, 160 παρ. 1 και 556 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ. προκύπτει, ότι η αναίρεση που ασκήθηκε στο όνομα προσώπου που έχει πεθάνει κατά το χρόνο άσκησής της είναι απορριπτέα ως άκυρη, για έλλειψη αναγκαίας δικαστικής προϋπόθεσης, η ακυρότητα δε αυτή λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο. Στην προκείμενη περίπτωση αποδεικνύεται από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη με αριθμό …9/8-10-2001 ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου Δήμου …, ότι ο αρχικός διάδικος Α. Α. Ν. (αναιρεσείων) πέθανε στις 7-10-2001, δηλαδή πριν από την άσκηση στις 2-10-2002 της κρινόμενης από 5-6-2002 αίτησης αναίρεσης.

Συνεπώς ως προς τον αναιρεσείοντα αυτό η αίτηση αναίρεσης είναι απορριπτέα λόγο ακυρότητας του δικογράφου. Παρέπεται απ' αυτά, ότι και η δήλωση-παρέμβαση (άρθρ. 14 παρ. 1 του ν. 2882/2001 "ΚΑΑΑ") που έκανε εδώ με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του ο κληρονόμος του άνω αναιρεσείοντος Α. Α. Ν. για συνέχιση της δίκης εκείνου πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, διότι δεν νοείται άσκηση τέτοιας πράξης σε πρόσωπο ανύπαρκτο κατά το χρόνο άσκησης της αναίρεσης.

IV.- Κατά το άρθρο 559 εδ. 9 Κ.Πολ.Δικ., αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με το μοναδικό λόγο αναίρεσης, υπό την επίκληση της άνω διάταξης, προβάλλουν την αιτίαση, ότι το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του υπέπεσε στην από τη διάταξη αυτή προβλεπόμενη πλημμέλεια, γιατί, χωρίς να το ζητήσει με την από 31-1-2000 αίτησή του το αναιρεσίβλητο, καθόρισε οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης και για απαλλοτριωθέντα ακίνητά τους που βρίσκονται στα διοικητικά όρια των κοινοτήτων Π., Σ.

και Δ. και φαίνονται στα με αριθμούς τευχών 1/2, 2/2 κτηματολογικούς πίνακες του ΥΠΕΧΩΔΕ, που έχει συντάξει ο Α. Φ. κι έχει θεωρήσει ο διευθυντής της διεύθυνσης Δ12 του ΥΠΕΧΩΔΕ, Κ.Δ. στις 5-2-1976 με τους αριθμούς που αναγράφονται στην ένδικη αίτηση. Όμως από την εκτίμηση του περιεχομένου των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.) και μάλιστα α)της από 31-1-2000 αίτησης του αναιρεσιβλήτου προς το Εφετείο Λάρισας, β)της από 18-2-2000 αίτησης των Α.

Ν. κλπ, προς το ίδιο Εφετείο, γ)των από 13-3-2002 προτάσεων των καθών η αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου - ανταιτούντων - παρεμβαινόντων (Α. Δ. κλπ), δ)των από 20-12-2000 προτάσεων (κατατέθηκαν στις 4-2-2002) άλλων καθών - ανταιτούντων (Β. συζ. Α. Μ. κλπ.), ε)των από 4-3 και 8-3-2002 προτάσεων του αναιρεσιβλήτου και στ)των ταυτάριθμων με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρακτικών συνεδρίασης του Εφετείου Λάρισας κατά την 8-3-2002, προκύπτει, ότι το αναιρεσίβλητο με την άνω από 31-1-2000 αίτησή του προς το Εφετείο Λάρισας ζήτησε κατά τρόπο σαφή και ορισμένο να καθοριστεί οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης για όλα τα ακίνητα και τα επικείμενα σ' αυτά, που απαλλοτριώθηκαν αναγκαστικά με την 1021767/1394/0010/23-5-1997 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και ΠΕΧΩΔΕ, για τη βελτίωση - διαπλάτυνση της εθνικής οδού Αθηνών - Θεσσαλονίκης (τμήμα …), έκτασης συνολικού εμβαδού 828.130,6 τετραγωνικών μέτρων, που βρίσκεται στο Νομό Μαγνησίας και εικονίζεται με κλίμακα 1:500 στα με αριθ.

σχεδίων 2Κ, 3Κ, ....έως 11Κ κτηματολογικά διαγράμματα και τους αντίστοιχους με αριθμούς τευχών 1/2 και 2/2 κτηματολογικούς πίνακες του ΥΠΕΧΩΔΕ που έχει συντάξει ο Α. Φ. και θεωρήσει ο Κ. Δ. στις 5-2-1996, σε τιμές μικρότερες απ' αυτές που καθόρισε προσωρινά το μονομελές πρωτοδικείο Βόλου με την 178/1999 απόφασή του, δηλαδή στα ίδια ποσά που ζήτησε με την από 1-2-1999 όμοια αίτησή του για προσωρινή τιμή μονάδος και εκτίμησε η Επιτροπή του άρθρου 15 ΝΔ 797/1971.

Έτσι στην αίτηση για τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης συμπεριλήφθηκαν όλα τα απαλλοτριωθέντα ακίνητα, άρα και αυτά που βρίσκονται στα διοικητικά όρια των Κοινοτήτων ..., έστω και αν το αναιρεσίβλητο για τις απαλλοτριωθείσες αυτές εκτάσεις της ίδιας ευρύτερης περιοχής δεν περιέγραψε (γιατί δεν χρειαζόταν) ειδικότερα με ακρίβεια τα διοικητικά όρια (που μεσολαβούν στο Τμήμα Αγίων Θεοδώρων - Αλμυρού) των Κοινοτήτων, όπου βρίσκονται.

Εξάλλου, με την αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για οριστική τιμή μονάδος, συνεκδικάστηκε και η από 18-2-2000 αντίθετη αυτοτελής αίτηση κατ' αυτού των καθών η απαλλοτρίωση αυτή - αιτούντων, Α. Ν. και λοιπών (συνολικά 129 τον αριθμό), που ζήτησαν οριστικό καθορισμό για απαλλοτριωθέντα ακίνητα που βρίσκονται μέσα στις κτηματικές περιφέρειες των άλλοτε κοινοτήτων …., … κλπ.

Τέλος αρκετοί από τους καθών η αίτηση του αναιρεσιβλήτου Δημοσίου, με τις προτάσεις τους από 13-3-2000 (Α. Δ. κ.α.) και 20-12-2000 (Β. Μ. κ.α.) που κατατέθηκαν στις 4-2-2002, άσκησαν ανταιτήσεις που συνεκδικάστηκαν, με τις οποίες ζήτησαν (μερικοί επικουρικά και άλλοι όχι) καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης σε μεγαλύτερα ποσά από εκείνα του Δημοσίου και για απαλλοτριωθέντα ακίνητα στα όρια του Δήμου ……., Δήμου … (πρώην Κοινοτήτων ...).

Ενόψει αυτών, η αναιρεσιβαλλομένη που καθόρισε οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης και για τα ακίνητα που βρίσκονται στα όρια των Κοινοτήτων ..., δεν υπέπεσε στην αποδιδόμενη πλημμέλεια του εδαφίου 9 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., συνεπώς ο αντίθετος μοναδικός λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 5 Ιουνίου 2002, αίτηση των Ι. Α. κ.λ.π., για αναίρεση της 267/2002 απόφασης του Εφετείου Λάρισας. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, που ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 1 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ