417/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΌπως προκύπτει από την με αριθμ. .../16-11-2018 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Κερκύρας Ι. Κ., την οποία με επίκληση προσκομίζει ο αναιρεσείων, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως μετά της υπάρχουσας στο δικόγραφο αυτής πράξης της προεδρεύοουσας του Γ' Τμήματος του Αρείου Πάγου Ασπασίας Μαγιάκου, με την οποία ορίζεται δικάσιμος για εκδίκαση αυτής η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον αναιρεσίβλητο. Εφόσον, συνεπώς, αυτός δεν εμφανίστηκε στην εν λόγω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά του οικείου πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αναίρεσης παρά τη απουσία του (άρθ. 576 παρ. 2 εδ. γ' ΚΠολΔ).
Legislator headnote
AI generated417/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Συνεπώς, ενόψει και των διατάξεων των άρθρων 552, 553 παρ. 1 β, 556, 558 και 577 ΚΠολΔ, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης και όταν το δικαστήριο, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.
Full text
Απόφαση 417 / 2020 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 417/2020
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Αναστασία Περιστεράκη, Λάμπρο Καρέλο, Ανθή Γκάμαρη και Ζαμπέτα Στράτα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 16η Οκτωβρίου 2019 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ι. Κ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Σωτήρη Μανιαδάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Του αναιρεσίβλητου: Σ. Κ. του Χ., κατοίκου ..., που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-7-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κέρκυρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 543/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 32/2018 του Τριμελούς Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12-9-2018 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος, ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη του.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Όπως προκύπτει από την με αριθμ. .../16-11-2018 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Κερκύρας Ι. Κ., την οποία με επίκληση προσκομίζει ο αναιρεσείων, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως μετά της υπάρχουσας στο δικόγραφο αυτής πράξης της προεδρεύοουσας του Γ' Τμήματος του Αρείου Πάγου Ασπασίας Μαγιάκου, με την οποία ορίζεται δικάσιμος για εκδίκαση αυτής η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον αναιρεσίβλητο. Εφόσον, συνεπώς, αυτός δεν εμφανίστηκε στην εν λόγω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά του οικείου πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αναίρεσης παρά τη απουσία του (άρθ. 576 παρ. 2 εδ. γ' ΚΠολΔ).
2. Η κρινόμενη από 12-9-2018 (με αριθ. κατάθεσης 13/2018) αίτηση αναίρεσης κατά της με αριθμό 32/2018 οριστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κερκύρας, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, έχει ασκηθεί νομότυπα με την κατάθεση του δικογράφου αυτής στη γραμματεία του ως άνω δικαστηρίου (άρθ. 495 παρ. 1 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της διετούς προθεσμίας από τη δημοσίευσή της, εφόσον από τα προσκομιζόμενα έγγραφα δεν προκύπτει, ούτε ο αναιρεσείων επικαλείται επίδοση αυτής (άρθ. 564 παρ. 3 ΚΠολΔ). Ωσαύτως, έχει κατατεθεί από τον αναιρεσείοντα το παράβολο ποσού τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ που προβλέπεται από την παρ. 3 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με τα άρθρα 35 παρ. 2 και 45 του Ν. 4446/2016 και ισχύει από 23-1-2017.
Συνεπώς, ενόψει και των διατάξεων των άρθρων 552, 553 παρ. 1 β, 556, 558 και 577 ΚΠολΔ, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης και όταν το δικαστήριο, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.
Πράγματα, κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, είναι και οι λόγοι της εφέσεως που περιέχουν παράπονα κατά της πρωτοβάθμιας κρίσης και, συνεπώς, η παραδοχή από το Εφετείο ανύπαρκτου λόγου εφέσεως ή η επανάκριση κεφαλαίου της αποφάσεως έξω από τα όρια της εφέσεως συνιστούν πλημμέλειες που εμπίπτουν στον προβλεπόμενο από την ανωτέρω διάταξη λόγο αναιρέσεως (Ολ.
ΑΠ 22/2005). Περαιτέρω, από το άρθρο 522 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εξουσία του Εφετείου περιορίζεται στην έρευνα των κεφαλαίων της πρωτόδικης απόφασης που προβλήθηκαν με την έφεση και τους πρόσθετους λόγους. Εξάλλου, επιδίκαση πλέον του αιτηθέντος υπάρχει και ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ αν το Εφετείο εξαφάνισε την απόφαση ως προς μη εκκληθέν κεφάλαιο (ΑΠ 1415/07 ΚΑΙ 2085/84).
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης, ο αναιρεσίβλητος άσκησε κατά του αναιρεσείοντος και της συζύγου του Α. Κ. την ένδικη από 16-7-2008 αρνητική, σύμφωνα με το άρθρο 1108 ΑΚ, αγωγή του, με την οποία, επικαλούμενος ότι είναι κύριος του περιγραφομένου σ' αυτήν ακινήτου και ότι οι εναγόμενοι προσέβαλαν την κυριότητά του με τις εκτιθέμενες διαταρακτικές της κυριότητάς του πράξεις, ζήτησε την άρση της προσβολής και την παράλειψή της στο μέλλον.
Στην ίδια αγωγή ο αναιρεσίβλητος σώρευσε παραδεκτά και αναγνωριστική τοιαύτη του δικαιώματος κυριότητας επί του επιδίκου ακινήτου. Επί της αγωγής εκδόθηκε αρχικά η 223/2014 εν μέρει οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας, η οποία: α) απέρριψε τη σωρευόμενη αναγνωριστική αγωγή, ως αόριστη, με την αιτιολογία ότι δεν αναφέρεται σ' αυτήν ότι οι εναγόμενοι αμφισβητούν το δικαίωμα κυριότητας του ενάγοντος επί του επιδίκου ακινήτου β) έκρινε νόμω βάσιμη την αρνητική αγωγή (την οποία δέχθηκε κατ' ουσία, ως προς τη σύζυγο του αναιρεσείοντος, λόγω της ερημοδικίας της), και γ) διέταξε πραγματογνωμοσύνη, προκειμένου ο διορισθείς με την απόφαση πραγματογνώμονας να γνωμοδοτήσει αν το επίδικο περιλαμβάνεται στους τίτλους του ενάγοντος ή του πρώτου εναγομένου.
Στη συνέχεια εκδόθηκε η 543/2016 οριστική απόφαση του ίδιου, ως άνω, δικαστηρίου, η οποία, αφού δέχθηκε ότι επαναφέρεται προς συζήτηση μόνο η αρνητική αγωγή, την απέρριψε κατ' ουσία. Κατά της τελευταίας απόφασης ο εvάγωv άσκησε την από 21-3-2017 έφεση, με την οποία προσέβαλε την απόφαση για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων ως προς την απορριφθείσα αρνητική αγωγή.
Επί της εφέσεως εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου Κέρκυρας, η οποία έκρινε: 1) ότι πρέπει να γίνει δεκτή η σωρευόμενη αναγνωριστική αγωγή, διότι ο ενάγων ήταν συγκύριος στο επίδικο κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου, και 2) ότι πρέπει να απορριφθεί η αρνητική αγωγή, διότι οι ενέργειες του εναγομένου, που ήταν συγκύριος του επιδίκου κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου, δεν συνιστούν διατάραξη της κυριότητας του ενάγοντος, κατά παραδοχή δε της εφέσεως εξαφάνισε την εκκληθείσα απόφαση και δέχθηκε τη σωρευόμενη αναγνωριστική αγωγή ως ουσιαστικά βάσιμη, αναγνωρίζοντας τον ενάγοντα ως συγκύριο του επιδίκου κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου, ενώ απέρριψε τη σωρευόμενη αρνητική αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη.
Όμως, με βάση τα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω η σωρευόμενη αναγνωριστική αγωγή είχε απορριφθεί, ως αόριστη, με την 223/2014 εν μέρει οριστική αποφάση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κερκύρας, κατά της οποίας ο ενάγων δεν άσκησε έφεση ούτε προέβαλε σχετικό λόγο εφέσεως με την ασκηθείσα υπ' αυτού, κατά της 543/2016 απόφασης του ως άνω δικαστηρίου, έφεση και, συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση, δεχόμενη την έφεση του ενάγοντος και την σωρευόμενη αναγνωριστική αγωγή, αφενός μεν εξέτασε και δέχθηκε ανύπαρκτο λόγο έφεσης και ερεύνησε κεφάλαιο που δεν εκκλήθηκε ούτε μεταβιβάστηκε στο Εφετείο, αφετέρου δε εξαφάνισε την ως άνω απόφαση ως προς το μη εκκληθέν πιο πάνω κεφάλαιο, υποπίπτοντας έτσι στις αναιρετικές πλημμέλειες από τους αριθ. 8 και 9, αντίστοιχα, του άρθρου 559 ΚΠολΔ.
Επομένως, ο μόνος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι ως άνω αναιρετικές πλημμέλειες, είναι βάσιμος και πρέπει να αναιρεθεί η απόφαση αυτή ως προς το μέρος, με το οποίο έγινε δεκτή η σωρευόμενη αναγνωριστική αγωγή και ως προς τη διάταξη αυτής περί δικαστικής δαπάνης χωρίς να είναι αναγκαία η περαιτέρω έρευνα της υπόθεσης.
Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η απόδοση στον καταθέσαντα αναιρεσείοντα του παραβόλου, λόγω της νίκης του (άρθ. 495 παρ. 3 ΚΠολΔ), και να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρ. 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως αυτά καθορίζονται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 32/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κέρκυρας, ως προς το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό. Διατάσσει την απόδοση στον αναιρεσείοντα του παραβόλου των τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ.
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2000) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Φεβρουαρίου 2020.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Απριλίου 2020.
H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ