Supreme Court dismisses appeal on indirect admission and misuse of common sense regarding employment duties.

Απόφαση 416 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 416/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη, Αντιπρόεδρο, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας - καλούσης: Χ1, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Παυλάκη.

Των αναιρεσιβλήτων - καθ' ων η κλήση : 1) Ναυτιλιακής εταιρείας με την επωνυμία "ΝΤΡΙΜ ΤΣΑΜΠΙΟΝ Σ.Α." (Dream Champion S.A.), που τυπικά εδρεύει στον Παναμά, πραγματικά όμως εδρεύει άλλως είναι εγκατεστημένη στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Ναυτιλιακής εταιρείας με την επωνυμία "......... ΛΤΔ" (......... Ltd), που εδρεύει άλλως είναι εγκατεστημένη στην ..... και εκπροσωπείται νόμιμα, και 3) ............, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαρία Σωτηροπούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-8-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3673/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 360/2005 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 30-12-2005 αίτησή της.

Εκδόθηκε η 893/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 12-7-2007 κλήση της καλούσης.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μάριος - Φώτιος Χατζηπανταζής, διάβασε την από 25-2-2007 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Εμμανουήλ Καλούδη, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 261 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι προϋπόθεση συναγωγής της έμμεσης δικαστικής ομολογίας, σε σχέση με συγκεκριμένο πραγματικό ισχυρισμό του αντιδίκου του ομολογούντος, είναι να μη έχει αμφισβητηθεί ειδικώς ο πραγματικός αυτός ισχυρισμός. Αν συντρέχει η εν λόγω αρνητική προϋπόθεση, η οποία και μόνο ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο με επισκόπηση του δικογράφου των προτάσεων, το δικαστήριο της ουσίας δικαιούται να κρίνει αν από το σύνολο των ισχυρισμών των διαδίκων και τη γενική άρνηση, που προβάλλεται, συνάγεται έμμεση ομολογία.

Η κρίση αυτή αφορά αποκλειστικά σε πράγματα και συνεπώς, διαφεύγει τον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Στην προκείμενη περίπτωση, με τους πρώτο και δεύτερο λόγους της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ. προβάλλονται οι αιτιάσεις, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την περιεχόμενη στις προτάσεις, που κατέθεσαν ενώπιόν του οι αναιρεσίβλητοι, έμμεση δικαστική ομολογία αυτών ότι ο αποβιώσας στις 14-10-2001 πλοίαρχος ........

απασχολήθηκε με χειρωνακτική εργασία εκφόρτωσης ψαριών στο λιμένα VELSEN της Ολλανδίας και δεν ανέφερε μεταξύ των αποδεικτικών μέσων, που έλαβε υπόψη, προκειμένου να καταλήξει στην απόρριψη της αγωγής, την εν λόγω ομολογία. Οι λόγοι αυτοί της αναιρέσεως είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν, γιατί από την επισκόπηση των ως άνω προτάσεων των αναιρεσιβλήτων δεν συνάγεται έμμεση δικαστική ομολογία τους, καθόσον αφορά τον ανωτέρω ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, αφού οι ίδιοι ειδικώς αρνήθηκαν τον εν λόγω ισχυρισμό αυτής.- Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και όταν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι για την απόδειξη ή ανταπόδειξη ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Για την ίδρυση του λόγου αυτού αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τα ως άνω αποδεικτικά μέσα, ενώ μόνο το γεγονός ότι δεν έγινε ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση κάποιου αποδεικτικού μέσου δεν στοιχειοθετεί τον ανωτέρω λόγο αναιρέσεως, εφόσον από το περιεχόμενο της αποφάσεως προκύπτει σαφώς ότι αυτό έχει ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο της αναιρέσεως από την ως άνω διάταξη πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση, διότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη την κατάσταση μισθοδοσίας για την πληρωμή της εργασίας φόρτωσης, εκφόρτωσης και στοιβασίας του φορτίου στο λιμάνι VELSEN της Ολλανδίας, από την οποία προέκυπτε ότι πράγματι ο αποβιώσας σύζυγος της αναιρεσείουσας εκτέλεσε εργασίες φορτοεκφόρτωσης ψαριών στο εν λόγω λιμάνι.

Ο λόγος αυτός της αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος, διότι από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως και ιδίως την υπάρχουσα σ' αυτή βεβαίωση του Εφετείου ότι λήφθηκαν υπόψη, μεταξύ των άλλων αποδεικτικών μέσων, και τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε ως δικαστικά τεκμήρια και τις αιτιολογίες της αποφάσεως για την απόρριψη του ισχυρισμού της αναιρεσείουσας, ότι ο αποβιώσας σύζυγός της απασχολήθηκε με τη φορτοεκφόρτωση ψαριών, προκύπτει σαφώς ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη για το σχηματισμό της ουσιαστικής του κρίσεως και το ανωτέρω αποδεικτικό μέσο, το οποίο και συνεκτίμησε με τα υπόλοιπα αποδεικτικά στοιχεία.

Επειδή, από το άρθρο 559 παρ. 1β' ΚΠολΔ προκύπτει ότι ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, όταν το δικαστήριο της ουσίας χρησιμοποίησε λανθασμένα ή παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας, για την ερμηνεία ή εφαρμογή κανόνων δικαίου, δηλαδή για να ανεύρει, βάσει αυτών, την αληθή έννοια των εφαρμοστέων κανόνων δικαίου ή να υπαγάγει σ' αυτούς τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς και όχι όταν παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας κατά την εκτίμηση των αποδείξεων.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τέταρτο λόγο της αναιρέσεως από την ανωτέρω διάταξη αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, διότι το Εφετείο δέχθηκε, ότι ο αποβιώσας πλοίαρχος δεν απασχολήθηκε με την εκτέλεση χειρωνακτικής εργασίας στη φορτοεκφόρτωση ψαριών, μολονότι κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, οι ναυτικοί υποχρεώνονται να εκτελούν εργασίες που δεν περιλαμβάνονται στα καθήκοντά τους, προκειμένου να διατηρήσουν τη θέση εργασίας τους.

Με το περιεχόμενο όμως αυτό ο ανωτέρω λόγος της αναιρέσεως είναι απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί διότι το παρατιθέμενο συμπέρασμα δεν έχει χαρακτήρα διδάγματος κοινής πείρας με την προαναφερόμενη έννοια και δεν χρησιμοποιήθηκε κατά την ερμηνεία κανόνα δικαίου ή την υπαγωγή στον ίδιο πραγματικών γεγονότων, αλλά χρησιμοποιήθηκε απλώς κατά την εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων, που αποτελούνται από τα προσκομισθέντα και επικληθέντα έγγραφα.

Ο ίδιος (τέταρτος) λόγος της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, κατά το μέρος που αποδίδεται, κατ' εκτίμηση του περιεχομένου του, η αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 1 του Ν. 551/1915, διότι έκρινε ότι η εργασία φορτοεκφόρτωσης, που αποδείχθηκε ότι πραγματοποίησε ο αποβιώσας σύζυγος της αναιρεσείουσας, δεν συνιστά δυσμενή όρο, ώστε να εμπίπτει στην έννοια του βίαιου συμβάντος, αφού η εργασία αυτή, ως συχνά επαναλαμβανόμενη, έγινε σύμφυτη με την απασχόληση του θανόντος και ότι σε κάθε περίπτωση δεν ήταν πρόσφορη να προκαλέσει το θάνατο του, είναι απορριπτέος προεχόντως, ως στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, διότι το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ότι ο αποβιώσας πλοίαρχος ουδέποτε εκτέλεσε εργασία φορτοεκφόρτωσης και απλώς ασκούσε εποπτικό έλεγχο, είτε αυτοπροσώπως, είτε δια των υφισταμένων του αξιωματικών του πλοίου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 30-12-2005 αίτηση της Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθ. 360/2005 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς.

- ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1.200) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ