415/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΑπόφαση 415 / 2016 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Legislator headnote
AI generated415/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Απόφαση 415 / 2016 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Full text
Απόφαση 415 / 2016 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 415/2016
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2’ Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Απόστολο Παπαγεωργίου, Παναγιώτη Κατσιρούμπα και Δήμητρα Κοκοτίνη, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 12 Απριλίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Δήμου Μαρωνείας - Σαπών με έδρα τις ..., νομίμως εκπροσωπούμενου από τον ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ευαγγελία Κιρκινέζη, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Β. Σ. του Α., 2)Α. Ρ. του Δ., 3)Α. Τ. του Γ., 4)Ι. Β. του Γ., 5)Α. Δ. του Γ., 6)Ν. Σ. του Γ., 7)Ε. Δ. του Δ., 8)Μ. Τ. του Θ., 9)Π. Γ. του Α., 10)Σ. Τ. του Π., 11) Μ. Φ. του Θ., 12) Α. Χ. του Γ., 13) Σ. Β. του Τ., 14) Ε. Κ. του Φ., κατοίκων ..., και 15) Π. Μ. του Ε., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Σπύρου, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31/3/2011 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείου Σαπών.
Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 10/2011 του ίδιου Δικαστηρίου, 17/2013 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, που κήρυξε εαυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ροδόπης και 65/2014 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης.
Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείον Δήμος με την από 13/10/2014 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Κατσιρούμπας ανέγνωσε την από 1/4/2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 11 του διατάγματος της 26.6/10.7.1944 για τον κώδικα νόμων περί δικών του Δημοσίου, σε όλες τις δίκες του Δημοσίου δεν τρέχει ουδεμία, απολύτως, προθεσμία σε βάρος αυτού κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών. Αυτό ισχύει, ρητώς, και για την άσκηση οιουδήποτε ενδίκου μέσου, ήτοι και για την άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως. Σύμφωνα δε με τη διάταξη του άρθρου 11 παρ.2 του ΚΟΔΚΔΛ (ν. 1756/1988), οι δικαστικές διακοπές αρχίζουν την 1η Ιουλίου και διαρκούν μέχρι την 15η Σεπτεμβρίου εκάστου έτους. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 28 παρ.4 εδ. α` του ν. 2579/1998, οι υπέρ του Δημοσίου ισχύουσες, προνομιακές διατάξεις του άρθρου 11 του διατάγματος της 26.6/10.7.1944, οι οποίες δεν καταργήθηκαν με την εισαγωγή του ΚΠολΔ και μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η ως άνω αναστολή των προθεσμιών προς άσκηση ενδίκων μέσων κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών, εφαρμόζονται και επί των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου (ΑΠ 1337/2014), κατά το άρθρο δε 276 παρ. 1 περ. β’ του ν 3462/2006 "Κύρωση του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων", τα ίδια προνόμια έχουν και οι Δήμοι (ΑΠ 1015/2011). Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη από 13.10.2014, με αριθ. εκθέσεως καταθέσεως 68/14.10.2014, αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών υπ` αριθ. 65/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, η οποία απέρριψε ως απαράδεκτη την από 7.11.2011 με αριθ. εκθέσεως καταθέσεως 52/20.6.2012 έφεση του αναιρεσείοντος, κατά της υπ` αριθ. 10/2011 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Σαπών, με την οποία είχε γίνει δεκτή η από 31.3.2011 με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 47/2011 αγωγή των αναιρεσιβλήτων, κατ’ αυτού (αναιρεσείοντος). Η απόφαση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, όπως προκύπτει από την υπ’ αριθ. ... /12.9.2014 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ροδόπης Θ. Κ., επιδόθηκε νομότυπα στον αναιρεσείοντα Δήμο στις 12.9.2014. Η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, όπως προκύπτει από την πράξη που υπάρχει στο τέλος αυτής, κατατέθηκε στην αρμόδια γραμματεία του Πρωτοδικείου Ροδόπης την 14η Οκτωβρίου 2014. Δηλαδή εντός της προθεσμίας των τριάντα ημερών από της επιδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως (άρθρο 564 παρ. 1 ΚΠολΔ), στην οποία σύμφωνα με τα προαναφερόμενα δεν υπολογίζεται το χρονικό διάστημα από της επιδόσεως μέχρι και της 15.9.2014. Επομένως, η ένδικη αίτηση, που ασκείται από ηττηθέντα διάδικο και στρέφεται κατά αποφάσεως δευτεροβαθμίου δικαστηρίου μη υποκείμενης σε ανακοπή ερημοδικίας (ΚΠολΔ 552, 553 παρ.1 και 556 παρ.1), είναι παραδεκτή, όσα δε αντίθετα υποστηρίζουν με τις εμπρόθεσμα κατατεθείσες προτάσεις τους οι αναιρεσίβλητοι, περί απαραδέκτου της αιτήσεως αναιρέσεως λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της, είναι αβάσιμα. Θα πρέπει να σημειωθεί περαιτέρω ότι καίτοι κατά το άρθρο 566 ΚΠολΔ το έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να περιέχει τα κατά τα άρθρα 118 έως 120 απαιτούμενα στοιχεία, κατά δε τα άρθρα 118 και 119 του ίδιου Κώδικα το στο Δικαστήριο υποβαλλόμενο δικόγραφο πρέπει να περιέχει, εκτός άλλων και το όνομα, επώνυμο και πατρώνυμο των διαδίκων και ακριβή καθορισμό της διευθύνσεως αυτών, σε τρόπο ώστε να μη γεννάται αμφιβολία περί της ταυτότητος αυτών, η παράλειψη ή η εσφαλμένη αναγραφή κάποιου εκ των στοιχείων αυτών, εφ` όσον δεν δημιουργείται εντεύθεν αμφιβολία για την ταυτότητα του διαδίκου, δεν επάγεται ακυρότητα του δικογράφου (ΑΠ 1767/1983). Επομένως η παράλειψη του αναιρεσείοντος να αναγράψει στο δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως τα ονόματα των λοιπών, πλην του πρώτου, αναιρεσιβλήτων, αρκεσθέντος μετά το όνομα του πρώτου να αναγράψει κ.λ.π., εφόσον από το καθόλου περιεχόμενο του δικογράφου ουδεμία αμφιβολία γεννάται περί της ταυτότητος των αναιρεσιβλήτων, δεν επάγεται ακυρότητα του δικογράφου και συνακόλουθα απαράδεκτο της αιτήσεως αναιρέσεως. Επομένως, η ένσταση των αναιρεσιβλήτων περί ακυρότητος του δικογράφου της περί αναιρέσεως αιτήσεως, για το λόγο αυτό της μη αναγραφής των ονομάτων των λοιπών, πλην του πρώτου, εξ αυτών, η ταυτότητα των οποίων δεν αμφισβητείται, υποβαλλόμενη με τις νομοτύπως και εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις τους είναι αβάσιμη.
Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 566 παρ 1 και 577 παρ 3 του ΚΠολΔ στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια, που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ή 560 του ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλομένη αιτίαση. Ειδικότερα για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 ή, επί αποφάσεως Ειρηνοδικείου ή Πρωτοδικείου, που εκδίδεται σε έφεση κατ’ αποφάσεως Ειρηνοδικείου, 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ), πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφ` όσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υποθέσεως, η ελάσσων πρόταση του νομικού του συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλομένη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, εάν δε απέρριψε την αγωγή ή γενικώς τον ισχυρισμό ως μη νόμιμο το περιεχόμενο της αγωγής ή του ισχυρισμού, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλομένη νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναιρέσεως δεν δύναται να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (ολ. ΑΠ 32/1996, ΑΠ 967/2015, 1704/2014). Στην προκειμένη περίπτωση με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση του, ως Εφετείου δικάσαντος, Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, η από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ πλημμέλεια της παραβιάσεως κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Συγκεκριμένα εκτίθεται στο αναιρετήριο ότι επί εφέσεως που άσκησε ο αναιρεσείων ΟΤΑ κατά της 10/2011 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Σαπών εκδόθηκε η προσβαλλομένη υπ’ αριθ 65/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης. Περαιτέρω ως προς τον λόγο αναιρέσεως εκτίθενται τα εξής: "Σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 3 εδάφιο 2 του ΚΔ&Κ όταν οι αγωγές αφορούν μισθολογικές απαιτήσεις, δεν είναι δυνατή η παραίτηση από τα ένδικα μέσα. Επίσης με την με αριθμό 2070721/8448/0022/6.11.1995 εγκύκλιο του Υπουργού Οικονομικών, οι εναγόμενες υπηρεσίες του Δημόσιου Τομέα "έχουν καθήκον και υποχρέωση να υποστηρίζουν με κάθε νόμιμο μέσο τα συμφέροντα τους, ασκώντας όπως οφείλουν μέχρι εξαντλήσεως τα ένδικα μέσα". Επειδή σύμφωνα με την 2008681/ 839/0022/10.2.1994 Γ.Λ.Κ. στην οποία ρητά προβλέπεται ότι οι ΟΤΑ έχουν καθήκον και υποχρέωση να υποστηρίζουν με κάθε νόμιμο μέσο τα συμφέροντά τους ασκώντας, όπως οφείλουν, μέχρι εξαντλήσεως τα ένδικα μέσα. Έχουν δε υποχρέωση να παρίστανται στις δίκες για την προάσπιση με κάθε νόμιμο μέσο, των συμφερόντων που εκπροσωπούν και δεν θα παραιτούνται των παραπέρα ενδίκων μέσων, απεναντίας θα τα εξαντλούν. Αυτονόητο ήταν λοιπόν να ασκηθεί έφεση κατά της πρωτοδίκου αποφάσεως από την νομική σύμβουλο του Δήμου (με σχέση πάγιας μηνιαίας αντιμισθίας). Επειδή κατ’ ακολουθίαν των προαναφερθέντων, η προσβαλλόμενη εφετειακή απόφαση τυγχάνει αναιρετέα για εσφαλμένη ερμηνεία και πλημμελή εφαρμογή των διατάξεων του νόμου. Επειδή ασκείται εμπροθέσμως και αρμοδίως στο παρόν δικαστήριο. Ζητώ ν’ αναιρεθεί η προσβαλλομένη υπ’ αριθ. 65/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης". Με αυτό το περιεχόμενο ο μοναδικός αυτός λόγος αναιρέσεως είναι απαράδεκτος ως αόριστος και συνακόλουθα απορριπτέος, αφού δεν εκτίθενται σ’ αυτόν οι παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, αν δηλαδή η έφεση έγινε δεκτή ή απορρίφθηκε για τυπικούς λόγους ή κατ’ ουσίαν ούτε η συγκεκριμένη ουσιαστική διάταξη την οποία φέρεται να παραβίασε το ως Εφετείο δικάσαν Μονομελές Πρωτοδικείο και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία ή την εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση και να καταδικασθεί o αναιρεσείων Δήμος, ως ηττηθείς, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων μειωμένα, σύμφωνα με τα άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ και 281 του ν. 3463/2006 (Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας), όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 13.10.2014, με αριθ. εκθέσεως καταθέσεως 68/14.10.2014, αίτηση του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών κατά των: 1) Β. Σ. του Α., 2) Α. Ρ. του Δ., 3) Α. Τ. του Γ., 4) Ι. Β. του Γ., 5) Α. Δ. του Γ., 6) Ν. Σ. του Γ., 7) Ε. Δ. του Δ., 8) Μ. Τ. του Θ., 9) Π. Γ. του Α., 10) Σ. Τ. του Π., 11) Μ. Φ. του Θ., 12) Α. Χ. του Γ., 13) Σ. Β. του Τ., 14) Ε. Κ. του Φ. και 15) Π. Μ. του Ε., περί αναιρέσεως της υπ` αριθ. 65/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή εξακοσίων (600) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 31 Μαΐου 2016.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Ιουνίου 2016.
H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ