415/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 415 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 415/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Ιωάννα Πετροπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 27 Ιανουαρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Έ. Λ., γι' αυτήν ατομικά και ως έχουσα την επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου της Ν., 2. Σ. Λ., 3. Μ. Λ., 4. Ν. Κ., 5. Ε. Λ., κάτοικοι ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Δημήτριου Κοντογιάννη και 6. Β. Λ., η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Δημήτριου Κοντογιάννη και δεν κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Του ΝΠΙΔ με επωνυμία "ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" εδρεύοντος στην Αθήνα, νόμιμα εκπροσωπούμενο, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Φραντζέσκα Κουνάνη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-6-1999 αγωγή των 1ης, 2ου και 3ης ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2965/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3140/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14-5-2007 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Ιωάννα Πετροπούλου, ανέγνωσε την από 11-5-2011 έκθεσή της κωλυομένης να συμμετάσχει στη σύνθεση, Αρεοπαγίτου Δημητρούλας Υφαντή, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του μοναδικού λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338, 340 και 346 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι το δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να σχηματίσει το αποδεικτικό πόρισμα αναφορικώς με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη αποδείξεως, υποχρεούται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς πάντως να είναι ανάγκη να γίνεται χωριστή αξιολόγηση του καθενός. Η παραβίαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθμ 11 περ. γ του ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως. Ο λόγος όμως αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην απόφασή του ότι έλαβε υπόψη συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα για τα οποία προτείνεται ο λόγος αναιρέσεως ή προκειμένου περί εγγράφων, όταν έλαβε υπόψη όλα τα με επίκληση προσκομισθέντα από τους διαδίκους έγγραφα έστω και χωρίς να γίνεται ειδική μνεία ή αξιολόγηση καθενός από αυτά, εκτός αν, παρά τη διαβεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της αποφάσεως και ιδίως από τις αιτιολογίες της καταλείπονται αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων εγγράφων, οπότε και μόνον είναι κατ' ουσίαν βάσιμος ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 11 εδ. γ ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμα ότι ιδιοκτήτης του ζημιογόνου αυτοκινήτου και ασφαλισμένο πρόσωπο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη ήταν ο θανατηφόρα τραυματισθείς από το ένδικο ατύχημα, Π. Λ., ο οποίος συνακόλουθα δε θεωρείται τρίτος κατά την έννοια του άρθρου 6 παρ. 2 ν. 489/76 και άρα τα μέλη της οικογενείας του και ενάγοντες δεν δικαιούται χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, δεν έλαβε υπόψη του τα ως ανωτέρω αποδεικτικά έγγραφα: α) το υπ' αριθμ. 134014 πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης ισχύος από 12.5.1999 έως 26.5.1999 στο όνομα P. N. ήτοι του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου β) το από 24.5.2003 πιστοποιητικό ιδιοκτησίας του Υπουργείου Συγκοινωνιών Αλβανίας που βεβαιώνει ότι το ζημιογόνο υπ' αρ. κυκλοφορίας ... αυτοκίνητο είναι ιδιοκτησίας του P. N. και γ) την από 28.5.1999 χωρίς όρκο εξέταση του P. N. που κατέθεσε ότι το ζημιογόνο όχημα ήταν ιδιοκτησίας του. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος καθόσον από τη διαλαμβανόμενη στην ίδια απόφαση γενική διαβεβαίωση ότι για τη διαμόρφωση της ουσιαστικής κρίσεώς του έλαβε υπόψη του και όλα γενικώς τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν, σε συνδυασμό προς τις αιτιολογίες της αναιρεσιβαλλόμενης, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο συνεκτίμησε με τα άλλα έγγραφα και αποδεικτικά μέσα και τα ως άνω επίμαχα έγγραφα καθώς και τη χωρίς όρκο εξέταση του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου. Περαιτέρω, με το δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμα ότι ιδιοκτήτης του ζημιογόνου αυτοκινήτου ήταν ο θανατηφόρα τραυματισθείς από το ένδικο ατύχημα, ανέγνωσε εσφαλμένα α) το υπ' αρ. 134014 πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης στο όνομα P. N. και β) το από 24.5.2003 πιστοποιητικό ιδιοκτησίας του Υπουργείου Συγκοινωνιών Αλβανίας. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι αντιφάσκει προς τον προεκτεθέντα από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, της μη λήψεως υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας των εγγράφων αυτών για τη διαμόρφωση της ως ανωτέρω κρίσεώς του. Επειδή, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, πρέπει να απορριφθεί η από 14.5.2007 και με αρ. κατ. 582/14.5.2007 αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αρ. 3140/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ) όπως στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14.5.2007 και με αρ. κατ. 582/14.5.2007 αίτηση αναιρέσεως κατά της 3140/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου που ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Μαρτίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ