412/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 412 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 412/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Φεβρουαρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: της Ανωνύμου Εταιρίας με την επωνυμία "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ", εδρεύουσας στην Αθήνα, νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ηλία Σύριου, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Κ. χήρας Γ. Τ., το γένος Χ. Σ., 2. Σ. Τ. του Γ., 3. Α. Τ. του Γ., κατοίκων ... και 4. Γ. Τ. του Γ., συζύγου Ν. Ο. , 5. Ν. Ο., 6. Γ. Τ. και Ν. Ο., ως ασκούντων αμφοτέρων την γονική μέριμνα και επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων τους Ζ. και δύο αβάπτιστων τέκνων, κατοίκων ..., άπαντες δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-3-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, με την από 3-5-2006 παρεμπίπτουσα αγωγή των 1ου και 2ου των αναιρεσειόντων και την από 4-5-2006 παρεμπίπτουσα αγωγή της 3ης των αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 701/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3796/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 3-3-2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Σακκάς, ανέγνωσε την από 1-2-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Από τις προσκομιζόμενες με επίκληση 3850, 3851, 3852, 3849, 3848/15-4-2011 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου ... αποδεικνύεται, ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση στη σημερινή δικάσιμο επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους αναιρεσιβλήτους. Αυτοί όμως δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσαν δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Συνεπώς, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες (άρθρ. 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

2. Από το δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα πλήττει την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση για πλημμέλειες, που αφορούν τους δύο πρώτους αναιρεσιβλήτους, δηλαδή την Κ. Τ. και τον Σ. Τ.. Επομένως η αναίρεση, που δεν περιέχει λόγους αναίρεσης αναφορικά με τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους, πρέπει ως προς αυτούς να απορριφθεί ως απαράδεκτη (άρθρα 566 παρ. 1 και 577 παρ. 1 και 2 Κ.Πολ.Δ.).

3. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 9 περ. γ' Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως "αίτηση" κατά την ως άνω διάταξη νοείται αυτή που αποτελεί ιδιαίτερο κεφάλαιο της δίκης και δημιουργεί αντίστοιχη εκκρεμότητα δίκης (Α.Π. 1966/2008). Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των κατωτέρω διαδικαστικών εγγράφων, που επισκοπούνται παραδεκτά από τον Άρειο Πάγο (άρθρ. 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), προκύπτουν τα ακόλουθα: Οι αναιρεσίβλητοι άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την από 14-3-2006 (αρ. κατ. 2485/2006) αγωγής τους κατά των Ν. Τ., Γ. Τ. και της ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ Α.Ε.Ε.Γ.Α.", με την οποία ζητούσαν την επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω της ψυχικής οδύνης που υπέστησαν από το θάνατο του συγγενούς τους Γ. Τ. σε τροχαίο ατύχημα που συνέβη την 8-12-2005 στην επαρχιακή οδό Ασημίου - Στερνών στο Ηράκλειο Κρήτης από το ... Ι.Χ.Φ.,αυτοκίνητο, οδηγούμενο από το Ν. Τ., ιδιοκτησίας Γ. Τ. και ασφαλισμένο στην ανωτέρω ασφαλιστική εταιρεία. Επίσης η πρώτη και δεύτερη των αναιρεσιβλήτων Κ. Τ. και Σ. Τ. άσκησαν την από 3-5-2006 (αρ. κατ. 4168/2006) αγωγή τους, με την οποία ζητούσαν τα έξοδα κηδείας του ανωτέρω συγγενούς τους. Τέλος, η ανωτέρω ασφαλιστική εταιρεία και αναιρεσείουσα άσκησε ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου την από 4-5-2006 (αριθ. κατ. 4173/2006) παρεμπίπτουσα αγωγή της, με την οποία ζητούσε να υποχρεωθούν οι ομόδικοι ασφαλισμένοι της να της καταβάλουν όποιο ποσό τυχόν υποχρεωθεί να καταβάλει αυτή στους ενάγοντες αναιρεσιβλήτους, επειδή ο Ν. Τ. κατά το χρόνο του ατυχήματος οδηγούσε το ανωτέρω όχημα χωρίς να κατέχει την προβλεπόμενη από το νόμο άδεια ικανότητας οδηγήσεως. Οι αγωγές αυτές συνεκδικάστηκαν και εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 701/2007 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, το οποίο δέχτηκε τις αγωγές, κρίνοντας ότι και οι δύο εμπλακέντες στο ατύχημα (οδηγός και πεζός) είναι συνυπαίτιοι του ατυχήματος, ο μεν Ν. Τ. κατά ποσοστό 70%, το δε θύμα σε ποσοστό 30%. Ειδικότερα όσον αφορά την από 3-5-2006 αγωγή των δύο πρώτων αναιρεσιβλήτων επιδίκασε για έξοδα κηδείας στην πρώτη αναιρεσίβλητη το ποσό των 5.372,85 ευρώ και στο δεύτερο αναιρεσίβλητο ποσό 669,20 ευρώ. Κατά της ανωτέρω αποφάσεως ασκήθηκαν εφέσεις από τους αναιρεσιβλήτους και τους ανωτέρω ασφαλισμένους (οδηγό και κύριο του ζημιογόνου οχήματος) και αντέφεση με τις προτάσεις από την αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία προς απόκρουση της εφέσεως των αναιρεσιβλήτων, παραπονούμενη για την κρίση της εκκαλουμένης σχετικά με την συνυπαιτιότητα του ανωτέρω ασφαλισμένου της οδηγού. Το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφαση δέχτηκε ότι αποκλειστικώς υπαίτιος του ατυχήματος ήταν ο πεζός Γ. Τ. και απέρριψε κατ' ουσίαν την από 14-3-2006 αγωγή των αναιρεσιβλήτων. Παρέλειψε όμως να αποφανθεί για την από 3-5-2006 (αρ. κατ. 4168/2006) αγωγή των δύο πρώτων αναιρεσιβλήτων, αφήνοντας αυτή αδίκαστη. Επίσης η εφετειακή απόφαση παρέλειψε να αποφανθεί, όπως προκύπτει από το σκεπτικό και το διατακτικό της, για το αίτημα της αναιρεσείουσας για επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που βρίσκονταν πριν την εκτέλεση της πρωτόδικης απόφασης (άρθρο 914 Κ.Πολ.Δ.), που κηρύχτηκε προσωρινά εκτελεστή. Στην τελευταία διάταξη συμμορφούμενη η αναιρεσείουσα κατέβαλε στην πρώτη αναιρεσίβλητη Κ. Τ. το συνολικό ποσό των 22.368,77 ευρώ και στο δεύτερο αναιρεσίβλητο Σ. Τ. το ποσό των 7.336,68 ευρώ. Το αίτημα αυτό η αναιρεσείουσα είχε υποβάλλει με τις προτάσεις της στο Εφετείο, στις οποίες επικαλέστηκε και προσκόμισε τις από 20-2-2007 αποδείξεις καταβολής των ανωτέρω ποσών.

Συνεπώς, οι ανωτέρω αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθ. 9 Κ.Πολ.Δ. είναι βάσιμες και πρέπει οι πρώτος και δεύτερος λόγοι του αναιρετηρίου να γίνουν δεκτοί. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση μόνο κατά το παραπάνω μέρος της, να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά τούτο για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, πλην εκείνων που δίκασαν (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικαστούν οι δύο πρώτοι αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας (άρθρ. 178 και 183 Κ.Πολ.Δ.)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25 Φεβρουαρίου 2011 αίτηση για αναίρεση της 3796/2008 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών ως προς τους τρίτο έως έκτο αναιρεσιβλήτους.

Αναιρεί την 3796/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών μόνο κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό της παρούσας.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους δύο πρώτους αναιρεσιβλήτους Κ. Τ. και Σ. Τ. στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Φεβρουαρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Μαρτίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ