412/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 412 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 412/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Φεβρουαρίου 2011, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Κ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Της αναιρεσιβλήτου: Κ. συζύγου Δ. Μ., το γένος Α. Μ., κατοίκου ..., η οποία αντικατέστησε τον αρχικώς ενάγοντα Ι. Α. του Κ., ως διαχειρίστρια και νόμιμη εκπρόσωπος των συνιδιοκτητών της επί των οδών ... και ... πολυκατοικίας, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλέξανδρο Αλαφρή και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4/11/2002 αγωγή του αρχικώς ενάγοντα Ι. Α. του Κ., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1995/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6044/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12/1/2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιλτιάδης Σπυρόπουλος ανέγνωσε την από 26/1/2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση για αναίρεση της 6044/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την προσκομιζόμενη με επίκληση από τον αναιρεσίβλητο 10027Γ'/16-9-2010 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιά ..., με τις συνημμένες σε αυτή από 16-9-2010 απόδειξη παραλαβής εγγράφου του Διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος Αμπελοκήπων και από 17-9-2010 βεβαίωση της υπαλλήλου των ΕΛ.ΤΑ. (Κεντρικού Ταχυδρομείου Αθηνών), συνυπογραφόμενες από τον ως άνω δικαστικό επιμελητή, σύμφωνα με το άρθρο 128 παρ. 4 εδαφ. α', β' και γ' ΚΠολΔ, αποδεικνύεται ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού της αναφερόμενης στην αρχή της παρούσας δικασίμου και κλήση προς συζήτηση, επιδόθηκε με θυροκόλληση νόμιμα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου, στον αναιρεσείοντα , ο οποίος όμως δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το οικείο πινάκιο και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσε δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει, παρά την απουσία του αναιρεσείοντος, σαν να ήταν και αυτός παρών (άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ).

Κατά την έννοια του αριθ. 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. πράγματα που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης θεωρούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν σε θεμελίωση ή κατάργηση δικαιώματος δικονομικού ή ουσιαστικού δικαίου, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο. Δεν αποτελούν πράγματα, κατά την έννοια της παραπάνω διατάξεως, οι αρνητικοί ισχυρισμοί της αγωγής ή της ενστάσεως, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου. Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων αποδίδει στο Εφετείο την πλημμέλεια ότι έλαβε υπόψη χωρίς να προταθεί αυτοτελή ισχυρισμό καταλυτικό της ενστάσεως αυτού περί καταχρηστικής ασκήσεως από τον ενάγοντα του δικαιώματος του και ειδικότερα "ότι αυτός και οι λοιποί συνιδιοκτήτες της πολυώροφης οικοδομής, τους οποίους ως διαχειριστής τους εκπροσωπεί, πίστευαν πεπλανημένα ότι ο υπόγειος επίδικος χώρος (αποθήκη) αυτής, του οποίου ζήτησαν με την αγωγή τους να αναγνωριστούν ως συνιδιοκτήτες και συγκάτοχοι, ανήκε αποκλειστικά σ' αυτόν", δηλαδή τον ενιστάμενο εναγόμενο και ήδη αναιρεσείοντα. Ο εν λόγω, όμως, ισχυρισμός, με τον οποίο αντικρούεται η πιο πάνω εκ του άρθρου 281 ΑΚ ένσταση και συγκεκριμένα το περιστατικό που προβλήθηκε προς θεμελίωση της, ότι ο ενιστάμενος με την ανοχή του ενάγοντος και των λοιπών συνιδιοκτητών κατείχε αποκλειστικά και νεμόταν επί δέκα οκτώ έτη τον επίδικο υπόγειο χώρο, δεν είναι αυτοτελής αλλά αρνητικός της εν λόγω ενστάσεως και κατά συνέπεια δεν αποτελεί πράγμα κατά την έννοια που προαναφέρθηκε και δεν ιδρύει τον από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ λόγο αναιρέσεως. Επομένως, ο πιο πάνω σχετικός λόγος είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Ο αναιρετικός λόγος από το άρθρο 559 αριθ. 12 ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας, κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα δύναμη αποδείξεως μικρότερη ή μεγαλύτερη από εκείνη που, δεσμευτικά γι' αυτό (δικαστήριο), καθορίζει ο νόμος, όπως είναι η δικαστική ομολογία και τα δημόσια έγγραφα), όχι όμως και στην περίπτωση κατά την οποία, το δικαστήριο εκτιμώντας ελεύθερα, όπως έχει δικαίωμα από το νόμο (άρθρο 340 Κ.Πολ.Δ), αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα, που κατά το νόμο έχουν την ίδια αποδεικτική δύναμη με άλλα, μικρότερη αποδεικτική δύναμη και αξιοπιστία. Επομένως, ο δεύτερος σχετικός λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι αυτό δεν απέδωσε τη δέουσα αποδεικτική δύναμη και αξιοπιστία στην ένορκη κατάθεση της μάρτυρος Ε. Κ., είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Επομένως και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-1-2005 αίτηση του Δ. Κ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 6044/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Φεβρουαρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Μαρτίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ