412/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 412 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 412/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Αεροπορικής εταιρίας με την επωνυμία LUFΤHANSA CARGO AG, που εδρεύει στο KELSTERBACH της Γερμανίας και εκπροσωπείται νόμιμα στην Ελλάδα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαριάννα Ζαχαράτου.

Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Commercial Value AAE" ως καθολικής διαδόχου της εταιρίας Nordstern Colonia Hellas AEGA" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-3-2001 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5095/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 7903/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 11-7-2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου ανέγνωσε την από 12-11-2008 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου Ελένης Σπίτσα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την υπ' αριθ. 4226 Γ'/ 23-10-2007 έκθεση του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ..., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως, με τις κάτω από αυτήν Πράξεις του Προέδρου και του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, με τις οποίες ορίσθηκε το αρμόδιο Τμήμα για την εκδίκαση της υποθέσεως, η δικάσιμος και ο Εισηγητής, με κλήση προς συζήτηση για την ορισθείσα αρχική δικάσιμο της 24ης Νοεμβρίου 2008, κατά την οποία η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε από το πινάκιο για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Επειδή, με το άρθρο 22 παρ. 2 της Συμβάσεως της Βαρσοβίας "περί ενοποιήσεως διατάξεων σχετικών προς τις διεθνείς αερομεταφορές" , η οποία κυρώθηκε με τον αν.ν. 596/1937, τροποποιήθηκε με το από 28-9-1955 πρωτόκολλο της Χάγης, που κυρώθηκε με το ν.δ. 4395/1964, και συμπληρώθηκε με την από 18-9-1961 σύμβαση της Γουαδαλαχάρας, που κυρώθηκε με το ν.δ. 766/1971, θεσπίζεται περιορισμός της ευθύνης του αερομεταφορέα για τη ζημία σε περίπτωση καταστροφής, απώλειας ή αβαρίας καταγεγραμμένων αποσκευών ή εμπορευμάτων.

Ο περιορισμός, όμως, αυτός δεν ισχύει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 25 της ίδιας συμβάσεως, όπως τούτο αντικαταστάθηκε με το άρθρο 13 του πιο πάνω πρωτοκόλλου της Χάγης, εφόσον αποδειχθεί ότι η ζημία προήλθε από πράξη ή παράλειψη του αερομεταφορέα ή των προστηθέντων από αυτόν, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, που έγινε με πρόθεση να προξενηθεί η ζημία ή από αδιαφορία και με γνώση ότι η ζημία αυτή πιθανόν θα επερχόταν.

Η τελευταία περίπτωση, που οδηγεί σε μη εφαρμογή του ποσοτικού περιορισμού της αστικής ευθύνης του αερομεταφορέα, προσεγγίζει εννοιολογικώς, χωρίς όμως να ταυτίζεται απολύτως, με αυτή τη συνειδητή αμέλεια, η συνδρομή δε ή όχι αυτής θα κριθεί κατά περίπτωση, ειδικότερα βάσει και του είδους του μεταφερόμενου πράγματος και του είδους του κινδύνου που οδήγησε στην επέλευση της ζημίας.

Όπως προκύπτει από την επισκόπηση του προσκομιζόμενου αντιγράφου της αναιρεσιβαλλομένης, το Εφετείο, αναφορικά με το ενδιαφέρον εν προκειμένω ζήτημα δέχθηκε τα εξής : "Τον Σεπτέμβριο του έτους 1999 η εταιρία με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην ..., αγόρασε από την εταιρία με την επωνυμία "LUCKY WELL TECHNOLOGIES LTD", που έχει την έδρα της στο ..., εξαρτήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών (μνήμες τύπου L.C.DRAM).

Συγκεκριμένα αγόρασε α) 40 τεμάχια αξίας 265 δολαρίων Η.Π.Α. καθένα τεμάχιο, β) 512 τεμάχια αξίας 139 δολαρίων καθένα και γ) 1.500 τεμάχια αξίας 69,50 δολαρίων καθένα και συνολικής αξίας όλων των εμπορευμάτων 186.018 δολαρίων Η.Π.Α. εκδοθέντος του υπ' αριθμ. D 21174/2-9-1999 τιμολογίου της πωλήτριας εταιρίας. Τα εμπορεύματα αυτά συσκευάσθηκαν επιμελώς σε ένα ξύλινο κιβώτιο, συνολικού βάρους 53 κιλών.

Τη μεταφορά από το ... στην ... η αγοράστρια εταιρία ανέθεσε προφορικώς στη μεταφορική εταιρία με την επωνυμία "EXPEDITORS INTERNATIONAL HELLAS AE" και αυτή στην εναγόμενη αεροπορική εταιρία. Τα άνω εμπορεύματα παραλήφθηκαν από την εναγομένη στις 3-9-1999 και φορτώθηκαν σε αεροσκάφος της, ενώ εκδόθηκε, την ίδια μέρα, φορτωτική, επί της οποίας δεν σημειώθηκε καμία παρατήρηση από την εναγομένη σχετικά με το βάρος τους και την κατάσταση συσκευασίας τους, η οποία ήταν καλή, ασφαλής, προσήκουσα, ενδεικνυόμενη στη φύση των εμπορευμάτων αυτών και συνηθισμένη στις αερομεταφορές.

Στις 6-9-1999 το εμπόρευμα έφθασε στην ... και, κατά την παραλαβή του από την αγοράστρια εταιρία διαπιστώθηκε ότι το παραπάνω κιβώτιο έφερε ίχνη παραβίασης από τη μια πλευρά του και έλειπαν από αυτό 12 τεμάχια μνημών τύπου IC.DRAM αξίας 139 δολαρίων το καθένα και 500 τεμάχια μνημών αξίας 69,50 δολαρίων το καθένα. Η εν λόγω απώλεια επήλθε κατά το χρονικό διάστημα από την παραλαβή των εμπορευμάτων από την εναγομένη στο ..., την 3-9-1999, μέχρι την άφιξη τους στη ...

την 6-9-1999, καθόσον παραλήφθηκαν από την εναγομένη σε καλή κατάσταση συσκευασίας και χωρίς παρατηρήσεις, γεγονός που αποκλείει να είχε γίνει η αφαίρεση πριν από την παράδοση του ξυλοκιβωτίου, αφού στην περίπτωση αυτή η εναγόμενη δεν θα προέβαινε στην παραλαβή τους χωρίς επιφύλαξη.

Περαιτέρω, το Εφετείο έκρινε ως κατ' ουσίαν βάσιμη την αντένσταση της αναιρεσίβλητης (εκ του άρθρου 25 της Σύμβασης της Βαρσοβίας που αποκλείει την εφαρμογή του άρθρου 22 περί ποσοτικού περιορισμού της ευθύνης της εναγόμενης), δεχθέν ότι αν και στην συσκευασία του ξυλοκιβωτίου αναφερόταν η πηγή προέλευσης των εμπορευμάτων και από τα συνοδευτικά τους έγγραφα προέκυπτε σαφώς το είδος και η μεγάλη αξία τους, στοιχεία, τα οποία συνδυαζόμενα με το μικρό όγκο τους, τα καθιστούσαν ευχερώς στόχο κλοπής από πρόσωπα που δρουν στους χώρους των αεροδρομίων, ωστόσο οι υπάλληλοι της εναγομένης, που μέσα στα καθήκοντά τους ήταν η ασφαλής μεταφορά και παράδοση των εμπορευμάτων στους παραλήπτες τους, μολονότι διαπίστωσαν από τις προαναφερθείσες ενδείξεις την ιδιαιτερότητα των ως άνω εμπορευμάτων, δεν φρόντισαν να τα τοποθετήσουν σε ειδικό χώρο προστατευόμενο και φυλασσόμενο, αλλά τα εναπέθεσαν αφύλαχτα μαζί με άλλα ογκώδη και πολύ μικρότερης αξίας εμπορεύματα, με συνέπεια από αμέλεια αυτών- οι οποίοι προέβλεψαν μεν τη δυνατότητα να επέλθει το αποτέλεσμα της κλοπής, δεδομένου ότι και στο παρελθόν είχαν χαθεί τέτοιου είδους εμπορεύματα κατά τη διάρκεια της μεταφοράς τους από την εναγομένη, ήλπισαν όμως ότι θα αποφευχθεί- να κλαπούν τα ως άνω εμπορεύματα συνολικής αξίας 33.418,66 Ευρώ (εκ παραδρομής αναφέρονται δραχμές) και έτσι να υποστεί η ενάγουσα αντίστοιχη ζημία.

Ακολούθως, το Εφετείο απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της πρωτόδικης απόφασης με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας και καταδικάσθηκε η πρώτη να καταβάλει στην τελευταία το ποσό των 33.418,66 Ευρώ, νομιμοτόκως από τις 11-9-1999. Έτσι, κρίνοντας, το Εφετείο δεν παραβίασε με εσφαλμένη εφαρμογή την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 25 της Σύμβασης της Βαρσοβίας, (κυρ.

αν.ν. 596/1937), που τροποποιήθηκε με το από 28-9-1955 πρωτόκολλο της Χάγης (κυρ. ν.δ. 4395/1964) και συμπληρώθηκε με την από 18-9-1961 σύμβαση της Γουαδαλαχάρας (κυρ. ν.δ. 766/1971), όπως αυτό (άρθρο 25) αντικαταστάθηκε με το άρθρο 13 του ως άνω πρωτοκόλλου της Χάγης, δεν στέρησε δε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού διέλαβε σ' αυτή πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες αναφορικά με το ουσιώδες ζήτημα της συνδρομής συνειδητής αμέλειας των προστηθέντων της εναγομένης, ως προς τη φύλαξη του εμπορεύματος, η οποία (συνειδητή αμέλεια) θεμελιώνεται επαρκώς στα ανωτέρω περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα το Εφετείο.

Ειδικότερα για την επάρκεια της αιτιολογίας δεν ήταν αναγκαίο να αναφερθεί σε ποιο στάδιο της μεταφοράς σημειώθηκε η απώλεια των εμπορευμάτων, αφού ο εν λόγω αερομεταφορέας, ήτοι η αναιρεσείουσα ευθύντεο καθ' όλη τη διάρκεια της μεταφοράς και σε όλα τα στάδια αυτής από της παραλαβής προς μεταφορά των εμπορευμάτων και μέχρι της παραδόσεως αυτών στον παραλήπτη.

Συνεπώς, οι πρώτος και δεύτερος, εκ των αριθμών 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγοι της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμοι και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί αυτή η αίτηση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-7-2007 αίτηση της εταιρίας "Lufthansa Cargo AG", που εδρεύει στο Kelsterbach της Γερμανίας, για αναίρεση της υπ' αριθμό 7903/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Ιανουαρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ