412/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 412 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 412/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 19 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των Α: αναιρεσειουσών-καθών η κλήση: 1. Χ1, κατοίκου ... και 2. Χ2, κατοίκου ..., οι οποίες δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο,

Β. αναιρεσειόντων-καλούντων: 1. Χ3, κατοίκου ..., 2. Χ4, κατοίκου ..., 3. Χ5, κατοίκου ..., 4. Χ6, κατοίκου ..., 5. Χ7, κατοίκου ... και 6. Χ8, κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γρηγόριο Τιμαγένη.

Των αναιρεσιβλήτων-καθών η κλήση: 1. Ψ1 και 2. Ψ2, κατοίκων ..., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αποβιώσαντος συζ. και πατρός ΑΑ, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Χαρτοφύλακα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-3-1991 αγωγή του αποβιώσαντος αρχικού διαδίκου ΑΑ και με την από 20-4-1991 αίτηση του ΒΒ, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 80/1992 του ίδιου Δικαστηρίου και 837/1992 μη οριστική, 432/1994 οριστική του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση των δύο εφετειακών αποφάσεων ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12-3-1997 αίτησή τους και με τους από 12-7-2005 προσθέτους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 17-1-2006 έκθεση του αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Γεωργίου Καπερώνη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη την, από 12-3-1997, αιτήσεως αναιρέσεως και από 12-7-2005 προσθέτων λόγων αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων της απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 576 παρ. 1 και 3, 568 παρ. 1 και 4 και 498 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανιστεί κάποιος διάδικος, το δικαστήριο οφείλει να εξετάσει αν επισπεύδει αυτός τη συζήτηση ή, εφόσον την επισπεύδει άλλος, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, σε αποφατική δε περίπτωση να κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους (ΟΛ ΑΠ 3/2007, 6/2006).

Εξάλλου, κατά τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ, 1, 96 παρ. 1 και 104 του ίδιου Κώδικα, στα πολιτικά Δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά, για δε τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της.

Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι, στην περίπτωση κατά την οποία δικονομικώς απόντες είναι οι φερόμενοι ως ασκήσαντες την αναίρεση διάδικοι, χωρίς να αποδεικνύεται πληρεξουσιότητα για την άσκησή της, αυτή απορρίπτεται ως απαράδεκτη, υπό την προϋπόθεση πως οι εν λόγω διάδικοι έχουν κλητευθεί νομίμως ώστε να είναι έγκυρη η συζήτηση της αναίρεσης, ενώ αν δεν έχουν κληθεί νομίμως, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους.

Στην προκείμενη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης και το οικείο πινάκιο του Δικαστηρίου τούτου, προκύπτει ότι, για τους αναιρεσείοντες Χ1 και Χ2, οι οποίες δεν παραστάθηκαν στο Δικαστήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου, ούτε κατέθεσαν δήλωση του άρθρου 242 ΚΠολΔ, ουδέν νομιμοποιητικό έγγραφο προσκομίζεται από το οποίο να προκύπτει παροχή πληρεξουσιότητας από αυτές, για την άσκηση της κρινόμενης από 12-3-1997 αίτησης αναίρεσης, από δε τις προσκομιζόμενες ...

και ... εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητού στο Πρωτοδικείο Πειραιά, ..., αποδεικνύεται ότι οι εν λόγω διάδικοι έχουν κλητευθεί από τους λοιπούς αναιρεσείοντες, Χ3, Χ4, Χ5, Χ6, Χ7 και Χ8, που επισπεύδουν την συζήτηση, με επίδοση προς αυτές αντιγράφου της από 8-11-2008 κλήσης, με την σ' αυτή πράξη ορισμού της ανωτέρω δικασίμου (19-11-2008), η οποία ορίσθηκε μετά από ματαίωση της αρχικής δικασίμου, και κλήσης για παράσταση κατ' αυτήν.

Η κλήτευση όμως αυτή δεν είναι νόμιμη, διότι, εφόσον οι ως άνω απολειπόμενες διάδικοι, είναι αναιρεσείουσες και δεν αποδεικνύεται ότι χορήγησαν πληρεξουσιότητα για την άσκηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, δεν αρκεί για το νόμιμο της κλήτευσης τους η προς αυτές επίδοση μόνο της κλήσης για συζήτηση, αλλά απαιτείται να έχει επιδοθεί προς αυτές και αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης, τούτο όμως από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι έγινε.

Συνακόλουθα, εφόσον δεν αποδεικνύεται νόμιμη κλήτευση των διαδίκων αυτών, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υπόθεσης για όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 12-3-1997 αίτησης για αναίρεση των 432/1994 και 837/1992 αποφάσεων του Εφετείου Πειραιά.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Ιανουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ