411/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 411 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 411/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ, κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Βρέλλο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία πρώην "ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΗΤΩ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", και ήδη "ΛΗΤΩ ΜΑΙΕΥΤΙΚΟ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Φώτιο Κρεμμύδα, 2. Ψ2, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 3. Ψ3, κατοίκου ... και 4. Ψ4, κατοίκου ...οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Παπαδόπουλο.

Στο σημείο αυτό ο ανωτέρω δικηγόρος δήλωσε ότι η 2η αναιρεσίβλητη (Ψ2) απεβίωσε στις 29-9-2006 και κληρονομήθηκε από τον σύζυγό της Ψ5, κατοίκου ... και τα τέκνα της α) Ψ6, κατοίκου ... και β) Ψ7, κατοίκου ..., οι οποίοι συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο τους (Γεώργιο Παπαδόπουλο).

Η ένδικη διαφορά άρχισε α) με την από 19-4-1999 αγωγή και β) την από 9-7-1999 προσεπίκληση της ήδη αναιρεσείουσας και γ) με την από 28-12-1999 πρόσθετη παρέμβαση των α) Ψ2, 2) Ψ3 και 3) Ψ4, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3317/2000 μη οριστική, 2606/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8194/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5-12-2005 αίτηση της καθώς και με τους από 8-8-2007, 13-8-2007 και 17-8-2007 προσθέτους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 5-10-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η από 5-12-2005 αίτηση και οι από 8-8-2007, 13-8-2007 και 17-8-2007 πρόσθετοι λόγοι της Χ για αναίρεση της 8194/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 1710 παρ. 1, 1712, 1721, 1724, 1813, 1846, 1193, 1195, 1198 1199 και 1033 ΑΚ, συνάγεται ότι η κυριότητα ακινήτου αποκτάται παραγώγως, με κληρονομική μεν διαδοχή, από τον θάνατο του κληρονομουμένου, εφόσον ο κληρονόμος αποδεχθεί την κληρονομία με δημόσιο έγγραφο και μεταγράψει την περί αποδοχής δήλωσή του, με συμφωνία δε, μεταξύ του κυρίου και εκείνου που την αποκτά, ότι μετατίθεται σ` αυτόν η κυριότητα για κάποια νόμιμη αιτία, η οποία γίνεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο που υποβάλλεται σε μεταγραφή.

Για τη μεταβίβαση, με τους τρόπους αυτούς, της κυριότητας του ακινήτου, προϋπόθεση είναι ο αποβιώσας ή εκείνος που συμφώνησε τη μεταβίβασή της να ήταν κύριος του ακινήτου. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 974, 1045, 1051 ΑΚ, προκύπτει ότι, για την κτήση της κυριότητας ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία, απαιτείται άσκηση νομής επί συνεχή εικοσαετία, με τη δυνατότητα, εκείνου που απέκτησε τη νομή αυτού με καθολική ή με ειδική διαδοχή να συνυπολογίσει στο χρόνο της δικής του νομής και το χρόνο νομής του δικαιοπαρόχου του.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 974 και 976 εδ.α` ΑΚ, με την πρώτη των οποίων ορίζεται ότι, όποιος απέκτησε τη φυσική εξουσία πάνω στο πράγμα (κατοχή) είναι νομέας του, αν ασκεί την εξουσία αυτή με διάνοια κυρίου, με τη δε δεύτερη, ότι, σε πράγμα που βρίσκεται στη νομή άλλου η νομή αποκτάται με παράδοση που γίνεται με τη βούληση του νομέα, συνάγεται ότι η ειδική διαδοχή στη νομή του πράγματος επέρχεται, με άτυπη αναιτιώδη σύμβαση, η οποία έχει την έννοια ότι στον αποκτώντα μεταβιβάζεται η ίδια η νομή που είχε εκείνος ο οποίος μεταβιβάζει και παραδίδει το πράγμα, διακρίνεται δε η νομή της απλής κατοχής, η οποία είναι απλή φυσική εξουσία του πράγματος με θέληση κατοχής, ενώ αυτή(νομή) είναι η φυσική εξουσία, που ασκείται με διάνοια κυρίου, συγκροτείται δηλαδή από δύο στοιχεία, το υλικό (corpus) και το πνευματικό (animus).

Αποτελούν δε πράξεις νομής, όταν πρόκειται για ακίνητα, οι υλικές και εμφανείς πάνω σ` αυτό πράξεις που προσιδιάζουν στην φύση και τον προορισμό του, με τις οποίες φανερώνεται η βούληση του νομέα να έχει το πράγμα για δικό του. Τέλος, για μεν την ίδρυση του από το άρθρ. 559 αριθ.1α ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης, αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, πρέπει το δικαστήριο να απαίτησε περισσότερα στοιχεία ή να αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία από εκείνα που απαιτεί ο νόμος, ή να προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή, ενώ για την ίδρυση του από τη διάταξη του αρθρ. 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, πρέπει από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, να μη προκύπτουν, κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση, ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόστηκε ή ότι δε συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Στην κρινόμενη υπόθεση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του, τα εξής ουσιώδη σχετικά με την ένδικη διεκδικητική ακινήτου αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, η οποία ως βάση της είχε παράγωγο και πρωτότυπο τρόπο κτήσης της κυριότητας του επιδίκου:Από κληρονομία του κατά την 11-7-1988 αποβιώσαντος, χωρίς διαθήκη, ΑΑ, την οποία αποδέχθηκαν νόμιμα, με τις ...

και ... δηλώσεις αποδοχής των αναφερόμενων συμβολαιογράφων, που μεταγράφηκαν νόμιμα, περιήλθε στα τέκνα του, την ενάγουσα και τον αδελφό της ΒΒ, κατά ποσοστό 3/8 εξ αδιαιρέτου στον καθένα, στη δε σύζυγό του και μητέρα αυτών, ΓΓ, κατά ποσοστό 2/8 εξ αδιαιρέτου, το επίδικο ακίνητο, ήτοι ένα οικόπεδο, εμβαδού 463, 54 τ.μ.

το οποίο βρίσκεται στη συνοικία ... και συνορεύει, όπως ειδικότερα στην απόφαση αναφέρεται. Μετά τον κατά την 6-6-1991 θάνατο της ΓΓ και την από 3-1-1991 ιδιόγραφη διαθήκης αυτής, που δημοσιεύθηκε νόμιμα, με την οποία η διαθέτης εγκατέστησε τον ΒΒ στη νόμιμη μοίρα του 1/4 εξ αδιαίρετου επί της κληρονομίας της και την ενάγουσα σε ποσοστό 3/4 εξ αδιαιρέτου επ' αυτής, το εξ αδιαίρετου ποσοστό της ενάγουσας επί του επίδικου ακινήτου ανήλθε σε 9/16 (2/8+3/4) και του ΒΒ σε 7/16 (2/8+1/4).Το επίδικο είχε περιέλθει στον πατέρα της ενάγουσας ΑΑ (και τον μη διάδικο ΒΒ) λόγω πώλησης, δυνάμει του ...

συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών, Ιωάννη Πετρούλια, που μεταγράφηκε νόμιμα, από τους ΔΔ, ΕΕ και ΣΤ, κατά ποσοστά 10/32, 11/32 και 11/32 εξ αδιαιρέτου, αντιστοίχως. Σ' αυτούς (και στον πατέρα τους ΖΖ) περιήλθε τούτο από κληρονομία της ΗΗ, την οποία αποδέχθηκαν νόμιμα, δυνάμει της ... δημόσιας διαθήκης της, ενώπιον του αυτού ως άνω συμβολαιογράφου Αθηνών, που δημοσιεύθηκε νόμιμα, κατά ποσοστό 8/32 εξ αδιαιρέτου στον καθένα, στη δε τελευταία το ακίνητο περιήλθε από κληρονομίες, των κατά τα έτη 1930 και 1945 αποβιωσάντων αδελφών της, αντιστοίχως, ΘΘ και ΚΚ, στις οποίες αναμείχθηκε, και των κατά τα έτη 1950 και 1951 αποβιωσάντων, αντίστοιχα, αδελφών της ΛΛ και ΜΜ, τις οποίες αποδέχθηκε, με τις ...

και ... δηλώσεις αποδοχής του ίδιου ως άνω συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκαν. Περαιτέρω, δέχθηκε το Εφετείο, η ενάγουσα δεν απέδειξε τις πράξεις νομής, που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της διενήργησαν στο επίδικο ακίνητο ο δικαιοπάροχος πατέρα της από το έτος 1964 μέχρι τον θάνατό του (1988) και μετέπειτα οι κληρονόμοι του.

Αντιθέτως, έκρινε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, απεδείχθη ότι οι δικαιοπάροχοι της εναγομένης, Ψ2 και τα τέκνα της Ψ3 και Ψ4, ήταν κύριοι του επιδίκου, με έκτακτη χρησικτησία πριν την μεταβίβασή του σ' αυτήν. Συγκεκριμένα, με το ... προσύμφωνο του συμβολαιογράφου Αθηνών Ιωάννη Πετρούλια, οι απώτεροι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου, ΚΚ, ΜΜ, ΗΗ και ΛΛ, συμφώνησαν με τον ΝΝ, πατέρα των Ψ4 και Ψ3 και συζύγου τότε της Ψ2, τη μεταβίβαση προς αυτόν του επιδίκου οικοπέδου, μετά την εξόφληση του τιμήματος, που είχε συμφωνηθεί να γίνει σε 31 δόσεις, ήτοι μέχρι την 31-10-1941.

Έκτοτε (1939) ο ΝΝ παρέλαβε στην κατοχή του το επίδικο ακίνητο, σύμφωνα με σχετικό όρο του προσυμφώνου. Βέβαια εξόφληση του τιμήματος δεν αποδείχθηκε ούτε υπογράφηκε το οριστικό συμβόλαιο, αλλά ο ανωτέρω ΝΝ και η σύζυγός του Ψ2 εξακολούθησαν να κατέχουν το ακίνητο, κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας, και μετά την 31-10-1941 και μέχρι το έτος 1984.

Τότε ο ΝΝ μεταβίβασε, λόγω γονικής παροχής, το μερίδιό του (1/2 εξ αδιαιρέτου) προς τα τέκνα του Ψ4 και Ψ3, με τα ... και ... συμβόλαια του αναφερόμενου συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκαν νόμιμα, κατά ποσοστό 1/4 εξ αδιαιρέτου στο καθένα, αυτά δε εξακολούθησαν να νέμονται το επίδικο, μαζί με τη μητέρα τους Ψ2, μέχρι τον Ιανουάριο του 1998, οπότε το μεταβίβασαν, λόγω πώλησης, στην εναγομένη εταιρία με το ...

συμβόλαιο της αναφερόμενης συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα. Περαιτέρω, το Εφετείο, παρέθεσε τις καταθέσεις των μαρτύρων της εναγομένης, ΞΞ και ΟΟ, η μεν πρώτη των οποίων βεβαίωσε, ότι ύστερα από αίτησή της ο Ψ5 της επέτρεψε να σταθμεύει το αυτοκίνητό της στο επίδικο, το οποίο είχε διαμορφώσει σε χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων, με την προϋπόθεση να το επιτηρεί και να μην επιτρέπει σε κανένα να καταστρέφει την περίφραξή του, ο ίδιος και ο ΝΝ έκοβαν τα κλαδιά από τα δένδρα και το καθάριζαν πριν από 15 έτη (ήτοι από το έτος 1985-1986), πριν δε 10 έως 15 έτη υπήρχε στο οικόπεδο πινακίδα η οποία έγραφε ότι είναι ιδιοκτησία ΝΝ και Ψ5, ο δε δεύτερος ότι οι δικαιοπάροχοι της εναγομένης είχαν εγκατασταθεί στο επίδικο το έτος 1939, κατά καιρούς διαπραγματεύονταν την πώλησή του και συνέτασσαν γι'αυτό τοπογραφικά διαγράμματα.

Τούτο δε επιβεβαιώνεται, σύμφωνα με τις περαιτέρω παραδοχές του Εφετείου, από τα τοπογραφικά διαγράμματα που συντάχθηκαν σε ανύποπτο χρόνο, όπως τα από μηνός Οκτωβρίου 1979, Οκτωβρίου 1984 και Μαΐου 1998, τα οποία είναι συνημμένα, το μεν πρώτο στην ... πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας του αναφερόμενου συμβολαιογράφου, η οποία καταρτίσθηκε μεταξύ των ΝΝ και Ψ2, τα δε λοιπά στα ...

και ... συμβόλαια, αντίστοιχα, των αναφερόμενων συμβολαιογράφων. Με βάση τις παραδοχές αυτές, έκρινε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, ότι, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι ο δικαιοπάροχος της ενάγουσας ΑΑ νεμήθηκε το επίδικο ακίνητο επί μία τουλάχιστον δεκαετία προ του θανάτου του, το 1988, η ενάγουσα δεν απέκτησε την κυριότητα τούτου, με παράγωγο τρόπο από εκείνον, με την μεταγραφή της ανωτέρω ...

δήλωσης αποδοχής της κληρονομίας του, ούτε και με πρωτότυπο τρόπο, με άσκηση πράξεων νομής επ' αυτού μετά το 1988 και με προσμέτρηση του χρόνου νομής του δικαιοπαρόχου της, στη συνέχεια δε απέρριψε την έφεση της ενάγουσας κατά της εκκληθείσας απόφασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε ως αβάσιμη ή ένδικη αγωγή.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 1033, 1193 ΑΚ, διότι, ενώ δέχθηκε, ότι το επίδικο ακίνητο περιήλθε στην ενάγουσα, κατά τα ως άνω 9/16 εξ αδιαιρέτου ποσοστά, από κληρονομία του δικαιοπαρόχου πατέρα της, στον οποίο περιήλθε αυτό δυνάμει του ανωτέρω ... συμβολαίου, που μεταγράφηκε νόμιμα, με αγορά από τους μέχρι τότε κυρίους αυτού, περαιτέρω, απέρριψε τη βάση της ένδικης αγωγής που θεμέλιό της είχε τον παράγωγο τρόπο κτήσης της κυριότητας του επιδίκου από την ενάγουσα και το δικαιοπαροχό της, με την παραδοχή, ότι η ενάγουσα δεν απέκτησε την κυριότητα τούτου με παράγωγο τρόπο, ήτοι με την μεταγραφή της περί αποδοχής της κληρονομίας του δικαιοπαρόχου της δήλωσής της, διότι δεν αποδείχθηκε ότι ο τελευταίος νεμήθηκε αυτό επί μία τουλάχιστον δεκαετία προ του θανάτου του.

Δηλαδή, για την απόκτηση της κυριότητας του επίδικου ακινήτου με παράγωγο τρόπο από το δικαιοπάροχο της ενάγουσας ΑΑ και, στη συνέχεια, την μεταβίβαση σ' εκείνη με συμβολαιογραφική αποδοχή της κληρονομίας αυτού και μεταγραφή της, αξίωσε, εκτός από τα ανωτέρω αναφερόμενα αναγκαία προς τούτο στοιχεία, που οι ανωτέρω διατάξεις αξιώνουν και, σύμφωνα με τις παραδοχές του, συνέτρεχαν στην προκείμενη περίπτωση, ήτοι τη συμφωνία, με συμβολαιογραφικό έγγραφο που υποβλήθηκε σε μεταγραφή, μεταξύ των δικαιοπαρόχων του και κυρίων του ακινήτου και εκείνου ότι μετατίθεται σ` αυτόν η κυριότητα για νόμιμη αιτία(πώληση), και την ύπαρξη στοιχείου που δεν απαιτούν οι εν λόγω διατάξεις, δηλαδή την ύπαρξη δεκαετούς νομής από μέρους του δικαιοπαρόχου της ενάγουσας.

Επίσης, το Εφετείο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμελείς αιτιολογίες, σχετικά με το ουσιώδες ζήτημα της κτήσης της κυριότητας του επίδικου ακινήτου με έκτακτη χρησικτησία από τους δικαιοπαρόχους της εναγομένης, οι οποίες καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο, περί της ορθής εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 974, 1045, 1051 ΑΚ, τις οποίες έτσι παραβίασε εκ πλαγίου.

Ειδικότερα, ενώ στην προσβαλλόμενη απόφασή του, το Δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε την παραδοχή ότι ο απώτερος δικαιοπάροχος της εναγομένης, ΝΝ, παρέλαβε στην κατοχή του το επίδικο ακίνητο, σύμφωνα με σχετικό όρο του ... συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, και συνέχισε να το κατέχει, αυτός και η σύζυγός του Ψ2, κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας, μέχρι και το έτος 1984, περαιτέρω δεν περιέλαβε παραδοχές, ότι η κατοχή αυτή του επιδίκου ασκήθηκε από τους ανωτέρω με διάνοια κυρίου, στοιχείο το οποίο ήταν αναγκαίο, τόσο για την απόκτηση της κυριότητας του ακινήτου από αυτούς με έκτακτη χρησικτησία, όσο και για τον συνυπολογισμό του χρόνου της νομής του πρώτου τούτων από τους δικαιοδόχους-υιούς του και άμεσους δικαιοπαρόχους της εναγομένης, Ψ4 και Ψ3.

Επίσης δεν περιέλαβε παραδοχές για την άσκηση διακατοχικών πράξεων επί του επιδίκου, με διάνοια κυρίου, από τους τελευταίους, επί μία εικοσαετία, με συνυπολογισμό και της νομής του δικαιοπαρόχου τους, αλλά το πόρισμά του, για την κτήση τη κυριότητας επί του επιδίκου από αυτούς με έκτακτη χρησικτησία στήριξε στις παρατιθέμενες ανωτέρω καταθέσεις των μαρτύρων των εναγομένων, το περιεχόμενο των οποίων όμως δεν αναφέρεται ότι αποτελεί και παραδοχή του Δικαστηρίου, ούτε δε περαιτέρω παρέθεσε το εξαγόμενο πόρισμα τούτου, αν η κτήση της κυριότητας από τους εναγομένους με έκτακτη χρησικτησία, είχε ως συνέπεια την απόσβεση του δικαιώματος κυριότητας της ενάγουσας, που αποκτήθηκε επί του ακινήτου με παράγωγο τρόπο.

Επομένως, οι λόγοι αναίρεσης, τρίτος του κυρίου δικογράφου, από το άρθρ.559 αριθ.1α ΚΠολΔ, δεύτερος, τρίτο μέρος, του κυρίου δικογράφου και τρίτος των δικογράφων των προσθέτων, από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 του ίδιου ως άνω Κώδικα, όπως αυτός εκτιμήθηκε, με τους οποίους προβάλλονται οι ανωτέρω πλημμέλειες, είναι βάσιμοι.

Πρέπει, συνεπώς, να αναιρεθεί η πληττόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 8194/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ