Supreme Court suspends appeal proceedings pending Full Bench ruling on equal pay for public employees.

Απόφαση 410 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 410/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Κωνσταντίνο Παπασταματίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ" (πρωτοβάθμιος Ο.Τ.Α.) που εδρεύει στα Ιωάννινα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Απόστολο Παπακωνσταντίνου και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων:1.Μ. Ν. Δ., του Ν., 2Δ. Σ. του Γ., 3Φ. Α. του Χ., 4Γ. Μ. του Δ., 5Γ. Τ. του Χ., 6.Δ. Γ. του Χ., 7Δ. Ν. του Η., 8Β. Μ. του Α., 9Γ. Π. του Π., 10Σ.Μ. του Γ., 11.Δ.Λ. του Β., 12Α. Ζ., 13Τ. Φ. του Κ., 14Χ. Ε. του Α., 15.Β. Π. του Π., 16Ν. Κ. του Δ., 17Ε. Χ. του Π., 18Σ. Λ. του Β., 19.Ν. Ζ. του Ι., 20Θ. Γ. του Ι., 21Κ. Κ. του Ν., 22Λ. Μ. του Π., 23.Ε. Τ. του Ν., 24Ι. Μ. του Δ., 25Ι. Τ. - Μ. του Δ., 26Σ. Μ. του Π., 27.Β. Π. του Ι., 28Κ. Μ. του Ε., 29Φ. Μ. του Δ., 30.Γ. Α. του Γ., 31Α. Ε. του Ε., 32Γ. Σ. του Κ., 33Φ. Α. του Γ., 34Σ. Γ. - Π. του Α., 35.Χ.Μ. του Α., 36Κ. Λ. του Γ., 37Κ. Κ. του Γ., 38Χ. Κ. του Δ., 39Β. Μ. του Ε., 40.Μ. Χ. του Κ., 41Β. Γ. του Α., 42Χ. Κ. του Γ., 43Γ. Π. του Β., κατοίκων ....

Οι υπό στοιχεία 1, 2, 5, 17, 19, 23, 29 και 41 αναιρεσίβλητοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ηλία Πολύμερο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις. ΟΙ λοιποί αναιρεσίβλητοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/12/2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 119/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 54/2012 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 11/9/2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Παπασταματίου ανέγνωσε την από 14/10/2013 έκθεση της ήδη αποχωρήσασας από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Χαραλαμπίας Σίμου, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του τετάρτου λόγου της αναίρεσης και την απόρριψη των λοιπών λόγων αυτής.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94, 96, 97, 142 και 143 ΚΠολΔ, η επίδοση προς διάδικο μπορεί να γίνεται και προς τον νόμιμα διορισμένο αντίκλητό του, εφόσον εξακολουθεί να έχει αυτή την ιδιότητα. Ο διορισμός αντικλήτου γίνεται, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 142 παράγραφοι 1 και 4, είτε με δήλωση ενώπιον του γραμματέως του πρωτοδικείου της κατοικίας του διαδίκου, είτε με ρήτρα σε σύμβαση (που καλύπτει μόνο τις σχετικές με τη σύμβαση αυτή πράξεις).

Επίσης, έχει την ιδιότητα του αντικλήτου και ο νόμιμα διορισμένος πληρεξούσιος δικηγόρος, στον οποίο μπορούν να γίνονται μόνον οι επιδόσεις που ανάγονται στη δίκη για την οποία είναι πληρεξούσιος, συμπεριλαμβανομένης και της επίδοσης της οριστικής αποφάσεως. Μετά όμως την έκδοση της οριστικής αποφάσεως, σε περίπτωση ασκήσεως ενδίκου μέσου, μπορεί μεν να γίνει επίδοση της σχετικής κλήσεως προς τον υπογράψαντα το ένδικο μέσο, ως πληρεξούσιο δικηγόρο, όχι όμως και προς τον κατά τη δίκη, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, πληρεξούσιο δικηγόρο του καθού το ένδικο μέσο, ο οποίος μετά την έκδοση της οριστικής αυτής αποφάσεως παύει να έχει την ιδιότητα του αντικλήτου (αν δεν διορίστηκε αντίκλητος κατά το άρθρο 142 παρ. 1 ή 4).

Εξ άλλου, κατά το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σ'αυτήν, με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο 'Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, αν δε η κλήση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο 'Αρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση, ενώ κατά την παράγραφο 3 εδ.

β του ιδίου άρθρου, σε περίπτωση απλής ομοδικίας, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί νομίμως ως προς όσους έχουν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς.

Στην προκειμένη περίπτωση, φέρεται προς συζήτηση η από 10.9.2012 αίτηση αναιρέσεως του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ" για αναίρεση της 54/2012 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ιωαννίνων, η οποία εκδόθηκε επί εφέσεως κατά της 119/2008 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων.

Κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσης αποφάσεως, όπως αποδεικνύεται από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, δεν παρέστησαν οι 3ος, 4ος, 6ος, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 20, 21, 22, 24, 25, 26, 27, 28, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 42 και 43 των αναιρεσιβλήτων, ούτε κατέθεσαν, σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ δήλωση μη παραστάσεως κατά την παρούσα την παρούσα δικάσιμο.

Από την υπ'αριθμ. .../5.11.2013 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Ιωαννίνων …, την οποία προσκόμισε ο επισπεύδων τη συζήτηση αναιρεσείων, η προς αυτούς κλήση, για να παρασταθούν στη συζήτηση κατά την ως άνω δικάσιμο, επιδόθηκε προς την εκπροσωπήσασα αυτούς στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων, κατά τη δικάσιμο που εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, δικηγόρο Ιωαννίνων 'Ολγα Τσουμάνη, η οποία όμως μετά την έκδοση της αποφάσεως αυτής, είχε παύσει να έχει την ιδιότητα του αντικλήτου, δεν αποδεικνύεται δε διορισμός αυτής κατά το άρθρο 142 παρ.1 ή 4 ΚΠολΔ.

Επομένως, εφόσον, δεν αποδεικνύεται νομότυπη κλήτευση των απολειπομένων αναιρεσιβλήτων να παραστούν στη συζήτηση της κρινόμενης αναίρεσης, προκειμένης απλής ομοδικίας, πρέπει να χωριστεί η υπόθεση ως προς αυτούς και να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση γι'αυτούς. Σύμφωνα με το άρθρο 249 εδ.α' Κ.Πολ.Δ.,"η διάγνωση της διαφοράς εξαρτάται εν όλω ή εν μέρει από την ύπαρξη ή ανυπαρξία μιας έννομης σχέσης ή την ακυρότητα ή τη διάρρηξη μιας δικαιοπραξίας που συνιστά αντικείμενο άλλης δίκης εκκρεμούς σε πολιτικό ή διοικητικό δικαστήριο ή από ζήτημα που πρόκειται να κριθεί ή κρίνεται από διοικητική αρχή, το δικαστήριο μπορεί αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου να διατάξει την αναβολή της συζήτηση εωσότου περατωθεί τελεσίδικα ή αμετάκλητα η άλλη δίκη ή εωσότου εκδοθεί από τη διοικητική αρχή απόφαση που δεν μπορεί να προσβληθεί.

Από τη διατύπωση και το σκοπό της διάταξης αυτής, η οποία έχει θεσπισθεί προς εξοικονόμηση χρόνου και δαπάνης και προς αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, συνάγεται ότι η εφαρμογή της δεν είναι εν προοιμίου ασυμβίβαστη με την αναιρετική δίκη. Διότι, παρά τη μη ειδική αναφορά της στο άρθρο 573 παρ.1 ΚΠολΔ όπου γίνεται ενδεικτική μνεία μιας σειράς από διατάξεις του γενικού μέρους του Κ.Πολ.Δ.

που μπορούν να έχουν εφαρμογή και στην αναιρετική διαδικασία, δεν αποκλείεται, σε συγκεκριμένη περίπτωση, η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται από το άρθρο 249 ΚΠολΔ, να εξασφαλίσει την προσφορότερη λύση για την εξυπηρέτηση του ως άνω σκοπού. Αυτό συμβαίνει προεχόντως, όταν κάποιο σοβαρό, νομικό ζήτημα, το οποίο πρέπει να επιλυθεί από το οικείο αναιρετικό τμήμα, έχει παραπεμφθεί ήδη στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου ως ζήτημα εξαιρετικής σημασίας όπου και εκκρεμεί.

Στην προκειμένη περίπτωση το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων, που δίκασε ως Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του τα εξής ουσιώδη: 'Ολοι οι ενάγοντες (αναιρεσίβλητοι) υπηρέτησαν δυνάμει των ως άνω συμβάσεων που καταρτίστηκαν μεταξύ αυτών και του εναγομένου Δήμου (αναιρεσείοντος) από το χρόνο σύναψης των συμβάσεών τους, πλην όμως δεν ελάμβαναν των μηνιαία παροχή των 176 ευρώ.

Με την από 20.12.2006 αγωγή τους ζητούν την καταβολή σε αυτούς της ως άνω ειδικής παροχής του άρθρου 14 του ν.3016/2002, η οποία κατά παράβαση της διάταξης του άρθρου 4 του Συντάγματος δεν τους καταβαλλόταν, ως και αυτή δινόταν σε υπαλλήλους του Ελληνικού Δημοσίου διαφόρων υπουργείων που εργάζοταν με σχέση δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου.

Οι ενάγοντες υπάγονται στο ενιαίο μισθολογικό πλαίσιο, που διέπει τον ευρύτερο Δημόσιο τομέα τους ΟΤΑ και τα ΝΠΔΔ, όπως αυτό καθιερώθηκε και ισχύει από 1.1.1984 και εντεύθεν με το ν.2470/1997 και από 1.1.2004 με το ν.3205/2003, δικαιούνται επομένως, όλες τις προβλεπόμενες και χορηγούμενες εκ του νόμου παροχές, ανεξάρτητα από το δικαίωμά τους στην απόληψη ειδικών επιδομάτων και λοιπών αμοιβών ή παροχών που λόγω των ειδικών και ιδιαζουσών συνθηκών εργασίας τους δικαιολογημένα τους καταβάλλονται.

Ότι η παροχή του άρθρου 14 ν.3016/2002 έχει χορηγηθεί σε ευρείες και ετερόκλητες κατηγορίες μισθωτών της Δημόσιας Διοίκησης και ΝΠΔΔ, χωρίς ειδικές προϋποθέσεις και χωρίς την οποιαδήποτε συνάρτηση με το είδος ή το εύρος της παρεχομένης εργασίας, με αποτέλεσμα να έχει προσλάβει λόγω της εν γένει κανονιστικής αντιμετώπισής της, εξ αρχής επιμισθίου εργασίας, δηλαδή γενικής προσαυξήσεως των τακτικών αποδοχών των εργαζομένων σωρευτικά με την ενιαία και απρόσβλητη μισθολογική βάση του ν.2470/1997 και Ν.3205/2003 ότι το πρωτόδικο δικαστήριο που έκρινε ότι οι ενάγοντες (αναιρεσίβλητοι) δικαιούνται της επίδικης πρόσθετης παροχής, ανεξάρτητα από το δικαίωμά τους στην απόληψη των ειδικών επιδομάτων και λοιπών αμοιβών ή παροχών, που λόγω των ειδικών και ιδιαζουσών συνθηκών εργασίας τους καταβάλλεται, και ότι η εξαίρεση αυτών από την απόληψη της επίδικης παροχής του άρθρου 14 ν.3016/2002, η οποία καταλαμβάνει και τους ενάγοντες, συνιστά αδικαιολόγητη μεταχείριση αυτών και παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας και της ίσης αμοιβής για ίσης αξίας εργασίες, ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε το Νόμο.

Σύμφωνα με τις παραδοχές αυτές, το δικαστήριο της ουσίας, μετά από εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης λόγω παραγραφής των ενδίκων αξιώσεων για το χρονικό διάστημα πριν της 1.1.2004, επεδίκασε στους αναιρεσίβλητους για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα μέχρι 31.12.2000 την επίδικη παροχή των 176 ευρώ που θα έπρεπε να λάβουν κατά μήνα.

Την ως άνω κρίση του δικαστηρίου της ουσίας προσβάλλει ήδη ο αναιρεσείων Δήμος Ιωαννιτών με λόγους αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενος ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων ερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 4 παρ.1 του Συντάγματος, σε συνδυασμό με αυτές των άρθρων 14 του ν.3016/2002 και 28 ν.3206/2003.

Προκύπτει όμως, ότι η ευδοκίμηση ή μη των προβαλλομένων από το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ λόγων αναίρεσης εξαρτάται από την κρίση για το ζήτημα της επέκτασης ή μη, κατ'εφαρμογή της συνταγματικής αρχής της ισοτιμίας (άρθρο 4 παρ.1 του Συντάγματος), της χορήγησης της μηνιαίας ειδικής παροχής των 176 ευρώ και σε κατηγορίες υπαλλήλων του Δημοσίου των ΟΤΑ και των ΝΠΔΔ, για τους οποίους δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 14 του ν.3016/2002.

Το ζήτημα αυτό, ως αναφερόμενο σε μεγάλη κατηγορία εργαζομένων, και εντεύθεν, χαρακτηρισθέν ως ζήτημα εξαιρετικής δημοσίας έχει ήδη παραπεμφθεί στην Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με την 2233/2013 απόφαση των Β1 Τμήματος αυτού, που ήταν γνωστή στο παρόν Β2 τμήμα όταν άρχισε η διάσκεψη για την παρούσα υπόθεση. 'Ηδη, μετά το γενόμενο προσδιορισμό, η παραπεμθείσα υπόθεση εκκρεμεί προς συζήτηση στην Πλήρη Ολομέλεια κατά τη δικάσιμο της 10ης Απριλίου 2014.

Επομένως, για την ενότητα της ομολογίας και προς αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, συντρέχει, ευλόγως περίπτωση εφαρμογής της διατάξεως του άρθρου 249 ΚΠολΔ. Κατόπιν αυτού, πρέπει να ανασταλεί η πρόοδος της παρούσης δίκης, μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, προς την οποία η τυχόν παραπομπή της υπόθεσης αυτής θα επιβράδυνε ακόμη περισσότερο την εκδίκασή της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Διατάσσει το χωρισμό της δίκης ως προς τους 3ο, 4ο, 6ο, 7ο, 8ο, 9ο, 10ο, 11ο, 12ο, 13ο, 14ο, 15ο, 16ο, 18ο, 20η, 21η 22ο, 24ο, 25ο, 26ο, 27ο, 28ο, 30ο, 31, 32ο , 33ο, 34ο, 35ο, 36ο 37ο, 38ο, 39, 40ο , 42 και 43ο των αναιρεσιβλήτων και κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση γι'αυτούς.

Αναβάλλει τη συζήτηση μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου επί της υποθέσεως που έχει παραπεφθεί σ'αυτή με την 2233/2013 απόφαση του Β1 Τμήματος του Αρείου Πάγου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Φεβρουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ