40/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 40 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 40/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. της Ανώνυμης Τεχνικής Εταιρίας με την επωνυμία ΤΕ.ΝΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ και με το διακριτικό τίτλο "ΤΕ.ΝΑ Α.Τ.Ε.Β.Ε" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. της Κοινοπραξίας με την επωνυμία ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΑΕ και ΤΕ.ΝΑ ΑΤΕΒΕ που εδρεύει στα ..... και εκπροσωπείται νόμιμα και 3. της Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε" που εδρεύει στα ..... και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Νικόλαο Καμπά, με δήλωση κατ' αρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους Δημήτριο Τσίρκα και Ευθύμιο Μαλακάση.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1 Μαρτίου 2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αρτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 135/2004 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 404/2006 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 19 Δεκεμβρίου 2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Φούκας, ανέγνωσε την από 11 Νοεμβρίου 2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Οι πληρεξούσιοι του αναιρεσιβλήτου ζήτησαν την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 19 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί συνδρομής τω νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολομ.

ΑΠ 30/1997, Ολομ. ΑΠ 28/1997). Αντίθετα, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το αποδεικτικό πόρισμα και για το λόγο αυτό καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, μετά από εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που αναφέρει, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη κρίση του, ως αποδειχθέντα, ότι ο ενάγων (αναιρεσίβλητος) είναι κύριος του περιγραφομένου σε αυτή ποτιστικού αγρού, εκτάσεως 1.519,69 μ2, επί του οποίου φύονται 80 φουντουκιές, 10 καρυδιές και 5 κλήματα, ενώ στα διάκενα καλλιεργούσε με τριφύλλι.

Η πρώτη και η τρίτη εναγομένη συνέστησαν τη δεύτερη από αυτές (κοινοπραξία χωρίς νομική προσωπικότητα), η οποία ανέλαβε την εκτέλεση του δημοσίου έργου οδοποιίας "ολοκλήρωση κατασκευής της εθνικής οδού ..... - ..... στο τμήμα από σήραγγα ..... έως .....", για το οποίο έγινε εκσκαφή ορυγμάτων συνολικού όγκου 177.915 μ3 και άρση προϊόντων καταπτώσεων συνολικού όγκου 69.507 μ3.

Τα όργανα της εναγομένης κοινοπραξίας, στα οποία είχε ανατεθεί η εκτέλεση του έργου αυτού και είχαν την υποχρέωση, σύμφωνα με τους όρους της διακήρυξης να αποθέτουν τα χώματα και τα αδρανή υλικά των εκσκαφών και των καταπτώσεων σε συγκεκριμένες ασφαλείς θέσεις απόθεσης ("κατάντη της διασταυρώσεως προς ....."), δεν τήρησαν απόλυτα την υποχρέωσή τους αυτή, αλλά, για λόγους ευκολίας τους, προωθούσαν και απέθεταν μεγάλες ποσότητες αυτών σε διάφορες δασικές θέσεις.

Κατά τους χειμερινούς μήνες των ετών 2002-2003, λόγω των έντονων βροχοπτώσεων που έλαβαν χώρα, τεράστιες ποσότητες από τα αδρανή υλικά που είχαν εναποθέσει, κατά τα προαναφερόμενα, τα όργανα της εναγομένης κοινοπραξίας και συγκεκριμένα ογκόλιθοι και μπάζα, κατέρρευσαν από τα υψηλότερα σημεία αποθέσεώς τους και κατέκλυσαν καθ' όλη την έκτασή του το ευρισκόμενο σε χαμηλότερη υψομετρική θέση αγρόκτημα του ενάγοντος, του οποίου αλλοιώθηκε η φύση οριστικά και δεν μπορεί να επανέλθει στην προηγούμενη κατάσταση, γιατί και αν ήταν αυτό δυνατό τεχνικά, δηλαδή να αφαιρεθεί ο μεγάλος όγκος των μπάζων και λοιπών υλικών το κόστος θα ήταν υπερβολικά μεγάλο και θα υπερκάλυπτε την αξία του αγρού.

Τα επ' αυτού δένδρα καταστράφηκαν. Η ζημία του ενάγοντος, από την προεκτεθείσα παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των οργάνων της δεύτερης εναγομένης κοινοπραξίας, κατά την εκτέλεση των εργασιών που τους ανέθεσε η εναγομένη αυτή (κοινοπραξία), ανέρχεται : α) σε 7.598,50 ευρώ, όση και η αξία (5 ευρώ το μ2) της καλλιεργητικής χρήσης του αγρού που κατέστη πλέον αδύνατη, διότι, από την πτώση των αδρανών υλικών σε όλη την έκτασή του, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ούτε ως βοσκότοπος και β) σε 3.950 ευρώ, όση η αξία των επικείμενων δένδρων (80 φουντουκιές προς 40 ευρώ η μία, ίσον 3.200 ευρώ, 10 καρυδιές προς 50 ευρώ η μία, ίσον 500 ευρώ και 5 κλήματα προς 50 ευρώ το ένα, ίσον 250 ευρώ) και συνολικά σε 11.548,50 ευρώ, ποσό το οποίο υποχρέωσε τις εναγόμενες, την κάθε μία από αυτές, εις ολόκληρο, να καταβάλουν στον ενάγοντα ως αποζημίωσή του.

Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσεως, αφού διέλαβε σαφείς, επαρκείς και μη αντιφάσκουσες αιτιολογίες βάσει των οποίων ήχθη στο αποδεικτικό πόρισμά του και την εφαρμογή των άρθρων 914, 922 και 481 ΑΚ. Επομένως, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 19 του ΚΠολΔ αντίθετος πρώτος λόγος της αναιρέσεως είναι αβάσιμος.- Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 12 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας, κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα δύναμη αποδείξεως μεγαλύτερη ή μικρότερη από εκείνη που δεσμευτικά γι' αυτά καθορίζει ο νόμος, όχι όμως και στην περίπτωση, κατά την οποία, εκτιμώντας ελεύθερα τις αποδείξεις, όπως έχει δικαίωμα από το νόμο (άρ. 340 ΚΠολΔ), αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα, τα οποία κατά νόμο έχουν την ίδια αποδεικτική δύναμη με τα άλλα, μεγαλύτερη ή μικρότερη βαρύτητα ή αξιοπιστία από τα τελευταία, διότι η εκτίμηση αυτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται σε υποθέσεις που τηρήθηκε η διαδικασία του άρθρου 270 ΚΠολΔ, διότι, κατά την παρ. 2 εδ. β' αυτού, στις υποθέσεις αυτές το δικαστήριο συμπληρωματικά μπορεί να λαμβάνει υπόψη και να εκτιμά ελεύθερα και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου, με την επιφύλαξη των άρθρων 393 και 394 αυτού ή στις ειδικές διαδικασίες, διότι δεν συμβιβάζεται προς το πνεύμα και την οικονομία της διαγραφομένης από τις διατάξεις αυτές διαδικασίας.

Επομένως ο δεύτερος λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλομένη, που εκδόθηκε επί υποθέσεως για την οποία εφαρμόσθηκε το άρθρο 270 του ΚΠολΔ, η πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 12 του ΚΠολΔ, διότι έλαβε υπόψη και την αναφερόμενη βεβαίωση, προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, είναι απαράδεκτος.

Κατ' ακολουθίαν πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Οι αναιρεσείοντες πρέπει να καταδικασθούν στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου (άρθρα176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-12-2006 αίτηση των "ΤΕΝΑ ΑΤΕΒΕ" κλπ για αναίρεση της υπ' αριθμό 404/2006 αποφάσεως του Εφετείου Ιωαννίνων.

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία καθορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Ιανουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ