409/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Ιανουαρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Legislator headnote
AI generated409/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. α' Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει. Ο αναιρετικός αυτός λόγος ιδρύεται όταν το δικαστήριο λάβει υπόψη αποδεικτικό μέσο που δεν περιλαμβάνεται στα περιοριστικώς καθοριζόμενα από το άρθρο 339 Κ.Πολ.Δ. αποδεικτικά μέσα, ή όταν περιλαμβάνεται σ' αυτά, αλλά δεν επιτρέπεται η χρήση του στη συγκεκριμένη περίπτωση (ΑΠ 2/2008).
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 409 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 409/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αβροκόμη Θούα, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου - Εισηγητή και Γεώργιο Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Ιανουαρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Ιωάννη Μπακόπουλο, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.
Της αναιρεσίβλητης: μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... Ε.Π.Ε.", που εδρεύει στο ..., εκπροσωπείται νόμιμα και δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-3-2012 ανακοπή της ήδη αναιρεσίβλητης και την από 17-9-2012 πρόσθετη παρέμβαση εταιρείας που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 14376/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 1015/2015 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 27-7-2016 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 576 § 2, 568 § 1 και 498 § 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι ο Άρειος Πάγος οφείλει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως αν κλήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως ο μη εμφανισθείς αντίδικος του επισπεύδοντος τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως και, σε καταφατική περίπτωση, να προχωρήσει στη συζήτηση παρά την απουσία του. Στην προκειμένη περίπτωση, το αναιρεσείον προσκομίζει την υπ' αριθμ. ...1Γ/20-10-2017 έκθεση επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης Η. Χ., από την οποία αποδεικνύεται ότι, μετά από παραγγελία του Παρέδρου του ΝΣΚ, ως πληρεξουσίου του αναιρεσείοντος, ακριβές αντίγραφο της από 27-7-2016 αιτήσεώς του για αναίρεση της 1015/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη. Επομένως, αφού κατά τη δικάσιμο αυτή η ανωτέρω διάδικος δεν παραστάθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από την σειρά της στο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκε με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της.
ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. α' Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει. Ο αναιρετικός αυτός λόγος ιδρύεται όταν το δικαστήριο λάβει υπόψη αποδεικτικό μέσο που δεν περιλαμβάνεται στα περιοριστικώς καθοριζόμενα από το άρθρο 339 Κ.Πολ.Δ. αποδεικτικά μέσα, ή όταν περιλαμβάνεται σ' αυτά, αλλά δεν επιτρέπεται η χρήση του στη συγκεκριμένη περίπτωση (ΑΠ 2/2008).
Εξ άλλου κατά το άρθρο 77 §§ 1, 2 και 4 του ν. 2238/1994, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ.3 του άρθρου 26 του ν.3220/2004 (ΦΕΚ Α 15/28.1.2004), "1. Ιδιωτικά έγγραφα μίσθωσης αστικών ακινήτων ασχέτως ποσού μισθώματος ή γεωργικών ακινήτων, εφόσον το μίσθωμα είναι ανώτερο των εκατό (100) ευρώ κατά μήνα, προσκομίζονται από τον εκμισθωτή ή τον μισθωτή για θεώρηση, μέσα σε τριάντα (30) ημέρες από τη σύνταξή τους, στον προϊστάμενο οποιασδήποτε δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας.
Τα έγγραφα αυτά υποβάλλονται σε δύο αντίγραφα, από τα οποία το ένα επιστρέφεται θεωρημένο σε αυτόν που τα προσκόμισε και το άλλο παραμένει στη δημόσια οικονομική υπηρεσία ή σε περίπτωση αναρμοδιότητας, διαβιβάζεται στον προϊστάμενο της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας που είναι αρμόδιος για τη φορολογία του εκμισθωτή. 2.
Τα έγγραφα της προηγούμενης παραγράφου, εφόσον δεν έχουν θεωρηθεί από τον προϊστάμενο δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας, στερούνται κάθε αποδεικτικής δύναμης και δεν εξετάζονται από τα δικαστήρια και τις δημόσιες γενικά αρχές. Επίσης, στερούνται αποδεικτικής δύναμης και τα αντέγγραφα, με τα οποία συμφωνείται μίσθωμα διαφορετικό από το καθοριζόμενο στο έγγραφο της μίσθωσης.... 4.
Όσοι δεν προσκομίζουν τα έγγραφα μίσθωσης ακινήτου για θεώρηση ή τα προσκομίζουν εκπρόθεσμα, καθώς και οι συμβολαιογράφοι που δεν εφαρμόζουν τις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου, υπόκεινται σε πρόστιμο που ορίζεται στο άρθρο 4 του Ν. 2523/1997." Στην κρινόμενη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού συνεκτίμησε όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: "Δυνάμει του από 21-6-2005 ιδιωτικού συμφωνητικού μισθώσεως επαγγελματικής στέγης οι Χ.
Π. του Μ., Μ. Π. του Χ., Ξ. Π. σύζ. Χ. και Δ. Π. του Χ. (που δεν είναι διάδικοι), κάτοικοι ..., εκμίσθωσαν στην ανακόπτουσα (και ήδη αναιρεσίβλητη) εταιρία ένα κατάστημα, εμβαδού ... τ.μ., που βρίσκεται στο ... το οποίο ανήκει σ' αυτούς κατά συγκυριότητα και σε ποσοστό 25% εξ αδιαιρέτου στον καθένα. Δυνάμει της υπ' αριθμ. ...2/17.12.2009 συμβολαιογραφικής πράξης της συμβολαιογράφου Α.
Σ.-Ι. οι ως άνω συνιδιοκτήτες-εκμισθωτές μεταβίβασαν το ενοχικό δικαίωμα ενάσκησης της επικαρπίας του άνω μισθίου στην εταιρία με την επωνυμία "... Ο.Ε.", με έδρα τη …., εκπροσωπούμενη νόμιμα από τον διαχειριστή της Χ. Π.. Την 1-10-2009 με το από αυτή την ημερομηνία ιδιωτικό συμφωνητικό οι αρχικοί εκμισθωτές και η μισθώτρια συμφώνησαν ότι "στη θέση των εκμισθωτών (φυσικών προσώπων) υπεισέρχεται η εταιρία με την επωνυμία "...
Ο.Ε." με έδρα τη …., ... και ΑΦΜ 9...02, αναλαμβάνοντας όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την ιδιότητα του εκμισθωτή..." και στη συνέχεια με την από 5-12-2009 δήλωσή τους προς τη μισθώτρια της ζήτησαν να καταβάλλει τα μισθώματα, από τον Οκτώβριο του 2009, στην προαναφερόμενη εταιρία τους. Η ανακόπτουσα εταιρία, λόγω οικονομικών δυσχερειών, δεν κατέβαλε στην εκμισθώτρια εταιρία τα μισθώματα των μηνών Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου 2010, ύψους 14.500 € μηνιαίως.
Με την από 10-1-2011 εξώδικη δήλωσή της η ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "... Ο.Ε.", "ως έχουσα όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την ιδιότητα του εκμισθωτή" διαμαρτυρήθηκε για τη δυστροπία της μισθώτριας στην καταβολή των μισθωμάτων. Η μισθώτρια εξέδωσε και παρέδωσε στο διαχειριστή της εκμισθώτριας εταιρίας τις υπ' αριθμ. ...91-1 και ...92-9 επιταγές (...).
Η εκμισθώτρια άσκησε σε βάρος της ανακόπτουσας την με αρ. καταθ. 32525/2011 αγωγή προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και (...) πέτυχε σε βάρος της την έκδοση της υπ' αριθμ. 13789/2011 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης με βάση τις προαναφερθείσες επιταγές. Με το από 29-8-2011 ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ της εκμισθώτριας και της μισθώτριας λύθηκε με κοινή συμφωνία των συμβαλλομένων μερών η εν λόγω μισθωτική σύμβαση και παραχωρήθηκε η χρήση του μισθίου, ως χρησιδάνειο, για το χρονικό διάστημα από 29-8-2011 έως και 16-9-2011 στον Λ.
Π.... Την ίδια ημέρα η εκμισθώτρια εταιρία και ο διαχειριστής αυτής με την από 29-8-2011 δήλωσή τους προς την ανακόπτουσα μισθώτρια εταιρία δήλωσαν ότι "Με την παρούσα δηλώνουμε ότι δεν πρόκειται να διεκδικήσομε την είσπραξη των οφειλομένων από τη μεταξύ μας, από 21/6/2005 σύμβαση μισθώσεως, δεδουλευμένων μισθωμάτων από τότε που άρχισαν να οφείλονται έως και την λήξη της, που επέρχεται σήμερα με κοινή μας πράξη και ότι ρητώς εμείς παραιτούμαστε από την αξίωσή μας να τα διεκδικήσουμε.
Ο δεύτερος από εμάς δηλώνει ότι δεν έχει καμία αξίωση σε βάρος του νομίμου εκπροσώπου σας, ότι παραιτείται από την υπ' αριθμ. 13783/2011 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και από την υπ' αριθμ. 32525/2011 εκκρεμή για τη δικάσιμο της 5/12/2012 ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης αγωγή του και ότι παραδίδει στον διαχειριστή σας τις επιταγές εκδόσεώς σας (...) επί των οποίων η ανωτέρω διαταγή εξεδόθη, καθώς και το σχετικό απόγραφο.
Τέλος, δηλώνουμε άπαντες ότι δεν διατηρούμε σε βάρος σας καμία αξίωση από οποιαδήποτε αιτία". Τη δήλωση αυτή, με την οποία σαφώς η εκμισθώτρια και ο νόμιμος εκπρόσωπός της προέβησαν σε άφεση του χρέους της μισθώτριας, έγινε δεκτή από την τελευταία, με την υπογραφή τόσο των δηλούντων όσο και της αποδεχόμενης τη δήλωση κάτω από το σώμα κειμένου της.
Στη συνέχεια, ο Χ. Π. προέβη προς την … ΔΟΥ …. στην με αρ. πρωτ. ...8/14-10-2011 δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου, κατ' άρθρο 4 παρ. 7 ν. 2238/1994, με την οποία εκχώρησε προς την άνω ΔΟΥ φερόμενη απαίτησή του σε βάρος της ανακόπτουσας μισθώτριας, ύψους 10.875 € (...), που αντιστοιχεί στα μισθώματα της περιόδου από 01-10-2010 έως 31-12-2010, βάσει του ποσοστού της συγκυριότητός του επί του μισθίου ακινήτου του 25% εξ αδιαιρέτου.
Ο Μ. Π. προέβη στην υπ' αριθμ. ...7/14-10-2011 όμοια δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς την άνω ΔΟΥ … ποσού 10.875 €, η Ξ. Π. προέβη στην όμοια υπ' αριθμ. …10/14-10-2011 όμοια δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου προς την άνω ΔΟΥ …, ποσού 10.875 € και ο Δ. Π. προέβη στην υπ' αριθμ. ...9/1410.2011 επίσης όμοια δήλωση.
Συνεπεία των εκχωρήσεων αυτών η ΔΟΥ καταλόγισε σε βάρος της ανακόπτουσας το ποσό των 10.875 € για κάθε μία από τις ανωτέρω δηλώσεις κι εξέδωσε προς τούτο τους χρηματικούς καταλόγους με αριθμούς …Κ …3, …4, …5 και …6/16-12-2011, αντίστοιχα. Με βάση τις ανωτέρω εκχωρήσεις και τους αντίστοιχους χρηματικούς καταλόγους, η ΔΟΥ ….
προχώρησε στην ταμειακή, σε βάρος της ανακόπτουσας εταιρίας, βεβαίωση των άνω ποσών και συγκεκριμένα εξ.έδωσε: α) την υπ' αριθμ. ...5/22-12-2011 ταμειακή βεβαίωση, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της ανακόπτουσας εταιρίας το ποσό των 10.875 €, η οποία προέκυψε από την υπ' αριθμ. ...8/14-10-2011 δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου του Χ.
Π. προς την ΔΟΥ …., η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου ..3/16-12-2011, β) την υπ' αριθμ. ...6/22-12-2011 ταμειακή βεβαίωση, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της ανακόπτουσας εταιρίας το ποσό των 10.875 €, η οποία προέκυψε από την υπ' αριθμ. ...7/14-10-2011 δήλωσης εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου του Μ. Π. προς την ΔΟΥ …., η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου ..4/16-12-2011, γ) την υπ' αριθμ. ...7/22-12-2011 ταμειακή βεβαίωση, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της ανακόπτουσας εταιρίας το ποσό των 10.875 ευρώ, η οποία προέκυψε από την υπ' αριθμ.
….10/14-10-2011 δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου της Ξ. Π. προς την ΔΟΥ …, η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου …5/16-12-2011 και δ) την υπ' αριθμ. ...8/22-12-2011 ταμειακή βεβαίωση, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της ανακόπτουσας εταιρίας το ποσό των 10.875 ευρώ, η οποία προέκυψε από την υπ' αριθμ. ...9/14-10-2011 δήλωση εκχώρησης μη εισπραχθέντων μισθωμάτων ακινήτου του Δ.
Π. προς την ΔΟΥ …, η οποία έλαβε αριθμό χρηματικού καταλόγου …6/16-12-2011. Με βάση τα ανωτέρω αποδειχθέντα και ενόψει ότι αφενός μεν, κατά το χρόνο που οι επίδικες εκχωρήσεις έλαβαν χώρα οι εκχωρήσαντες δεν ήσαν υποκείμενα της αξίωσης που εκχωρήθηκε, αφού οι ίδιοι την είχαν μεταβιβάσει σε προγενέστερο χρόνο στην, επί τούτου, από τους ίδιους ιδρυθείσα, εταιρία με την επωνυμία "...
ΟΕ", αφετέρου δε η εν λόγω εταιρία, η οποία τους αντικατέστησε σε όλα τα απορρέοντα από τη σύμβαση μίσθωσης δικαιώματα και υποχρεώσεις, ως εκμισθώτρια, με την από 29-8-2011 δήλωση της προς τη μισθώτρια σαφώς παραιτήθηκε από την αξίωση της αυτή, με την ως άνω από 29-8-2011 δήλωση της προς αυτήν, που φέρει τον χαρακτήρα άφεσης χρέους, με την οποία επέρχεται απόσβεση της ενοχής, οι δύο πρώτοι, νομικά βάσιμοι, ισχυρισμοί της ανακόπτουσας, κρίνονται ως βάσιμοι και κατά το ουσιαστικό τους περιεχόμενο.
Σημειωτέον ότι, από το περιεχόμενο της ως άνω προσαγόμενης από 29-8-2011 (έγγραφης) δηλώσεως της εκμισθώτριας εταιρίας και του διαχειριστή της, που φέρει την μη αμφισβητούμενη υπογραφή τους, εκτιμώμενο, ένεκα της ανακύψασας αμφιβολίας, σε συνδυασμό και προς τους υπό των άρθρων 173 και 200 ΑΚ θεσπιζόμενους γενικούς κανόνες, κατά τους οποίους, κατά ερμηνεία του περιεχομένου της δηλώσεως και της εν γένει δικαιοπρακτικής βουλήσεως των συμβαλλομένων, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, σαφώς προκύπτει το συμπέρασμα ότι η εκμισθώτρια εταιρία, διά δηλώσεώς της, παραιτήθηκε ρητά από κάθε απαίτησή της κατά της ανακόπτουσας μισθώτριας εταιρίας από κάθε αιτία, η οποία περιλαμβάνει και την ένδικη (από τα οφειλόμενα μισθώματα των μηνών Οκτωβρίου Δεκεμβρίου 2010).
Την παραπάνω δήλωση αποδέχθηκε η ανακόπτουσα, θέτοντας την υπογραφή της στο ίδιο το έγγραφο της δηλώσεως ως "αποδεχόμενη τη δήλωση", αλλά και με την παραλαβή του περιέχοντος αυτήν (δηλώσεως) ως άνω εγγράφου και εν συνεχεία με την επίκληση και προσαγωγή του στην ενώπιον του πρωτοβαθμίου αλλά και του παρόντος Δικαστηρίου δίκη, καταρτισθείσας με τον τρόπο αυτό της από τη διάταξη του άρθρου 454 ΑΚ προβλεπομένης σύμβασης άφεσης χρέους, η οποία επέφερε απόσβεση της οφειλής.
Ο ισχυρισμός του καθ' ου η ανακοπή Ελληνικού Δημοσίου, ότι η διαλαμβανόμενη στο παραπάνω έγγραφο παραίτηση "δεν έγινε με σκοπό την κατάργηση (απόσβεση) της οφειλής, αλλά είχε αποκλειστικώς το νόημα της παραίτησής της από τη λήψη συγκεκριμένων και ρητώς καθορισμένων στη δήλωση εκτελεστικών μέτρων για την επιδίωξη της είσπραξης της απαίτησης από τα μισθώματα (παραίτηση από το δικονομικό δικαίωμα εκτέλεσης της υπ' αριθμ. 13789/2011 διαταγής πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης)", κρίνεται απορριπτέος ως αβάσιμος, καθόσον, ενόψει των αναφερθέντων παραπάνω, από την και σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ γενομένη, ερμηνεία της παραπάνω δήλωσης, το Δικαστήριο άγεται στην κρίση ότι η ένδικη δήλωση παραίτησης της εκμισθώτριας εταιρίας και του διαχειριστή της έγινε με σκοπό την απόσβεση κάθε οφειλής της ανακόπτουσας, καθόσον, σε περίπτωση αποδοχής ως αληθινού του ισχυρισμού του καθ' ου η ανακοπή, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί η δήλωση αμφοτέρων των ανωτέρω (εκμισθώτριας και διαχειριστή) περί μη διατηρήσεως σε βάρος της ανακόπτουσας καμίας αξίωσης από οποιαδήποτε αιτία.
Το πόρισμα τούτο ενισχύεται και από το γεγονός ότι η εκμισθώτρια ουδεμία, όπως θα έπρεπε στην περίπτωση αυτή, επιφύλαξη διατύπωσε ως προς την οφειλή των ένδικων μισθωμάτων και τη δυνατότητα είσπραξης τους με άλλα μέσα". Όπως προκύπτει από τις παραδοχές αυτές το Εφετείο, στηριζόμενο στο από 1-10-2009 ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ των συνεκμισθωτών και της μισθώτριας, που περιείχε τη δήλωση ότι στη θέση των συνεκμισθωτών αυτών υπεισέρχεται η εταιρία "...
Ο.Ε.", έκρινε ότι είχε συναφθεί στις 29-8-2011, μεταξύ της (αποκτησάσης το ενοχικό δικαίωμα ενάσκησης της επικαρπίας του μισθίου) εταιρίας αυτής και της αναιρεσίβλητης, έγκυρη σύμβαση αφέσεως χρέους των οφειλομένων έως τότε μισθωμάτων, γεγονός που καθιστούσε άκυρες τις εν συνεχεία εκχωρήσεις αυτών εκ μέρους των αρχικών προσώπων Χ.
Π., Μ. Π., Ξ. Π. σύζ. Χ. και Δ. Π. προς το αναιρεσείον Ελλ. Δημόσιο και κατ' ακολουθία άκυρες τις εκδοθείσες επί τη βάσει αυτών ταμειακές βεβαιώσεις. Με την κρίση αυτή επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, που είχε δεχθεί την ανακοπή και είχε ακυρώσει τις ταμειακές βεβαιώσεις αυτές. Ωστόσο για να καταλήξει στην κρίση αυτή έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο, ήτοι το από 1-10-2009 ιδιωτικό συμφωνητικό, που δεν είχε προσκομιστεί κατά το άρθρο 77 § 1 του ν. 2238/1994 για θεώρηση, μέσα σε τριάντα (30) ημέρες από τη σύνταξή του, στον προϊστάμενο της οικείας δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας και επομένως κατά την § 2 του ίδιου άρθρου στερούνταν αποδεικτικής δύναμης, υποπίπτοντας έτσι στην πλημμέλεια του αριθ. 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, όπως βάσιμα υποστηρίζει με το μοναδικό λόγο αναιρέσεως κατά το δεύτερο σκέλος του το αναιρεσείον.
ΙΙΙ. Κατόπιν τούτων θα πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλον δικαστή εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 § 3 ΚΠολΔ), και η αναιρεσίβλητη, λόγω της ήττας της (άρθρα 183 και 176 ΚΠολΔικ) να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, τα οποία όμως θα καταλογισθούν μειωμένα, σύμφωνα με το άρθρο 22 § 1 του Ν.3693/1997, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ. 18 του ΕισΝΚΠολΔικ και όπως τούτο ισχύει, μετά την υπ' αριθμ. 134423/1992 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β' 11/20.1.1993), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 § 12 του Ν. 1738/1987.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 1015/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλον δικαστή, εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως. Και
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) Ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Ιουνίου 2018.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ και τούτου αποχωρήσαντος από την υπηρεσία, ο νυν Αντιπρόεδρος του Α2' Τμήματος του Αρείου Πάγου και μετασχών της συνθέσεων
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Απριλίου 2019.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ