409/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη, Αντιπρόεδρο, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.
Legislator headnote
AI generated409/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-10-2000 αγωγή του αρχικώς ενάγοντος ... που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Full text
Απόφαση 409 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 409/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη, Αντιπρόεδρο, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών "ΛΑΪΚΟ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Καλούδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) ..., εξ αδιαθέτου κληρονόμου κατά τα 2/8 εξ αδιαιρέτου του ..., 2) ..., εξ αδιαθέτου κληρονόμου κατά τα 3/8 εξ αδιαιρέτου του ... και 3) ... εξ αδιαθέτου κληρονόμου κατά τα 3/8 εξ αδιαιρέτου του ... κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Λεωνίδα Πανούση, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-10-2000 αγωγή του αρχικώς ενάγοντος ... που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Εκδόθηκε η 1156/2002 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 20-11-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Νικάκης, διάβασε την από 13-12-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 553 παρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά αποφάσεως που δεν μπορεί να προσβληθεί με ανακοπή ερημοδικίας ή έφεση, δηλαδή τελεσίδικης.
Συνεπώς, αν έχει ασκηθεί κατ' αυτής έφεση από τον αντίδικο του αναιρεσείοντος, η αναίρεση είναι απαράδεκτη, ως στρεφόμενη κατ' αποφάσεως μη τελεσίδικης. Εξάλλου, η τελεσιδικία πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο ασκήσεως της αναιρέσεως και όχι της συζητήσεώς της, ενώ αν δεν συνομολογείται ή δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία κατά το χρόνο αυτό, η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως.
Περαιτέρω, αν η απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου αφορά περισσότερα κεφάλαια και ασκηθεί έφεση μόνον ως προς ορισμένα από αυτά, η απόφαση υπόκειται σε αναίρεση, ως προς τις μη εκκληθείσες ή απαραδέκτως εκκληθείσες διατάξεις της, μόνο μετά την έκδοση της οριστικής αποφάσεως του Εφετείου. Στην προκειμένη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτουν τα ακόλουθα:
Ο ενάγων ..., ο οποίος απεβίωσε μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από τις αναιρεσίβλητες, επικαλούμενος σύμβαση αορίστου χρόνου ως καθαριστής στο αναιρεσείον - εναγόμενο Νοσοκομείο, ζήτησε την επιδίκαση διαφορών επί των αποδοχών του, για το χρονικό διάστημα από 1.6.1997 - 30.4.2000.
Με την προσβαλλόμενη 1156/2002 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών η αγωγή έγινε δεκτή ως προς το κεφάλαιο αυτό και συμψηφίστηκε η μεταξύ των διαδίκων δικαστική δαπάνη, λόγω της εύλογης αμφιβολίας του αναιρεσείοντος Νοσοκομείου ως προς την έκβαση της δίκης. Κατά της αποφάσεως αυτής ο ενάγων άσκησε την από 5.5.2004 έφεσή του, η οποία, όπως προκύπτει από την 3757/2004 έκθεση του αρμοδίου Γραμματέα του Πρωτοδικείου Αθηνών, κατατέθηκε την 12.5.2004.
Η έφεση αυτή, κατά το χρόνο ασκήσεως της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως (24.11.2006), ήταν εκκρεμής, αφού δεν αποδεικνύεται ότι εκδόθηκε οριστική απόφαση του Εφετείου, ως προς τις εκκληθείσες διατάξεις της προσβαλλόμενης απόφασης. Με τα δεδομένα αυτά, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν ήταν τελεσίδικη, κατά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως εκ μέρους του αναιρεσείοντος (εναγομένου), ως προς το κεφάλαιο των διαφορών αποδοχών που έγινε δεκτό και πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση αυτή ως απαράδεκτη (άρθρο 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ), όπως βασίμως υποστηρίζουν και οι αναιρεσίβλητες με τις εμπροθέσμως (άρθρο 570 παρ. 1 ΚΠολΔ) κατατεθείσες προτάσεις τους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 20.11.2006 αίτηση του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών "ΛΑΪΚΟ" για αναίρεση της 1156/2002 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Ιανουαρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Μαρτίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ