406/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 406 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 406/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου, με την επωνυμία "Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης - Αποχέτευσης Σύρου", πρώην "Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης - Αποχέτευσης Ερμούπολης", που εδρεύει στην Ερμούπολη Σύρου και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Συρίγο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ε. Σ. του Α., 2) Χ. Κ. του Α., 3) Ν. Α. του Γ., 4) Π. Π. του Α., 5) Γ. Γ. του Δ., 6) Κ. Β. του Ι., 7) Α. Φ. του Δ., 8) Δ. Κ. του Μ., 9) Β. Φ. του Δ., 10) Α. Σ. του Μ., 11) Ι. Δ. του Ε., 12) Α. Δ. του Μ., 13) Λ. Ρ. του Α., 14) Γ. Χ. του Α., 15) Α. Β. του Ι., 16) Μ. Δ. του Ι.,17) Π. Δ. του Ι., 18) Μ. Κ. του Β., 19) Μ. Κ. του Μ., 20) Μ. Κ. του Ε., 21) Ι. Ξ. του Γ., 22) Ι. Ο. Ω. του Ε., 23) Α. Π. του Ι., 24) Δ. Π. του Θ., 25) Α. Π. του Π., 26) Β. Π. του Η., 27) Η. Π. του Ε., 28) Ι. Ρ. του Γ., 29) Ν. Ρ. του Γ., 30) Ε. Σ. του Π., 31) Δ. Φ. του Σ., 32) Ε. Κ. του Ε., 33) Μ. Π. του Μ., 34) Γ. Μ. του Μ., 35) Β. Β. του Α., 36) Μ. Χ. του Γ., κατοίκων ...

Οι υπό στοιχεία 1, 2, 3, 4, 5, 7, 9, 10, 12, 13, 18, 19, 22, 23, 24, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 34, 35 αναιρεσίβλητοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Κοντογιάννη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις. Οι λοιποί αναιρεσίβλητοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/12/2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ερμούπολης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 48/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3/2011 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 23/3/2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 25/1/2013 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου, τότε Αρεοπαγίτη και ήδη Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Αντωνίου Αθηναίου, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ως προς τον 17ο των αναιρεσιβλήτων, Π. Δ. του Ι., και να γίνουν δεκτοί και οι δύο λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως ως προς τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 249 Κ.Πολ.Δ., αν η διάγνωση της διαφοράς εξαρτάται εν όλω ή εν μέρει από την ύπαρξη ή ανυπαρξία μιας έννομης σχέσης ή την ακυρότητα ή τη διάρρηξη μιας δικαιοπραξίας, που συνιστά αντικείμενο άλλης δίκης εκκρεμούς σε πολιτικό ή διοικητικό δικαστήριο ή από ζήτημα που πρόκειται να κριθεί ή κρίνεται από διοικητική αρχή, το δικαστήριο μπορεί αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου ,να διατάξει την αναβολή της συζήτησης εωσότου περατωθεί τελεσίδικά ή αμετάκλητα η άλλη δίκη ή εωσότου εκδοθεί από τη διοικητικά αρχή απόφαση που δεν μπορεί να προσβληθεί.

Από τη διατύπωση και το σκοπό της διατάξεως αυτής, η οποία έχει θεσπισθεί χάριν οικονομίας χρόνου και δαπάνης και προς αποφυγήν εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, μπορεί δε να εφαρμοσθεί και στην αναιρετική δίκη, παρά τη μη ρητή αναφορά στο άρθρο 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.,ότι στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση εφαρμόζονται και οι διατάξεις του άρθρου 249 Κ.Πολ.Δ., γιατί η απαρίθμηση στο πρώτο άρθρο δεν είναι αποκλειστική, προκύπτει, ότι εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου, να διατάξει την αναβολή (αναστολή) της δίκης, όταν η διάγνωση της διαφοράς, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του, εξαρτάται εν όλω ή εν μέρει από την επίλυση του νομικού ζητήματος, το οποίο αποτελεί αντικείμενο άλλης δίκης ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου και συναρτάται με έννομη σχέση, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για τη γέννηση του επιδίκου δικαιώματος, ενώ παράλληλα η διάγνωση στην άλλη δίκη του νομικού αυτού ζητήματος, θα συντελέσει στην επιτάχυνση της πορείας της δίκης και στην ασφαλέστερη διάγνωση του ζητήματος αυτού.

Στην προκείμενη περίπτωση το Πολυμελές Πρωτοδικείο Σύρου, που δίκασε ως Εφετείο, με την υπ' αριθμ. 3|2011 απόφασή του, δέχθηκε, ότι η μη χορήγηση στους ενάγοντες, οι οποίοι συνδέονται με το εναγόμενο Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, που αποτελεί επιχείρηση του Δήμου Σύρου, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και πληρούν τη μοναδική προϋπόθεση που τίθεται από το νόμο, (την υπαγωγή τους στο μισθολόγιο του προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης), της παροχής των 176 ευρώ του άρθρου 14 του Ν. 3016/2002, συνιστά παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος) και ότι για την επιδίκαση σ' αυτούς της εν λόγω παροχής, η οποία διατηρήθηκε ως προσωπική διαφορά ,με το άρθρο 24 παρ. 2 του Ν. 3205/2003, μετά την κατάργηση του άρθρου 14 του Ν. 3016/2002 ,με το άρθρο 28 παρ. 4 του Ν. 3205/2003, δεν ασκεί επιρροή το γεγονός ότι οι ενάγοντες ελάμβαναν, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, άλλες πρόσθετη παροχές και επιδόματα, που, όμως, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το είδος και τις συνθήκες της παρεχόμενης εργασίας των υπαλλήλων του εναγομένου και τυγχάνει απολύτως και καταφανώς ετεροειδής προς την επίδικη του άρθρου 14 του Ν.3016/2002.

Κατ' ακολουθίαν των παραδοχών αυτών, το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, αφού εξαφάνισε την απόφαση του Ειρηνοδικείου, με την οποία είχε απορριφθεί η ένδικη αγωγή, τη δέχθηκε εν μέρει και υποχρέωσε το εναγόμενο να καταβάλει στους ενάγοντες την παροχή των 176 ευρώ, του άρθρου 1 του Ν. 3016/2002.Την κρίση αυτή του δικαστηρίου της ουσίας προσβάλλει το αναιρεσείον, κατά βάση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, από το άρθρο 560 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., για παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου των διατάξεων των άρθρων 4 παρ. 1 του Συντάγματος, 13 του Ν. 2738 / 1999, 14 του Ν. 3016/2002, 13 του Ν. 2470/1997 ,24 παρ. 2 και 3 και 28 παρ. 4 του Ν. 3205/2003.

Όμως , η ευδοκίμηση ή μη του λόγου αυτού αναιρέσεως, εξαρτάται από την κρίση για το ζήτημα, της επέκτασης ή μη, κατ' εφαρμογή της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρα 4 παρ. 1 του Συντάγματος) ,της χορήγησης της παροχής των 176 ευρώ και σε κατηγορίες υπαλλήλων για τους οποίους δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 14 του Ν. 3016/2002, το οποίο, ως ζήτημα εξαιρετικής σημασίας ,διότι αφορά σε μεγάλη κατηγορία εργαζομένων στο Δημόσιο, τους ΟΤΑ και τα λοιπά Ν.Π.Δ.Δ., έχει παραπεμφθεί στην Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, με την 223 /2013 απόφαση του Β1 Τμήματος ,έχει δε ορισθεί δικάσιμος, προς συζήτηση αυτού, η 10η Απριλίου 2014.

Συνεπώς, για την ενότητα της νομολογίας και την αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, συντρέχει νόμιμη κατ' ουσίαν περίπτωση, όπως αναβληθεί (ανασταλεί), κατ' άρθρο 249 Κ.Πολ.Δ. η έκδοση αποφάσεως τόσο για τον πρώτο (και βασικό) λόγο αναίρεσης, όσο και για τους λοιπούς, περί παραγραφής (κατά ένα μέρος), της ένδικης αξίωσης και χρόνου ενάρξεως της τοκοδοσίας, λόγους, οι οποίοι συνάπτονται άμεσα με τον πρώτο, μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση για το ως άνω ζήτημα από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναβάλλει την έκδοση αποφάσεως επί της από 23-3-2012 αιτήσεως του Ελληνικού Δημοσίου, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3/2011 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σύρου, μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, για το ζήτημα που έχει παραπεμφθεί σ' αυτή με την 2233/2013 απόφαση του Β1 Τμήματος του Αρείου Πάγου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Φεβρουαρίου 2014 .

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ