406/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 406 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 406/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη, Χαράλαμπο Αθανασίου και Κωνσταντίνο Τσόλα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 26 Ιανουαρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιός του Κων/νος Παπαγεωργίου, Πάρεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Μ. θυγ. Ν. Π., και 2. Ν. Π. του Ν., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Καλαϊτζίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-8-1994 αγωγή της Ε. Π. που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη και κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 2860/1995 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου που παρέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών λόγω αρμοδιότητας. Ασκήθηκε και η 28-9-1995 πρόσθετη παρέμβαση και συνεκδικάσθηκε με την παραπάνω αγωγή. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5238/1997 μη οριστική, 1546/2005 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και 2801/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείον με την από 14-4-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Τσόλας, ανέγνωσε την από 12-1-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 1 του Ν. 2298/1995, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 28 παρ. 3 του ν. 2579/1998 και ίσχυε πριν την κατάργησή του με το άρθρο 13 παρ. 9 του ν. 3790/2009 "μέσα σε τριάντα (30) ημέρες από την άσκηση της αναίρεσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συμβουλίου από μέρους του Δημοσίου ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, του οποίου η νομική υπηρεσία και η δικαστική εκπροσώπηση διεξάγεται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (Ν.Σ.Κ.) ή από μέλη του, ο αναιρεσείων, με επιμέλεια του υπογράφοντος το αναιρετήριο δικαστικού πληρεξουσίου, αποστέλλει στο Ν.Σ.Κ. αντίγραφο του αναιρετηρίου, των προσβαλλομένων αποφάσεων, των εισαγωγικών εγγράφων της κύριας δίκης και των παρεμπιπτουσών δικών, καθώς και των προτάσεων των διαδίκων", ενώ σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 2 του ίδιου Νόμου 2298/1995, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 42 του Ν. 2721/1999, "το κατά την επόμενη παράγραφο αρμόδιο τμήμα του Ν.Σ.Κ., μέσα σε τρεις μήνες από την άσκηση της αναίρεσης, αποφαίνεται αιτιολογημένα για το κατά τη γνώμη του παραδεκτό και βάσιμο τουλάχιστον ενός από τους λόγους της, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη και τη νομολογία του οικείου δικαστηρίου. Αν μέσα στην ανωτέρω προθεσμία των τριών (3) μηνών ο εξουσιοδοτημένος δικαστικός πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος δεν καταθέσει στη γραμματεία του δικαστηρίου, στο οποίο έχει κατατεθεί η αναίρεση, κυρωμένο αντίγραφο θετικής γνώμης, η αίτηση αναίρεσης θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε και δε διαβιβάζεται στο Δικαστήριο που απευθύνεται. Η υπόθεση εισάγεται προς συζήτηση μόνο ως προς τους λόγους του αναιρετηρίου, ως και τους τυχόν προσθέτους, για τους οποίους υπάρχει ήδη θετική γνώμη του αρμόδιου τμήματος του Ν.Σ.Κ". Από τις ανωτέρω διατάξεις, οι οποίες έχουν εφαρμογή εν προκειμένω, διότι η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε πριν την έναρξη ισχύος του ν. 3790/2009, σαφώς προκύπτει ότι, αν μέσα σε τρεις μήνες από την άσκηση της αναίρεσης δεν κατατεθεί στη γραμματεία του Αρείου Πάγου αντίγραφο θετικής γνώμης του Ν.Σ.Κ., η αναίρεση, που έχει ασκηθεί ενώπιόν του, είναι απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση το Ελληνικό Δημόσιο άσκησε στις 16-4-2009, ήτοι πριν την έναρξη ισχύος του ως άνω ν. 3790/2009 (7-8-2009) την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης κατά της 2801/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών με την οποία απερρίφθη κατ' ουσίαν έφεση του εναγομένου- αναιρεσείοντος κατά της εκκαλούμενης οριστικής 1546/2005 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών η οποία δέχθηκε ως και κατ' ουσίαν βάσιμη την ένδικη αναγνωριστική κυριότητας αγωγή της αρχικής ενάγουσας Ε. χήρας Ν. Π., στη δικονομική θέση της οποίας υπεισήλθαν μετά τον επισυμβάντα κατά τη διάρκεια της δίκης θάνατό της (στις 10-3-2000) οι ήδη αναιρεσίβλητοι (μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της) και η (αρχική) ενάγουσα αναγνωρίστηκε κυρία του επίδικου ακινήτου. Όπως, όμως, προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας, για την εν λόγω αίτηση αναίρεσης δεν έχει κατατεθεί η ως άνω θετική γνωμοδότηση.

Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη (άρθρο 577 §§ 1, 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ως απαράδεκτη την από 14-4-2009 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 2801/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Φεβρουαρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 16 Μαρτίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ