406/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 406 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 406/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη, Αντιπρόεδρο, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος - καλούντος: Ν.Π.Δ.Δ. με τον τίτλο "Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών ΛΑΪΚΟ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Καλούδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων - καθ' ων η κλήση : 1) ....., 2) ......., 3) ........ και 4) .......... Παραστάθηκαν όλοι με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Χατζηλέλεκα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-9-1991 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 598/1992 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζήτησε το αναιρεσείον με την από 19-9-1992 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 1531/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 1-12-2006 κλήση του καλούντος.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μάριος - Φώτιος Χατζηπανταζής, διάβασε την από 29-3-1994 έκθεση του Αρεοπαγίτη Ιωάννη Τέτοκα, που έχει ήδη αποχωρήσει από την Υπηρεσία, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 3 του Ν. 1057/1980, για την αντιμετώπιση κατεπειγουσών υπηρεσιακών αναγκών, που εμφανίζονται σε περίπτωση κενώσεως θέσεων βοηθητικού προσωπικού νοσηλευτικών ιδρυμάτων ή απουσίας τέτοιου προσωπικού, μπορεί να προσλαμβάνεται προσωπικό με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου, εφόσον λειτουργεί σε 24ωρη βάση. Το προσωπικό, που προσλαμβάνεται κατ' αυτόν τον τρόπο, λαμβάνει το μηνιαίο μισθό του εισαγωγικού βαθμού της θέσεως, στην οποία προσλαμβάνεται, προσαυξημένο κατά 30% ή ημερομίσθιο ίσο προς το 1/25 του μισθού αυτού με την ίδια προσαύξηση. Κατά την αληθή έννοια της διατάξεως αυτής, η ως άνω προσαύξηση (30%), που χορηγείται στο προσλαμβανόμενο από τα νοσηλευτικά ιδρύματα για την αντιμετώπιση επειγουσών υπηρεσιακών αναγκών βοηθητικό προσωπικό και δεν έπαυσε να οφείλεται στους δικαιούχους με μόνη τη μετατροπή της εργασιακής σχέσης τους σε αορίστου χρόνου κατά το άρθρο 5 του Ν. 1476/1984, υπολογίζεται επί του βασικού μηνιαίου μισθού του εισαγωγικού βαθμού της θέσεως, στην οποία προσλαμβάνεται και όχι επί του συνόλου των αποδοχών του.

Συνεπώς, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως προκύπτει απ' αυτή, δέχθηκε ότι η οφειλόμενη στους αναιρεσιβλήτους, που προσλήφθηκαν από το αναιρεσείον νοσηλευτικό ίδρυμα (ΝΠΔΔ) με βάση το Ν. 1057/1980 ως βοηθητικό προσωπικό (καθαρίστρια, ιματιοθηκάριος, νοσοκόμος), προσαύξηση (30%) υπολογίζεται επί του συνόλου των μηνιαίων αποδοχών του 12ου εισαγωγικού βαθμού, στον οποίο προσλήφθηκαν και όχι επί του βασικού μηνιαίου μισθού του βαθμού αυτού και περαιτέρω αναγνώρισε, ότι οφείλεται από το αναιρεσείον η επιπλέον διαφορά, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε την ανωτέρω διάταξη, κατά το βάσιμο πρώτο από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ λόγο της αναιρέσεως, ο οποίο πρέπει να γίνει δεκτός.

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 48 παρ. 1 και 3 και 49 του Ν.Δ. 496/1974 "περί λογιστικού των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου" προκύπτει σαφώς ότι α) οι κατά του ΝΠΔΔ αξιώσεις των επί σχέσει δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου συνδεομένων μετ' αυτού υπαλλήλων του από καθυστερούμενες αποδοχές ή άλλες πάσης φύσεως απολαυές ή αποζημιώσεις εξ αδικαιολογήτου πλουτισμού υπόκεινται σε διετή παραγραφή, η οποία αρχίζει από το τέλος του οικονομικού έτους, κατά το οποίο γεννήθηκε η αξίωση και είναι δυνατή η δικαστική επιδίωξή της και β) η πενταετής παραγραφή της παρ. 1 του άρθρου 48 του ως άνω Ν.Δ. εφαρμόζεται μόνον, όταν για να θεμελιωθεί η διωκόμενη αξίωση του υπαλλήλου απαιτείται να προηγηθεί έκδοση πράξεως του αρμοδίου οργάνου του ΝΠΔΔ, οπότε η παρά το νόμο παράλειψη της εκδόσεώς της συνιστά αδικοπραξία (άρθρα 105 ΕισΝΑΚ, 297, 914 ΑΚ), η από την οποία αξίωση αποζημιώσεως υπόκειται στην πενταετή παραγραφή (άρθρο 48 παρ. 1 αυτού) και δεν αποτελεί ευθεία από καθυστερούμενες αποδοχές αξίωση, που υπόκειται στην ως άνω διετή παραγραφή (Ολ. ΑΠ 1471/1977).

Συνεπώς, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του έκρινε ότι οι ένδικες αξιώσεις των αναιρεσιβλήτων, που αφορούν διαφορές αποδοχών, λόγω εσφαλμένου, κατ' αυτούς, υπολογισμού της οφειλομένης προσαύξησης (30%) επί του βασικού μισθού τους και όχι επί του συνόλου των μηνιαίων αποδοχών τους, για την καταβολή των οποίων δεν απαιτείται προηγούμενη έκδοση πράξης των οργάνων του αναιρεσιβλήτου (ΝΠΔΔ), αποτελούν αξιώσεις αποζημιώσεως εξ αδικοπραξίας και υπόκεινται στην πενταετή παραγραφή και ακολούθως, απέρριψε την περί παραγραφής (διετούς) των αξιώσεων αυτών ένσταση του αναιρεσείοντος, εσφαλμένως ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προναφερόμενες διατάξεις, κατά το βάσιμο από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ δεύτερο λόγο της αναιρέσεως, ο οποίος πρέπει να γίνει δεκτός. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω εκτιθεμένων, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της και να παραπεμφθεί η υπόθεση, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλο Δικαστή.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 598/1992 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Μονομελές Πρωτοδικείο, που θα συγκροτηθεί από άλλο Δικαστή.

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ