Supreme Court allows appeal against first-instance debt settlement, ruling it violated mandatory 65% priority rules for public entities.

Απόφαση 405 / 2025 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 405/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σωκράτη Πλαστήρα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος της Αντιπρόεδρου Μυρσίνης Παπαχίου και της αρχαιοτέρας της συνθέσεως Αρεοπαγίτου Ασπασίας Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη), Σταύρο Μάλαινο, Αντιγόνη Τζελέπη, Ερασμία Λιούλη και Ζωή Καραχάλιου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Απριλίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία ... (Τ.Π.κ.Δ.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Μαρία Γεωργιάδη, Πάρεδρο ΝΣΚ, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 17-4-2024 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Γ. Χ. του Θ., 2) Φ. Δ. του Π., κατοίκων Κ. (περιοχή «Π."), οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Δημητρόπουλο, 3) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία ..., που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και 4) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία ...", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, που δεν παραστάθηκαν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-10-2016 αίτηση των 1ου και 2ης των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ευρυτανίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 22/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 18/2019 μη οριστική και 57/2021 τελεσίδικη του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ευρυτανίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 6-12-2021 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ερασμία Λιούλη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο το αναιρεσείον και οι 1ος και 2η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 6.12.2021 και με αρ. κατ. 2/8.12.2021 αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 57/2021 τελεσίδικη απόφαση του, ως Εφετείου δικάσαντος, Μονομελούς Πρωτοδικείου Ευρυτανίας, η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 739 έως 741 επ. του ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με το άρθρο 15 του Ν. 3869/2010 "ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων"), επί εφέσεως του καθού η αίτηση - εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ., με την επωνυμία ... κατά της υπ' αριθμ. 22/2018 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Ευρυτανίας, ερήμην της τρίτης εκ των αναιρεσιβλήτων τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε." και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων. Παρά, όμως, την ανωτέρω ερημοδικία, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι τελεσίδικη και η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως απευθύνεται παραδεκτά και εναντίον αυτών, διότι, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 14 του Ν. 3869/2010, δεν υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας και δεν μπορεί, συνεπώς, να γίνει λόγος για την αρχή της διαδοχικής ασκήσεως των ενδίκων μέσων (ΑΠ 1901/2024, ΑΠ 548/2023, 67/2020, ΑΠ 508/2020).

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 του ΚΠολΔ (που εφαρμόζεται και στην παρούσα διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας κατά τα άρθρα 3 του Ν. 3869/2010, 739 επ., 741 ΚΠολΔ) προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος, με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιός επισπεύδει τη συζήτηση.

Αν την επισπεύδει ο απών διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, αν δε την επισπεύδει ο αντίδικός του, ερευνάται αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση ο διάδικος, ο οποίος δεν εμφανίστηκε ή αν και εμφανίστηκε δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος.

Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήση. Στην αντίθετη περίπτωση ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί (Ολ ΑΠ 8/2018, ΑΠ1315/2023,ΑΠ 250/2023). Στην προκειμένη περίπτωση, από τις υπ' αριθμ. 118Β και 121Β/7.12.2022 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών Ευαγγέλου Ασημάκη, που προσκομίζει το αναιρεσείον, το οποίο επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως, προκύπτει, ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της από 6.12.2021 (αριθμ.

καταθ. 2/8.12.2021) αιτήσεως αναιρέσεως, με την κάτω από αυτήν με αριθμό 1865/2022 πράξη ορισμού δικασίμου της Προέδρου του Δ' Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου και κλήση προς συζήτηση για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (19.4.2024) επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρα 769 εδ.β' και 762 ΚΠολΔ), στην τρίτη και στην τέταρτη εκ των αναιρεσιβλήτων τραπεζικών εταιρειών, με τις επωνυμίες "..., αντίστοιχα.

Κατά συνέπεια, αφού οι ως άνω αναιρεσίβλητες (αναγκαίες ομόδικοι του αναιρεσείοντος) δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά την παρούσα δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με την σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε κατέθεσαν έγγραφη δήλωση, σύμφωνα με την εφαρμοζόμενη και στην αναιρετική διαδικασία, κατ' άρθρο 573 παρ. 1 του ΚΠολΔ, διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ, ότι δεν θα παραστούν κατά τη συζήτηση, πρέπει η συζήτηση να προχωρήσει, παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα (8.1.2022) και εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της προθεσμίας των 30 ημερών του άρθρου 564 παρ. 1 του ΚΠολΔ, αφού ακριβές αντίγραφο της προσβαλλομένης επιδόθηκε στο αναιρεσείον με επιμέλεια του πρώτου και της δεύτερης εκ των αναιρεσιβλήτων την 9.11.2021 όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Νικολάου Ανδρικόπουλου επί του επιδοθέντος επισήμου αντιγράφου (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 741 και 769 ΚΠολΔ).

Επομένως, πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 1 και 3 του ΚΠολΔ). Από την επιτρεπτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη είναι αποτέλεσμα της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής: Οι πρώτος και δεύτερη εκ των αναιρεσιβλήτων με την ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ευρυτανίας με την από 24.10.2016 και με αρ.

κατ. 21/2016 αίτησή τους, την οποία απηύθυναν κατά: 1) της τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ALPHA ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε." (μη διαδίκου στην παρούσα δίκη) 2) της τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία ... (ήδη 2ης αναιρεσιβλήτου) 3) της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε." (ήδη 4ης αναιρεσιβλήτου) 4) του Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ (Τ.Π.Κ.Δ.)" και ήδη αναιρεσείοντος και 5) του Γεωργίου Αντίνου (μη διαδίκου στην παρούσα δίκη), με την οποία επικαλούμενοι έλλειψη πτωχευτικής ικανότητας και μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους προς τους καθών οι αιτήσεις - πιστωτές, ζήτησαν τη διευθέτηση αυτών (οφειλών τους) από το Δικαστήριο, ώστε να επέλθει απαλλαγή τους από κάθε τυχόν υφιστάμενο υπόλοιπο των χρεών τους έναντι των ανωτέρω πιστωτών τους, σύμφωνα με το σχέδιο διευθέτησης που είχαν υποβάλει, άλλως να ρυθμιστούν τα χρέη τους, σύμφωνα με το άρθρο 8 του Ν. 3869/2010 και να εξαιρεθεί από την εκποίηση η κύρια κατοικία τους, σύμφωνα με το άρθρο 9 παρ.2 του Ν. 3869/2010.

Επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η υπ'αριθμ. 22/2018 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Ευρυτανίας, η οποία δέχθηκε εν μέρει την αίτηση βάσιμη κατ' ουσίαν και ρύθμισε τα χρέη των αιτούντων, προσδιορίζοντας τις μηνιαίες καταβολές για χρονικό διάστημα 2 ετών και 7 μηνών, συμμετρικά διανεμόμενες μεταξύ των οφειλών τους, σύμφωνα με το σκεπτικό, για τον πρώτο αιτούντα και ήδη αναιρεσίβλητο σε 600 ευρώ και για την δεύτερη αιτούσα και ήδη αναιρεσίβλητη σε 100 ευρώ, υποχρέωσε τους αιτούντες ήδη αναιρεσίβλητους να καταβάλουν εντόκως μετά τη λήξη του άνω διαστήματος εντόκως το ποσό των 2.000 ευρώ και των 300 ευρώ αντίστοιχα.

εξαίρεσε από την εκποίηση της κύριας κατοικίας των αιτούντων και επέβαλε στον καθένα εξ αυτών για την διάσωση της κύριας κατοικίας της την καταβολή μηνιαίων δόσεων, ποσού 200 ευρώ μετά από την λήξη της πενταετίας του άρθρου 8 του Ν. 3869/2010, για χρονικό διάστημα 20 ετών και μέχρι του ποσού των 48.000 ευρώ, ήτοι σε ποσοστό 2/3 της εμπορικής αξίας του ακινήτου αφαιρουμένων των δαπανών από 2.000 ευρώ, διέταξε την ελεύθερη εκποίηση της υπό στοιχεία Α-2 οριζόντιας ιδιοκτησίας συγκυριότητας αυτών κατ' ισομοιρίαν, όρισε εκκαθαρίστρια την δικηγόρο Ευρυτανίας Πηνελόπη Γιαννιώτη.

Κατά της ανωτέρω πρωτόδικης απόφασης, το ήδη αναιρεσείον άσκησε την 4.7.2018 (αρ. εκθ. κατ. 13/2018) έφεση, η οποία στρέφεται κατά των ήδη αναιρεσιβλήτων και με την οποία ζήτησε την εξαφάνιση της εκκαλουμένης για εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 57/2021 τελεσίδικη απόφαση του ως Εφετείου δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Ευρυτανίας, με την οποία έγινε τυπικά δεκτή αυτή και απορρίφθηκε κατ' ουσίαν.

Με τις διατάξεις των παραγράφων 1, 2 και 4 του άρθρου 1 του Ν. 3869/2010 ("Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων ..."), όπως το άρθρο αυτό ισχύει και εφαρμόζεται στην προκείμενη υπόθεση, εφόσον οι ένδικες αιτήσεις των αναιρεσειόντων ασκήθηκαν ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ευρυτανίας στις 24.10.2016, ήτοι μετά την τροποποίησή του από την παρ. 4 του άρθρου 1 της ΥΠΟΠΑΡ.

Α.4 του άρθρου 2 του Ν. 4336/2015 (ΦΕΚ Α` 94/14-8-2015), που καταλαμβάνει, σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 2 της ΥΠΟΠΑΡ. Α.4 του άρθρου 2 του ίδιου νόμου, τις αιτήσεις που υποβάλλονται μετά την έναρξη ισχύος του (14.8.2015), ορίζεται ότι: "φυσικά πρόσωπα που στερούνται πτωχευτικής ικανότητας υπό την έννοια του άρθρου 2 του Ν. 3588/2007 και έχουν περιέλθει, χωρίς δόλο, σε μόνιμη και γενική αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους, δικαιούνται να υποβάλουν στο αρμόδιο δικαστήριο αίτηση για τη ρύθμιση των οφειλών τους κατά τις διατάξεις του παρόντος νόμου.

Την ύπαρξη δόλου αποδεικνύει ο πιστωτής.....2. Στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος νόμου εμπίπτει το σύνολο των οφειλών των προσώπων της παραγράφου 1 προς τους ιδιώτες. Στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος νόμου περιλαμβάνονται επίσης: α) οι βεβαιωμένες οφειλές στην Φορολογική Διοίκηση σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (Κ.Φ.Δ.), τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (Κ.Ε.Δ.Ε.) και τον Τελωνειακό Κώδικα, όπως έχουν διαμορφωθεί με βάση τις προσαυξήσεις και τους τόκους εκπρόθεσμης καταβολής που τις επιβαρύνουν, β) οι βεβαιωμένες οφειλές προς τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) α' και β' βαθμού και τα νομικά πρόσωπα αυτών, όπως έχουν διαμορφωθεί με βάση τις προσαυξήσεις και τους τόκους εκπρόθεσμης καταβολής, συμπεριλαμβανομένων των οφειλών που προκύπτουν από εισφορά σε χρήμα ή την μετατροπή εισφοράς γης σε χρήμα των προς ένταξη ή και των ήδη ενταγμένων ιδιοκτησιών, σύμφωνα με το ν. 1337/1983 από φόρους και τέλη προς το Δημόσιο και τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και γ) ασφαλιστικές οφειλές προς τους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης, όπως έχουν διαμορφωθεί με βάση τις προσαυξήσεις και τους τόκους εκπρόθεσμης καταβολής. ......3..... 4. ...".

Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι στη ρύθμιση του Ν. 3869/2010 υπάγονται και οφειλές από στεγαστικά δάνεια, τα οποία το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων χορήγησε σε υπαλλήλους, που συγκεντρώνουν τις προϋποθέσεις της κείμενης νομοθεσίας και τα οποία δάνεια οι δανειολήπτες εξοφλούν με επιτρεπόμενη κατά νόμο προεκχώρηση του οριζομένου ποσοστού των μηνιαίων απολαβών τους.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 9 παρ. 1 του ιδίου νόμου, όπως αυτή αντικαταστάθηκε από 1.1.2016 με το άρθρο 14 παρ.7 και 11 του Ν.4346/2015, (ΦΕΚ Α 152) και εφαρμόζεται εν προκειμένω, λόγω του χρόνου καταθέσεως της αίτησης του πρώτου και της δεύτερης εκ των αναιρεσιβλήτων (10.11.2016): "1. Εφόσον υπάρχει ρευστοποιήσιμη περιουσία, η εκποίηση της οποίας κρίνεται απαραίτητη για την ικανοποίηση των πιστωτών ή όταν το δικαστήριο κρίνει αναγκαίο να παρακολουθήσει και να υποβοηθήσει την εκτέλεση των όρων ρύθμισης των οφειλών για την απαλλαγή του οφειλέτη από τα χρέη ή την εξασφάλιση των συμφερόντων των πιστωτών ορίζεται εκκαθαριστής......

Όλη η περιουσία του οφειλέτη που δεν εξαιρείται από την κατάσχεση κατά το άρθρο 953 ΚΠολΔ θα κατάσχεται και θα εκποιείται με σκοπό την ικανοποίηση των δανειστών. Οι απαιτήσεις των πιστωτών ικανοποιούνται σύμφωνα με τα οριζόμενα στον ΚΠολΔ". Ακολούθως, με την παρ. 2, Α του ίδιου άρθρου, όπως ισχύει, μετά την ως άνω τροποποίησή του από την παρ. 4 του άρθρου 1 της ΥΠΟΠΑΡ.

Α.4 του άρθρου 2 του Ν. 4336/2015 (ΦΕΚ Α` 94/14-8-2015) ορίζεται ότι: "2. Μέχρι την 28η Φεβρουαρίου 2019, ο οφειλέτης μπορεί να υποβάλει στο δικαστήριο πρόταση εκκαθάρισης και σχέδιο διευθέτησης οφειλών ζητώντας να εξαιρεθεί από την εκποίηση βεβαρημένο ή μη με εμπράγματη ασφάλεια ακίνητο, εφόσον, στο πρόσωπο του οφειλέτη, πληρούνται σωρευτικά οι εξής προϋποθέσεις:

α) το συγκεκριμένο ακίνητο χρησιμεύει ως κύρια κατοικία του, β) το μηνιαίο διαθέσιμο οικογενειακό του εισόδημα δεν υπερβαίνει τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης, όπως αυτές προσδιορίζονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 5 του παρόντος, προσαυξημένες κατά εβδομήντα τοις εκατό (70%), γ) η αντικειμενική αξία της κύριας κατοικίας κατά το χρόνο συζήτησης της αίτησης δεν υπερβαίνει τις εκατόν ογδόντα χιλιάδες (180.000) ευρώ για τον άγαμο οφειλέτη, προσαυξημένη κατά σαράντα χιλιάδες ευρώ (40.000) ευρώ για τον έγγαμο οφειλέτη και κατά είκοσι χιλιάδες (20.000) ευρώ ανά τέκνο και μέχρι τρία (3) τέκνα και δ) ο οφειλέτης είναι συνεργάσιμος δανειολήπτης, βάσει του Κώδικα Δεοντολογίας Τραπεζών, όπου αυτός εφαρμόζεται.

Το σχέδιο διευθέτησης οφειλών θα προβλέπει ότι ο οφειλέτης θα καταβάλλει το μέγιστο της δυνατότητας αποπληρωμής του και ότι καταβάλλει ποσό τέτοιο, ώστε οι πιστωτές του δεν θα βρεθούν, χωρίς τη συναίνεσή τους, σε χειρότερη οικονομική θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν σε περίπτωση αναγκαστικής εκτέλεσης ....".

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 953 του ΚΠολΔ:, "Η κατάταξη των δανειστών στον πίνακα γίνεται με την εξής σειρά: Αφού αφαιρεθούν τα έξοδα της εκτέλεσης, που ορίζονται αιτιολογημένα από τον υπάλληλο του πλειστηριασμού, κατατάσσονται: 1) ...... 2) ....3) ....... 4) .....5) Οι απαιτήσεις του Δημοσίου και των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης από κάθε αιτία, με τις προσαυξήσεις κάθε φύσης και τους τόκους που επιβαρύνουν τις απαιτήσεις αυτές. 6) ...".

Τέλος, κατά το άρθρο 977 παρ. 3 του ΚΠολΔ: "...3. Αν εκτός από τις απαιτήσεις του άρθρου 975 υπάρχουν και απαιτήσεις του άρθρου 976, καθώς και μη προνομιούχες απαιτήσεις, τότε οι απαιτήσεις του άρθρου 976 ικανοποιούνται έως το εξήντα πέντε τοις εκατό (65%), οι απαιτήσεις του άρθρου 975 έως το είκοσι πέντε τοις εκατό (25%) και οι μη προνομιούχες απαιτήσεις έως το δέκα τοις εκατό (10%) του ποσού του πλειστηριάσματος που πρέπει να διανεμηθεί στους πιστωτές συμμέτρως.

Από τα υπόλοιπα που απομένουν από το εξήντα πέντε τοις εκατό (65%) ή από το είκοσι πέντε τοις εκατό (25%) κατατάσσονται, ώσπου να καλυφθούν οι απαιτήσεις της εκάστοτε άλλης από τις δύο προαναφερόμενες κατηγορίες, που δεν έχουν ικανοποιηθεί. Από τα υπόλοιπα που απομένουν από την ικανοποίηση των εγχειρόγραφων δανειστών ικανοποιούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 976 και του άρθρου 975 κατά τα οριζόμενα στο δεύτερο εδάφιο της παρ. 1...".

Κατά το άρθρο 61 παρ. 1 του ΚΕΔΕ "1. Σε περίπτωση αναγκαστικής εκτέλεσης κινητού ή ακινήτου κατά οφειλέτη του, το Δημόσιο κατατάσσεται για τις μέχρι την ημέρα του πλειστηριασμού απαιτήσεις του από κάθε αιτία, με τις κάθε φύσης προσαυξήσεις, τόκους και πρόστιμα εκπρόθεσμης καταβολής που επιβαρύνουν τις απαιτήσεις αυτές, σύμφωνα με τα άρθρα 975 έως 977Α και 1007 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. 2.....3.....", κατά δε το άρθρο 63 παρ. 1 του ν. 2214/1994 (περί ατελειών και προνομίων του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων) "Το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων έχει όλες ανεξαιρέτως τις ατέλειες, τα δικαστικά, διοικητικά, οικονομικά και δικονομικά προνόμια που παρέχονται στο Δημόσιο.

Απαλλαγές που προβλέπονται υπέρ του Δημοσίου, από το παράβολο για άσκηση ένδικων μέσων, για την εισφορά υπέρ του Ταμείου Χρηματοδότησης Δικαστικών Κτιρίων, για το δικαστικό ένσημο αντιγράφων και για τα δικαιώματα υπέρ των έμμισθων υποθηκοφυλάκων, ισχύουν και για το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.

Για την είσπραξη των απαιτήσεών του και γενικά των εσόδων του εφαρμόζονται οι διατάξεις του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων. Το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων έχει επί αναγκαστικού πλειστηριασμού τα προνόμια κατάταξης του Δημοσίου των άρθρων 975 αριθ. 5, 977, 1007 του ΚΠολΔ και του άρθρου 62 του ΚΕΔΕ (ν.δ. 356/1974)".

Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αριθμ. 1 εδ. α' του ΚΠολΔ, όπως ίσχυε, τόσο πριν, όσο και μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.

ΑΠ 31/2009, ΑΠ 757/2015). Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανέλεγκτα το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν και την υπαγωγή τους στο νόμο και ιδρύεται αυτός ο λόγος αναιρέσεως αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν φανερή την παραβίαση (ΑΠ 64/2017).

Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 562 παρ. 2 του ΚΠολΔ, που, κατά την ορθότερη άποψη, εφαρμόζεται και στη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (ΑΠ 2270/2014), είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση (ήτοι η παραβίαση να προκύπτει μόνο από την ανάγνωση της απόφασης, χωρίς να απαιτείται και επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων) και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Η διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί εκδήλωση της θεμελιώδους αρχής ότι ο Άρειος Πάγος ελέγχει τη νομιμότητα της απόφασης του δικαστηρίου της ουσίας με βάση την πραγματική και νομική κατάσταση που όφειλε να λάβει υπόψη του ο ουσιαστικός δικαστής, καθιερώνει την ειδική προϋπόθεση του παραδεκτού των λόγων αναίρεσης, της οποίας η συνδρομή πρέπει να προκύπτει από το αναιρετήριο.

Πρέπει, δηλαδή, να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι ο ισχυρισμός που στηρίζει το λόγο αναίρεσης είχε προταθεί στο δικαστήριο, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και μάλιστα είχε προταθεί νόμιμα. Το γεγονός, εξάλλου, ότι ο ισχυρισμός έπρεπε να ληφθεί αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας δεν έχει σημασία, διότι στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο παραβίασε μεν το νόμο, όμως λόγος αναίρεσης δεν μπορεί να ιδρυθεί αν ο σχετικός ισχυρισμός δεν είχε προταθεί νόμιμα από τον διάδικο, εκτός αν συντρέχει κάποια από τις εξαιρέσεις του άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ (ΑΠ 542/2022, ΑΠ 73/2016, ΑΠ 168/2015).

Με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης, το αναιρεσείον νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, με την επωνυμία ... αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι υπέπεσε στην πλημμέλεια εκ του άρθρου 560 αριθμ. 1 α' ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε ευθέως τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 2 Ν. 3869/2010, όπως αυτή ίσχυε μετά την τροποποίησή της από 1-1-2016 με τον Ν.4336/2015, που ήταν εφαρμοστέα στην προκειμένη περίπτωση, ως εκ του χρόνου καταθέσεως της αιτήσεως στο Ειρηνοδικείο Ευρυτανίας (24.10.2016).

Ειδικότερα, το αναιρεσείον επικαλείται τα ακόλουθα: το, ως Εφετείο, δικάσαν Μονομελές Πρωτοδικείο Ευρυτανίας, "...προέβη στη διανομή του ποσού των μηνιαίων δόσεων του άρθρου 9 παρ. 2 του Ν. 3869/2010 (ποσού 48.000 ευρώ) με αναλογική εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 974 επ. και 1007 ΚΠολΔ, περί διανομής πλειστηριάσματος επί αναγκαστικού πλειστηριασμού σε περίπτωση μη επάρκειας του, με βάση την ύπαρξη ή μη προνομίων για τις απαιτήσεις των πιστωτών, παραβλέποντας τη διάταξη του άρθρου 63 παρ, του ν. 2214/1994, την οποία δεν εφάρμοσε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της.

Ειδικότερα, με τη διάταξη αυτή ορίζεται ότι το ΤΠ&Δ απολαμβάνει του γενικού προνομίου του Δημοσίου (άρθρο 975 αρ. 5 ΚΠολΔ) στην εκτέλεση, η δε προϋπόθεση εφαρμογής της συνέτρεχε στην ένδικη περίπτωση καθόσον μεταξύ των πιστωτών του αιτούντος, ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου η απόφαση περιέλαβε τις ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του ΤΠΔ από τη με αριθμό 21/61099 σύμβαση δανείου μικροεπισκευών" και ότι "....εσφαλμένα περιέλαβε τις ανέγγυες ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του ΤΠΔ από την ως άνω σύμβαση δανείου μικροεπισκευών, μεταξύ των μη προνομιούχων απαιτήσεων των πιστωτών του αιτούντος, ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου και κατέταξε αυτές σύμμετρα στο 10% του διανεμητέου ποσού, εφαρμόζοντας εσφαλμένα το εδ.

δ της παρ. 3 του άρθρου 977 ΚΠολΔ., ενώ κατ'ορθή ερμηνεία και εφαρμογή των αποκλειστικά εφαρμοζόμενων, ως ειδικών, εν προκειμένω διατάξεων των άρθρων 63 παρ. 1 του ν. 2214/1994, 61 ΚΕΔΕ, ... παρ. 3 εδ. α ΚΠολΔ., έπρεπε, αφού διαπιστώσει τη συνδρομή γενικών "προνομιούχων, ειδικών προνομιούχων και ανέγγυων - απαιτήσεων των πιστωτών του αιτούντος, ήδη "πρώτου αναιρεσίβλητου, να χωρήσει στη διανομή του ορισθέντος ιος ποσού διάσωσης έκαστης οριζόντιας ιδιοκτησίας του αιτούντος σε ποσοστά 65%, 25% και 10%, και να κατατάξει τις απαιτήσεις του ΤΠκΔ στο ποσό του 65% των ποσών αυτών, ως γενικώς προνομιούχες, σε ολική ικανοποίησή τους.".

Από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλομένης, καθ' ό μέρος αφορά στον εν λόγω ισχυρισμό του αναιρεσείοντος, τον οποίο δεν είχε προτείνει και με λόγο έφεσης, προκύπτει ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο Ευρυτανίας δέχθηκε τα ακόλουθα: "....Περαιτέρω, όσον αφορά στη διανομή του ποσού των μηνιαίων δόσεων ο Ν. 4346/2015 παραπέμπει στην αναλογική εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 974 επ., 1007 ΚΠολΔ, περί διανομής του πλειστηριάσματος επί αναγκαστικού πλειστηριασμού σε περίπτωση μη επάρκειάς του, με βάση την ύπαρξη ή μη προνομίων για τις απαιτήσεις των πιστωτών, με την οποία συνδέεται το μέγεθος της ικανοποίησης κάθε κατηγορίας (γενικών ή ειδικών προνομιούχων και ανεγγύων) κατά την αναλογία και τον τρόπο που προβλέπεται από τη διάταξη του αρθ. 976 ΚΠολΔ.

Σύμφωνα με το άρθρο 977 παρ. 3, αν υπάρχουν απαιτήσεις του άρθρου 976 ή 1007 παρ. 1 και μη προνομιούχες απαιτήσεις οι πρώτες ικανοποιούνται έως το 90% και οι δεύτερες έως το 10% του ποσού του πλειστηριάσματος. Όπως προαναφέρθηκε το παραπάνω ακίνητο συνιδιοκτησίας του πρώτου των αιτούντων - εφεσιβλήτων, αποτελεί μεν λειτουργικά μια ενιαία κατοικία, όμως απαρτίζεται από τέσσερις οριζόντιες ιδιοκτησίες, ήτοι την υπό στοιχεία Α-1 οριζόντια ιδιοκτησία (διαμέρισμα) του πρώτου ορόφου, εμβαδού 107,62 τ.μ.

και με ΚΑΕΚ ..., την υπό στοιχεία 1-1 οριζόντια ιδιοκτησία του ισογείου ορόφου, εμβαδού 107,62 τ.μ. και με ΚΑΕΚ 130310417010/0/3, την υπό στοιχεία Υ-1 οριζόντια ιδιοκτησία (αποθήκη) του υπογείου ορόφου, εμβαδού 51,81 τ.μ. και με ΚΑΕΚ ... και την υπό στοιχεία Υ-2 οριζόντια ιδιοκτησία (αποθήκη) του υπογείου ορόφου, εμβαδού 54,67 τ.μ.

Σε κάποιες από τις ανωτέρω οριζόντιες ιδιοκτησίες έχουν εγγράφει εμπράγματες ασφάλειες οι ανώνυμες τραπεζικές εταιρείας με την επωνυμία "... και συγκεκριμένα η μεν πρώτη επί της υπό στοιχεία Α-1 οριζόντιας ιδιοκτησίας (διαμέρισμα) του πρώτου ορόφου, η δε δεύτερη επί της υπό στοιχεία Ι-1 οριζόντιας ιδιοκτησίας του ισογείου ορόφου.

Ενόψει αυτού και της ανάγκης κατάταξης των πιστωτών με βάση τα προνόμιά τους για τη διανομή του ποσού του ανταλλάγματος, πρέπει να προσδιοριστεί αυτό που αναλογεί σε κάθε οριζόντια ιδιοκτησία χωριστά. Με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε οριζόντιας ιδιοκτησίας σε συνδυασμό και με τα υπόλοιπα πιο πάνω δεδομένα που συνεκτιμήθηκαν για τον προσδιορισμό της εμπορικής αξίας του ποσοστού 50% συγκυριότητας του πρώτου των αιτούντων - εφεσιβλήτων επί του όλου ακινήτου, από το ποσό των 48.000 ευρώ του ανταλλάγματος που θα επιτυγχανόταν από την αναγκαστική εκποίηση του ακινήτου αυτού αναλογεί για την υπό στοιχεία Α-1 οριζόντια ιδιοκτησία (διαμέρισμα) του πρώτου ορόφου ποσό 24.000 ευρώ, για την υπό στοιχεία 1-1 οριζόντια ιδιοκτησία του ισογείου ορόφου ποσό 12.000 ευρώ, για την υπό στοιχεία Υ-1 οριζόντια ιδιοκτησία (αποθήκη) του υπογείου ορόφου, ποσό 5.500 ευρώ και για την υπό στοιχεία Υ-2 οριζόντια ιδιοκτησία (αποθήκη) του υπογείου ορόφου, ποσό 6.500 ευρώ.

Όπως ήδη εκτέθηκε το υπόλοιπο των χρεών του αιτούντος ανέρχεται μετά το συνυπολογισμό των καταβολών της οριστικής ρύθμισης του άρθρου 8 παρ. 2 στο ποσό των 187.317,31 ευρώ, το οποίο αναλύεται ως εξής: 5.613,41 ευρώ για την ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "....", 52.242,27 ευρώ για την ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ... 20.612,23 ευρώ για την α' απαίτηση της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... 22.338,91 ευρώ για την β' απαίτηση αυτής, 11.880,39 ευρώ για την γ' απαίτηση αυτής και 10.869,31 ευρώ για τη δ' απαίτηση αυτής, 8.932,28 ευρώ για το εκκαλούν ...

και 54.828,51 ευρώ για τον Γ. Α.. Με βάση τα προαναφερόμενα ως προς τον τρόπο διανομής των μηνιαίων δόσεων, από τις καταβολές για τη διάσωση του της υπό στοιχείο Α-1 οριζόντιας ιδιοκτησίας του πρώτου ορόφου της κατοικίας θα ικανοποιηθεί έως το 90% του ποσού του ανταλλάγματος των 24.000 ευρώ η απαίτηση της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία ...

η οποία, όπως προαναφέρθηκε, είναι εξοπλισμένη με εμπράγματη ασφάλεια και συγκεκριμένα με προσημείωση υποθήκης Α' τάξης στο ακίνητο αυτό, η οποία ικανοποιείται μέχρι το ποσό των 21.600 ευρώ με την καταβολή μηνιαίας δόσης ποσού 90 ευρώ (21.600 ευρώ : 240 μήνες). Από το υπόλοιπο 10% του ποσού του ανταλλάγματος (24.000), ήτοι 2.400 ευρώ θα ικανοποιηθούν συμμέτρως οι ανέγγυες απαιτήσεις των λοιπών πιστωτών και ειδικότερα από το ποσό της μηνιαίας δόσης των 10 ευρώ αναλογεί: 1) στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "...." ποσό 0,41 ευρώ, 2) στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "...

για την α' απαίτησή 1,52 ευρώ, για την β' απαίτηση 1,65 ευρώ, για την γ' απαίτηση 0,88 ευρώ και για τη δ' απαίτησή της 0,8 ευρώ, 3) στο εκκαλούν ... 0,66 ευρώ και 4) στον Γ. Α. ποσό 4,05 ευρώ. Από τις καταβολές για τη διάσωση της υπό στοιχεία Ι-1 οριζόντιας ιδιοκτησίας του ισογείου Θα ικανοποιηθούν έως τo 90% του ποσού του ανταλλάγματος των 12.000 ευρώ οι υπό στοιχεία α' και β' απαιτήσεις της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "...

καθώς αμφότερες, όπως προαναφέρθηκε, είναι εξοπλισμένες με εμπράγματη ...... Απομένει υπόλοιπο του ανταλλάγματος ποσού 1.200 ευρώ, το οποίο είναι ίσο με το 10% των 12.000 ευρώ και θα διατεθεί για την ικανοποίηση των ανέγγυων απαιτήσεων των μετεχόντων πιστωτών. Έτσι από το ποσό της μηνιαίας δόσης των 5 ευρώ αναλογεί: 1) στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ...." ποσό 0,23 ευρώ, 2) στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ...

ποσό 2,15 ευρώ, 3) στο εκκαλούν ... ποσό 0,36 ευρώ και 4) στον Γ. Α. ποσό 2,25 ευρώ. Τέλος, από τις καταβολές για τη διάσωση των υπό στοιχεία Υ-1 και Υ-2 οριζόντιων ιδιοκτησιών (αποθηκών) του υπογείου, συνολικού ποσού 12.000 ευρώ (5.500+6.500) Θα ικανοποιηθούν συμμέτρως οι απαιτήσεις των μετεχόντων πιστωτών. Έτσι, από το ποσό της μηνιαίας δόσης των 50 ευρώ αναλογεί: 1) στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "...." ποσό 1,49 ευρώ, 2) στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ...

ποσό 13,94 ευρώ, 3) στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ...", για την σ' απαίτησή 5,50 ευρώ, για την β' απαίτηση 5,96 ευρώ, για την γ' απαίτηση 3,17 ευρώ και για τη δ'- απαίτησή της 2,90 ευρώ, 4) στο εκκαλούν ... ποσό 2,38 ευρώ και 5) στον Γ. Α. ποσό 14,63 ευρώ. Ενόψει των ανωτέρω από το ποσό της μηνιαίας δόσης των 200 ευρώ για τη διάσωση της κύριας κατοικίας του πρώτου των αιτούντων - εφεσιβλήτων αναλογεί: 1) στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "...." ποσό 2,13 (0,41+1,49+0,23) ευρώ, 2) στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ...

ποσό 106,09 (90+2,15+13,94) ευρώ, 3) στην ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ...", για την σ' απαίτησή 28,62 (21,60+5,50+1,52)ευρώ, για την β' απαίτηση 31,01 (23,40+5,96+1,65) ευρώ, για την γ' απαίτηση 4,05 (3,17+0,88) ευρώ και για τη δ' απαίτησή της 3,70 (2,90+0,80) ευρώ, 4) στο εκκαλούν ... ποσό 3,40 (0,36+0,66+2,38) ευρώ και 5) στον Γ. Α. ποσό 20,93 (14,63+2,25+4,05) ευρώ.

Έτσι, μετά το πέρας του χρονικού διαστήματος των είκοσι (20) ετών και την ολοκλήρωση των ως άνω μηνιαίων καταβολών 1) η ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "...." θα έχει λάβει ποσό 511,20 ευρώ με υπόλοιπο οφειλής 5.102,21 ευρώ, 2) η ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ... θα έχει λάβει ποσό 25.461,60 ευρώ, με υπόλοιπο οφειλής 26.780,67 ευρώ, 3) η ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ..." θα έχει λάβει για την α' απαίτηση ποσό 6.868,80 ευρώ με υπόλοιπο οφειλής 13.743,43 ευρώ, για την β' απαίτηση ποσό 7.442,40 ευρώ με υπόλοιπο οφειλής 14.896,51 ευρώ, για την γ' απαίτηση ποσό 972 ευρώ με υπόλοιπο οφειλής 10.908,39 ευρώ και για την δ' απαίτηση ποσό 888 ευρώ με υπόλοιπο οφειλής 9.981,31 ευρώ, 4) το εκκαλούν θα έχει λάβει ποσό 816 ευρώ με υπόλοιπο οφειλής 8.116,28 ευρώ και 5) ο Γ.

Α. θα έχει λάβει ποσό 5.023,20 ευρώ με υπόλοιπο οφειλής 49.805,31 ευρώ....". Κρίνοντας, έτσι, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με το να μην κατατάξει τις απαιτήσεις του αναιρεσείοντος ΤΠκΔ στο ποσό του 65% των ποσών του ανταλλάγματος, ως γενικώς προνομιούχες, σε ολική ικανοποίησή τους παραβίασε ευθέως τις διατάξεις των άρθρων 63 παρ. 1 του ν. 2214/1994, 61 ΚΕΔΕ, ...

παρ. 3 εδ. α του ΚΠολΔ, τις οποίες δεν εφήρμοσε ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής τους, σε συνδυασμό με τις διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 9 του ν. 3869/2010 κατά τα προαναφερθέντα, και υπέπεσε έτσι στο σφάλμα της περ. 1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ. Επομένως, ο εξεταζόμενος λόγος αναίρεσης εκ του άρθρου 560 αριθμ. 1 του ΚΠολΔ πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος αυτό, κατά παραδοχή του ως άνω λόγου αναίρεσης, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλο Δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ), ενώ διάταξη περί επιστροφής παραβόλου δεν ορίζεται διότι το αναιρεσείον ως Ν.Π.Δ.Δ.

δεν βαρύνεται με τέτοια υποχρέωση, κατ' άρθρο 28 παρ. 4 του Ν. 2579/1998 (ΑΠ 1047/2021, ΑΠ 930/2021, ΑΠ 1150/2019. Τέλος, στην παρούσα απόφαση δεν θα περιληφθεί διάταξη για δικαστικά έξοδα, κατά το άρθρο 746 του ΚΠολΔ, έστω και αν πρόκειται για υπόθεση, που κρίνεται κατά τους κανόνες της εκουσίας δικαιοδοσίας (άρθρ. 3 εδάφ. β' του Ν. 3869/2010), γιατί η δικαστική διαδικασία του εν λόγω νόμου δεν επιτρέπει την εφαρμογή του άρθρου αυτού, καθώς επικρατεί η ειδικότερη ρύθμιση, που προβλέπει το άρθρο 8, παρ. 6, εδάφ.

β' του πιο πάνω Ν. 3869/2010, κατά το οποίο "...Δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται", που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη (Ολ. ΑΠ 4/2023, ΑΠ 472/2024, ΑΠ 1683/2022, ΑΠ 785/2022, ΑΠ 658/2022).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 57/2021 τελεσίδικη απόφαση του, ως Εφετείου δικάσαντος, Μονομελούς Πρωτοδικείου Ευρυτανίας, κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό. Και

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο παραπάνω Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλο Δικαστή, εκτός αυτού που εξέδωσε την ως άνω απόφαση.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Φεβρουαρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 6 Μαρτίου 2025.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ