404/2022 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 404 / 2022 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 404/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χριστοδούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Μουλιανιτάκη, Μαρουλιώ Δαβίου - Απέργη, Μαρία Κουφούδη, Σοφία Πολύζου - Θεοχαρίδη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 20 Οκτωβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας - καλούσας: Μ., συζύγου Γ. Γ., το γένος Ι. και Φ. Λ., κατοίκου ... νήσου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ιωάννα Τσάτσου-Ριόλα και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου - καθ'ης η κλήση: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "...", με διακριτικό τίτλο "...." που εκπροσωπείται νομίμως και εδρεύει στη ... (οδός ...) με αρ. ΓΕΜΗ ... και με Α.Φ. Μ. ... της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών ως οιονεί καθολικής διαδόχου της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία ... και τον διακριτικό τίτλο "....) λόγω συγχώνευσης με απορρόφηση από την πρώτη απορροφούσα ανώνυμη εταιρεία της δεύτερης απορροφούμενης ομόρρυθμης εταιρείας, δυνάμει της υπ' αριθμό .../16-9-2019 Συμβολαιογραφικής Πράξης απορρόφησης Ο.Ε. του Συμβολαιογράφου Αθηνών Ιωάννη Ρούσκα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Θανόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-2-2015 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Μήλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 28/2015 οριστική, όπως διορθώθηκε με την 1/2017 του ίδιου Δικαστηρίου και 160ΤΜ/2018 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 3-3-2020 αίτησή της, η συζήτηση της οποίας ματαιώθηκε κατά τη δικάσιμο της 2-12-2020. Η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με την από 25-5-2021 κλήση της αναιρεσείουσας.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας-καλούσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 25-5-2021 κλήση της αναιρεσείουσας, νόμιμα φέρεται προς συζήτηση η από 3-3-2020 αίτηση αναίρεσης κατά της με αριθμό 160 ΤΜ/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, μετά την ματαίωση της συζήτησης αυτής κατά την ορισθείσα δικάσιμο της 2-12-2020.

Με την κρινόμενη από 3-3-2020 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, με αριθμό 160 ΤΜ/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, που απέρριψε την έφεση της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας κατά της 28/2015 απόφασης του Ειρηνοδικείου Μήλου, ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη). Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, δεδομένου ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα στις 6-2-2020 (βλ.

την από 6-2-2020 επισημείωση του δικαστικού επιμελητή Πολυγύρου Ν. Δ. επί αντιγράφου της ως άνω απόφασης) και η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε στις 3-3-2020 και, συνεπώς, είναι παραδεκτή [άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 1, 566 παρ.1 ΚΠολΔ], πρέπει δε να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔ).

Ο ισχυρισμός της αναιρεσίβλητης, που προβλήθηκε με τις εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις της, περί απαραδέκτου (εκπροθέσμου) της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, για το λόγο ότι η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης κατά της πρωτόδικης απόφασης αρχίζει όχι από την επίδοση της απορριπτικής απόφασης του Εφετείου αλλά από την πάροδο της προθεσμίας ασκήσεως εφέσεως κατά της πρωτόδικης απόφασης, που, εν προκειμένω, επιδόθηκε στην αναιρεσείουσα την 9-12-2015 και η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε στις 3-3-2020, είναι αβάσιμος, ως στηριζόμενος επί εσφαλμένης προϋποθέσεως.

Τούτο δε διότι, στην προκείμενη περίπτωση, αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση είναι η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, που δίκασε ως Εφετείο και απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας ως απαράδεκτη και όχι η απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου. Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ.1 Κ.Πολ.Δ. κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου.

Για να ιδρυθεί ο λόγος αυτός πρέπει η παράβαση να αφορά κανόνα ουσιαστικού δικαίου δηλαδή κανόνα που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση των δικαιωμάτων και τη γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις. Η παράβαση των δικονομικών διατάξεων δηλαδή όσων καθορίζουν τον τρόπο, τα όργανα και τη μορφή της ένδικης προστασίας δεν ελέγχεται με τον προκείμενο λόγο (ΑΠ 667/2020, ΑΠ 617/2019, ΑΠ 400/2013).

Τέτοιας φύσεως είναι και οι κανόνες εκείνοι που ρυθμίζουν τον τρόπο επιδόσεως καθώς και των άρθρων 126, 128, 129 ΚΠολΔ (ΑΠ 617/2019) και τέλος εκείνες των άρθρων 315 επ. του ίδιου Κώδικα (ΑΠ 212/2012, ΑΠ 682/2011).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τους πρώτο και δεύτερο λόγους αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ (και όχι 559 αρ. 1) πλημμέλεια, ήτοι ότι, αφ' ενός μεν παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 128 παρ. 4 και 129 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο, σε σχέση με την απόρριψη της έφεσης της αναιρεσείουσας ως απαράδεκτης, δεν αναφέρει σε ποια διεύθυνση έγινε η θυροκόλληση της εκκαλουμένης απόφασης, η οποία επιδόθηκε στη δικηγόρο Αθηνών, Αικατερίνη Καραγκιουλέ, ως αντίκλητο της αναιρεσείουσας, αλλά ούτε και αν ο αστυφύλακας του Α.Τ Κορυδαλλού, Ε.

Σ., στον οποίο, επίσης, επιδόθηκε η ίδια απόφαση, εκτελούσε χρέη προϊσταμένου ή λόγω απουσίας του προϊσταμένου, εκτελούσε χρέη αξιωματικού υπηρεσίας κ.λ.π (πρώτος λόγος), αφ' ετέρου δε, ότι παραβίασε τις διατάξεις του άρθρου 315 επ. του ίδιου Κώδικα, διότι εσφαλμένα απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας ως εκπρόθεσμη, κρίνοντας ότι η προθεσμία για την άσκηση της έφεσης άρχισε από την επίδοση στην αναιρεσείουσα της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, από την οποία έλειπαν τα κεφάλαια που μπορούσαν να προσβληθούν με έφεση και όχι από την δημοσίευση της υπ' αριθμ. 1/2017 απόφασης του Ειρηνοδικείου Μήλου, με την οποία διορθώθηκε η πρωτόδικη απόφαση και η οποία (διορθωτική) ποτέ δεν επιδόθηκε σ' αυτήν.

Οι ως άνω λόγοι αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, αφού η παράβαση των ως άνω διατάξεων που είναι δικονομικού δικαίου, δεν ιδρύει τους προκείμενους λόγους. Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί, ότι, με τα εκτιθέμενα πραγματικά περιστατικά, οι ως άνω λόγοι αναίρεσης δεν μπορούν να θεμελιωθούν ούτε στο άρθρο 560 αρ. 5 ΚΠολΔ (και όχι 559 αρ. 8), όπως διηγηματικά στο δικόγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, αναφέρεται, δεδομένου ότι δεν συντρέχει περίπτωση λήψης ή μη λήψης υπόψη "πραγμάτων".

Ενόψει τούτων και εφόσον δεν υφίσταται προς έρευνα άλλος λόγος, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρ. 495 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, η οποία κατέθεσε προτάσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (άρθρα 176,183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3-3-2020 αίτηση της Μ. συζύγου Γ. Γ., το γένος Ι. Λ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 160 ΤΜ/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Φεβρουαρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Μαρτίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ