404/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 404 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 404/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΚΟΡΜΟΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΝΑΥΠΗΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΣΚΑΦΩΝ" με τον διακριτικό τίτλο "ΚΟΡΜΟΣ Α.Β.Ε.Ε.", που εδρεύει στην Αττική και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Χούλη και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΑΤΕΣΕ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" με τον διακριτικό τίτλο "ΑΤΕΣΕ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Πέτρο Αναστασόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/7/2004 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1334/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4782/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2/2/2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου ανέγνωσε την από 11/1/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 2/2/2007 αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4782/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθ. 556 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ, αναίρεση δικαιούται να ασκήσει και ο διάδικος που νίκησε, εφόσον έχει έννομο συμφέρον. Το έννομο συμφέρον νομιμοποιεί τον διάδικο που νίκησε να ασκήσει αναίρεση, προς αποτροπή της παραγωγής της δύναμης του ουσιαστικού δεδικασμένου, το οποίο προκύπτει από την απόφαση και όταν βλάπτονται από τις αιτιολογίες της απόφασης, εφόσον από αυτές δημιουργείται δεδικασμένο σε άλλη δίκη, όταν δηλ.

οι αιτιολογίες της απόφασης έχουν προσόντα διατακτικού. Έτσι, εάν η απόφαση έλυσε με παρεμπίπτουσα σκέψη κάποια προδικαστική έννομη σχέση, σε βάρος του διαδίκου, που νίκησε (είτε ενάγων, είτε εναγόμενος είναι αυτός), τότε ο διάδικος αυτός βλάπτεται και δικαιούται να προσβάλει την απόφαση, σύμφωνα με την ως άνω διάταξη του άρθ. 556 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Στην προκειμένη περίπτωση, το δικάσαν Εφετείο, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του έκρινε, ότι η αγωγή, η ασκηθείσα από την ενάγουσα, με την οποία ζητούσε, ως συγκυρία και έχουσα την πλειοψηφία των μεριδίων του κοινού μισθίου ακινήτου, την απόδοση ολοκλήρου του μισθίου, λόγω ιδιόχρησης, ήταν απορριπτέα, ως μη νόμιμη, σύμφωνα με το περιεχόμενο και το αίτημά της, διότι "στην αγωγή η ενάγουσα εκθέτει ότι η ίδια και η Αγροτική Τράπεζα έχουν γίνει κυρίες διακεκριμένων τμημάτων του όλου μισθίου ακινήτου, εκτάσεως 10.369,09 και 9.522,90 τ.μέτρων αντίστοιχα και έτσι υπεισήλθαν στη μίσθωση μόνο του τμήματος που απέκτησαν και δεν πρόκειται για συγκυριότητα, ώστε η ενάγουσα, ως έχουσα την πλειοψηφία των μεριδίων, να μπορεί να καταγγείλει τη μισθωτική σύμβαση του εκμισθωθέντος από την αρχική εκμισθώτρια μισθίου για να χρησιμοποιηθεί για ενιαία χρήση και να ζητήσει την απόδοσή του ως προς όλους τους κυρίους".

Και αφού εξαφάνισε την απόφασή του Πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή, ως βάσιμη κατ' ουσία, εδίκασε και πάλι αυτή, και την απέρριψε, ως μη νόμιμη. Κατόπιν αυτού, η υπό κρίση αναίρεση, η οποία ασκείται από τη νικήσασα διάδικο (την εναγομένη - μισθώτρια) είναι απαράδεκτος, διότι η προσβαλλομένη απόφαση, σύμφωνα με το προαναφερθέν περιεχόμενό της, δεν περιέχει παραδοχές-αιτιολογίες, επιβλαβείς για την εναγομένη-αναιρεσείουσα, ούτε αιτιολογίες, από τις οποίες να δημιουργείται δεδικασμένο σε άλλη δίκη και οι οποίες να είναι βλαπτικές γιαυτήν δεδομένου ότι το Εφετείο κατέληξε στην κρίση του, με βάση (μόνο) το περιεχόμενο της αγωγής και κατά συνέπεια αυτή (η νικήσασα - εναγομένη) δεν έχει έννομο συμφέρον προς άσκηση αναίρεσης κατά της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης.

Συνεπώς και για το λόγο αυτό, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί η ηττηθείσα αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου (άρθ. 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-2-207 αίτηση της "ΚΟΡΜΟΣ ΑΒΕΕ" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4782/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Φεβρουαρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ