403/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 403 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 403 /2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη, Χαράλαμπο Αθανασίου και Κωνσταντίνο Τσόλα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Ιανουαρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μ. συζ. Γ. Κ., το γένος Α. και Ζ. Α., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μιχαήλ Κοθρή.

Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Χ. του Π., κατοίκου ..., ατομικώς και ως νόμιμα εκλεγμένου διαχειριστή της συνιδιοκτησίας της επί των οδών ... του Δήμου ... κειμένης πολυκατοικίας, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-1-2005 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 577/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 1719/2009 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 15-7-2009 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Τσόλας ανέγνωσε την από 16-12-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 576 παρ. 1, 2 και 3, 568 παρ. 1 και 4 και 498 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανισθεί κάποιος διάδικος, το δικαστήριο οφείλει να εξετάσει αν επισπεύδει αυτός τη συζήτηση ή όταν την επισπεύδει άλλος, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, σε αποφατική δε περίπτωση να κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους. Στην προκείμενη περίπτωση, από την 6414β'/25-11-2009 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείου Αθηνών Β. Κ., την οποία προσκομίζει η αναιρεσείουσα, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της από 15-7-2009 αίτησης αναίρεσης της 1719/2007 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο, με την πράξη ορισμού δικασίμου και την κλήση προς συζήτηση κατά την ως άνω δικάσιμο (της 12-1-2011), επιδόθηκε, με την επιμέλεια της αναιρεσείουσας, η οποία δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου επισπεύδει την συζήτηση, στον αναιρεσίβλητο. Ο τελευταίος, όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδρίασης του παρόντος Δικαστηρίου, δεν εμφανίσθηκε κατά τη συζήτηση, κατά την οποία, η υπόθεση εκφωνήθηκε από την οικεία της σειρά στο πινάκιο, ούτε κατέθεσε σχετική δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 573§1 και 242§2 ΚΠολΔ. Επομένως, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει παρά την απουσία του, κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ.

2.- Επειδή, από τα άρθρα 68 και 556 ΚΠολΔ συνάγεται, ότι, για το παραδεκτό λόγου αναίρεσης πρέπει ο αναιρεσείων να έχει έννομο συμφέρον να ανατρέψει την προσβαλλόμενη απόφαση, ένεκα σφάλματος που αναφέρεται στο λόγο. `Έτσι, αν το διατακτικό της απόφασης στηρίζεται αυτοτελώς επί δύο επάλληλων αιτιολογιών και μια από αυτές δεν πλήττεται ή πλήττεται ανεπιτυχώς, οι λόγοι αναίρεσης με τους οποίους προσβάλλεται η άλλη αιτιολογία είναι απορριπτέοι ως αλυσιτελείς, διότι οι προβαλλόμενες πλημμέλειες δεν επιδρούν στο διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης (ΟλΑΠ 25/2002, 25, 26, 27/1994). Εξάλλου, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 989 ΑΚ, με την οποία ορίζεται ότι "ο νομέας που διαταράχθηκε παράνομα, έχει δικαίωμα να αξιώσει την παύση της διατάραξης, καθώς και την παράλειψή της στο μέλλον", για την παροχή της προβλεπομένης από αυτήν προστασίας απαιτείται α) νομή του ενάγοντος κατά τη διατάραξη και την άσκηση της αγωγής και β) διατάραξη κατά την ενάσκηση της νομής του από τον εναγόμενο κατά τρόπο παράνομο, δηλαδή χωρίς να το επιτρέπει ο νόμος και παρά τη βούληση του νομέα. Στην προκειμένη περίπτωση το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του τ' ακόλουθα, αναφορικά με την αγωγή της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας περί προστασίας της νομής της επί των επίδικων ακινήτων λόγω της διατάραξης εκ μέρους του εναγομένου και ήδη αναιρεσιβλήτου: Η ενάγουσα είναι κυρία ενός αστικού ακινήτου και συγκεκριμένα μιας διώροφης οικίας, η οποία αποτελείται από υπερυψωμένο ισόγειο και Α' (πρώτο) όροφο, μετά του οικοπέδου αυτής, επιφανείας κατά τους τίτλους κτήσης 304,75 τ. μ, που βρίσκεται στη ..., στο … … του Δήμου ..., επί της οδού Φ., αρ. ... Το οικόπεδο αυτό με τον αριθμό (…) του 61ου Ο.Τ. του ..., είναι αποτυπωμένο στο σχεδιάγραμμα που προσαρτάται στο υπ' αριθμ. … συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Ιωάννη Οικονομόπουλου, καθώς επίσης εμφαίνεται με τα κεφαλαία αλφαβητικά περιμετρικά γράμματα Α-Β-Γ-Δ-Α και στο από Μαρτίου 1996 τοπογραφικό διάγραμμα, του πολιτικού μηχανικού Κ. Α., που προσαρτάται στο υπ' αριθ. … συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Χρήστου Γοργία, δυνάμει του οποίου περιήλθε σ' αυτήν το ως άνω ακίνητο, με τον αριθμό (…) του … Ο.Τ. και έχει επιφάνεια 304,00 τμ., σύμφωνα με νεότερη καταμέτρηση, και συνορεύει βόρεια με πλευρά ΓΔ μήκους μέτρων 12,50 με οικόπεδο του ιδίου τοπογραφικού και οικοδομικού τετραγώνου, ανατολικά σε πλευρά ΒΓ μήκους μέτρων 20,00 με οικόπεδο συνιδιοκτησίας του εναγομένου, μεσημβρινά σε πλευρά ΑΒ και σε πρόσωπο μέτρων 15,25 με την οδό Φ. επί της οποίας φέρει τον αριθμό … και δυτικά σε πλευρά ΑΔ μήκους μέτρων 26,00 με οικόπεδο του ιδίου οικοδομικού και τοπογραφικού τετραγώνου. Το ακίνητο αυτό αρχικά ανήκε στην Α. Χ. Γ. Τ., η οποία δυνάμει του υπ αριθμ. … συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Ρήγα Γαρταγάνη, νόμιμα μεταγεγραμμένου στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου Αθηναίων στον τόμο … και αυξ. αριθμ. …, πώλησε και μεταβίβασε αυτό κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή στον Α. Κ., ο οποίος στη συνέχεια, δυνάμει της υπ' αριθμ…. οικοδομικής αδείας, έκτισε επί του οικοπέδου μονώροφη κατοικία, αποτελούμενη από υπόγειο και ισόγειο τα οποία υφίστανται μέχρι σήμερα. Το έτος 1974 ο Α. Κ., δυνάμει του υπ' αριθ. … συμβολαίου του συμβολαιογράφου Πειραιώς, Γεωργίου Παπασωτηρίου, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Παλ. Φαλήρου στον τόμο … και αυξ. αριθμ. ….., πώλησε και μεταβίβασε το ανωτέρο ακίνητο, κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή, στο δικαιοπάροχο της ενάγουσας, Γ. Κ., ο οποίος το έτος 1975 ανήγειρε επί του υπάρχοντος ακινήτου και έναν ακόμη όροφο (Α' όροφο). Τέλος δυνάμει του υπ' αριθμ. … συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Γεωργίου Γοργία, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Παλ. Φαλήρου στον τόμο … και αυξ. αριθμό …, ο Γ. Κ. πώλησε και μεταβίβασε στην ενάγουσα το παραπάνω ακίνητο κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή. Το ως άνω περιγραφέν ακίνητο ιδιοκτησίας της ενάγουσας συνορεύει από την ανατολική του πλευρά με το δυτικό όριο οικοπέδου, επί των οδών ..., συνιδιοκτήτης του οποίου είναι ο εναγόμενος, ως επικαρπωτής του υπ' αριθμ. (3) διαμερίσματος οριζόντιας ιδιοκτησίας του Α' ορόφου, της εντός αυτού κειμένης πολυκατοικίας, με ποσοστά συνιδιοκτησίας και στο οικόπεδο 64/000 εξ αδιαιρέτου. Το ακίνητο αυτό περιήλθε στον εναγόμενο, δυνάμει της υπ' αριθμ. … πράξης αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Αθηνών Στυλιανού Ρέβελα και του υπ' αριθμ. … συμβολαίου του ιδίου ως άνω συμβολαιογράφου νομίμως μεταγεγραμμένων. Τα δύο αυτά ακίνητα διαχωρίζονται μεταξύ τους από την ανατολική πλευρά του ακινήτου της ενάγουσας με πέτρινο τοιχίο, κωνικής απόληξης, πάχους 0,50 μ. και ύψους 1,20 μέτρων, ο οποίος συνεχίζει και πέραν του σημείου, όπου καταλήγει το ακίνητο της ενάγουσας, διαχωρίζοντας την ιδιοκτησία του εναγομένου με άλλη ιδιοκτησία επί της μεσότητας του οποίου μάλιστα φέρει συρματόπλεγμα, όπως φαίνεται στην φωτογραφία με αριθμό 8, ενώ από τις υπόλοιπες πλευρές του το ακίνητο της ενάγουσας διαχωρίζεται με άλλης κατασκευαστικής μορφής και άλλης παλαιότητας τοιχίο. Ο ανωτέρω περιγραφείς μαντρότοιχος κατασκευάστηκε προ του έτους 1935 από τον απώτερο δικαιοπάροχο του εναγομένου Α. Λ., ο οποίος απέκτησε το όλο οικόπεδο με την επ' αυτού υπάρχουσα οικοδομή δυνάμει του υπ' αρθμ. … συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Αριστοτέλη Τσολάκου, από την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Κ. Σ. Μπούκουρας και Σία Ελλάς", λόγω πώλησης. Η οικοδομή αυτή κατεδαφίστηκε δυνάμει της υπ'αριθμ. … άδειας οικοδομής και ανεγέρθη στη θέση της νέα πολυκατοικία, συνιδιοκτήτης της οποίας είναι και ο εναγόμενος. Από το συμβολαιογραφικό αυτό έγγραφο προκύπτει αδιαμφισβήτητα ότι ήδη και τουλάχιστον από το έτος 1935 επί του οικοπέδου του εναγομένου προϋπήρξε οικοδομή (ισόγειος οικία), ενώ αντιθέτως ο δικαιοπάροχος της ενάγουσας Α. Κ. εμφανίζεται στην περιοχή το 1950 και δυνάμει της υπ' αρθμ. 354/2.1.1950 οικοδομικής αδείας του Πολεοδομικού Γραφείου Αθηνών, ανήγειρε εκεί ισόγεια κατοικία, η οποία υφίσταται έως σήμερα. Τα ανωτέρω προκύπτουν και από τις καταθέσεις των μαρτύρων του εναγομένου, οι οποίοι και οι δύο γνωρίζουν άμεσα τα επίδικα από την εποχή της δεκαετίας του 1940 και ουδέν όφελος εξαρτούν από την έκβαση της παρούσας δίκης. Μάλιστα ο ένας εξ αυτών ήταν ο γιος του Α. Λ. (76 ετών) και ο άλλος γείτονας των επίδικων ακινήτων (Α. Σ., γεννηθείς το έτος 1934). Και οι δύο αυτοί μάρτυρες κατέθεσαν ότι θυμούνται από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, ότι το οικόπεδο του εναγομένου-εφεσιβλήτου ήταν περιφραγμένο γύρωθεν σε αντίθεση με το οικόπεδο της ενάγουσας-εκκαλούσας που ήταν χέρσο και απερίφρακτο. Όπως μάλιστα κατέθεσε ο μάρτυρας Β. Λ., η παλαιά περίφραξη κατεδαφίστηκε το έτος 1972, προκειμένου να διευκολυνθούν οι εργασίες κατεδάφισης της παλαιάς οικίας και ανέγερσης της νέας πολυκατοικίας, παρέμεινε όμως έως σήμερα κατά την δυτική (επίδικη) και βόρεια προς την οδό Οινόης πλευρά του οικοπέδου του εναγομένου. Τα ανωτέρω επιβεβαιώνονται από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη Τεχνική Έκθεση του πολιτικού Μηχανικού Ε. Κ. και δεν αντικρούονται με πειστικότητα από την από του μηνός Οκτωβρίου 2005 έκθεση φωτοερμηνείας του πολιτικού Μηχανικού Γ. Ψ. και την από 1.9.2005 τεχνική έκθεση του μηχανικού Σ. Μ., δεδομένου ότι η μεν πρώτη βασίζεται σε ερμηνεία αεροφωτογραφιών των ετών 1953 και εντεύθεν, τα συμπεράσματα δε στα οποία καταλήγει η δεύτερη αντιβαίνουν στη λογική και στα διδάγματα της κοινής πείρας, όπως προκύπτει από τα υπόλοιπα εκτιμηθέντα αποδεικτικά στοιχεία. Υπέρ της άποψης αυτής ειδικότερα συνηγορεί και το γεγονός ότι ο εξωτερικός τοίχος πρόχειρου κτίσματος που η ενάγουσα ανήγειρε προ τριετίας από την έναρξη της αντιδικίας μεταξύ των διαδίκων, εφάπτεται επί του ημίσεως του ανωτέρω αναφερόμενου τοιχίου, καταλαμβάνει, δηλαδή πλάτος 0,25 τ.μ. εκ του συνολικού εκ 0,50 εκατοστών πλάτους του επίδικου τοιχίου, όπως φαίνεται χαρακτηριστικά στις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες και από τις δύο διάδικες πλευρές φωτογραφίες, ενώ στο σημείο όπου τελειώνει το κτίσμα της ενάγουσας συνεχίζει ο επίδικος μαντρότοιχος φέρει μάλιστα συρματόπλεγμα στο μέσον αυτού. Ούτε, άλλωστε κρίνεται πειστικός ο ισχυρισμός της ενάγουσας, ότι πρόκειται επί της υπόλοιπης έκτασης του επίδικου μαντρότοιχου να προβεί σε επικάλυψη του εξωτερικού τοίχου του ήδη κατασκευασθέντος κτίσματος με θερμομονωτικό υλικό μπατικής οπτοπλινθοδομής. Άλλωστε, αντιβαίνει με την έννοια της λογικής και τα διδάγματα της κοινής πείρας ο ισχυρισμός της ενάγουσας, ότι το επίδικο τοιχίο κατασκευάσθηκε από τον δικαιοπάροχο της Α. Κ., διότι αν αυτό ήταν αληθές ο επίδικος μαντρότοιχος δεν θα συνεχιζόταν και πέραν της ιδιοκτησίας της εκκαλούσας, ως και ανωτέρω αναφέρθηκε, διότι κάθε ιδιοκτήτης περιφράσσει μόνο το ακίνητο που του ανήκει. Κατόπιν των ανωτέρω, ο επίδικος μαντρότοιχος με την ιδιότητα του μεσότοιχου και ανεξάρτητα του αν από την αρχή κτίσθηκε ως τέτοιος ή εκ των υστέρων απέκτησε την ιδιότητα αυτή βάσει συμφωνίας, που ο εναγόμενος επικαλείται ότι έλαβε χώρα το έτος 1950 μεταξύ Α. Λ. και Α. Κ. ανήκει κατά το ήμισυ του πλάτους του σε καθένα από τους διαδίκους αντίστοιχα. Περαιτέρω, το Πολυμελές Πρωτοδικείο δέχεται, ότι, ανεξαρτήτως των ανωτέρω, δεν προέκυψε από κανένα αποδεικτικό στοιχείο της παρούσας δικογραφίας, ότι η ενάγουσα, ασκούσε πράξεις νομής με διάνοια κυρίου και στο τμήμα του επίδικου μαντρότοιχου εκ 0,25 εκατοστών, που βλέπει στην πλευρά του ακινήτου του εναγομένου, καθώς επίσης και στον ενός μέτρου κάθετο μαντρότοιχο, που αρχίζει από τον πέτρινο μαντρότοιχο και καταλήγει σε σιδερένιο κιγκλίδωμα και οριοθετεί την οικοδομική γραμμή του οικοπέδου συνιδιοκτησίας του εναγομένου προς την οδό Φ.. Κατά συνέπεια, όταν στις 24.1.2004, ο εναγόμενος κατεδάφισε τμήμα του επίδικου μαντρότοιχου από την πλευρά της ιδιοκτησίας του προκειμένου να τοποθετήσει σιδερένιους πασσάλους και να στηρίξει επ' αυτών κιγκλιδώματα καθώς και τον ενός μέτρου κάθετο μαντρότοιχο, δεν διατάραξε τη νομή της ενάγουσας επί του τμήματος αυτού εκ 0,25 εκ. που του αναλογεί, δεδομένου ότι αυτή (ενάγουσα) δεν έχει καταστεί νομέας αυτού ασκώντας πράξεις νομής με διάνοια κυρίου. Με βάση τις παραδοχές αυτές το Πολυμελές πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, έκρινε ότι η ένδικη αγωγή περί προστασίας της νομής της ενάγουσας λόγω διατάραξης (επί του ανωτέρω μαντρότοιχου και του ενός μέτρου κάθετου μαντρότοιχου) είναι κατ' ουσίαν αβάσιμη και στη συνέχεια απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεσή της κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης, που είχε κρίνει ομοίως. Η αναιρεσείουσα, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ, ψέγει το, δικάσαν ως Εφετείο, Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, διότι με την κρίση του, ότι ο ανωτέρω επίδικος μαντρότοιχος έχει την ιδιότητα του μεσότοιχου, παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 8 του β.δ της 9/21-4-1836 "περί εκτελέσεως του σχεδίου της πόλεως Αθηνών" και 11 παρ. 6 του π.δ της 3/25-4-1929 "περί σχεδίων πόλεων, κωμών κλπ". Με το λόγο αυτό αναίρεσης όμως πλήττεται η πρώτη αιτιολογία της απόφασης αναφορικά με την ιδιότητα του επίδικου μαντρότοιχου ως μεσοτοίχου, ενώ η επάλληλη αιτιολογία αυτής σχετικά με τη μη ύπαρξη νομής της ενάγουσας επί του ως άνω κατεδαφισθέντος από τον αναιρεσίβλητο) τμήματος αυτού (καθώς και επί του ενός μέτρου κάθετου μαντρότοιχου), κατά τον κρίσιμο χρόνο της επικαλούμενης διατάραξης στη νομή της, δεν πλήττεται επιτυχώς με λόγο αναίρεσης, στηρίζει δε αυτοτελώς το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης. Επομένως, ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής. 3.- Επειδή, κατά την έννοια του άρθρου 560 παρ. 1 εδ. β' ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται και όταν το δικαστήριο της ουσίας είτε χρησιμοποιεί εσφαλμένως, είτε παραλείπει να εφαρμόσει τα διδάγματα της κοινής πείρας, προκειμένου να ανεύρει με βάση αυτά την αληθή έννοια κανόνος δικαίου και να υπαγάγει σ' αυτόν τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς όχι όμως και όταν τα διδάγματα αυτά χρησιμεύουν για την εκτίμηση των αποδείξεων προς εξακρίβωση των πραγματικών περιστατικών. Με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 560 παρ.1 εδ. β' του ΚΠολΔ, προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, με το να δεχθεί "ότι κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας κάθε ιδιοκτήτης περιφράσσει μόνο το ακίνητο που του ανήκει, παρέλειψε να εφαρμόσει τα διδάγματα της κοινής πείρας, τα οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση επέβαλαν να διαταχθεί πραγματογνωμοσύνη από επιστήμονα με ειδικές γνώσεις (τοπογράφο μηχανικό), ο οποίος με βάση τους τίτλους των διαδίκων μερών θα διαπίστωνε σε ποιο οικόπεδο ανήκει ο επίδικος τοίχος". Παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας. Ο λόγος αυτός αναίρεσης, είναι απαράδεκτος, αφού τα αναφερόμενα ως διδάγματα πραγματικά περιστατικά, παρεκτός ου ότι δεν συγκροτούν την έννοια τέτοιων διδαγμάτων, δεν αφορούν την ερμηνεία ή την εφαρμογή συγκεκριμένων κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή πραγματικών γεγονότων σ'αυτούς αλλά αναφέρονται στην ουσία της υπόθεσης χρησιμοποιήθηκαν δε από το πιο πάνω Δικαστήριο της ουσίας προς έμμεση απόδειξη, προς απόδειξη δηλαδή της βασιμότητας πραγματικών περιστατικών.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 15-7-2009 αίτηση της Μ. συζύγου Γ. Κ. για αναίρεση της 1719/2009 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 9 Φεβρουαρίου 2011 και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 16 Μαρτίου 2011.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ