402/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Ιανουαρίου 2006 , με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Legislator headnote
AI generated402/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): ΕΠΕΙΔΗ, από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το εκδόσαν αυτή δικαστήριο δέχθηκε κατ' ορθήν εκτίμηση του περιεχομένου της, τα ακόλουθα κρίσιμα πραγματικά γεγονότα ως προς την ουσιαστική βασιμότητα της αγωγής: Οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι είναι συγκύριοι ενός οικοπέδου στη θέση "..." Μουσάτων Κεφαλληνίας, το οποίο απόκτησαν με αγορά δυνάμει του υπ' αριθμ. ...
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 402 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 402/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Ιανουαρίου 2006 , με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων:1)Λ. Ρ. Ά. (L. R. A.) κατοίκου ... και 2)Α. Μ.-Ά. (A. B.-A.), κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γρηγόριο-Ευάγγελο Καλαβρό, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.
Των αναιρεσιβλήτων:1)Μ. Β. του Δ., κατοίκου…, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Βεργίτση, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ και 2)Σ. Κ. του Μ., κατοίκου…, που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 25-7-2000 και 21-10-2000 αγωγές των ανωτέρω διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 28/2001 μη οριστική και 35/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8-8-2004 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Νικόπουλος ανέγνωσε την από 7-12-2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 8-8-2004 αιτήσεως αναιρέσεως των Λ. Ά. κτλ κατά της υπ'αριθμ.35/2003 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καφελληνίας.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
ΕΠΕΙΔΗ, κατά το άρθ. 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου, ή δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.
Εν προκειμένω όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. ... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Η. Λ., αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, με πράξη προσδιορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τους αναιρεσείοντες που επισπεύδουν τη συζήτηση στον δεύτερο αναιρεσίβλητο, ο οποίος όμως δεν εμφανίσθηκε στη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας νόμιμης δικάσιμο της υπόθεσης στην οποία εκφωνήθηκε αυτή στη σειρά της από το οικείο πινάκιο ούτε υπέβαλε την από το άρθρο 242 Κ.Πολ.Δ δήλωση μη παράστασης στο ακροατήριο και γι' αυτό πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν παρών και αυτός.
ΕΠΕΙΔΗ, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 35/2003 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας η οποία εκδόθηκε επί αντιθέτων αγωγών των διαδίκων κατ' αλλήλων και δέχθηκε την αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων κατά των ήδη αναιρεσειόντων και διέταξε αποδείξεις επί της αγωγής των αναιρεσειόντων κατά των αναιρεσιβλήτων με την οποία αίτηση η ως άνω απόφαση μόνον ως προς το κεφάλαιο αυτής, που αφορά την παραδοχή της ετέρας, ως άνω από τις συνεκδικαζόμενες αγωγές, είναι παραδεκτή αφού η απόφαση αυτή επιδόθηκε στους αναιρεσείοντες την 19-5-2004 όπως οι ίδιοι ισχυρίστηκαν και ομολογούν οι αντίδικοι τους χωρίς αυτοί να ασκήσουν έφεση κατ' αυτής με αποτέλεσμα αυτή να καταστεί τελεσίδικη και ως τέτοια υπόκειται κατά τούτο σε αναίρεση.
ΕΠΕΙΔΗ, από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το εκδόσαν αυτή δικαστήριο δέχθηκε κατ' ορθήν εκτίμηση του περιεχομένου της, τα ακόλουθα κρίσιμα πραγματικά γεγονότα ως προς την ουσιαστική βασιμότητα της αγωγής: Οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι είναι συγκύριοι ενός οικοπέδου στη θέση "..." Μουσάτων Κεφαλληνίας, το οποίο απόκτησαν με αγορά δυνάμει του υπ' αριθμ. ...
αγοραπωλητηρίου συμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Ευρυδίκης Παντελοπούλου, που μετέγραψαν νόμιμα. Στο οικόπεδο αυτό κατασκεύασαν πέντε ισόγειες κατοικίες οι οποίες εμφαίνονται στο υπό μηνός Μαΐου 1997 τοπογραφικό διάγραμμα της μηχανικού Μ. Μ. υπό στοιχεία Κ1, Κ2, Κ, Κ24 και Υ3. Στη συνέχεια με το υπ' αριθμ. ...
συμβόλαιο της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου, που επίσης μετέγραψαν νόμιμα, οι ενάγοντες συνέστησαν οριζόντια ιδιοκτησία στις ως άνω κατοικίες. Προ της ανεγέρσεως των ως άνω κατοικιών οι ενάγοντες συμφώνησαν προφορικά με τον εναγόμενο και ήδη πρώτο αναιρεσείοντα, λόγω των φιλικών σχέσεων που είχε μαζί του ο δεύτερος από εκείνους να μεταβιβάσουν λόγω πωλήσεως στο μέλλον όταν θα αίρονταν οι απαγορεύσεις για την απόκτηση ακινήτων σε παραμεθόριες περιοχές όπως εκείνοι της Κεφαλληνίας, από αλλοδαπούς σ' αυτόν και την επίσης εναγομένη και ήδη δεύτερη αναιρεσείουσα, που είναι αλλοδαποί, (Ελβετοί), μια από τις υπό κατασκευή ως άνω κατοικίες υπό τον όρο ότι αυτός (πρώτος αναιρεσείων) θα συμμετείχε στις δαπάνες κατασκευής αυτών.
Εν όψει της συμφωνίας αυτής, όταν το έτος 1992 αποπερατώθηκαν οι πιο πάνω κατοικίες, οι ενάγοντες παραχώρησαν στους εναγομένους τη χρήση της υπό στοιχείο Κ1 κατοικίας, την οποία αυτοί χρησιμοποιούν έκτοτε ως παραθεριστική κυρίως κατοικία. Ακολούθως οι διάδικοι διαφώνησαν ως προς το ύψος των δαπανών ανοικοδόμησης και αγοράς της επίδικης ως άνω κατοικίας, με αποτέλεσμα να μην ολοκληρωθεί η μεταξύ τους πιο πάνω συμφωνία για μεταβίβαση του επιδίκου στους εναγόμενους με τη σύνταξη του οικείου συμβολαίου.
Μετά από την ματαίωση της συμφωνίας τους οι ενάγοντες ζήτησαν από τους εναγομένους την απόδοση της χρήσης της επίδικης οικίας, οι οποίοι παρά ταύτα αρνήθηκαν γι' αυτό και οι ενάγοντες ήγειραν κατ' αυτών την ένδικη αγωγή για διεκδίκηση του επιδίκου, την οποία εκείνο το δικαστήριο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του.
Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το δικαστήριο εκείνο δεν παραβίασε τις διατάξεις των αρθ. 361, 369 και 1094 εκ πλαγίου, αφού διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις σαφείς να χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες και έτσι δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, ο δε για το αντίθετο πρώτος λόγος αναίρεσης από το άρθρ 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δικ., είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
ΕΠΕΙΔΗ, ο δεύτερος λόγος αναίρεσης με τον οποίο προβάλλεται κατά της προσβαλλόμενης απόφασης η από το αρθ. 559 αρ. 8 β' Κ.Πολ.Δικ., αιτίαση, ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη "πράγματα" που προτάθηκαν από τον πρώτο αναιρεσείοντα τότε εναγόμενο και έχουν ουσιώδη επίδραση στη δίκη, ήτοι τον ισχυρισμό ότι αυτός κατέβαλε στους ενάγοντες σε εκτέλεση της προφορικής τους συμφωνίας το ποσό των 460.000 ελβετικών φράγκων, ποσό που υπερκάλυπτε τις υποχρεώσεις συμμετοχής των εναγομένων για την κατασκευή της επίδικης οικίας, αφού ο προϋπολογισμός ολόκληρος του έργου ανήλθε σε 800.000 ελβετικά φράγκα, και συνεπώς δεν υπήρχαν βάσιμες οικονομικές διαφορές μεταξύ τους, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος διότι, ο ισχυρισμός αυτός αποτελεί όχι ένσταση καταλυτική της αγωγής αλλά άρνηση της βάσης της αγωγής, και γι' αυτό δεν αποτελεί πράγμα ουσιώδες για την έκβαση της δίκης.
ΕΠΕΙΔΗ, με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από την ίδια ως άνω διάταξη του άρθρ. 559 αρ. 8 β' Κ.Πολ.Δικ. πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη πραγμάτων που προτάθηκαν από τους εναγόμενους ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε εκείνη η απόφαση και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα της μη λήψης υπόψη της καταλυτικής της αγωγής ένστασης περί καταχρηστικής ασκήσεως του αγωγικού δικαιώματος κατά τους όρους του άρθρ. 281 Α.Κ.
Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι όπως προκύπτει από τις από 4-12-2002 προτάσεις των εναγομένων, που κατέθεσαν στη δεύτερη συζήτηση της αγωγής, που έγινε στις 10-12-2002 μετά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλομένη εκείνοι δεν επανυπόβαλαν την ως άνω ένσταση περί καταχρήσεως του αγωγικού δικαιώματος.
ΕΠΕΙΔΗ, με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η από το άρθρ. 559 αρ. 11 γ' Κ.Πολ.Δικ. πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη από το δικαστήριο των αναφερόμενων σ' αυτόν εγγράφων, τα οποία οι εναγόμενοι προσκόμισαν με επίκληση προς απόδειξη ουσιώδους για την έκβαση της δίκης πράγματος, ήτοι της αναφερόμενης στην προηγούμενη σκέψη ενστάσεώς τους περί καταχρηστικής ασκήσεως του αγωγικού δικαιώματος.
Ενόψει του ότι, κατά τα αναφερόμενα σε εκείνη τη σκέψη, η υπό συζήτηση ένσταση δεν αποτελούσε ουσιώδες για την έκβαση της δίκης πράγμα, ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. ΕΠΕΙΔΗ, ναι μεν η κρινόμενη αίτηση είναι απορριπτέα, ωστόσο δικαστικά έξοδα δεν επιδικάζονται υπέρ των αναιρεσιβλήτων αφού ο μεν πρώτος, παραστάς με δήλωση, δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα, ο δε δεύτερος δεν παρέστη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 8 Αυγούστου 2004, αίτηση αναιρέσεως του Λ. Ρ. Ά. κ.τ.λ. κατά της υπ'αριθμ. 35/2003 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις ?. Και
Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 1 Μαρτίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ