401/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 401 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 401/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Κωνσταντίνο Παπασταματίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) α' βαθμίδας με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ" που εδρεύει στη Λάρισα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του καταργηθέντος, αρχικά εναγομένου, Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ (Ο.Β.Π.Σ.Δ.Λ.)", ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Κωνσταντίνου και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ε. Μ. του Δ., 2) Β. Κ. του Δ., 3) Α. Γ. του Θ., 4) Ν. Β. του Β., 5) Κ. Ζ. του Β., 6) Δ. Ε. του Μ., 7) Ά. Β. του Θ., 8) Β. Π. του Γ., κατοίκων ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παύλο Μαουσίδη και δεν κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28/12/2009 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 158/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 278/2011 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 8/10/2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Παπασταματίου ανέγνωσε την από 14/11/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 249 εδ. α' Κ.ΠοΛ.Δ., αν η διάγνωση της διαφοράς εξαρτάται εν όλη ή εν μέρει από την ύπαρξη ή ανυπαρξία μιας έννομης σχέσης ή την ακυρότητα ή τη διάρρηξη μιας δικαιοπραξίας που συνιστά αντικείμενο άλλης δίκης εκκρεμούς σε πολιτικό ή διοικητικό δικαστήριο ή από ζήτημα που πρόκειται να κριθεί ή κρίνεται από διοικητική αρχή, το δικαστήριο μπορεί αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου να διατάξει την αναβολή της συζήτησης εωσότου περατωθεί τελεσίδικα ή αμετάκλητα η άλλη δίκη ή εωσότου εκδοθεί από τη διοικητική αρχή απόφαση που δεν μπορεί να προσβληθεί.

Από τη διατύπωση και το σκοπό της διάταξης αυτής, η οποία έχει θεσπισθεί προς εξοικονόμηση χρόνου και δαπάνης και προς αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, ανάγεται ότι η εφαρμογή της δεν είναι εκ προοιμίου ασυμβίβαστη με την αναιρετική δίκη. Διότι, παρά τη μη ειδική αναφορά της στο άρθρο 573 παρ. 1 Κ.ΠοΛ.Δ., όπου γίνεται ενδεικτική μνεία μιας σειράς από διατάξεις του γενικού μέρους του Κ.ΠοΛ.Δ.

που μπορούν να έχουν εφαρμογή και στην αναιρετική διαδικασία, δεν αποκλείεται, σε συγκεκριμένη περίπτωση, η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται από το άρθρο 249 Κ.ΠοΛ.Δ., να εξασφαλίζει την προσφορότερη λύση με την εξυπηρέτηση του ως άνω σκοπού. Αυτό συμβαίνει προεχόντως, όταν κάποιο σοβαρό νομικό ζήτημα, το οποίο πρέπει να επιλυθεί από το οικείο αναιρετικό τμήμα, έχει παραπεμφθεί ήδη στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, ως ζήτημα εξαιρετικής σημασίας, όπου και εκκρεμεί.

Στην προκειμένη περίπτωση το Πολυμελές Πρωτοδικείο Λάρισας, ως Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, τα εξής ουσιώδη: Οι ενάγουσες (αναιρεσίβλητες) προσλήφθηκαν από το Δημοτικό Οργανισμό Βρεφονηπιακών και Παιδικών Σταθμών Δήμου Λαρισαίων, που τον διαδέχθηκε ο Δήμος Λαρισαίων (αναιρεσείων), με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, παρέχοντας τις υπηρεσίες τους σε αυτόν από 5.3.200 οι τέσσερις πρώτες, από 19.5.2000 η Πέμπτη, από 20.12.2000 η έκτη, από 4.3.2000 η έβδομη και από 1.10.2000 η όγδοη εξ αυτών, πλην της πρώτης και της έκτης, με την ειδικότητα του βοηθητικού προσωπικού καθαριότητας ΥΕ (πρώτη και όγδοη) και με την ειδικότητα της νηπιαγωγού ΠΕ (λοιπές).

Ότι με βάση του Π.Δ. 164/2004 και των με αρ. 1/2.1.2006 και 700/9.9.2007 αποφάσεως του προέδρου του εναγομένου (αναιρεσείοντος) οι συμβάσεις τους μετετράπησαν σε συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου από 1.1.2006 για τις επτά πρώτες και από 1.10.2007 για την όγδοη εξ αυτών. Ότι ο τρόπος και το ύψος της αμοιβής τους για την παροχή των υπηρεσιών τους από το χρονικό σημείο μετατροπής των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου ρυθμίζεται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του ν.3205/2003, δικαιούμενες όλων των παροχών που προβλέπονται και χορηγούνται με αυτές συμπεριλαμβανομένης και της επίδικης του άρθρου 14 §2 του ν.3016/2002 ότι δεν έλαβαν για τη χρονική περίοδο από 1.1.2006 έως 31.12.2009 (επτά πρώτες) και από 1.10.2007 έως 31.12.0009 (όγδοη) την ένδικη μισθολογική παροχή του άρθρου 14 του ν.3016/2002, την οποία η χορήγηση συνιστά ευθεία και γενική αύξηση των αποδοχών των υπαλλήλων του Δημοσίου, των ΟΤΑ και των ΝΠΔΔ και ως εκ τούτου η μη χορήγησή της συνιστά παράβαση της συνταγματικής αρχής της ισότητος, σε συνδυασμό με την αρχή της ίσης αμοιβής με ίσης αξίας εργασία (άρθρο 4 και 22 του Συντάγματος), ενόψει του ότι η επίδικη παροχή έχει χορηγηθεί σε ευρείες και ετερόκλητες κατηγορίες μισθωτών επί σχέσει δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, υπηρετούντων σε πλείστες κατηγορίες υπηρεσιών της δημοσίας διοίκησης και ν.π.δ.δ.

Ακολούθως το δικαστήριο της ουσίας επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση ως προς τις πρώτες εκ των αναιρεσιβλήτων επεδίκασε σ' αυτές για το χρονικό διάστημα από 1.1.2007 έως 361.12.2009 το ποσό των 6.336 ευρώ και ως προς την όγδοη των αναιρεσιβλήτων εξαφανίζοντας εν μέρει την πρωτόδικη απόφαση επεδίκασε σ' αυτήν για το χρονικό διάστημα από 1.10.2007 μέχρι 31.12.2009 το ποσό των 4.752 ευρώ.

Την ως άνω κρίση του δικαστηρίου της ουσίας προσβάλλει ήδη ο αναιρεσείων Δήμος Λαρισαίων από το άρθρο 560 §1 Κ.ΠοΛ.Δ., ισχυριζόμενος με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως ότι εσφαλμένα ερμήνευσε και εφήρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 4 §1 και 22 §1 του Συντάγματος σε συνδυασμό με αυτά του άρθρου 14 του ν.3016/2002.

Προκύπτει, όμως, ότι η ευδοκίμηση ή μη του προβαλλόμενου λόγου αναιρέσεως εξαρτάται από την κρίση για το ζήτημα της επέκτασης ή μη κατ' εφαρμογή της συνταγματικής αρχής της ισονομίας (άρθρο 4 §1 του Συντάγματος) της χορήγησης της μηνιαίας ειδικής παροχής των 176 ευρώ και σε κατηγορίες υπαλλήλων του Δημοσίου, των ΟΤΑ και ΝΠΔΔ, για τους οποίους δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 14 του ν.3016/2002.

Το ζήτημα αυτό, ως αναφερόμενο σε μεγάλη κατηγορία εργαζομένων και, εντεύθεν, χαρακτηρισθέν ως ζήτημα εξαιρετικής σημασίας, έχει ήδη παραπεμφθεί στην Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με την 2233/2013 απόφαση του Β1' Τμήματος αυτού, που ήταν γνωστή στο παρόν Β2' Τμήμα όταν άρχισε η διάσκεψη για την παρούσα υπόθεση.

Ήδη, μετά τον γενόμενο προσδιορισμό, η παραπεμφθείσα υπόθεση εκκρεμεί προς συζήτηση στην Πλήρη Ολομέλεια κατά τη δικάσιμο της 10ης Απριλίου 2014. Επομένως, για την ενότητα της νομολογίας και προς αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, συντρέχει, ευλόγως, περίπτωση εφαρμογής της διατάξεως του άρθρου 244 Κ.ΠοΛ.Δ.

Κατόπιν αυτού, πρέπει να ανασταλεί η πρόοδος της παρούσας δίκης, μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, προς την οποία η τυχόν παραπομπή και της υποθέσεως αυτής θα επιβράδυνε ακόμη περισσότερο την εκδίκασή της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναβάλλει τη συζήτηση μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου επί της υποθέσεως που έχει παραπεμφθεί σ' αυτή με την 2233/2013 απόφαση του Β1' Τμήματος του Αρείου Πάγου.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις.18 Φεβρουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 21 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ