401/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 401 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 401/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Χαράλαμπο Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1η Δεκεμβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Αστικoύ και Παραθεριστικού Οικοδομικού Συνεταιρισμού Ιατρών συνεταιρισμού περιορισμένης ευθύνης, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Σπυρίδωνα Νικολάου και Γεώργιο Δήμα.

Των αναιρεςίβλητων: 1. Ι. Γ. του Γ., και 2 Μ., συζ. Ι. Γ., το γένος Α. Γ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-11-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κορίνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 183/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 255/2008 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 23-6-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Μιτσιάλης ανέγνωσε την από 2-11-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η από 23-6-2009 αίτηση για αναίρεση της 255/2008 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου, κατά τον τέταρτο λόγο της και ν' απορριφθεί κατά τα λοιπά η αίτηση αναίρεσης. Οι πληρεξούσιοι του αναιρεσείοντος ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις 4512Β και 4511Β/10.11.2009, αντίστοιχα, εκθέσεις επίδοσης του αρμοδίου δικαστικού Επιμελητή του Πρωτοδικείου Κορίνθου Γ. Ι. Β., προκύπτει ότι, κατόπιν έγγραφης παραγγελίας του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντα Σ. Ν., που επισπεύδει τη συζήτηση - και του οποίου την παραγγελία αυτή ενέκρινε ο τελευταίος με το ... ειδικό πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Αλέξανδρας-Γαβριέλλας Χρυσού - ακριβή αντίγραφα της από 23.6.2009 αίτησης αναίρεσης με την πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση κατά την στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο (της 1.12.2010), επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στους αναιρεσιβλήτους, οι οποίοι όμως δεν εμφανίστηκαν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε υπέβαλαν έγγραφη δήλωση για παράστασή τους στο ακροατήριο κατά τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία των αναιρεσιβλήτων. II. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 335, 388, 339 και 346 Κ.Πολ.Δ., σαφώς προκύπτει, ότι τα έγγραφα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη λαμβάνονται υπόψη όχι αυτεπαγγέλτως, αλλά μετά από επίκληση, η οποία αποδεικνύεται από τις έγγραφες προτάσεις που κατατέθηκαν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, είτε από το διάδικο που τα προσκομίζει για να κάνει χρήση αυτών κατά του αντιδίκου του, είτε από τον τελευταίο. Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 περ. β' Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν. Κατά την αληθινή έννοια της διάταξης αυτής, που προκύπτει από το συνδυασμό της προς τις διατάξεις των άρθρων 106, 237 εδ.1 στοιχ. β', 346 και 453 παρ.1 Κ.Πολ.Δ., ως αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν νοούνται και εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε. Σαφής και ορισμένη είναι η επίκληση εγγράφου, όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητα του, δηλαδή για ποιό έγγραφο πρόκειται και δεν αρκεί παραπομπή σε άλλα (με εξαίρεση τις προτάσεις άρθρο 240 Κ.Πολ.Δ.) έγγραφα όπου αυτό προσδιορίζεται. Αν το δικαστήριο λάβει υπόψη του για τη μόρφωση της κρίσης του έγγραφο χωρίς την παραπάνω επίκληση δημιουργείται λόγος αναίρεσης από το ως άνω άρθρο 559 αρ. 11 περ.β' Κ.Πολ.Δ. Εξάλλου, η βεβαίωση του δικαστηρίου της ουσίας περί προσκομιδής ή μη αποδεικτικού μέσου, ως αναγόμενη σε πράγματα, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. (Ολ.ΑΠ 30/2002).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί των πραγμάτων κρίση του, ότι η επίδικη έκταση αποτελεί εν μέρει δάσος και εν μέρει δασική έκταση και με βάση την παραδοχή του αυτή, κρίση την οποία ειδικώς στηρίζει στο περιεχόμενο των υπ' αρ.160927/610/26-3-1980 και 78724/5249/23-7-1996 εγγράφων των υπηρεσιών του Υπουργείου Γεωργίας, ακολούθως δε, απέρριψε την ένδικη αγωγή ως προς τις επικουρικές βάσεις της, ως προς τις οποίες, ενόψει του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης των αναιρεσιβλήτων, ερευνήθηκε, ως και κατ' ουσίαν αβάσιμη. Ο αναιρεσείων με τον τέταρτο, από τον αριθμό 11β του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., λόγο αναίρεσης, προβάλλει την αιτίαση, ότι δεν είχε γίνει νόμιμη επίκληση των εγγράφων αυτών και ότι, συνεπώς, αυτά παρά το νόμο ελήφθησαν υπόψη από το Εφετείο. Πράγματι, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή εκτίμηση (άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.) των προτάσεων των αναιρεσιβλήτων στο Εφετείο, κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν έγινε επίκληση των εγγράφων αυτών. Εξάλλου, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο έκρινε "ότι οι ισχυρισμοί, που προβάλλει και τα έγγραφα, που επικαλείται ο ενάγων με τις πρωτόδικες προτάσεις του, τις οποίες ενσωματώνει στις επί της ενδίκου εφέσεως των αντιδίκων του προτάσεις του της παρούσης κατ' έφεσιν δίκης της υποθέσεως, από την ενδέκατη (11η) σελίδα έως και την τριακοστή πέμπτη (35η ) σελίδα αυτών, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη, γιατί η συρραφή κα. η ενσωμάτωση ολοκλήρου του κειμένου των προτάσεων, που είχαν υποβληθεί στον πρώτο βαθμό, στις προτάσεις που υποβάλλονται στο Εφετείο, χωρίς ειδική μνεία στις τελευταίες των ισχυρισμών που επαναφέρονται με σύντομη περίληψη και αναφορά στις σελίδες των πρώτων που τις περιέχουν, δεν είναι νόμιμη...". Όμως, ούτε από την επιτρεπτή ομοίως εκτίμηση των προτάσεων του αναιρεσείοντος στο Εφετείο, κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, στις σελίδες τους, που ελήφθησαν υπόψη από το Εφετείο, δεν υπάρχει ειδική επίκληση των παραπάνω εγγράφων. Επομένως, ενόψει του ότι τα έγγραφα αυτά ελήφθησαν υπόψη από το Εφετείο για την απόδειξη του ουσιώδους ισχυρισμού του αναιρεσείοντα περί του μη δασικού χαρακτήρα του επίδικου ακινήτου, ο ανωτέρω λόγος αναίρεσης είναι βάσιμος.

ΙΙΙ. Κατ'ακολουθίαν, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρα 183, 176 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 255/2008 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου.

Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 25 Ιανουαρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 16 Μαρτίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ