3/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 3 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 3/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΚΤΥΠΩΣΕΙΣ IRIS ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στο Κορωπί Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ελένη Καρυοφύλλη και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Π. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μάριο Αρμάο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/11/2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2275/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4101/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 11/2/2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 31/10/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 11-2-2013 αίτησης της Α.Ε. "ΕΚΤΥΠΩΣΕΙΣ ΙΡΙΣ", για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4101/2012 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με το άρθρο 10 της από 16-4-2003 Κλαδικής ΣΣΕ "Για τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων λιθογράφων στα λιθογραφεία και εργαστήρια γραφικών τεχνών όλης της χώρας", που κηρύχθηκε υποχρεωτική με την υπ' αριθμ. 15127/8-7-2003 απόφαση του Υπουργού Εργασίας, ορίζονται ότι "τα βασικά ημερομίσθια των εργαζομένων, όπως ορίζουν τα άρθρα 2 έως 8 της παρούσας ΣΣΕ, α) σε βαθυτυπίες, φλεξογραφίες (που χρησιμοποιούν διαλύτες), φούρνους μεταλλοτυπίας και σε εργασίες επαλείψεως σκόνης και μπρουζίνας, συστήματα U.V προσαυξάνονται με επίδομα ανθυγιεινής εργασίας σε ποσοστό δέκα τοις εκατό (10%) και β) στους εργαζομένους στα κυλινδρικά περιστροφικά πιεστήρια και κυλινδρικά περιστροφικά ταχυπιεστήρια offset (εφόσον δεν είναι κλεισμένα μέσα σε σε ειδικό κουβούκλιο, ώστε να μειώνει τον θόρυβο - θέρμανση, αναθυμιάσεις) προσαυξάνονται με επίδομα ανθυγιεινής εργασίας σε ποσοστό 10 %". Παρόμοιου περιεχομένου είναι και οι μεταγενέστερες από 30-6-2004, 19-6-2005, 28-4-2006 και 15-5-2007 ΣΣΕ, που ρυθμίζουν τα ίδια με την ανωτέρω θέματα, καθώς και η προγενέστερη από 27-6-2002 ΣΣΕ και οι οποίες έχουν κηρυχθεί υποχρεωτικές με τις υπ' αριθμ. 13253/2004, 12405/2005, 11509/2006, 12311/2007 και 12014/2002, αντίστοιχα, του Υπουργού Εργασίας. Εξάλλου, με το άρθρο 3 των αυτών, ως άνω, ΥΑ, ορίζεται ότι "οι εργαζόμενοι σε ταχυπιεστήρια offset ρολλού, τετράχρωμης τουλάχιστον αμφίπλευρης εκτύπωσης, αμείβονται με ημερομίσθιο, προσαυξημένο κατά πέντε τοις εκατό (5%) επί των βασικών τους ημερομισθίων". Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 , αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δικ., η απόφαση είναι αναιρετέα, "αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών ...". Υπάρχει παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, όταν ο δικαστής: α) προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από αυτή που έχει, β) εφάρμοσε μη εφαρμοστέο κανόνα (για τον οποίο δεν υπήρχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις) και γ) παρέλειψε να εφαρμόσει εφαρμοστέο κανόνα, μολονότι συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις του. Τέλος, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ,η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση όταν στο αιτιολογικό που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν αναφέρονται καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε. Αντιθέτως η απόφαση δεν στερείται νόμιμης βάσης όταν οι ανωτέρω ελλείψεις αφορούν την εκτίμηση των αποδείξεων(άρθρ. 561 αρ. 1 ΚΠολΔ) και ειδικότερα αναφέρονται στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του πορίσματος που εξάγεται από αυτές, αρκεί μόνο το πόρισμα να εκτίθεται με σαφήνεια. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο και κατά την ανέλεγκτη των πραγμάτων κρίση του, δέχθηκε (μεταξύ άλλων), ως αποδειχθέντα τα εξής: Ότι "ο ενάγων εργαζόταν στην εναγομένη ως ρολλοφορέας αμφιπλεύρου ταχυπιεστηρίου ΟΦΦΣΕΤ, ρολλού τετράχρωμης τουλάχιστον αμφίπλευρης εκτύπωσης, τροφοδοτούσε δε με χαρτί τη μηχανή, η οποία δεν ήταν κλεισμένη με κουβούκλιο, ώστε να μειώνει τον θόρυβο - θέρμανση, αναθυμιάσεις, όπως μετά λόγου γνώσεως καταθέτει ο επίσης εργαζόμενος στην εναγομένη μάρτυς απόδειξης, αλλά και ο ενόρκως βεβαιών Π. Δ.. Συνακόλουθα ο ενάγων δικαιούται: α) επίδομα εργασίας σε ταχυπιεστήριο ΟΦΦΣΕΤ ρολλού τετράχρωμης τουλάχιστον αμφίπλευρης εκτύπωσης ποσοστού 5% επί του βασικού ημερομισθίου και β) το προβλεπόμενο από τις προαναφερθείσες ΣΣΕ για τους εργαζομένους στα κυλινδρικά περιστροφικά πιεστήρια ρολλού ΟΦΦΣΕΤ, εφόσον δεν είναι κλεισμένα στο ρητά προβλεπόμενο επό τις προαναφερθείσες ΣΣΕ ειδικό κουβούκλιο, ώστε να μειώνει τον θόρυβο- θέρμανση, αναθυμιάσεις, επίδομα ανθυγιεινής εργασίας ποσοστού 10 % επί του βασικού ημερομισθίου. Τα ανωτέρω επιδόματα ρητά ζητούσε ο ενάγων, όπως προκύπτει από το όλο περιεχόμενο της αγωγής του, ως σύνολο λαμβανομένης, όπως προκύπτει από το αγωγικό δικόγραφο και συγκεκριμένα από την σελίδα 3 αυτού, όπου ρητά αναφέρεται σε "επίδομα ανθυγιεινής εργασίας, συν επίδομα ρολλοφορέα". Με βάση τις παραδοχές, αυτές, επομένως, το εφετείο διέλαβε επαρκείς αιτιολογίες στην προσβαλλόμενη απόφασή του, οι οποίες δικαιολογούν το ως άνω αποδεικτικό πόρισμά του, ήτοι ότι ο ενάγων εδικαιούτο να λαμβάνει τα ως άνω επιδόματα και, περαιτέρω, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο, , αφού δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη των πραγμάτων κρίση του, ότι συνέτρεχαν οι προβλεπόμενες από το νόμο, ήτοι από τα άρθρα 3 και 10 των ως άνω ΣΣΕ προϋποθέσεις, για την χορήγησή τους, ήτοι ότι εργαζόταν ως ρολλοφορέας σε ταχυπιεστήριο OFFSET ρολλού, τετράχρωμης τουλάχιστον αμφίπλευρης εκτύπωσης, το οποίο τροφοδοτούσε με χαρτί, χωρίς αυτό, όμως να είναι κλεισμένο σε κουβούκλιο, ώστε να μειώνονται ο θόρυβος και οι αναθυμιάσεις. Οι ισχυρισμοί, εξάλλου, της αναιρεσείουσας, ότι α) δεν προβλέπεται ρητά από το νόμο επίδομα "ρολλοφορέα" και β) ότι ο νόμος (ΣΣΕ) αναφερόμενος σε ταχυπιεστήρια, εννοεί τις μηχανές εκτύπωσης, με ταχύτητα άνω των 200.000 χιλιάδων 16σέλιδων την ώρα, ενώ η εκτυπωτική μηχανή, που εργαζόταν ο αναιρεσίβλητος είχε μέγιστη παραγωγική δυνατότητα 40.000 16σέλιδων ανά ώρα,η δε κατά μέσο όρο παραγωγή περιοριζόταν σε 32.000 16σέλιδα ανά ώρα,και, συνεπώς, με το να δεχθεί το εφετείο ότι δικαιούται ο αναιρεσίβλητος των επιδίκων επιδομάτων, έσφαλε περί την εφαρμογή του νόμου, είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, αφού , α) το δικαστήριο και ανεξάρτητα από το πώς αποκαλείται από τον ενάγοντα και στην απόφαση το πρώτο των εν λόγω επιδομάτων, ρητά αναφέρεται στο άρθρο 3 των ως άνω ΣΣΕ και στο προβλεπόμενο από αυτό επίδομα, το οποίο εδικαιούτο, κατ' αυτό, να λαμβάνει ο αναιρεσίβλητος και β) το άρθρο 10 των ΣΣΕ αναφέρεται αδιακρίτως σε "ταχυπιεστήρια", χωρίς να κάνει διάκριση ως προς τις δυνατότητες απόδοσής τους. Εξάλλου, το δικαστήριο, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασής του, έλαβε υπόψη του τόσο τα έγγραφα, που προσκόμισε, όσο και τις ένορκες βεβαιώσεις, που νόμιμα έλαβε και προσκόμισε σ' αυτό η αναιρεσείουσα, μεταξύ των οποίων και του μάρτυρα Χ. Κ., όπως ρητά αναφέρεται σ' αυτή. Επίσης, έλαβε υπόψη του και τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας, σύμφωνα με τους οποίους δεν έπρεπε να γίνει δεκτό, ότι ο αναιρεσίβλητος δικαιούται να λάβει τα ως επιδόματα, αφού αυτή είχε λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα, ώστε να αποτραπεί η εκπομπή θορύβων και αναθυμιάσεων από την μηχανή (πιεστήριο) όπου εργαζόταν αυτός, αφενός και αφετέρου ότι δεν προβλέπεται από τις ως άνω ΣΣΕ "επίδομα ραλλοφορέα", τους οποίους δεν έκανε δεκτούς, εφόσον, κατά τα άνω, το Εφετείο δέχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις παροχής τους στον ενάγοντα- αναίρεσίβλητο, όπως ρητά προβλέπεται από το νόμο και ειδικότερα τις ως άνω ΣΣΕ (άρθρα 3 και 10). Επομένως, οι 1ος, 2ος και 3ος αναιρετικοί λόγοι, με τους οποίους αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση αναιρετικές πλημμέλειες από τους αριθμούς 1, 8, 11 και 19 του άρθρο 559 Κ.Πολ. Δικ., είναι απορριπτέοι, ως αβάσιμοι κατ' ουσίαν. Ο τέταρτος (και τελευταίος) λόγος αναίρεσης, με τον οποίο η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση αναιρετικές πλημμέλειες από τον αριθμό 11γ του άρθρου 559 Κ.Πολ. Δικ. και συγκεκριμένα, ότι δεν έλαβε υπόψη του τη νόμιμα ληφθείσα και προσκομισθείσα ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος Α. Γ. και ότι αν λαμβανόταν υπόψη η ένορκη αυτή κατάθεση, θα ήταν διαφορετική η κρίση του, σε σχέση με τον ισχυρισμό του ενάγοντα-αναιρεσίβλητου, ότι αυτός είχε προϋπηρεσία ως λιθογράφος, την οποία γνώριζε η αναιρεσείουσα και έπρεπε να ληφθεί υπόψη, για τον υπολογισμό του ημερομισθίου του, είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, αφού, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, ελήφθη υπόψη η ένορκη αυτή η βεβαίωση, έστω και αν (από παραδρομή, προδήλως) δεν αναφέρονται ο αριθμός της βεβαίωσης και το όνομα της μάρτυρος, πλην όμως αναφέρεται η αρχή (Ειρηνοδίκης Κρωπίου) ενώπιον της οποίας δόθηκε καθώς και η έκθεση επίδοσης προς τον ενάγοντα-αναιρεσίβλητο της σχετικής κλήσης (υπ' αριθμ. 11.616/3-1-2012 της δικαστικής επιμελήτριας Πειραιά ...), την οποία (έκθεση επίδοσης) αναφέρει και η αναιρεσείουσα.

Συνεπώς ελήφθη υπόψη, κατά την εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων και η ένορκη βεβαίωση, η οποία, προδήλως, εκτιμήθηκε από το δικαστήριο, ως προς την αποδεικτική της αξία, κατά τρόπο διάφορο από αυτόν της αναιρεσείουσας. Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση στο σύνολό της και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, κατά το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-2-2013 αίτηση της AE ΕΚΤΥΠΩΣΕΙΣ IRIS", για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4101/2012 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, εκ χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 3 Ιανουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ