Supreme Court dismisses appeal on bankruptcy distribution, ruling non-preferential creditors cannot share the 70% preferential quota.

Απόφαση 399 / 2026 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 399/2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αικατερίνη Χονδρορίζου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Στυλιανή Μπλέτα, Δέσποινα Βασιλοδημητράκη, Μαρία Αρχοντάκη - Τραυλού - Τζανετάτου και Γεσθημανή Τσουλφόγλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 1η Δεκεμβρίου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ. , για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), όπως μετονομάστηκε το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Διοικητή του και εν προκειμένω από την Διευθύντρια του Περιφερειακού ΚΕΑΟ Θεσσαλονίκης, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Παναγιώτη Αθανασούλη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ" και τον διακριτικό τίτλο "... ΦΡΕΣΚΟ-ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ Α.Ε.", που εδρεύει στα Τρίκαλα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Κωλέττη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/10/2020 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Βασιλικών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2/2021 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3985/2022 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 20/3/2024 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 20-3-2024 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθμό 3985/2022 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (που δίκασε ως δευτεροβάθμιο), εκδοθείσα αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (αρθ. 979 παρ.2, 933 επ., 937 παρ.3, 614 επ. ΚΠολΔ, όπως ισχύουν μετά τη τροποποίησή τους με το ν. 4335/2015), η οποία δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση του ανακόπτοντος-αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθ. 2/2021 απόφασης του Ειρηνοδικείου Βασιλικών, κρίνοντας ως μη νόμιμο τον μοναδικό λόγο της ανακοπής. Με την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου είχε ομοίως απορριφθεί η από 5-10-2020 ανακοπή του ανακόπτοντος-αναιρεσείοντος εναντίον της καθ' ης η ανακοπή-αναιρεσίβλητης, με την οποία ζητούσε να ακυρωθεί, άλλως να μεταρρυθμιστεί ο με αριθμό .../2020 πίνακας κατάταξης δανειστών της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Λουίζας Καφτεράνη, ως επί του πλειστηριασμού υπαλλήλου. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 § 3 ΚΠολΔ) Σημειωτέον, ότι για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως δεν απαιτείται από το αναιρεσείον νπδδ (e-ΕΦΚΑ) η κατάθεση παραβόλου κατ' άρθρο 495 ΚΠολΔ, καθώς με το άρθρο 62 παρ.3 περ. Θ' του ν. 4387/2016 τούτο εξαιρείται από τη σχετική υποχρέωση.

Σύμφωνα με το άρθρο 977 παρ. 3 εδ. ε ΚΠολΔ όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 2 του άρθρου όγδοου του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 και ίσχυε κατά τον χρόνο διενέργειας του επίδικου πλειστηριασμού, αν υπάρχουν απαιτήσεις του άρθρου 975 και μη προνομιούχες απαιτήσεις, οι απαιτήσεις του άρθρου 975 ικανοποιούνται σε ποσοστό έως το εβδομήντα τοις εκατό (70%) του ποσού του πλειστηριάσματος, που πρέπει να διανεμηθεί στους πιστωτές, ενώ οι μη προνομιούχοι ικανοποιούνται στο υπόλοιπο ποσοστό συμμέτρως.

Από την ανωτέρω διάταξη, με την οποία καθιερώνεται ειδικό, εξ υπαρχής καθορισμένο ποσοστό του πλειστηριάσματος (30%) διατιθέμενο για την ικανοποίηση των μη προνομιούχων (εγχειρόγραφων) δανειστών, προκύπτει με σαφήνεια ότι η κατάταξη των εξοπλισμένων με γενικό προνόμιο απαιτήσεων, όταν αυτές συρρέουν με μη προνομιούχες (εγχειρόγραφες) απαιτήσεις, γίνεται έως το 70% του πλειστηριάσματος, ενώ η διανομή του ποσοστού 30% αφορά αποκλειστικά τους μη προνομιούχους-εγχειρόγραφους δανειστές.

Σημειωτέον ότι η κατάταξη των μη προνομιούχων απαιτήσεων σε ποσοστό 30% όταν αυτές συντρέχουν με απαιτήσεις εξοπλισμένες με γενικό προνόμιο συνιστά σημαντική τομή στο σύστημα του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, η δε ρύθμιση αυτή προβλέφθηκε από το νομοθέτη με τον σκοπό να ενθαρρύνονται και οι μη προνομιούχοι δανειστές να επιχειρήσουν αναγκαστική εκτέλεση, ώστε ακόμα και αν υπάρχουν προνομιούχοι δανειστές, να λάβουν και αυτοί ποσοστό, έστω μικρό, του πλειστηριάσματος- (βλ.

Αιτιολογική έκθεση του Ν.4335/2015, άρθρο 977). Αν ο νομοθέτης ήθελε να αποτελεί κανόνα η διπλή κατάταξη των προνομιούχων απαιτήσεων θα το προέβλεπε ρητά, όπως άλλωστε έκανε στο άρθρο 160 του Πτωχευτικού Κώδικα, ειδικά και κατ` εξαίρεση από το άρθρο 977 του ΚΠολΔ, το οποίο ισχύει κατά τα λοιπά και στην πτωχευτική διαδικασία (άρθρο 156 ΠτΚ).

Πέραν όμως από το γράμμα της διάταξης, αντίθετη ερμηνεία οδηγεί στην καταστρατήγηση της βούλησης του νομοθέτη, ο οποίος θέλησε, για πρώτη φορά, να αναλώνεται το ποσοστό του 30% του πλειστηριάσματος για την ικανοποίηση των μη προνομιούχων πιστωτών, όταν υπάρχουν και προνομιούχοι δανειστές, που έχουν απαιτήσεις εξοπλισμένες με γενικό προνόμιο.

Η υλοποίηση της νομοθετικής ratio αυτής είναι αμφίβολη στην περίπτωση που αναγνωριζόταν η δυνατότητα κατάταξης των προνομιούχων πιστωτών στο υπόλοιπο 30%, κατά το μέτρο που δεν ικανοποιήθηκε ολικά ή εν μέρει η απαίτησή τους με βάση το γενικό προνόμιό της. Επιπροσθέτως των ανωτέρω, σύμφωνα με τη θεμελιώδη δικονομική αρχή της διάθεσης, αν κάποιος δανειστής επέλεξε να αναγγείλει την απαίτησή του ως προνομιούχο, θα πρέπει η απαίτηση αυτή να καταταχθεί στον πίνακα κατάταξης ως τέτοια, μη επιτρεπόμενης της επικουρικής αίτησης περί μη προνομιακής κατάταξης.

Ούτε ο υπάλληλος του πλειστηριασμού, ούτε το δικαστήριο κατόπιν άσκησης σχετικής ανακοπής κατά του πίνακα κατάταξης, μπορούν να προβούν σε μη προνομιακή κατάταξη δεδομένου ότι, σύμφωνα με το άρθρο. 972 παρ. 1 ΚΠολΔ, ουσιώδες στοιχείο του αναγγελτηρίου, μεταξύ άλλων, είναι το αίτημα κατάταξης και, όταν υπάρχει προνόμιο, σύμφωνα με ορθή άποψη, το αίτημα προνομιακής κατάταξης.

Επομένως, με βάση όλα τα παραπάνω, τυχόν ερμηνεία, κατά την οποία οι μη ικανοποιηθείσες, εν όλω ή εν μέρει προνομιούχες απαιτήσεις, εξομοιώνονται κατ' αποτέλεσμα προς τις εγχειρόγραφες και, συνεπώς, κατατάσσονται συμμέτρως (και) στο ποσοστό του 30% του πλειστηριάσματος, προσκρούει τόσο στη βούληση του νομοθέτη όσο και στο σαφές γράμμα του νόμου (πρβ.

ΑΠ 385/2024).

Περαιτέρω, με τη διάταξη του άρθρου 560 παρ. 1 ΚΠολΔ, εννοιολογικά ταυτόσημη με εκείνη του άρθρου 559 αρ. 1 του ίδιου κώδικα, ορίζεται ότι κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.Α.Π. 7/2006). Με το λόγο αυτό ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βάσιμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κ.λπ. , ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν (Ολ.Α.Π. 27/1998).

Από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση του δικογράφου της ένδικης ανακοπής, προκύπτει ότι το ανακόπτον και ήδη αναιρεσείον εξέθετε σε αυτήν, ότι με επίσπευση της καθ' ης η ανακοπή και ήδη αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ" εκπλειστηριάστηκε στις 11-3-2020 και κατακυρώθηκε στην ανωτέρω επισπεύδουσα, αντί συνολικού πλειστηριάσματος δεκαέξι χιλιάδων τριακοσίων τριάντα τριών ευρώ και τριάντα τριών λεπτών (16.333,33 ευρώ), βάσει της υπ' αριθμ. ...-2020 έκθεσης αναγκαστικού πλειστηριασμού της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης, Λουίζας Καφτεράνη, η κινητή περιουσία της οφειλέτιδας εταιρίας καθ'ης η εκτέλεση, με την επωνυμία "...

ΟΕ", που εδρεύει στη ΒΙΠΕ Λακκώματος Χαλκιδικής, όπως αυτή περιγράφεται στην με αριθμό .../2019 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης κινητής περιουσίας του Δικαστικού Επιμελητή του Εφετείου ... Χ. Σ. Ότι το ανακόπτον (e-ΕΦΚΑ), δια της Διευθύντριας του Περιφερειακού ΚΕΑΟ Θεσσαλονίκης, ανήγγειλε στις 19-3-2010 στην ανωτέρω υπάλληλο πλειστηριασμού, νόμιμα και εμπρόθεσμα κατ' άρθρο 55 του ΚΕΔΕ, τις ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις του κατά της οφειλέτιδας καθ'ης η εκτέλεση εταιρίας με την επωνυμία "...

ΟΕ", για οφειλόμενες ασφαλιστικές εισφορές. Ότι συγκεκριμένα με την υπ' αριθμ. ...-2020 αναγγελία του, μετά του συνημμένου πίνακα υπευθύνου και πίνακα χρεών, το ανακόπτον (e-ΕΦΚΑ) ανήγγειλε την προνομιακή απαίτηση του έναντι της οφειλέτιδος εταιρίας με την επωνυμία "... ΟΕ", ύψους πενήντα χιλιάδων εξακοσίων τριάντα ενός ευρώ και είκοσι οκτώ λεπτών (50.631,28), πλέον πρόσθετων τελών, τόκων και εξόδων από ληξιπρόθεσμες ασφαλιστικές εισφορές της χρονικής περιόδου από 01-12-2017 έως 31-12-2019, αντίστοιχα, κατέθεσε δε, νόμιμα και εμπρόθεσμα το νομιμοποιητικά των απαιτήσεών του έγγραφα.

Ότι στον ανωτέρω πλειστηριασμό αναγγέλθηκαν επίσης: 1) Η επισπεύδουσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ" με την από 4-6-2020 αναγγελία της, ζητώντας να καταταγεί για το ποσό των 12.629,05 ευρώ για απαίτηση της εις βάρος της ως άνω οφειλέτιδας εταιρείας, 2) Η ΔΟΥ Πολυγύρου Χαλκιδικής με την υπ' αριθμ.

πρωτ. ...-2020 αναγγελία της, με την οποία ζητούσε να καταταγεί προνομιακά για το ποσό των 62.295,34 ευρώ για απαιτήσεις της εις βάρος της ως άνω οφειλέτιδας εταιρείας, εκ των οποίων ποσό 58.457,46 ευρώ προέρχεται από απαιτήσεις της από ΦΠΑ και παρακρατούμενους φόρους.

Περαιτέρω, εξέθετε ότι η υπάλληλος του πλειστηριασμού, λόγω μη επάρκειας του πλειστηριάσματος για ικανοποίηση όλων των αναγγελθέντων δανειστών (αρθρ. 974 Κ.Πολ.Δ) συνέταξε τον προσβαλλόμενο υπ' αριθμ. .../2020 πίνακα κατάταξης δανειστών, με τον οποίο, αφού προαφαίρεσε ποσό τριών χιλιάδων τετρακοσίων εβδομήντα τριών ευρώ και ογδόντα τεσσάρων λεπτών (3.473,84 ευρώ) για έξοδα εκτελέσεως, έξοδα της προδικασίας του πλειστηριασμού και δικαιώματα της επί του πλειστηριασμού υπαλλήλου και απέμεινε ούτω προς διανομή ποσό 12.859,49 ευρώ, κατέταξε στο εναπομείναν αυτό πλειστηρίασμα τους κάτωθι:

Α) Στο 30% του πλειστηριάσματος που ανέρχεται στο ποσό των 3.857,85 ευρώ, την επισπεύδουσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ", οριστικά ως εγχειρόγραφη δανείστρια για μερική ικανοποίηση της απαίτησης της, Β) Στο 70% του πλειστηριάσματος που ανέρχεται στο ποσό των 9.001, 64 ευρώ: 1) Το e-ΕΦΚΑ περιφερειακό ΚΕΑΟ Θεσσαλονίκης για 4.177,93 ευρώ, προνομιακά, οριστικά και σύμμετρα ως γενικό προνομιούχο δανειστή για μερική ικανοποίηση της απαίτησης του και 2) την ΔΟΥ Πολυγύρου για 4.823,71 ευρώ, προνομιακά, οριστικά και σύμμετρα ως γενικό προνομιούχο δανειστή για μερική ικανοποίηση της απαιτήσεως της.

Με τον μοναδικό λόγο της ανακοπής του, το ανακόπτον προσέβαλε τη μη κατάταξή του συμμέτρως με την επισπεύδουσα τον πλειστηριασμό εγχειρόγραφη δανείστρια στην τάξη των εγχειρόγραφων δανειστών. Συγκεκριμένα υποστήριξε ότι μετά την τροποποίηση της διάταξης της παρ. 3 του άρθρου 977 ΚΠολΔ με το ν. 4335/2015, προβλέπεται πλέον η κατάταξη των μη προνομιούχων απαιτήσεων σε ποσοστό 30% του πλειστηριάσματος, όταν αυτές συντρέχουν με απαιτήσεις εξοπλισμένες με γενικά προνόμια, σε αντίθεση με τα προβλεπόμενα από την, πριν την τροποποίησή της, διάταξη αυτή, κατά την οποία οι μη προνομιούχες απαιτήσεις κατατάσσονταν στο διανεμητέο πλειστηρίασμα, μόνο εφόσον είχαν ικανοποιηθεί από αυτό οι εξοπλισμένες με τα προνόμια των άρθρων 975 και 976 του ΚΠολΔ απαιτήσεις.

Ότι πρέπει περαιτέρω να διευκρινισθεί ότι, κατά την ορθή ερμηνεία της παραπάνω διάταξης, από το 30% θα ικανοποιούνται όχι μόνο οι μη προνομιούχοι πιστωτές, όπως προβλέπει η γραμματική διατύπωσή της, αλλά και αυτοί των οποίων οι απαιτήσεις είναι μεν εξοπλισμένες με προνόμιο, ικανοποιήθηκαν όμως μερικώς με βάση αυτό.

Ότι ενόψει τούτων, με τον προσβαλλόμενο πίνακα εσφαλμένα δεν κατετάγη ο e-ΕΦΚΑ για την απαίτηση του που δεν ικανοποιήθηκε, βάσει του άρθρου 975 παρ. 3 και ως εγχειρόγραφος δανειστής, και ότι η επί του πλειστηριασμού υπάλληλος προέβη σε μη νόμιμη κατάταξη της απαίτησης μόνο της καθ' ης η ανακοπή, επί της διανομής του πλειστηριάσματος και δη στο 30% αυτού, συνολικού ποσού 3.857,85 ευρώ, ενώ έπρεπε να κατατάξει σύμμετρα τον e-ΕΦΚΑ προς μερική ικανοποίηση της μη ικανοποιηθείσας προνομιακά από το 70% του πλειστηριάσματος απαίτησης του, σύμφωνα με την παραπάνω αναγγελία της Διευθύντριας του Περιφερειακού ΚΕΑΟ Θεσσαλονίκης και τον συνημμένο σε αυτήν πίνακα χρεών.

Με βάση τα ανωτέρω το ανακόπτον, επικαλούμενο έννομο συμφέρον, ζητούσε να ακυρωθεί, άλλως να μεταρρυθμιστεί ο ως άνω πίνακας κατάταξης δανειστών κατ' αποδοχή του λόγου ανακοπής, να καταταγεί ο e-ΕΦΚΑ οριστικά και τελεσίδικα και ως εγχειρόγραφος δανειστής στο 30% του εναπομείναντος καθαρού προς διανομή πλειστηριάσματος ποσού 3.857,85 ευρώ, συμμέτρως με την αντίδικο εγχειρόγραφη δανείστρια, προς περαιτέρω ικανοποίηση της δικής του απαίτησης που δεν ικανοποιήθηκε από το 70% του πλειστηριάσματος και συγκεκριμένα να καταταγεί επιπλέον για το ποσό των 3.021,47 ευρώ και αντίστοιχα να αποβληθεί από το ποσό αυτό η καθ' ης η ανακοπή.

Επί της ανακοπής αυτής εκδόθηκε η με αριθ. 2/2021 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Βασιλικών, η οποία την απέρριψε, κρίνοντας ως ουσία αβάσιμο τον μοναδικό λόγο αυτής και κατόπιν της από 29-7-2021 έφεσης του ανακόπτοντος εκδόθηκε η με αριθ. 3985/2022 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (δικάζον ως Εφετείο), με την οποία κρίθηκε ως μη νόμιμος ο μοναδικός λόγος της ανακοπής και εντεύθεν απορρίφθηκε η έφεσή του ως αβάσιμη κατ' ουσίαν.

Από την παραδεκτή επισκόπηση (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτει ότι το Εφετείο έκρινε ως μη νόμιμο τον μοναδικό λόγο της ένδικης ανακοπής δεχθέν τα ακόλουθα: "Με τον μοναδικό λόγο της με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ...-2020 ανακοπής του το εκκαλούν ισχυριζόταν ότι εσφαλμένα και κατά πλημμελή εφαρμογή των σχετικών διατάξεων δεν κατατάχθηκε το μέρος της αναγγελθείσας απαίτησή της, το οποίο δεν ικανοποιήθηκε από την κατάταξή στης στο ποσοστό των εβδομήντα εκατοστών (70%) του επιτευχθέντος πλειστηριάσματος, στο εναπομείναν ποσοστό των τριάντα εκατοστών (30%) του εκπλειστηριάσματος αυτού, ώστε να ικανοποιηθεί σύμμετρα με την απαίτηση της εφεσίβλητης, η οποία κατατάχθηκε στο κατά τα ανωτέρω τμήμα του πλειστηριάσματος.

Με το περιεχόμενό του αυτό ο μοναδικός λόγος της κατά τα ανωτέρω ανακοπής δεν βρίσκει έρεισμα στο νόμο και συγκεκριμένα στη διάταξη του άρθρου 977 παρ. 3 εδ. Ε ΚΠολΔ, καθώς σύμφωνα με την ερμηνεία της κατά τα ανωτέρω διάταξης, η οποία προκρίνεται ως ορθότερη από το παρόν Δικαστήριο η ικανοποίηση των απαιτήσεων που είναι εξοπλισμένες με γενικό προνόμιο του άρθρου 975 ΚΠολΔ, όπως η ένδικη απαίτηση του ανακόπτοντος, δεν δύνανται σε καμία περίπτωση να λάβει χώρα από το ποσοστό των τριάντα εκατοστών (30%) του πλειστηριάσματος που ορίζεται από τη διάταξη του άρθρου 977 παρ. 3 εδ.

ε ΚΠολΔ, εφόσον αυτό δεν επαρκεί για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των μη προνομιούχων δανειστών του οφειλέτη, κατά του οποίου επισπεύδεται η αναγκαστική εκτέλεση, δεδομένου ότι η διαίρεση του πλειστηριάσματος σε τμήματα ορίστηκε με σκοπό την άπαξ κατάταξη απαιτήσεων διαφορετικού είδους σε διακριτά τμήματα του πλειστηριάσματος και όχι την πολλαπλή κατάταξη της ίδιας απαίτησης σε περισσότερα τμήματα του πλειστηριάσματος, ενώ σε αντίθετη περίπτωση ο νομοθέτης θα είχε προβεί σε ρητή ρύθμιση, όπως στην περίπτωση της διάταξης του άρθρου 160 ΠτΚ ..".

Με το να κρίνει το Εφετείο τον μοναδικό λόγο της ανακοπής ως μη νόμιμο και συνακόλουθα να απορρίψει την έφεση ως αβάσιμη κατ' ουσίαν, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 977 παρ. 3 εδ. ε ΚΠολΔ. Και τούτο διότι, σύμφωνα με την προεκτεθείσα νομική σκέψη και τα διαλαμβανόμενα στην ένδικη ανακοπή, επειδή το επιτευχθέν πλειστηρίασμα δεν επαρκούσε για την ικανοποίηση των αναγγελθέντων δανειστών, η επί του πλειστηριασμού υπάλληλος κατέταξε 1) την αναιρεσίβλητη επισπεύδουσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "...

ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ", στο 30% του διανεμηθέντος πλειστηριάσματος για ποσό 3.857,85 ευρώ, οριστικά ως εγχειρόγραφη δανείστρια για μερική ικανοποίηση της απαίτησης της, και 2) το αναιρεσείον νπδδ (e-ΕΦΚΑ) στο 70% του διανεμηθέντος πλειστηριάσματος για ποσό 4.177,93 ευρώ, προνομιακά, οριστικά και σύμμετρα ως γενικό προνομιούχο δανειστή για μερική ικανοποίηση της απαίτησης του και ορθώς δεν κατέταξε τον e-ΕΦΚΑ για την απαίτηση του που δεν ικανοποιήθηκε βάσει του άρθρου 975 παρ. 3 και ως εγχειρόγραφο δανειστή στο 30% του διανεμηθέντος πλειστηριάσματος, σύμμετρα με την αναιρεσίβλητη, ενόψει του ότι όταν ο νομοθέτης ορίζει στο άρθρο 977 παρ.3 εδ.

ε του ΚΠολΔ, επί μη επάρκειας του πλειστηριάσματος για την ικανοποίηση όλων των αναγγελθέντων δανειστών ότι αν έχουν αναγγελθεί στον υπάλληλο του πλειστηριασμού απαιτήσεις του άρθρου 975 και μη προνομιούχες απαιτήσεις, οι απαιτήσεις του άρθρου 975 ικανοποιούνται έως το 70% του ποσού του πλειστηριάσματος, που πρέπει να διανεμηθεί στους πιστωτές, ενώ οι μη προνομιούχοι ικανοποιούνται στο υπόλοιπο ποσοστό συμμέτρως, είναι σαφές ότι ακριβολογεί και ότι στους μη προνομιούχους δεν εντάσσει και τους γενικούς προνομιούχους που τυχόν δεν ικανοποιήθηκαν εν όλω ή εν μέρει από το 70% του ποσού του πλειστηριάσματος.

Εάν έπρεπε να ικανοποιηθούν σύμμετρα στο 30% του πλειστηριάσματος εκτός από τους μη προνομιούχους και όσοι προνομιούχοι δεν ικανοποιήθηκαν εν όλω ή εν μέρει από το 70% του πλειστηριάσματος, ο νομοθέτης θα το όριζε ρητά, ενώ σκοπός του ήταν να υπάρχει κίνητρο και για τους μη προνομιούχους εγχειρόγραφους δανειστές να επισπεύσουν την αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος του οφειλέτη τους, εφόσον γνωρίζουν ότι ικανό μέρος του πλειστηριάσματος θα διατεθεί εκ του νόμου για τις δικές τους μόνο εγχειρόγραφες απαιτήσεις.

Διαφορετική ερμηνεία του νόμου ώστε από το ίδιο ποσοστό των εγχειρόγραφων δανειστών να ικανοποιούνται και οι γενικοί προνομιούχοι θα οδηγούσε ουσιαστικά σε ελάττωση του ποσοστού το οποίο προορίζεται εκ του νόμου για τους εγχειρόγραφους δανειστές, εφόσον δε οι προνομιούχοι δανειστές επέλεξαν να αναγγείλουν την απαίτησή τους ως προνομιούχο, θα πρέπει η απαίτηση αυτή να καταταχθεί στον πίνακα κατάταξης ως τέτοια.

Επομένως ο μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ, (αληθώς κατά το νοηματικό περιεχόμενο του λόγου), με τον οποίο το αναιρεσείον νπδδ υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της, και να καταδικαστεί το αναιρεσείον νπδδ, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, κατόπιν σχετικού αιτήματός της (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), ενόψει δε του ότι η νομική υπεράσπιση της ένδικης υπόθεσης του αναιρεσείοντος νπδδ διεξήχθη από λειτουργό-Νομικό Σύμβουλο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, τα δικαστικά έξοδα θα επιδικαστούν μειωμένα, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 22 του ν. 3693/1957 (που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ, 18 ΕισΝΚΠολΔ) σε συνδυασμό προς την παρ.2 της ΚΥΑ 134423 οικ. της 8-12-1992/20-1-1993 των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β' 11), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 12 παρ.5 του ν. 1738/1987, καθώς και με το άρθρο 62 παρ. 3 περ. Θ' του Ν. 4387/2016, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 31 ν. 4445/2016, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 20-3-2024 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3985/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ στο αναιρεσείον τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Ιανουαρίου 2026.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Μαρτίου 2026.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ