399/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 399 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 399/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1α) ..., 1β) ..., 1γ) ..., 2α) ..., 2β) ..., 2γ) ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Αναστασία Τόκαλη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Κωνσταντίνο Παπαγεωργίου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/4/2002 αίτηση των ήδη αναιρεσειόντων και προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη και την με αριθμό κατάθεσης 496/2002 αίτηση του ήδη αναιρεσιβλήτου, για καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως από αναγκαστική απαλλοτρίωση, που κατατέθηκαν Εφετείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκαν με άλλες αιτήσεις. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2601/2003 μη οριστική και 388/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 9/7/2007 αίτησή τους κοινοποιούμενη α) στον Προϊστάμενο της Κτηματικής Υπηρεσίας Ημαθίας, β) στον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ευτύχιος Παλαιοκαστρίτης ανέγνωσε την από 30/1/2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δεύτερου λόγου της αναίρεσης και την απόρριψη των υπολοίπων. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρ 559 αριθμ. 9 περ. γ' Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως "αίτηση", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοείται κάθε αυτοτελής αίτηση των διαδίκων με την οποία ζητείται η παροχή έννομης προστασίας υπό οποιαδήποτε μορφή αυτής που δημιουργεί εκκρεμότητα δίκης.

Τέτοια αίτηση είναι ιδίως, η της αγωγής, της ανταγωγής, της κυρίας παρέμβασης, της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, της ανακοπής της τριτανακοπής, κάθε ένδικου μέσου και της αίτησης και ανταίτησης για τον καθορισμό προσωρινής ή οριστικής αποζημιώσεως απαλλοτριωθέντων ακινήτων. Στην, ως άνω, έννοια της αίτησης δεν υπάγονται τα διάφορα αιτήματα για νομικά ή πραγματικά ζητήματα ή για την εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων (Α.Π 28/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες και οι δικαιοπάροχοι του δευτέρου από αυτούς άσκησαν ενώπιον του Εφετείου Θεσσαλονίκης την με αριθμ. καταθέσεως 1394/ 10-4-2002 αίτηση, με την οποία ζήτησαν α) να καθοριστεί η οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης για τις με αριθμ. Κ.Π 8 και 5 ιδιοκτησίες τους μεγαλύτερη εκείνης που είχε οριστεί προσωρινά β) να οριστεί η αποζημίωση για την απομείωση της αξίας του εναπομένοντος μετά την απαλλοτρίωση τμήματος της με αριθμ.

Κ.Π 8 ιδιοκτησίας. Επί της αιτήσεως αυτής, η οποία συνεκδικάστηκε και με άλλες αιτήσεις, εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία καθορίστηκε η οριστική τιμή μονάδας των ακινήτων που αναφέρονται σε αυτήν και των επικειμένων αιτών. Από την εν λόγω απόφαση προκύπτει, ότι ο καθορισμός των τιμών μονάδας αποζημίωσης των απαλλοτριωθέντων έγινε κατά κατηγορίες και με την αναφορά του αριθμού του Κ.Π της κάθε ιδιοκτησίας για τις δύο πρώτες κατηγορίες, ενώ για την τρίτη κατηγορία με τον προσδιορισμό της οδού στην οποία είχαν πρόσοψη.

Για τις, ως άνω, ιδιοκτησίες των αναιρεσειόντων δεν γίνεται καμία αναφορά των αριθμών του Κ.Π αυτών και αυτές δεν μπορούν να καταταγούν σε μία από τις κατηγορίες που έχουν οριστεί, δεδομένου ότι μέρος αυτών υπάγεται στην πρώτη κατηγορία, άλλο στην δεύτερη, άλλο στην τρίτη και άλλο σε νέα κατηγορία. Επίσης, δεν γίνεται καμία αναφορά για το αίτημα καθορισμού αποζημιώσεως για το ενεπομένον τμήμα της με αριθμ Κ.Π 8, ιδιοκτησίας. 'Ετσι, το Εφετείο άφησε αδίκαστες τις, ως άνω, αιτήσεις των αναιρεσειόντων και υπέπεσε στην πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμ 9 του Κ.Πολ.Δ, που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση με τον δεύτερο λόγο της αναίρεσης.

Κατόπιν αυτών, παρέλκει η εξέταση των υπολοίπων λόγων της αναίρεσης, οι οποίοι αναφέρονται στις ίδιες με τις ανωτέρω πλημμέλειες και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση μόνο κατά το μέρος της που αναφέρεται ο λόγος της αναίρεσης που έγινε δεκτός, να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το μέρος που αναιρέθηκε για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που την εξέδωσε και του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και να καταδικαστεί το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων λόγω της ήττας του (αρθρ. 176, 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 388/2007 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης κατά το μέρος της που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το μέρος που αναιρέθηκε για περαιτέρω εκδίκαση ενώπιον του ίδιου Εφετείου Θεσσαλονίκης το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους οι οποίοι δίκασαν προηγουμένως.

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων τα οποία ορίζει στο ποσόν των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Ιανουαρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ