Supreme Court allows appeal against bank's appeal, remanding case to Patras Court of Appeal for further trial.

Απόφαση 398 / 2026 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 398/2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αικατερίνη Χονδρορίζου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Στυλιανή Μπλέτα, Δέσποινα Βασιλοδημητράκη και Γεσθημανή Τσουλφόγλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Οκτωβρίου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ. , για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "EUROBANK", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της αρχικά καθ'ης η ανακοπή Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Τσιμπληνίδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "... Ο.Ε.", που εδρεύει στην Ζάκυνθο και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Γ. Θ. του Δ. , κατοίκου ... , 3) Δ. Ξ. του Π. , κατοίκου ... , οι οποίοι δεν εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22/4/2009 και τις από 11/6/2009 (2) ανακοπές των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ζακύνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 60/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7/2020 του Μονομελούς Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28/7/2022 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 1 του ΚΠολΔ ορίζεται ότι αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ενώ με την παρ. 2 του ιδίου άρθρου ορίζεται ότι αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Τις κλητεύσεις επικαλείται και αποδεικνύει ο παριστάμενος διάδικος (ΑΠ 80/2022, 536/2020, 177/2018).

Περαιτέρω, από το άρθρο 143 παρ.1 του ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο πρώτο του άρθρου 1 του Ν.4335/2015, με το οποίο ορίζεται ότι ο δικαστικός πληρεξούσιος που διορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 96 του ΚΠολΔ (δηλαδή, είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση) είναι αυτοδικαίως και αντίκλητος για όλες τις επιδόσεις που αναφέρονται στη δίκη, στην οποία είναι πληρεξούσιος, έως και την έκδοση αμετάκλητης απόφασης, εκτός αν με δικόγραφο γνωστοποιηθεί στους λοιπούς διαδίκους η αντικατάστασή του, συνάγεται ότι ο δικηγόρος που παραστάθηκε ως πληρεξούσιος του διαδίκου στην πρωτοβάθμια ή στη δευτεροβάθμια (εφόσον ασκηθεί έφεση) δίκη θεωρείται κατά νόμο αντίκλητος για τις αναγόμενες στη δίκη αυτή επιδόσεις εγγράφων, μέχρι την έκδοση αμετάκλητης απόφασης, εκτός αν γνωστοποιηθεί η αντικατάστασή του (ΑΠ 57/2023, 1578/2021, 1276/2021).

Η ισχύς της εν λόγω διάταξης, ως δικονομική, καταλαμβάνει από 1-1-2016 όλες τις επιδόσεις που γίνονται στον πληρεξούσιο δικηγόρο του διαδίκου, ανεξαρτήτως αν η απόφαση, στην υπόθεση για την οποία αυτός είχε παραστεί, εκδόθηκε πριν την 1-1-2016 (ΑΠ 57/2023, 1578/2021, 1034/2019). Από, δε, το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 440, 438 και 104 του ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι από τη μνεία που γίνεται στο προεισαγωγικό τμήμα της δικαστικής απόφασης, ότι για κάποιον από τους διαδίκους παρέστη ο αναφερόμενος σ' αυτή πληρεξούσιος δικηγόρος και τη βεβαίωση στο κύριο σώμα αυτής ότι το δικαστήριο δίκασε κατ' αντιμωλία των διαδίκων, υπάρχει πλήρης απόδειξη για το διορισμό αυτού ως δικαστικού πληρεξουσίου του διαδίκου αυτού, δεδομένου ότι, η συνδρομή του στοιχείου της δικαστικής πληρεξουσιότητας, είναι γεγονός, την αλήθεια του οποίου όφειλε να εξετάσει αυτεπαγγέλτως το δικαστήριο, σύμφωνα με τη διάταξη του ανωτέρω άρθρου 104 του ως άνω κώδικα ( ΑΠ 57/2023, 1578/2021, 1170/2021,1305/2020).

Στην προκειμένη περίπτωση από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, προκύπτει ότι κατά τη συζήτηση της ένδικης από 28-7-2022 με αριθμ. καταθ. ...-2022 αίτησης αναίρεσης της αναιρεσείουσας ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "Τράπεζα Eurobank Ανώνυμη Εταιρεία" κατά των αναιρεσιβλήτων, οι τελευταίοι δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατατέθηκε γι'αυτούς έγγραφη δήλωση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

Από τις προσκομιζόμενες μετ' επικλήσεως από την αναιρεσείουσα υπ' αριθμ. ...-2025 και ...-2025 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου ... Δ. Ν. καθώς και από την υπ' αριθμ. ...-2025 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου ... Κ. Κ. , προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της ένδικης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού ως αρμοδίου του ανωτέρω Α1 τμήματος και πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας επιδόθηκε, με την επιμέλεια αυτής, νόμιμα και εμπρόθεσμα αντίστοιχα, για την πρώτη αναιρεσίβλητη ομόρρυθμη εταιρία στον εκ του νόμου αντίκλητό της και πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Νέγκα, καθότι, όπως προκύπτει από την επισκόπηση, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου (άρθρο 561 παρ.2 του ΚΠολΔ) της προσβαλλόμενης υπ' αριθμ. 7/2020 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πατρών και της υπ' αριθμ. 60/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη, η πρώτη αναιρεσίβλητη δεν εκπροσωπήθηκε νομότυπα στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο από τον παριστάμενο δικηγόρο Θεόδωρο Διαμαντόπουλο (ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί ως ερήμην δικαζόμενη η άνω διάδικος και ως εκ τούτου ο ανωτέρω δικηγόρος, εφόσον δεν αποδεικνύει την δικαστική πληρεξουσιότητά του δεν απέκτησε την ιδιότητα του εκ νόμου αντικλήτου ως δικαστικός πληρεξούσιος), ενώ στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο παρέστη ως πληρεξούσιος δικηγόρος της ο προαναφερόμενος δικηγόρος Δημήτριος Νέγκας, ο οποίος κατ' άρθρο 143 παρ. 1 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο πρώτο του ν. 4335/2015, φέρει την ιδιότητα του αντικλήτου αυτής για όλες τις επιδόσεις που αναφέρονται στη συγκεκριμένη δίκη έως και την έκδοση αμετάκλητης απόφασης, περαιτέρω για τη δεύτερη αναιρεσίβλητη επιδόθηκε στην ίδια κατ'άρθρο 128 ΚΠολΔ (ήτοι στην κατοικία της με παράδοση του εγγράφου σε ενήλικη σύνοικό της) και για τον τρίτο αναιρεσίβλητο στον εκ του νόμου αντίκλητό του και πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Διαμαντόπουλο κατ' άρθρο 143 παρ. 1 του ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο πρώτο του ν. 4335/2015, καθόσον ο ως άνω δικηγόρος παρέστη ως πληρεξούσιος δικηγόρος του τότε εφεσίβλητου (και ήδη αναιρεσίβλητου) στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια δίκη και το δικαστήριο δίκασε κατ'αντιμωλία του εν λόγω διαδίκου τόσο πρωτοδίκως όσο και στην κατ'έφεση δίκη και δεδομένου ότι δεν προκύπτει ότι γνωστοποιήθηκε με δικόγραφο από τους απόντες πρώτη και τρίτο αναιρεσίβλητους προς την αναιρεσείουσα τραπεζική εταιρία η τυχόν αντικατάσταση των ανωτέρω αντικλήτων.

Επομένως, εφόσον οι αναιρεσίβλητοι κλήθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα να παραστούν κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, το Δικαστήριο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 εδ. β` ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των οριστικών αποφάσεων, που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή την ανταγωγή. Έτσι, η ύπαρξη ερήμην απόφασης, δηλαδή απόφασης που εκδόθηκε με την απουσία, πραγματική ή πλασματική, ενός των διαδίκων, έστω και αν δεν στηρίχθηκε στη συναγωγή δυσμενών συνεπειών από την ερημοδικία του (ΟλΑΠ 15/2001), ενεργοποιεί αυτόματα τη δυνατότητα άσκησης κατ` αυτής ανακοπής ερημοδικίας από τον ερημοδικασθέντα (άρθρο 502 ΚΠολΔ), με συνέπεια, όσο διαρκεί η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας, να αποκλείεται η άσκηση κατά της ερήμην απόφασης αίτησης αναίρεσης, η οποία, αν παρόλα αυτά ασκηθεί, είναι απορριπτέα αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ), αφού, σε σχέση με την αναίρεση, δεν υπάρχει διάταξη όμοια με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ.

β` ΚΠολΔ, που ορίζει ότι κατά των ερήμην αποφάσεων επιτρέπεται έφεση ήδη από τη δημοσίευσή τους. Αντίθετα δηλαδή, με την καθιερούμενη με τη διάταξη αυτή συμπόρευση των προθεσμιών της έφεσης και της ανακοπής ερημοδικίας, η αναίρεση κατά ερήμην απόφασης είναι επιτρεπτή, μόνον εφόσον δεν συγχωρείται κατ` αυτής ανακοπή ερημοδικίας ή αναλόγως έφεση (ΟλΑΠ 11/1998, ΑΠ 1189/2021), δηλαδή καθιερώνεται η αρχή της διαδοχικής άσκησης των προβλεπομένων ενδίκων μέσων (ΑΠ 215/2018, ΑΠ 1164/2017, ΑΠ 1049/2017, ΑΠ 154/2017).

Εξ άλλου, κατά το άρθρο 503 παρ. 1 ΚΠολΔ αν ο διάδικος που δικάστηκε ερήμην διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της ανακοπής είναι δεκαπέντε ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης.

Συνεπώς η ερήμην οριστική απόφαση του εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνο αφού έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας είτε διότι παρήλθε η δεκαπενθήμερη από την επίδοση της ερήμην απόφασης προθεσμία για την άσκησή της είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος παραιτήθηκε νομίμως από το δικόγραφο του ασκηθέντος ενδίκου μέσου της ανακοπής ή του δικαιώματος προς άσκηση αυτού, διότι έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1 περ. β ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 17/2013, ΑΠ 1382/2019, ΑΠ 819/2017, ΑΠ 268/2016), ενώ, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 76 παρ. 1 και 501 ΚΠολΔ, σε περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας, δικαίωμα να ασκήσει αιτιολογημένη ανακοπή ερημοδικίας, κατά της απόφασης που εκδόθηκε ερήμην του, έχει ο αναγκαίος ομόδικος, που ήταν απών στη δίκη, έστω και αν αυτός, σύμφωνα με την πρώτη από τις παραπάνω διατάξεις, θεωρήθηκε, ότι αντιπροσωπεύθηκε στη δίκη από τους παρόντες αναγκαίους ομοδίκους του (ΑΠ 792/2022, ΑΠ 285/2017, 241/2015).

Εξάλλου, περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας υπάρχει και μεταξύ της ομόρρυθμης εταιρίας και των ομορρύθμων εταίρων, όταν ενάγονται για εταιρικές υποχρεώσεις (ΑΠ 792/2022, ΑΠ 970/2019).

Περαιτέρω, στη δεύτερη παράγραφο του ένατου άρθρου του Ν. 4335/2015, που τροποποίησε τον ΚΠολΔ, ρητά ορίζεται ότι οι διατάξεις του "Νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας" για τα ένδικα μέσα και τις ειδικές διαδικασίες (άρθρα 591-645), εφαρμόζονται επί δικογράφων που κατατίθενται από 1-1-2016 κι εφεξής, κατά την οποία ημεροχρονολογία αρχίζει, όπως ορίζει η τέταρτη παράγραφος της μεταβατικής αυτής διάταξης, η ισχύς του ως άνω νόμου κατά τα λοιπά, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά σε επιμέρους διατάξεις.

Συνεπώς, κατά την εκδίκαση των ανακοπών κατά διαταγών πληρωμής, οι οποίες (ανακοπές) ασκήθηκαν πριν τη θέση σε ισχύ των διατάξεων του Ν.4335/2015, εφαρμόζονται οι προΐσχύσασες διατάξεις των ειδικών διαδικασιών. Σύμφωνα δε με το άρθρο 644 παρ.1 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν την τροποποίησή του με το Ν. 4335/2015, "η απόφαση που δέχεται ή απορρίπτει την αγωγή μπορεί να προσβληθεί με ένδικα μέσα, εκτός από ανακοπή ερημοδικίας" (ΑΠ 371/2025, 490/2023).

Με την κρινόμενη από 28-7-2022 (αρ. καταθ. .../2022-αρ. δικ. .../2024) αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η με αριθμό 7/2020 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών, εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία των πιστωτικών τίτλων (άρθρα 635 επ. ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν την τροποποίησή του ως άνω Κώδικα με το Ν. 4335/2015) ερήμην της πρώτης και δεύτερης των εφεσιβλήτων ήδη πρώτης και δεύτερης των αναιρεσίβλητων, και αντιμωλία του τρίτου εφεσίβλητου και νυν τρίτου αναιρεσίβλητου, η οποία απέρριψε κατ' ουσίαν την από 14-7-2014 έφεση της καθ' ης οι ανακοπές τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "Τράπεζα Eurobank Ergasias AE" (στη θέση της οποίας υπεισήλθε ως καθολική διάδοχός της, η ήδη αναιρεσείουσα τραπεζική εταιρία με την επωνυμία "Τράπεζα Eurobank Aνώνυμη Εταιρεία" λόγω διάσπασης της πρώτης με απόσχιση του κλάδου τραπεζικής δραστηριότητας και σύσταση της ήδη αναιρεσείουσας τραπεζικής εταιρίας, όπως η διάσπαση αυτή εγκρίθηκε με την υπ` αριθ. 31847/20.3.2020 απόφαση της Διεύθυνσης Εταιριών του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, δηλαδή μετά την έκδοση της προσβαλλομένης απόφασης) κατά της με αριθμό 60/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου.

Με την τελευταία έγιναν δεκτές, κατόπιν συνεκδίκασης, οι από 22-4-2009 (αριθμ. έκθ. κατ. .../2009), από 11-6-2009 (αριθμ. έκθ. κατ. .../2009) και από 11-6-2009 (αριθμ. έκθ. κατ. .../2009) ανακοπές των αναιρεσίβλητων κατά των υπ' αριθμ. .../2009, .../2009 και .../2009 διαταγών πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου αντίστοιχα. Σημειώνεται ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση οι απολειπόμενοι πρώτη και δεύτερη εφεσίβλητοι-αναιρεσίβλητοι, ομόρρυθμη εταιρία και ομόρρυθμος εταίρος αντίστοιχα, λόγω της αναγκαστικής ομοδικίας τους με τον παρασταθέντα τρίτο εφεσίβλητο-ομόρρυθμο εταίρο-αναιρεσίβλητο θεωρήθηκε ότι αντιπροσωπεύονται από αυτόν και ότι η δίκη διεξήχθη και αντιμωλία αυτών.

Σύμφωνα όμως με τη σκέψη που προεκτέθηκε η εν λόγω απόφαση είναι ερήμην ως προς τους πρώτη και δεύτερη εφεσίβλητους. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της διετούς καταχρηστικής προθεσμίας του άρθρου 564 παρ. 3 ΚΠολΔ, ενόψει του ότι δεν προκύπτει επίδοση της άνω προσβαλλόμενης απόφασης από κάποιον από τους διαδίκους, εφόσον δε αυτή δημοσιεύθηκε στις 9-1-2020, η διετής ως άνω καταχρηστική προθεσμία άσκησης της αναίρεσης άρχισε να τρέχει την 10-1-2020, δηλαδή την επομένη της δημοσίευσής της (άρθρο 144 παρ.1 ΚΠολ.Δ) και θα έληγε κανονικά την 10-1-2022, πλην όμως, λόγω του ότι σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 74 παρ. 1 εδ.

α του Ν. 4690/2020 και 83 παρ. 1 εδ. α του Ν. 4790/2021 τα χρονικά διαστήματα της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων της χώρας από 13-3-2020 έως 31-5-2020 (2 μήνες και 18 ημέρες) και από 7-11-2020 έως 5-4-2021 (5 μήνες) και συνολικά χρονικό διάστημα 7 μηνών και 18 ημερών, δεν υπολογίζονται στην εν λόγω διετή προθεσμία της παρ.3 του άρθρου 564 ΚΠολΔ, και δοθέντος ότι αυτή θα συμπληρώνονταν, μετά την παρέλευση και των επιπλέον δέκα (10) ημερών από την προβλεπόμενη λήξη της δεύτερης αναστολής, ήτοι στις 8-9-2022, δεν είχε συμπληρωθεί αυτή (διετής προθεσμία) κατά την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, που κατατέθηκε στις 5-8-2022.

Επισημαίνεται ότι, παρά την ανωτέρω ερημοδικία των πρώτης και δεύτερης των εφεσιβλήτων και ήδη πρώτης και δεύτερης των αναιρεσιβλήτων, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έχει καταστεί τελεσίδικη και ως προς αυτές και η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης απευθύνεται παραδεκτά και εναντίον τους, ενόψει του ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας κατ' άρθρο 644 παρ. 1 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε, πριν την τροποποίησή του με το Ν. 4335/2015.

Επομένως, η ως άνω αίτηση αναίρεσης, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495 παρ. 3 Β δ, 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ.1ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρο 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής κατά το άρθρο 577 παρ.3 ΚΠολΔ. Από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης που παραδεκτά επισκοπούνται κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, προκύπτουν, επί της διαδικαστικής πορείας της υπόθεσης, τα ακόλουθα:

Οι ανακόπτοντες (ομόρρυθμη εταιρία και ομόρρυθμα μέλη αυτής) και ήδη αναιρεσίβλητοι άσκησαν νομοτύπως και εμπροθέσμως κατ' άρθρο 632 παρ. 1 ΚΠολΔ (όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή του με το Ν. 4055/2012), ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου: α) την από 22-4-2009 (αριθμ. έκθ. κατ. .../2009) ανακοπή τους κατά της αλλοδαπής Εταιρείας Ειδικού σκοπού με την επωνυμία "ANAPTYXI APC LIMITED", η οποία εκπροσωπείτο τότε νόμιμα στην Ελλάδα από την ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία "Τράπεζα Eurobank Ergasias AE" , β) την από 11-6-2009 (αριθμ.

έκθ. κατ. .../2009 ανακοπή τους κατά της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "Τράπεζα Eurobank Ergasias AE" και γ) την από 11-6-2009 (αριθμ. έκθ. κατ. .../2009) ανακοπή τους κατά της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "Τράπεζα Eurobank Ergasias AE". Με τις άνω ανακοπές τους ζητούσαν, για τους αναφερόμενους σε αυτούς λόγους, την ακύρωση των υπ' αριθμ. .../2009, .../2009 και .../2009 διαταγών πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου, αντίστοιχα, με βάση τις οποίες υποχρεώθηκαν εις ολόκληρον ο καθένας να καταβάλουν τα ποσά των 15.500 ευρώ, 23.800 ευρώ και 16.100 ευρώ αντίστοιχα, πλέον τόκων και εξόδων.

Επί των ανακοπών αυτών, κατόπιν συνεκδίκασης τους, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 60/2014 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου, που δίκασε κατά την ειδική διαδικασία των πιστωτικών τίτλων (άρθρα 632 επ. ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν την τροποποίησή τους με το Ν. 4335/2015). Με την απόφαση αυτή, αφού ερευνήθηκε ο πρώτος λόγος των τριών (3) ανακοπών, που αφορούσε ένσταση πλαστότητας των επιταγών και κρίθηκε νόμω και ουσία βάσιμος, ακολούθως οι ανακοπές έγιναν δεκτές ως ουσιαστικά βάσιμες και ακυρώθηκαν οι ανακοπτόμενες διαταγές πληρωμής.

Κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, η "Τράπεζα Eurobank Ergasias AE", αφενός ως καθ' ης η ανακοπή στις υπ' αριθμ. κατ. .../2009 και .../2009 ανακοπές, αφετέρου δε ως ειδικός διάδοχος της προαναφερόμενης εταιρίας αλλοδαπής εταιρίας στην υπ' αριθμ. κατ. .../2009 ανακοπή, καθόσον η τελευταία, ενόσω διαρκούσε η δίκη σε πρώτο βαθμό, επαναμεταβίβασε στην "Τράπεζα Eurobank Ergasias AE" την απαίτηση προς ασφάλεια της οποίας είχε ενεχυρισθεί η επιταγή που επιδικάσθηκε με την υπ' αριθμ. .../2009 διαταγή πληρωμής, άσκησε την από 14-7-2014 και με αριθμ. κατ. .../2014 έφεσή της. Επ' αυτής, εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αριθμ. 7/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών, με την οποία το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, δικάζοντας αντιμωλία του τρίτου εφεσιβλήτου και ερήμην των λοιπών διαδίκων, οι οποίοι, ωστόσο θεωρήθηκαν ότι αντιπροσωπεύονται πλασματικά κατ'άρθρο 76 παρ. 3 ΚΠολΔ από τον παρασταθέντα τρίτο εφεσίβλητο, λόγω της υφιστάμενης μεταξύ τους σχέση αναγκαστικής ομοδικίας, έκανε τυπικά δεκτή την έφεση και αφού έκρινε, ως ουσία αβάσιμο τον σχετικό λόγο έφεσης, με τον οποίο η εκκαλούσα παραπονούνταν για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων εκ μέρους του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου αναφορικά με την ένσταση πλαστότητας των επίδικων επιταγών που προτάθηκε με τον πρώτο λόγο της ανακοπής, απέρριψε την έφεση ως αβάσιμη κατ' ουσίαν και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση.

Κατά την διάταξη του άρθρου 13 του ν. 5960/1933 "περί επιταγής", εάν επιταγή ατελής κατά την έκδοση συμπληρώθηκε εναντίον αυτών που συμφωνήθηκαν, η μη τήρηση των συμφωνιών αυτών δεν μπορεί να αντιταχθεί κατά του κομιστή, εκτός αν αυτός απέκτησε την επιταγή με κακή πίστη ή αν κατά την κτήση της διέπραξε βαρύ πταίσμα. Από την διάταξη αυτή προκύπτει ότι η επιταγή μπορεί να τεθεί σε κυκλοφορία, εφόσον φέρει απλή υπογραφή του εκδότη, με την πρόθεση να δημιουργηθεί θεληματικά ατελής επιταγή, η οποία όμως μπορεί να συμπληρωθεί με βάση την συμφωνία που έγινε με τον λήπτη. Η μη τήρηση της συμφωνίας συμπλήρωσης της λευκής επιταγής, που μπορεί να είναι και σιωπηρή, τεκμαιρόμενη μάλιστα σε περίπτωση που αφέθηκε σε αυτήν (επιταγή) συγκεκριμένο κενό προφανώς με σκοπό μεταγενέστερης συμπλήρωσής της, δεν αποτελεί πλαστογράφηση αυτής. Τέτοια υπάρχει, αν συμπληρωθεί ατελής επιταγή, για την οποία δεν υπάρχει συμφωνία για τη συμπλήρωσή της (ΑΠ 738/2006).

Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 22 του ν. 5960/1933 "περί επιταγής", τα από την επιταγή εναγόμενα πρόσωπα δεν μπορούν ν` αντιτάξουν κατά του κομιστή ενστάσεις, που στηρίζονται σε προσωπικές τους σχέσεις με τον εκδότη ή τους προηγούμενους κομιστές, εκτός αν ο κομιστής, κατά την απόκτηση της επιταγής, ενήργησε με γνώση προς βλάβη του οφειλέτη. Στον παραπάνω όμως κανόνα του απαραδέκτου των ενστάσεων αυτών που ευθύνονται από επιταγή κατά του κομιστή αυτής, δεν περιλαμβάνονται οι λεγόμενες απόλυτες ενστάσεις, οι οποίες δεν στηρίζονται στις προσωπικές σχέσεις του εναγόμενου μετά του εκδότη ή των προηγουμένων κομιστών. Τέτοια δε είναι και η ένσταση πλαστογραφίας, η οποία προτείνεται κατά παντός κομιστή, έστω και καλής πίστεως. Όμως, κατά τα προεκτεθέντα, η μη τήρηση της συμφωνίας συμπλήρωσης της λευκής επιταγής δεν αποτελεί πλαστογράφησή της και επομένως δεν μπορεί να προταθεί κατά παντός κομιστή. Κατά του κομιστή της επιταγής στην περίπτωση αυτή μπορεί να αντιταχθεί από τον εκδότη αυτής η ένσταση της αντισυμβατικής συμπλήρωσης των ελλειπόντων στοιχείων, με την σαφή προϋπόθεση ότι αυτός απέκτησε την επιταγή με κακή πίστη ή εάν διέπραξε κατά την απόκτησή της βαρύ πταίσμα (ΑΠ 907/2018, ΑΠ 544, 545/2015, ΑΠ 1202/2006).

Περαιτέρω, κατά την διάταξη του άρθ. 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, δηλαδή με απόδοση στον κανόνα δικαίου έννοιας μη αληθινής ή μη αρμόζουσας, ή έννοιας περιορισμένης ή στενής, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ 7/2006, Ολ.ΑΠ 4/2005). Με τον λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου) ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βάσιμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κλπ, ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ` ουσίαν (Ολ.ΑΠ 27 και 28/1998).

Από την προσβαλλόμενη απόφαση, παραδεκτά επισκοπούμενη (άρθρο 561 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.), το Εφετείο, κατά το ενδιαφέρον τον ερευνώμενο αναιρετικό λόγο δέχτηκε κατά την ανέλεγκτη κρίση του τα εξής: "Με τον πρώτο λόγο της ανακοπής τους οι ανακόπτοντες ισχυρίστηκαν ότι στο πλαίσιο της εμπορικής συνεργασίας του Θ. Κ.

με την εταιρεία προμήθειας φωτογραφικών μηχανημάτων και αναλώσιμων ειδών με την επωνυμία "SYNTHESIS ΑΕ" και της μεταξύ τους καταρτισθείσας έγγραφης συμφωνίας δυνάμει του από 17.6.2008 ιδιωτικού συμφωνητικού, ο πρώτος (Θ. Κ.) με τον οποίο η δεύτερη ανακόπτουσα, ομόρρυθμη εταίρος και διαχειρίστρια της πρώτης ανακόπτουσας, συνδεόταν με συγγενική εξ αγχιστείας σχέση, παρέδωσε στον νόμιμο εκπρόσωπό της μεταξύ άλλων επιταγών και είκοσι μία (21) λευκές επιταγές έκδοσης της πρώτης ανακόπτουσας ομόρρυθμης εταιρίας, καθώς η τελευταία ήθελε να τον διευκολύνει και ήταν σε γνώση της η συμφωνία που συνήψε με τον εμπορικό αντιπρόσωπο της "SYNTHESIS AE".

Ότι όλες οι επιταγές μεταξύ των οποίων και οι επίδικες ήταν λευκές και ειδικότερα είχαν μόνο την υπογραφή του εκδότη και ασυμπλήρωτη καθ' όλα τα υπόλοιπα στοιχεία, δόθηκαν ως εγγύηση για την εκτέλεση της πώλησης προς αυτόν μηχανημάτων, η οποία ματαιώθηκε από δική της υπαιτιότητα αλλά παρόλα αυτά, εν αγνοία του Θ.

Κ. και των ανακοπτόντων και χωρίς την εκ των υστέρων έγκρισή τους, προέβη ο νόμιμος εκπρόσωπος της στη συμπλήρωση των επιταγών κατά το ποσό και την ημερομηνία και δικαιούχο αυτής αυτών και στη συνέχεια κατά παράβαση σαφούς όρου της μεταξύ τους σύμβασης, μεταβίβασε μία (1) επιταγή με οπισθογράφηση λόγω ενεχύρου στην καθ' ης και δύο (2) επιταγές δήθεν με οπισθογράφηση στην εταιρεία PLANΟ ΑΕ και αυτή λόγω ενεχύρου στην καθ' ης.

Η συμπλήρωση αυτή παρά τη θέληση τους αποτελεί νόθευση των επιταγών, ήτοι πλαστογραφία, καθόσον η συμπλήρωση έγινε εν αγνοία και κατά σαφή παράβαση της από 17.6.2008 συμφωνίας τους. Ο λόγος αυτός συνιστά νόμιμη και υπό τα ανωτέρω εκτιθέμενα ορισμένη ένσταση πλαστογραφίας των ένδικων επιταγών, παραδεκτά προβλήθηκε ενόψει του ότι οι ανακόπτοντες έχουν ήδη υποβάλει έγκληση αρμοδίως κατά του νομίμου εκπροσώπου (προέδρου και δίντος συμβούλου της εταιρίας SYNTHESIS ΑΕ, Α.

Α. , των μελών του ΔΣ και κατά παντός υπευθύνου για την πράξη της πλαστογραφίας. Επομένως είναι ερευνητέα και από ουσιαστική άποψη......: Η πρώτη ανακόπτουσα είναι ομόρρυθμη εταιρία, που εδρεύει στη Ζάκυνθο, η δεύτερη ανακόπτουσα είναι ομόρρυθμη εταίρος και διαχειρίστρια και ο τρίτος των ανακυπτόντων είναι ομόρρυθμος εταίρος αυτής.

Ο Θ. Κ. , που διατηρεί επιχείρηση φωτογραφικών ειδών με έδρα το Σαρακινάδο Ζακύνθου και είναι συγγενής εξ αγχιστείας με την δεύτερη ανακόπτουσα, στα τέλη Μαΐου 2008 συμφώνησε με τον Σ. Θ. , εμπορικό αντιπρόσωπο της εταιρείας με την επωνυμία "SYΝTHESIS ΑΕ", με έδρα το Αίγιο Αχαίας και αντικείμενο δραστηριότητας την εμπορία φωτογραφικών ειδών, αναλώσιμων και εξοπλισμό εκτύπωσης φωτογραφιών, να αγοράσει από αυτήν ένα φωτογραφικό μηχάνημα τύπου ChrominaProLab και ένα μηχάνημα βιβλιοδεσίας ψηφιακών άλμπουμ, προκειμένου να εξοπλίσει το κατάστημά του και συντάχθηκαν για την πώληση αυτή τα υπ' αριθ. ....2008 δελτία παραγγελίας για τα ως άνω μηχανήματα με αναγραφόμενη συνολική αξία το ποσό των 135.000,00 ευρώ, περίπου, δεδομένου ότι η προμηθεύτρια εταιρία δεν γνώριζε το ακριβές τίμημα, αφού και εκείνη θα τα προμηθευόταν από την κατασκευάστρια εταιρεία, και στο οποίο (δελτίο) αναγράφηκε η παράδοση των τριάντα τριών (33) λευκών επιταγών, έκδοσης Κ.

Ν. και "... ΟΕ", μεταξύ των οποίων και οι τρεις (3) επίδικες με αριθμούς ... , ... , ... επιταγές της ΑΤΕ ΑΕ, έκδοσης της πρώτης ανακόπτουσας εταιρείας. Ειδικότερα, η ως άνω εταιρεία "SYNTHESIS ΑΕ" προκειμένου να προχωρήσει στην εκτέλεση της παραγγελίας και να παραδώσει τα μηχανήματα στον Θ. Κ. , ζήτησε δια του νομίμου εκπροσώπου της, ως εγγύηση της καλής εκτέλεσης της σύμβασης, να παραδώσει στην πωλήτρια τριάντα τρεις (33) επιταγές έναντι της αξίας των παραγγελθέντων μηχανημάτων στις οποίες επιταγές θα είχε τεθεί μόνο το όνομα και η υπογραφή της ανακόπτουσας ως εκδότριας αυτών και θα ήταν λευκές ως προς τα υπόλοιπα στοιχεία τους (ημερομηνία έκδοσης, ποσά, τόπος έκδοσης, όνομα δικαιούχου), συμφωνήθηκε δε να συμπληρωθούν τα ελλείποντα στοιχεία μόνο κατ' εντολή και εξουσιοδότηση του Θ.

Κ. όταν η εταιρεία θα του παρέδιδε τα μηχανήματα στον συμφωνηθέντα χρόνο ήτοι το αργότερο μέχρι τις αρχές Μαρτίου του 2009 και σε πλήρη λειτουργία και σε περίπτωση μη παράδοσης η εταιρεία, κατά τη συμφωνία τους δεν θα είχε δικαίωμα να συμπληρώσει και κυκλοφορήσει τις επιταγές και μάλιστα όφειλε να του επιστρέψει τα σώματα των επιταγών.

Ειδικότερα συντάχθηκε και το από 17.6.2008 ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ του Θ. Κ. και του εμπορικού αντιπροσώπου της εταιρείας "SYNTHESIS ΑΕ", από το περιεχόμενο του οποίου προκύπτει σαφώς ότι ο νόμιμος εκπρόσωπος της τελευταίας, Α. Α. , παρέλαβε τριάντα τρία (33) σώματα επιταγών λευκά ως προς την ημερομηνία και το ποσό έκδοσης, μεταξύ των οποίων και οι τρεις (3) επίδικες έκδοσης της πρώτης ανακόπτουσας με τη συμφωνία ότι "η ημερομηνία και το ποσό στις ανωτέρω επιταγές δεν θα συμπληρωθεί και αυτές δεν θα τεθούν σε κυκλοφορία πριν παραδοθούν τα μηχανήματα και τεθούν σε λειτουργία, η ακριβής ημερομηνία θα συμπληρωθεί από τον νόμιμο εκπρόσωπο της "SYNTHESIS ΑΕ" μόνο μετά από ρητή και έγγραφη έγκριση του εκδότη.

Σε περίπτωση που για οποιονδήποτε λόγο δεν παραδοθούν ή δε λειτουργούν τα μηχανήματα, σύμφωνα με τις προδιαγραφές τους σε επιταγές θα επιστραφούν στο σύνολό τους στους εκδότες αυτών. Οι παραπάνω επιταγές αφορούν αποκλειστικά και μόνο τη συγκεκριμένη συμφωνία αγοραπωλησίας των παραπάνω μηχανημάτων και σύμφωνα με τα υπ' αριθ. 93- 94/30.5.2008 δελτία παραγγελίας".

Από τα προεκτεθέντα συνάγεται με σαφήνεια ότι μεταξύ του Θ. Κ. και της εταιρείας "SYNTHESIS ΑΕ" συμφωνήθηκε ρητά ότι τα ελλείποντα στοιχεία (και) των επίδικων τριών (3) επιταγών ήτοι των με αριθμούς ..., ... και ... επιταγών της ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ της ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ, έκδοσης της πρώτης ανακόπτουσας ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "...

ΟΕ" θα συμπληρώνονταν κατόπιν νεότερης συμφωνίας με την οποία θα γινόταν ακριβής προσδιορισμός τους καθόσον ο Θ. Κ. ήθελε να είναι βέβαιος ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο συμπλήρωσης των ελλειπόντων στοιχείων (και) των υπό κρίση επιταγών θα είχε εκτελεστεί η σύμβαση εκ μέρους της πωλήτριας εταιρείας, το συνολικό ποσό των επιταγών θα αντιστοιχούσε στο ακριβές τίμημα, ενώ ο ίδιος θα μπορούσε να εξοφλήσει τμηματικά αυτό σε 33 δόσεις όσες δηλαδή και ο αριθμός των επιταγών.

Ακολούθως, ο προαναφερόμενος εμπορικός αντιπρόσωπος παρέδωσε τις επίδικες επιταγές στον νόμιμο εκπρόσωπο της εταιρείας Α. Α. Αυτός όμως χωρίς την προηγούμενη σύμφωνη γνώμη της εκδότριας εταιρίας και του Θ. Κ. ή έστω την απλή ενημέρωση τους και ενώ δεν είχαν παραδοθεί τα παραγγελθέντα μηχανήματα στον Θ.

Κ. , προέβη αυθαίρετα στη συμπλήρωση και μεταχρονολόγηση των επίδικων επιταγών με αριθμούς ... , ... και ... της ΑΤΕ ΑΕ, αναγράφοντας σε αυτές τα ποσά των 23.800,00 ευρώ, 15.500,00 ευρώ και 16.100,00 ευρώ, αντίστοιχα, με ημεροχρονολογία έκδοσης 15.3.2009, 31.12.2008 και 20.3.2009, αντίστοιχα, έκδοσης της πρώτης ανακόπτουσας και όνομα δικαιούχου στη μεν δεύτερη και τρίτη η εταιρεία "SΥΝTHESIS AE", στη δε πρώτη επιταγή η εταιρεία "PLANO AΕ", ότι δηλαδή δήθεν εκδόθηκαν σε διαταγή της ανώνυμης εταιρείας "PLANO AΕ" - να σημειωθεί ότι η εταιρεία "PLANΟ ΑΕ" επρόκειτο να αγοραστεί από τον Α.

Α. και είχε μεταφέρει τα γραφεία της στις κεντρικές εγκαταστάσεις της "SYΝTHESIS AΕ". Στη συνέχεια, μεταβιβάστηκαν λόγω ενεχύρου στην καθ' ης η ανακοπή στις 24.7.2008, 13.7.2008 και 14.7.2008, προς εξασφάλιση πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό που είχαν συνάψει οι εταιρείες αυτές στην καθ' ης η ανακοπή τράπεζα (για την οποία είχε συναφθεί σύμβαση ενεχύρου τίτλων εις διαταγήν).

Οι επιταγές αυτές δεν πληρώθηκαν, αν και εμφανίστηκαν εμπρόθεσμα λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων αλλά και λόγω ανάκλησης αυτών από την εκδότρια εταιρεία. Με βάση τις επιταγές αυτές η καθ'ης η ανακοπή τράπεζα, ως νόμιμη κομίστρια των επιταγών, ζήτησε και πέτυχε την έκδοση των με αριθμούς .../2009, .../2009 και .../2009 διαταγών πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου σε βάρος των ανακοπτόντων.

Στις 7.1.2009 η εταιρεία "SYNTHESIS ΑE" γνωστοποίησε προς τον Θ. Κ. με επιστολή της ότι αδυνατούσε να εκτελέσει την παραγγελία, δηλαδή να του παραδώσει τα μηχανήματα που είχαν συμφωνήσει λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Μετά ταύτα ακυρωθείσας της παραγγελίας ο Θ. Κ. και οι ανακόπτοντες, οι οποίοι γνώριζαν τα συμφωνηθέντα, ζήτησαν με δήλωση τους και με συνεχείς οχλήσεις τα σώματα και των επίδικων επιταγών, οι οποίες όμως είχαν μεταβιβαστεί με οπισθογράφηση λόγω ενεχύρου στην καθ' ης η ανακοπή τράπεζα.

Η προαναφερόμενη συμπλήρωση των επιταγών που έγινε χωρίς την ύπαρξη συμφωνίας για τη συμπλήρωσής τους την οποία ούτε και σιωπηρά μπορούσε να συναχθεί ενόψει της ρητής και σαφούς περί του αντιθέτου συμφωνίας, συνιστά πλαστογραφία (νόθευση) του τίτλου, η οποία σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στη νομική σκέψη της απόφασης, αντιτάσσεται εναντίον κάθε μεταγενέστερου κομιστή έστω και αν είναι καλόπιστος και κατά της καθ'ης η ανακοπή τράπεζας.

Η ανωτέρω δικαστική κρίση ενισχύεται και από το ότι η ανακόπτουσα εταιρεία μόλις πληροφορήθηκε από τον Θ. Κ. ότι παρότι δεν εκτελέστηκε η παραγγελία οι επιταγές έκδοσης της είχαν ενεχυραστεί στην καθ'ης η ανακοπή τράπεζα, με επιστολή της προς την καθ' ης ανακάλεσε τις επιταγές και υπέβαλε την από 11.6.2009 έγκλησή της κατά του Α.

Α. για πλαστογραφία ( νόθευση) μετά χρήσεως κατ' εξακολούθηση (21) επιταγών μεταξύ των οποίων και οι επίδικες, πλην όμως ο επελθών θάνατός του Α. Α. στις ...2011 είχε ως αποτέλεσμα την απόρριψή της έγκλησης για νομικούς λόγους. Ενόψει των προαναφερόμενων αποδείχθηκε ότι ο νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας "SYNTHESIS AΕ" Α.

Α. τέλεσε την πλαστογραφία των ένδικων επιταγών, προέβη στην ίδια πράξη και για άλλες επιταγές πελατών της εταιρείας του ενώ τελούσε σε γνώση της κακής οικονομικής κατάστασης της εταιρείας και ότι δεν θα παραδώσει τα προϊόντα στους πελάτες της (βλ. ενδεικτικά τις προσκομιζόμενες τελεσίδικες αποφάσεις που έκριναν ομοίως ανακοπές με βάση πλαστογραφημένες επιταγές που περιήλθαν στην κατοχή της λόγω ενεχύρου από την εταιρεία "SYNTHESIS ΑΕ").

Κατά συνέπεια τα υποστηριζόμενα από την εκκαλούσα ότι οι ισχυρισμοί των ανακοπτόντων περί συμπλήρωσης των επιταγών εσφαλμένα χαρακτηρίστηκε με την εκκαλουμένη απόφαση ως ένσταση πλαστότητας και ότι αποτελούσε μόνο ένσταση αντισυμβατικής συμπλήρωσης της επιταγής κατά παράβαση της μεταξύ τους ως άνω συμφωνίας τους ήτοι του Θ.

Κ. και της εταιρείας "SYNTHESIS ΑΕ", η οποία δεν μπορεί να προβληθεί κατά παντός τρίτου και κατά συνέπεια σε βάρος της κομίστριας των ένδικων επιταγών, είναι αβάσιμα και απορριπτέα. Εξάλλου οι ανακόπτοντες επικαλούνται κακή πίστη και βαρύ πταίσμα των νομίμων εκπροσώπων της καθ' ης και δόλια προεξόφληση μετά τη νόθευση των επιταγών και ότι δεν ερευνήθηκε από αυτήν η γνησιότητα αυτών πριν προβούν στην προεξόφληση, οπότε θα πληροφορούνταν ότι οι επιταγές δόθηκαν λευκές κατά τα προαναφερθέντα και ότι η εταιρεία "SYNTHESIS ΑΕ" δεν είχε δικαίωμα να τις συμπληρώσει και μεταβιβάσει προ της παράδοσης των εμπορευμάτων, πλην όμως ο λόγος αυτός δεν ερευνήθηκε αφού έγινε δεκτός ο λόγος περί πλαστογραφίας των επιταγών.

Συνεπώς αβάσιμος και απορριπτέος ελέγχεται ο σχετικός λόγος της έφεσης με τον οποίο η εκκαλούσα προβάλλει αιτιάσεις κατά της εκκαλουμένης απόφασης περί εσφαλμένης εκτίμησης του ισχυρισμού των ανακοπτόντων ως ένσταση πλαστογραφίας, ενώ αποτελεί της συμπλήρωσης των επιταγών παρά τα συμφωνηθέντα μεταξύ αυτού και της άνω εταιρείας που δεν μπορούσε να προβάλει κατ' αυτής ως τρίτης, αλλά και για κακή εκτίμηση των αποδείξεων, με το να δεχθεί ότι οι επιταγές πλαστογραφήθηκαν, ήτοι συμπληρώθηκαν εν αγνοία και παρά τη θέληση των ανακοπτόντων, δεδομένου ότι αποδείχθηκε σαφώς ότι δεν είχε δικαίωμα η εταιρία και μάλιστα άμεσα με την παραλαβή των σωμάτων των επιταγών να συμπληρώσει τα ποσά τις ημερομηνίες και ως δήθεν δικαιούχο την ίδια και την εταιρία "PLANO AΕ" και ακολούθως αυτές να μεταβιβαστούν χωρίς να εκτελεστεί η σύμβαση της πώλησης η οποία ματαιώθηκε εξαιτίας της.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω το πρωτοβάθμιο δικαστήριο το οποίο δέχθηκε τα ίδια και στη συνέχεια έκανε δεκτό τον άνω λόγο ανακοπής και την ανακοπή ως ουσιαστικά βάσιμη και ακύρωσε τις διαταγές πληρωμής, δεν έσφαλε ως προς την εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων.". Με βάση τις άνω παραδοχές του το Εφετείο, αφού έκρινε ότι η υποβληθείσα με τον πρώτο λόγο των ανακοπών ένσταση συνιστούσε τοιαύτη πλαστογραφίας των επίδικων τριών (3) επιταγών δυνάμενη να προβληθεί κατά παντός τρίτου κομιστή και εν προκειμένω κατά της δικαιοπαρόχου της αναιρεσείουσας, δέχθηκε την βασιμότητα του άνω λόγου των ανακοπών και απέρριψε ως ουσία αβάσιμη την έφεση της δικαιοπαρόχου της αναιρεσείουσας, επικυρώνοντας έτσι την απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου που είχε δεχθεί τα ίδια και είχε ακυρώσει κατόπιν αυτού τις ανακοπτόμενες διαταγές πληρωμής.

Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο, παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τη διάταξη του άρθρου 13 του ν. 5960/1933 "περί επιταγής", καθόσον τόσο τα προβαλλόμενα από τους ανακόπτοντες πραγματικά περιστατικά προς θεμελίωση του λόγου των ανακοπών τους, όσο και τα δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά δεν δικαιολογούσαν πλαστογραφία των ένδικων επιταγών, η οποία μπορούσε να θεμελιώσει ένσταση απόλυτης ακυρότητας δυνάμενη να προβληθεί κατά παντός τρίτου κομιστή, χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 22 του ίδιου ως άνω νόμου, αλλά ένσταση αντισυμβατικής συμπλήρωσης των ελλειπόντων στοιχείων των επιταγών αυτών, η οποία μπορούσε να αντιταχθεί κατά της κομίστριας αυτής αναιρεσείουσας υπό την προϋπόθεση ότι αυτή απέκτησε τις επιταγές με κακή πίστη ή εάν διέπραξε κατά την απόκτησή τους βαρύ πταίσμα.

Ειδικότερα, δεν δικαιολογούσαν την παραδοχή του ως άνω λόγου των ανακοπών, οι παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης, ότι οι επίμαχες επιταγές εκδόθηκαν από την πρώτη αναιρεσίβλητη εταιρία ηθελημένα λευκές προκειμένου να συμπληρωθούν αργότερα τα στοιχεία τους, προς διευκόλυνση του συγγενή της δεύτερης αναιρεσίβλητης, διαχειρίστριας της εκδότριας εταιρίας, Θ.

Κ. , ο οποίος είχε συμφωνήσει την αγορά φωτογραφικών μηχανημάτων από την εταιρία "SYNTHΕSIS A.E.", έναντι τιμήματος περίπου 135.000 ευρώ, ότι οι άνω λευκές επιταγές δόθηκαν από τη δεύτερη αναιρεσίβλητη στον προαναφερόμενο συγγενή της με σκοπό να παραδοθούν εν γνώσει της, μέσω του εμπορικού αντιπροσώπου της άνω πωλήτριας εταιρίας Σ.

Θ. , στον νόμιμο εκπρόσωπο της εν λόγω πωλήτριας εταιρίας, ότι υπήρχε συγκεκριμένη συμφωνία συμπλήρωσης τους σε μεταγενέστερο χρόνο από το νόμιμο εκπρόσωπο της εταιρίας "SYNTHΕSIS A.E.", ότι η συμπλήρωση έγινε, παρά την ύπαρξη της έγγραφης συμφωνίας μεταξύ του Θ. Κ. και του Σ. Θ. , που ενεργούσε για λογαριασμό της πωλήτριας εταιρίας αυτής, συμφωνία την οποία γνώριζε η δεύτερη αναιρεσίβλητη-νόμιμη εκπρόσωπος της εκδότριας εταιρίας και παρά την ματαίωση της ανωτέρω καταρτισθείσης σύμβασης αγοραπωλησίας μεταξύ του Θ.

Κ. και της εταιρίας "SYNTHΕSIS A.E.", και επί πλέον, της ειδικής συμφωνίας ότι σε καμία περίπτωση η εταιρία θα είχε δικαίωμα να συμπληρώσει τις επιταγές κατά τα ελλείποντα στοιχεία παρά μόνο κατ'εντολή και εξουσιοδότηση του Θ. Κ. , ότι δεν θα τις κυκλοφορούσε (μεταβίβαζε) αυτές, παρά μόνο μετά την παράδοση σ' αυτόν και σε πλήρη λειτουργία των παραγγελθέντων μηχανημάτων και ότι η ακριβής ημερομηνία θα συμπληρωθεί από τον νόμιμο εκπρόσωπο της "SYNTHΕSIS A.E.", μόνο μετά από ρητή και έγγραφη έγκριση του εκδότη, συμφωνία που επίσης γνώριζε η δεύτερη αναιρεσίβλητη καθώς και ότι οι ανακόπτοντες επικαλούνται κακή πίστη και βαρύ πταίσμα των νομίμων εκπροσώπων της καθ' ης- αναιρεσείουσας και δόλια προεξόφληση μετά τη νόθευση των επιταγών και ότι δεν ερευνήθηκε από αυτήν η γνησιότητα αυτών πριν προβούν στην προεξόφληση, καθόσον οι παραδοχές αυτές συνιστούσαν μη τήρηση της συμφωνίας συμπλήρωσης των επίδικων λευκών επιταγών και δεν αποτελούσαν πλαστογράφηση αυτών, η οποία υπάρχει κατά τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, μόνο αν συμπληρωθεί ατελής επιταγή, για την οποία δεν υπάρχει συμφωνία για τη συμπλήρωσή της.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλονται αντίστοιχες αιτιάσεις είναι βάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, μετά την παραδοχή του παραπάνω λόγου αναιρέσεως, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου καταλαμβάνει και τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, ώστε να παρέλκει η έρευνά του, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 7/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση ενώπιον του ίδιου ως άνω Εφετείου που την εξέδωσε, που θα συγκροτηθεί εφόσον είναι δυνατόν από δικαστή άλλον από αυτόν που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η απόδοση στην αναιρεσείουσα του παραβόλου που κατατέθηκε από αυτήν για την άσκηση της αναίρεσης (άρθρο 495 παρ. 3 εδ. δ ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι ηττηθέντες αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας που κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή του νόμιμου και βάσιμου αιτήματός της (άρθρα 176, 180 παρ. 1, 183, 189 παρ.1 και 191 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.), όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 7/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πατρών.

Παραπέμπει την υπόθεση για εκδίκαση στο Μονομελές Εφετείο Πατρών, που θα συγκροτηθεί όμως από δικαστή άλλον από αυτόν που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση.

Διατάσσει την απόδοση στην αναιρεσείουσα του παραβόλου που κατατέθηκε από αυτήν για την άσκηση της αναίρεσης.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Δεκεμβρίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Μαρτίου 2026.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ