398/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 398 / 2016 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 398/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Απριλίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: κοινοπραξίας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Χρήστο Κούκλη.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Χριστοδούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-7-2010 προσφυγή-αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πενταμελές Εφετείο Πατρών.

Εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 80/2014 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28-7-2014 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωσήφ Τσαλαγανίδης ανέγνωσε την από 16-4-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τις δικονομικού χαρακτήρα διατάξεις του άρθρου 13 ν. 1418/1984 και ήδη άρθρου 77 ν. 3669/2008 ("Κώδικας Κατασκευής Δημοσίων Έργων"), που αναφέρεται στη δικαστική επίλυση των διαφορών που προκύπτουν από την εκτέλεση δημοσίων έργων, "... 2. Αρμόδιο δικαστήριο για την εκδίκαση των διαφορών αυτών είναι το διοικητικό ή πολιτικό εφετείο της περιφέρειας στην οποία εκτελείται το έργο. Παρέκταση αρμοδιότητας δεν επιτρέπεται. ... 4. Η υπόθεση συζητείται σε δικάσιμο που ορίζεται όσο το δυνατόν συντομότερα. Οι διάδικοι υποχρεούνται να προσκομίσουν κατά την πρώτη συζήτηση όλα τα αποδεικτικά μέσα. Το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου. ... 5. Η συζήτηση και η διεξαγωγή της απόδειξης ολοκληρώνονται σε μια δικάσιμο, ανεξάρτητα από τη δικαιοδοσία που υπάγεται η υπόθεση. ... Η απόφαση εκδίδεται το ταχύτερο και αρκεί πιθανολόγηση. Οι αποφάσεις του διοικητικού ή πολιτικού εφετείου είναι αμέσως εκτελεστές. 6. Η αίτηση αναίρεσης κατά των αποφάσεων του πολιτικού εφετείου επιτρέπεται μόνο για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 559 αριθμός 1 έως 7, 9, 16, 17, 19 και 20 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. ...". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η προσφυγή που αναφέρεται σε διαφορά από δημόσιο έργο εκδικάζεται από το Εφετείο της περιφέρειας, στην οποία εκτελείται το έργο, το οποίο, σύμφωνα με το άρθρο 64 παρ. 4 ΕισΝΚΠολΔ, συγκροτείται από πέντε δικαστές, και κατά την προαναφερόμενη ειδική διαδικασία, η οποία ομοιάζει με αυτήν των ασφαλιστικών μέτρων, αφού για την έκδοση αποφάσεως αρκεί πιθανολόγηση των προς απόδειξη γεγονότων, η κατάθεση των προτάσεων των διαδίκων μπορεί να γίνει κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, επιβάλλεται υποχρέωση στους διαδίκους να προσκομίσουν κατά τη συζήτηση όλα τα επικαλούμενα αποδεικτικά μέσα και να προσαγάγουν τους μάρτυρες τους για παραχρήμα απόδειξη και το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου, ενώ περιορισμένος είναι και ο αριθμός των επιτρεπόμενων λόγων αναιρέσεως. Εξάλλου, ενόψει των παραπάνω και δεδομένου ότι η παρ. 3 του άρθρου 13 ν. 1418/1984, όπως είχε αντικατασταθεί με την παρ. 3 του άρθρου 3 ν. 2229/1994, που όριζε ότι "...Το διοικητικό εφετείο δικάζει σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 1406/1983 και το πολιτικό εφετείο κατά τη διαδικασία ενώπιον του πολυμελούς πρωτοδικείου", απαλείφθηκε με το άρθρο 3 παρ. 3 ν. 2940/2001 και δεν επαναλήφθηκε στο άρθρο 77 ν. 3669/2008, δεν έχει εφαρμογή στις διαφορές αυτές το άρθρο 271 παρ. 3 ΚΠολΔ περί τεκμηρίου ομολογίας των πραγματικών ισχυρισμών της αγωγής, άρθρο που εφαρμόζεται κατά την μεταβατική διάταξη του άρθρου 72 παρ. 2 ν. 3994/2011 και στις δίκες που κατά την εισαγωγή του εν λόγω νόμου είναι εκκρεμείς. Κατά συνέπεια, εάν ερημοδικεί ο καθού η προσφυγή σε υπόθεση που αφορά δημόσιο έργο, δεν γίνεται δεκτή η προσφυγή λόγω της ερημοδικίας του, αλλά αυτός δικάζεται ως να ήταν παρών, όπως ακριβώς ισχύει όχι μόνο στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, αλλά γενικότερα σε όλες τις ειδικές διαδικασίες του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα επικαλείται με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως ότι το Εφετείο υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια, επειδή δεν δέχθηκε τεκμήριο ομολογίας των πραγματικών ισχυρισμών που περιέχονταν στην προσφυγή της, παρά την πλασματική ερημοδικία της καθής και ήδη αναιρεσίβλητης, λόγω του ότι δεν παραστάθηκε αυτή, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο, αλλά ο πληρεξούσιος δικηγόρος της προκατέθεσε προτάσεις και την κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ δήλωση ότι δεν θα παραστεί κατά την εκφώνηση της υποθέσεως. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απαράδεκτος, ως επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, εφόσον, σύμφωνα με τα όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη, η ένδικη υπόθεση, ως αφορώσα διαφορά από δημόσιο έργο, εκδικάζεται κατά την ειδική διαδικασία του άρθρου 13 ν. 1418/1984 και ήδη άρθρου 77 ν. 3669/2008 ("Κώδικας Κατασκευής Δημοσίων Έργων"), η οποία ομοιάζει με αυτή των ασφαλιστικών μέτρων, και δεν έχει έδαφος εφαρμογής το άρθρο 271 παρ. 3 ΚΠολΔ, και κατά συνέπεια, σε περίπτωση ερημοδικίας του καθού, δεν γίνεται δεκτή η προσφυγή λόγω της ερημοδικίας του, αλλά αυτός δικάζεται ως να ήταν παρών.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νομίμου βάσεως της αποφάσεως ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για να κριθεί αν στην συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν οι νόμιμοι όροι της ουσιαστικής διατάξεως που εφαρμόσθηκε, ή δεν συντρέχουν ώστε να αποκλείεται η εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση δεν έχει καθόλου ή έχει αιτιολογίες ασαφείς και αντιφατικές ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολομ. ΑΠ 1/1999). Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, κατά το ενδιαφέρον την προκειμένη αναιρετική διαδικασία μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Κατόπιν της ... από Δεκεμβρίου 2005 διακήρυξης ανοικτής δημοπρασίας εκ μέρους της καθής η προσφυγή (ήδη αναιρεσίβλητης) διενεργήθηκε ... μειοδοτικός διαγωνισμός για την επιλογή αναδόχου κατασκευής του έργου "Κατασκευή σήραγγας Αιγίου στο τμήμα Κιάτο-Αίγιο της Σιδηροδρομικής Γραμμής Υψηλών Ταχυτήτων Αθηνών-Πατρών" ... Κατά το διαγωνισμό αυτό αναδείχτηκε μειοδότης η προσφεύγουσα (ήδη αναίρεσείουσα) και ... στη συνέχεια καταρτίστηκε, μεταξύ της καθής η προσφυγή ως εργοδότη και της προσφεύγουσας ως αναδόχου, η .../24-5-2006 σύμβαση για το παραπάνω έργο, με συμβατικό αντικείμενο ανερχόμενο στο ποσόν των 53.573.027,91 ευρώ ... και αρχική συμβατική προθεσμία εκτέλεσης του έργου σε (34) ημερολογιακούς μήνες από την υπογραφή της, η οποία στη συνέχεια παρατάθηκε ... έως 24-3-2010. Το τεχνικό αντικείμενο του έργου ήταν η κατασκευή σήραγγας διπλής σιδηροδρομικής γραμμής με υπόγεια διάνοιξη, ... τριών στοών διαφυγής, ... των οδών πρόσβασης σ’ αυτές, ... ενός πασσαλότοιχου, ... και η κατασκευή της οδού … από υφιστάμενη οδό προς το δυτικό μέτωπο της σήραγγας Αιγίου. Η προσφεύγουσα ήρθε σε επαφή με τις αρμόδιες τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου και της Νομαρχίας για την αναζήτηση κατάλληλων χώρων για τη δημιουργία λατομείων στην περιοχή του έργου ή για την απόληψη αδρανών υλικών από τα πλησιέστερα ποτάμια, οπότε της γνωστοποιήθηκε η σχετική αδυναμία, κυρίως λόγω των αντιδράσεων των κατοίκων, αλλά της υποδείχθηκε η δυνατότητα για απόληψη από τον ποταμό ..., ... που βρίσκεται νοτιότερα του έργου, όπου υπήρχε μεγάλη συγκέντρωση φερτών υλών. Προς τούτο συνέταξε μελέτες οριοθέτησης και αντιπλημμυρικής προστασίας ... και ακολούθως ... μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων και ... διαβίβασε τον φάκελο της μελέτης στην Ειδική Υπηρεσία Περιβάλλοντος του Υπουργείου ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., η οποία στις 29-6-2009 τελικά γνωστοποίησε στην προσφεύγουσα ότι δεν είναι δυνατή η απόληψη αδρανών υλικών από τον ποταμό ... και πρότεινε την άμεση διακοπή των όποιων δραστηριοτήτων απόληψης από τον ποταμό. ... Με ... έγγραφο η προσφεύγουσα κοινοπραξία υπέβαλε στη Διευθύνουσα υπηρεσία του έργου αίτημα πρόσθετης δαπάνης, αναφορικά με την οικονομική επιβάρυνση την οποία υπέστη, λόγω της ανάγκης να προμηθευθεί αδρανή υλικά από το λατομείο του …, που βρισκόταν σε απόσταση 80 χιλιομέτρων από το έργο, και ζήτησε την έγκριση νέας τιμής μονάδας 18,36 ευρώ ανά m3 για την προμήθεια αδρανών υλικών ποσότητας 62.820 m3, που είχαν μεταφερθεί στο έργο, και των 57.000 m3 τουλάχιστον που επρόκειτο να μεταφερθούν για την ολοκλήρωση του έργου, ... με επιπλέον συνολικό κόστος 2.200.000 ευρώ περίπου, ... το οποίο έπρεπε, κατά την άποψή της, να περιληφθεί στον 2° Α.Π.Ε. Η Διευθύνουσα Υπηρεσία του έργου ... απέρριψε το αίτημα της προσφεύγουσας, επικαλούμενη ότι σύμφωνα με τους όρους της ειδικής συγγραφής υποχρεώσεων δεν προέκυπτε θέμα σύνταξης νέας τιμής μονάδος για την δαπάνη μεταφοράς αδρανών υλικών από τα εμπορικά λατομεία, και συγκεκριμένα επειδή από τους όρους του Παραρτήματος της Ειδικής Συγγραφής υποχρεώσεων του έργου προβλεπόταν ... ότι ... "Η προμήθεια των αδρανών υλικών που θα χρησιμοποιηθούν ... θα προέρχονται είτε από κατάλληλα υλικά εκσκαφής, είτε από κατάλληλα λατομεία ... με προϊόντα που τηρούν τις απαιτήσεις της παρούσας σύμβασης, ανεξάρτητα από την απόσταση αυτών από το έργο ... και ότι ... στο κατ’ αποκοπή τίμημα του αναδόχου περιλαμβάνονται όλες οι απαιτούμενες από οποιοδήποτε λόγο πρόσθετες δαπάνες για την προμήθεια από ιδιωτικά λατομεία των αναγκαίων αδρανών υλικών...". Η προσφεύγουσα ισχυρίσθηκε ότι κατά τη σύνταξη και κοστολόγηση της προσφοράς της για τις τιμές μονάδος των αντίστοιχων εργασιών, που περιλαμβάνουν την χρησιμοποίηση αδρανών υλικών (σκυροδέματα, οδοστρωσία, ασφαλτικά κλπ.) έλαβε υπόψη της ότι θα εξεύρει τα πρόσθετα αδρανή υλικά, δηλαδή εκτός εκείνων που θα προέκυπταν από την αξιοποίηση των προϊόντων εκσκαφής και διάνοιξης της σήραγγας, από λατομεία ευρισκόμενα σε απόσταση με μέγιστο όριο αυτό των 6 χιλιομέτρων από το έργο και ότι διαμόρφωσε την άποψη αυτή, αφενός μεν από την τεχνική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων του έργου, στην οποία ενδεικτικά αναφέρονται ως θέσεις λήψης των πρόσθετων ποσοτήτων αδρανών υλικών, που καλύπτουν τις ποιοτικές προδιαγραφές του έργου, οι θέσεις που βρίσκονται "στις κοίτες των ποταμών Κράθη, Σελινούντα, ... και Φοίνικα, όπως και νότια της χάραξης, όπου δεν θα υπάρχουν περιβαλλοντικά προβλήματα" και επιπροσθέτως από την οριστική γεωλογική μελέτη του έργου, στην οποία αναφέρονται ως πρόσφορες θέσεις για ανάπτυξη δανειοθαλάμων αδρανών υλικών, διάφορες ορεινές θέσεις (Φτέρη Αιγιαλείας και άλλες) εγγύς του έργου, αφετέρου δε από την μαθηματική εκτίμηση των συμβατικών τιμών των εργασιών των τιμολογίων , έστω και αν δεν υπολογίσθηκαν αναλυτικά οι δαπάνες αδρανών υλικών, από την οποία συμπέρανε ότι οι συμβατικές τιμές είχαν υπολογιστεί, από την καθής η προσφυγή, με βάση συγκεκριμένη απόσταση μεταφοράς αδρανών υλικών ίση με 6 χιλιόμετρα, καθόσον στην απόσταση αυτή αντιστοιχεί το ανάλογο ποσό της συμβατικής δαπάνης μεταφοράς [10,50 ευρώ ανά m3 ποσό δαπάνης συμβατικής τιμής εργασίας από την οποία 2,40 ευρώ ανά m3 αφορά τη δαπάνη μεταφοράς υλικών : 0,40 ευρώ ανά m3 δαπάνη μεταφοράς ανα κυβοχιλιόμετρο = 6 χιλιόμετρα (2,40 : 0,40 =)]. Περαιτέρω ισχυρίσθηκε ότι αναγκάσθηκε να αγοράσει τα αδρανή υλικά από τα λατομεία του Αράξου με συνέπεια, λόγω του ύψους της προσφοράς της, να επιβαρυνθεί από την διαφορά μεταξύ της τιμής αγοράς σε σχέση με το μικρότερο κόστος από ίδια παραγωγή και επιπλέον από το κόστος της μεταφοράς τους, από την μεγαλύτερη, κατά 74 (80-6) χιλιόμετρα απόσταση από εκείνη των 6 χιλιομέτρων, που είχε ενσωματώσει στις τιμές μονάδας των εργασιών, που απαιτούν αδρανή υλικά, η καθής η προσφυγή. Ισχυρίζεται δηλαδή η προσφεύγουσα ότι η προμήθεια των αναγκαίων υλικών από θέσεις της περιοχής του έργου και σε απόσταση 6 χιλιομέτρων από αυτό αποτέλεσε περιεχόμενο της επίδικης σύμβασης δημόσιου έργου. Στην προκείμενη περίπτωση, όμως, από τους προαναφερόμενους όρους της Ειδικής Συγγραφής Υποχρεώσεων του έργου, με τους οποίους οριοθετούνται κατά τρόπο ρητό και σαφή οι υποχρεώσεις κάθε συμβαλλομένου εν σχέσει προς τις πηγές λήψεως υλικών (δανειοθαλάμους και τις αποστάσεις μεταφοράς των αδρανών υλικών), προκύπτει με σαφήνεια, ότι η προσφεύγουσα κοινοπραξία, ως ανάδοχος του έργου, ήταν αποκλειστικά υπεύθυνη για την εξεύρεση και επιλογή πηγών λήψεων αδρανών υλικών καθώς και για την εξασφάλιση της μεταφοράς τους στον τόπο του έργου και βαρυνόταν με τις σχετικές δαπάνες καθώς και ότι η προμήθεια από την ανάδοχο των αδρανών υλικών από κατάλληλα λατομεία ή από λειτουργούσες λατομικές επιχειρήσεις, θα γινόταν ανεξάρτητα από την απόσταση αυτών από το έργο. Εξάλλου, από τα προαναφερόμενα δεν προέκυψε ότι η καθής η προσφυγή υπέδειξε στους μετασχόντες στη δημοπρασία, τις πηγές λήψης των αδρανών υλικών, που ήσαν απαραίτητες για την εκτέλεση του έργου αλλά ενημέρωσε αυτούς για τις πιθανές θέσεις λήψης των αδρανών υλικών, ουδόλως δε, οι προαναφερόμενες θέσεις λήψης και η εκτιμώμενη από την προσφεύγουσα τιμολόγηση της απόστασης αυτών από το έργο αποτέλεσαν συμβατικό στοιχείο της δημοπρασίας, απεναντίας ορίσθηκε, με την Ειδική Συγγραφή Υποχρεώσεων, ότι η προμήθεια αδρανών υλικών από κατάλληλα λατομεία ή από λειτουργούσες λατομικές επιχειρήσεις, θα γινόταν από την ανάδοχο ανεξάρτητα από την απόσταση αυτών από το έργο. Η προσφεύγουσα προμηθεύθηκε από τα λατομεία του Αράξου την επίδικη ποσότητα αδρανών υλικών και την επιπλέον ποσότητα μέχρι την ολοκλήρωση του έργου,. ήτοι συνολικά 158.070,96 m3 αδρανών υλικών, την οποία κοστολόγησε για την μεταφορά από τον Άραξο στο Αίγιο σε 24 ευρώ ανά m37 άλλως σε 18,36 ευρώ. Ενόψει των προαναφερόμενων πιθανολογήθηκε ότι υπήρχε συμβατική τιμή στο τιμολόγιο προσφοράς για το κόστος των υλικών και μεταφοράς αυτών, η οποία, κατά τα συμφωνηθέντα, δεν διαφοροποιείτο, λόγω της απόστασης μεταφοράς των υλικών και συνεπώς το αίτημα της προσφεύγουσας για καταβολή μεγαλύτερης τιμής λόγω αποστάσεως .κρίνεται απορριπτέο, ενώ δεν πιθανολογήθηκε ότι η επιβάρυνση της προσφεύγουσας, για την επίδικη φάση του έργου - λόγω αύξησης του κόστους της προμήθειας των αδρανών υλικών - συνιστά γεγονός απρόβλεπτης μεταβολής των συνθηκών εκτέλεσης της επίδικης σύμβασης που επέφερε την ανατροπή των οικονομικών δεδομένων της και κατέστησε την παροχή της καθής η προσφυγή ουσιωδώς δυσανάλογη σε σχέση με την αντιπαροχή της προσφεύγουσας, όπως αυτή ισχυρίζεται ώστε να απαιτείται η αναπροσαρμογή της αντιπαροχής της κατά τις απαιτήσεις της συναλλακτικής καλής πίστης, προκειμένου αυτή να βρίσκεται σε σωστή ανταλλακτική σχέση με την παροχή της αντιδίκου της, αλλά ότι πρόκειται για σύνηθες περιστατικό, καθόσον η λειτουργία νέων λατομείων ή η απάλειψη αδρανών υλικών από τα ποτάμια προσκρούει στις ιδιαίτερα αυστηρές διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας για την προστασία του περιβάλλοντος αλλά και στις αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών, οι οποίες είναι ευαισθητοποιημένες στο ζήτημα της λειτουργίας, εντός των γεωγραφικών τους ορίων, επιχειρήσεων που επιβαρύνουν το περιβάλλον, γεγονός το οποίο όφειλαν κατά την κατάρτιση της σύμβασης να γνωρίζουν τα όργανα της προσφεύγουσας κοινοπραξίας που είχε μεγάλη εμπειρία στην εκτέλεση δημοσίων έργων. Ενόψει των ανωτέρω και της μη πιθανολογούμενης συνδρομής των προϋποθέσεων του όρθρου 288 ΑΚ πρέπει η υπό κρίση προσφυγή να απορριφθεί, ως κατ’ ουσίαν βάσιμη (ενν. αβάσιμη)".

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο διέλαβε στην απόφαση του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες σχετικά με το ζήτημα που έθεσε η αναιρεσείουσα με την ένδικη προσφυγή, κατά πόσον δηλαδή η αύξηση του κόστους για την προμήθεια των αδρανών υλικών λόγω μεταφοράς αυτών από τα λατομεία του Αράξου, που βρίσκονταν σε απόσταση 80 χιλιομέτρων, δηλαδή σε πολύ μεγαλύτερη απόσταση από εκείνη των 6 χιλιομέτρων, με βάση την οποία διατύπωσε την προσφορά της, επέφερε ανατροπή των οικονομικών δεδομένων της συμβάσεως και κατέστησε την παροχή της αναιρεσίβλητης ουσιωδώς δυσανάλογη σε σχέση με την αντιπαροχή της αναιρεσείουσας, ώστε να απαιτείται η αναπροσαρμογή της, προκειμένου να βρίσκεται αυτή σε σωστή ανταλλακτική σχέση με την παροχή της αντιδίκου της, και κατά συνέπεια με βάση τις αιτιολογίες αυτές καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος ως προς την ορθή εφαρμογή των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 288 ΑΚ, σε συνδυασμό με αυτές του άρθρου 34 παρ. 3 και 8 π.δ. 609/1985 "Κατασκευή Δημοσίων Έργων", τις οποίες εφάρμοσε, και το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ειδικότερα, με σαφήνεια εκτίθεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι από τις διατάξεις της ειδικής συγγραφής υποχρεώσεων, που έχει υπογραφεί μεταξύ των διαδίκων, προκύπτει ότι υπήρχε συμβατική τιμή στο τιμολόγιο προσφοράς για το κόστος των αδρανών υλικών και της μεταφοράς αυτών, η οποία δεν διαφοροποιείτο λόγω της αποστάσεως μεταφοράς των υλικών, και ότι η αύξηση στο κόστος μεταφοράς των αδρανών υλικών δεν κατέστησε την παροχή της αναιρεσίβλητης ουσιωδώς δυσανάλογη σε σχέση με την αντιπαροχή της αναιρεσείουσας, ώστε να απαιτείται η αναπροσαρμογή αυτής προκειμένου να βρίσκεται αυτή σε σωστή ανταλλακτική σχέση με την παροχή της αντιδίκου της. Κατά συνέπεια είναι αβάσιμος ο περί του αντιθέτου από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ (κατά τη νοηματική του εκτίμηση) δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο η αναιρεσείουσα υποστηρίζει τα αντίθετα, προβάλλοντας ότι το Εφετείο με ανεπαρκείς αιτιολογίες απέρριψε ως αβάσιμο τον ισχυρισμό της ότι με τη μετάθεση του τόπου προμήθειας των αδρανών υλικών υπήρξε διατάραξη της συμβατικής σχέσεως λόγω δυσαναλογίας παροχής και αντιπαροχής, με την πρόκληση εξαιρετικά σοβαρής οικονομικής ζημίας, που υπερέβη τον αναληφθέντα επιχειρηματικό κίνδυνο.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα ως ηττώμενη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), και να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του οικείου παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28 Ιουλίου 2014 αίτηση της Κοινοπραξίας "...." για αναίρεση της 80/2014 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, το ποσόν των οποίων ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 25 Μαΐου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ