397/2012 · 397/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 397 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 397/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρίας με την επωνυμία "Φ.Δ.Σ. ΑΕ Εμπορία Ανταλλακτικών Αυτοκινήτων" που εδρεύει στη Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Γιαννακόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΗ ΑΕΓΑ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-6-2005 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 27750/2006 του ίδιου Δικαστηρίου με την οποία κήρυξε εαυτόν αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που εξέδωσε την 4125/2007 και 2467/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 26-10-2009 αίτησή της και τους από 10-8-2011 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Στυλιανή Γιαννούκου, ανέγνωσε την από 7-10-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως και των προσθέτων λόγων αυτής.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, από τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες από την αναιρεσείουσα, υπ` αριθμ. 1286Δ/ 21-12-2009 και 1362 γ'/6-9-2011 εκθέσεις επιδόσεως των δικαστικών επιμελητών του Πρωτοδικείου Αθηνών ... και ..., προκύπτει ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, ως και των από 10-8-2011 Προσθέτων Λόγων αυτής, αντιστοίχως, επιδόθηκαν, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας, νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη. Η τελευταία όμως δεν εμφανίσθηκε κατά την ανωτέρω δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ) Η ήδη αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρεία, με την από 24-6-2005 αγωγή της, ισχυρίσθηκε: Ότι, δυνάμει της αναφερομένης σ' αυτήν ασφαλιστικής συμβάσεως, που κατάρτισε με την εναγομένη, η τελευταία ανέλαβε, έναντι του καθοριζομένου σ' αυτήν ασφαλίστρου, την κάλυψη του εξοπλισμού και των εμπορευμάτων της επιχείρησης της, μεταξύ άλλων και από τον κίνδυνο της πλημμύρας. Ότι η ασφαλιστική περίπτωση επήλθε κατά την επισυμβάσα την 17-9-2004 καταρρακτώδη βροχή, κατά την οποία πλημμύρισε το υπόγειο της επιχείρησης της και υπέστησαν ζημίες τα αναφερόμενα σ' αυτήν εμπορεύματά της. Ζήτησε δε να της επιδικασθεί το ασφάλισμα, ανερχόμενο στο συνολικό ποσό των 40.569,28 ευρώ. Η αγωγή έγινε πρωτοβαθμίως δεκτή μερικώς, και δη για ποσό των 35.879,43 ευρώ. Η εναγομένη άσκησε έφεση, με λόγο της οποίας επανέφερε τον πρωτοδίκως υποβληθέντα ισχυρισμό της, περί απαλλαγής της από την ασφαλιστική ευθύνη, εξ αιτίας παράβασης των όρων της ασφαλιστικής σύμβασης, από την ενάγουσα - εφεσίβλητη, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία έγινε δεκτή η έφεση, δεχθέντος του Εφετείου τα ακόλουθα (κατά λέξιν): "Δυνάμει του, με αριθμό .../11.12.2000 ασφαλιστηρίου συμβολαίου κλάδου πυρός, που κατάρτισε η ενάγουσα...ΑΕ.. που έχει έδρα επί της οδού Παπαναστασίου αρ. 10, με την εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία..., η τελευταία ανέλαβε να καλύψει για το χρονικό διάστημα από 31-12-2000 ως 31-12-2001 και στη συνέχεια με ετήσιες ανανεώσεις .. μέχρι και 31-12-2004, αντί ασφαλίστρου ... την οικοδομή, τον εξοπλισμό και τα εμπορεύματα της ενάγουσας, που βρίσκονταν σε αποθήκη της ... μεταξύ των άλλων ασφαλιστικών κινδύνων και έναντι του κινδύνου της πλημμύρας ... Κατά τον οικείο όρο του ως άνω ασφαλιστηρίου συμβολαίου ο όρος πλημμύρα έχει την έννοια του κατακλυσμού, δηλαδή την κάλυψη της επιφάνειας του δαπέδου των ασφαλισμένων κτιρίων ή των κτιρίων, που περιέχουν τα ασφαλισμένα αντικείμενα από θαλάσσια ύδατα ή από τη λόγω φυσικών αιτίων υπερχείληση ή παρέκκλιση από τα συνήθη κανάλια απορροής των φυσικών ή τεχνητών υδατορρευμάτων ή από διάρρηξη ή υπερχείληση του δημοσίου δικτύου παροχής ύδατος και την οιανδήποτε άλλη εισροή ή συσσώρευση υδάτων, προερχομένων από χώρους εκτός των ασφαλιζομένων κτιρίων, ή κτιρίων που περιέχουν τα ασφαλιζόμενα αντικείμενα. Στις 17.9.2004 ημέρα Παρασκευή μεταξύ της 22.00 - 23.00 ώρας, κατά τη διάρκεια καταιγίδας με καταρρακτώδη βροχή, που έπληξε την πόλη της Θεσσαλονίκης, συσσωρεύθηκε μεγάλη ποσότητα νερού στους δρόμους της πόλεως, μεταξύ των οποίων και εκείνου της οδού Παπαναστασίου, που δεν κατέστη δυνατόν λόγω του όγκου του να διοχετευθεί αμέσως στα υπάρχοντα επί της οδού κανάλια απορροής ομβρίων υδάτων. Η στάθμη του νερού ανήλθε στο πεζοδρόμιο, στη συνέχεια δε το νερό εισέρρευσε στο υπόγειο της οικοδομής της ενάγουσας μέσω των φωταγωγών, που βρίσκονται στο πεζοδρόμιο, έμπροσθεν του καταστήματος της. Το νερό, που εισήλθε στην υπόγεια αποθήκη της ενάγουσας, διέβρεξε και κατέστρεψε τα χαρτοκιβώτια, στα οποία ήταν συσκευασμένα εμπορεύματα της και συγκεκριμένα ανταλλακτικά αυτοκινήτων (αμορτισέρ), τα οποία βρίσκονταν τοποθετημένα (αμορτισέρ) στα ράφια κάτω από τα δύο σημεία εισροής. Επίσης, διέβρεξε και κατέστρεψε χαρτοκιβώτια με εμπορεύματα, τα οποία είχαν παραληφθεί προσφάτως ... και είχαν τοποθετηθεί σε "ντάνες" στο δάπεδο ... Η στάθμη του νερού στην αποθήκη δεν υπερέβη τα 15 εκατοστά ... Όπως προαναφέρθηκε, η ως άνω ζημία της ενάγουσας οφείλεται στην εισροή ύδατος μέσω των φωταγωγών (φεγγιτών) της αποθήκης και δη των αρμών αυτών ... Οι συγκεκριμένοι φωταγωγοί, που βρίσκονται στο αυτό επίπεδο με το πεζοδρόμιο έμπροσθεν του καταστήματος, αποτελούνται από υαλότουβλα, που περιβάλλονται από μεταλλικό πλαίσιο. Από την επισκόπηση των ... φωτογραφιών ... προκύπτει ότι οι φωταγωγοί αυτοί δεν ήσαν σταγανοποιημένοι ... αλλά παλαιοί και φθαρμένοι, άρα ελαττωματικοί. Το κτίριο, όπου στεγάζεται η επίμαχη αποθήκη, έχει κατασκευαστεί από το έτος 1962 και από κανένα στοιχείο δεν αποδείχθηκε ότι είχαν γίνει οι απαραίτητες εργασίες ανακατασκευής και στεγανοποίησης τους. Μάλιστα, ο ένας φεγγίτης είχε μεταβληθεί σε ανοιγόμενο, ώστε να κατέρχονται μέσω αυτού εμπορεύματα στην αποθήκη, χωρίς να εξασφαλισθεί προηγουμένως η αναγκαία στεγανοποίηση του, μέτρο, που εάν λαμβανόταν, δεν θα επέτρεπε την εισροή του ύδατος εντός της αποθήκης. Επιπροσθέτως, από τις προαναφερόμενες φωτογραφίες, σε συνδυασμό και με τη δήλωση ζημίας του νομίμου εκπροσώπου της ενάγουσας, αποδείχθηκε ότι τα ράφια, όπου ήσαν τοποθετημένα τα εμπορεύματα της κάτω από τους φωταγωγούς, βρίσκονταν σε επαφή με τον τοίχο (εξωτερικό), ενώ τα εμπορεύματα, που βρίσκονταν στο δάπεδο, δεν ήσαν τοποθετημένα σε παλέτες, όπως προαναφέρθηκε. Όπως προκύπτει όμως από το περιεχόμενο της μεταξύ των διαδίκων καταρτιθείσας ασφαλιστικής συμβάσεως (όρος 170, σελίδα 7 του ασφαλιστηρίου συμβολαίου στο κεφάλαιο "ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ") εξαιρούνται της ασφαλιστικής καλύψεως οι ζημίες από διείσδυση υδάτων μέσω οιασδήποτε οροφής και ανοιγμάτων, θυρών και παραθύρων τα οποία αφέθηκαν ανοικτά ή είναι ελαττωματικά (δεν παρέχουν στεγανότητα). Επίσης, στην ίδια σελίδα, στο κεφάλαιο "ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ", σαφώς ορίζεται ότι σε περίπτωση, που ασφαλίζονται εμπορεύματα, αυτά θα πρέπει να είναι τοποθετημένα όχι χαμηλότερα από το ελάχιστο όριο των 13 εκατοστών από το έδαφος και σε απόσταση τουλάχιστον 10 εκατοστών από τα τοιχεία της οικοδομής. Με βάση τα παραπάνω, εφόσον αποδείχθηκε ότι γενεσιουργός αιτία της επικαλούμενης ζημίας της ενάγουσας ήταν η εισρροή των υδάτων από τους μη στεγανούς φεγγίτες εντός της αποθήκης, η τοποθέτηση εμπορευμάτων επί του δαπέδου της και η στοιβασία εμπορευμάτων στα ράφια σε άμεση επαφή με τον τοίχο (εξωτερικό) της οικοδομής, η εναγομένη απαλάσσεται της σχετικής καλύψεως κατά τα προεκτεθέντα και δεν υποχρεούται σε καταβολή του αιτούμενου ασφαλίσματος, κατά παραδοχή του αντίστοιχου ισχυρισμού της, που πρωτοδίκως προέβαλε και επαναφέρει με την έφεσή της.

Συνεπώς, η αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη".

Ο λόγος αναίρεσης του αριθ. 8 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν, ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν στοιχειοθετείται όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη προταθέντα ισχυρισμό (πράγμα) και τον απέρριψε ευθέως για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό, αλλά και όταν το δικαστήριο αντιμετωπίζει και απορρίπτει στην ουσία εκ των πραγμάτων προβληθέντα ισχυρισμό, με την παραδοχή ως αποδειχθέντων γεγονότων αντίθετων προς αυτά που τον συγκροτούν (Ολ.ΑΠ 12/1997, 11/1996). Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμ. 8 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τους αγωγικούς ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας κατά τους οποίους η "πλημμύρα στο υπόγειο του καταστήματος της και οι προκληθείσες ζημίες στα εμπορεύματα της οφείλονται σε συμφόρηση του αποχετευτικού δικτύου που δεν μπόρεσε να απορροφήσει τις ποσότητες των ομβρίων υδάτων", καθώς και ότι "οι φεγγίτες από τους οποίους εισήλθαν τα όμβρια..παρείχαν στεγανότητα ...". Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθόσον από τις προπαρατεθείσες παραδοχές προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη τους ως άνω ισχυρισμούς, για τον πρώτο από τους οποίους δέχθηκε ομοίως ότι, κατά την ημέρα επελεύσεως του ασφαλιστικού κινδύνου (17-9-2004) δεν κατέστη δυνατόν λόγω του όγκου των ομβρίων υδάτων να διοχετευθεί η μεγάλη ποσότητα νερού στα υπάρχοντα "κανάλια απορροής ομβρίων υδάτων" το δε δεύτερο απέρριψε εκ του πράγματος ως αβάσιμο κατ' ουσία, αφού δέχθηκε γεγονότα αντίθετα προς αυτά που τον συγκροτούν και είναι θεμελιωτικά της προβληθείσας εκ μέρους της αναιρεσείουσας ένστασης εξαίρεσης από την ασφαλιστική κάλυψη, που έγινε δεκτή.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίον περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών των άρθρων 173 και 200 ΑΚ. Παραβιάζονται δε οι ερμηνευτικοί κανόνες όταν το δικαστήριο της ουσίας, παρά τη διαπίστωση, ρητά ή έμμεσα, κενού ή αμφιβολίας σχετικά με την έννοια της δηλώσεως βουλήσεως, παραλείπει να προσφύγει σε αυτούς, για τη διαπίστωση της αληθινής εννοίας των δηλώσεων, καθώς και όταν το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε κενό ή ασάφεια της ερμηνευόμενης δικαιοπραξίας, και προσέφυγε στους κανόνες της καλής πίστεως και των συναλλακτικών ηθών, αλλά με την ερμηνεία που έδωσε παραβίασε τους κανόνες αυτούς ( ΑΠ 10/2011, 841/2011). Για το ορισμένο του λόγου αυτού αναίρεσης, αν ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι παραβιάσθηκαν οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών (ΑΚ 173 και 200), πρέπει να αναφέρει στο αναιρετήριο, ότι το δικαστήριο της ουσίας, αφού διαπίστωσε την ύπαρξη κενών ή είχε αμφιβολία ως προς την έννοια μιας δικαιοπραξίας, δεν εφάρμοσε τους ερμηνευτικούς κανόνες, το οποίο, ακολούθως, για τη βασιμότητα του λόγου αυτού, πρέπει να προκύπτει. Ο έλεγχος της παραβιάσεως γίνεται με βάση τις παραδοχές της απόφασης ( ΑΠ 1072/92, 10/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο και δεύτερο πρόσθετους λόγους, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της παραβιάσεως του άρθρου 559 αρ. 1 εδαφ. α' Κ.Πολ.Δ, ότι το Εφετείο, κατά παράβαση των άρθρων 173 και 200 ΑΚ ερμήνευσε εσφαλμένα τον όρο 170 αρ. 8 του ασφαλιστηρίου συμβολαίου (κεφ. Ειδικές Εξαιρέσεις), όπου ορίζεται ότι εξαιρούνται της ασφαλιστικής καλύψεως οι ζημίες από διείσδυση υδάτων μέσω οιασδήποτε οροφής και ανοιγμάτων θυρών και παραθύρων τα οποία αφέθηκαν ανοικτά ή είναι ελαττωματικά ( δεν παρέχουν στεγανότητα), καθώς και ότι "όφειλε το Δικαστήριο να δεχθεί ότι υπάρχει πράγματι ερμηνευτικό κενό και αμφιβολία ως προς την ακριβή έννοια και ερμηνεία του άνω όρου 170/8 της ασφαλιστικής συμβάσεως το οποίο αυτό κενό και αμφιβολία όφειλε να καλύψει δια προσφυγής του εις τις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ.." και ότι " μη ενεργήσαν κατά τον ανωτέρω τρόπο το δικαστήριο και θεώρησαν εσφαλμένως ... ότι δεν υπάρχει δήθεν ερμηνευτικό κενό και αμφιβολία ... που έπρεπε να καλυφθεί με προσφυγή εις την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη των άρθρων 173 και 200 του ΑΚ, παρεβίασε ουσιαστική διάταξη του νόμου.." Με το ως άνω περιεχόμενο οι πρόσθετοι αυτοί λόγοι είναι απορριπτέοι προεχόντως ως απαράδεκτοι, λόγω αοριστίας, διότι όχι μόνο δεν γίνεται επίκληση ότι το Εφετείο διαπίστωσε ρητά ή έμμεσα κενό ή αμφιβολία σε σχέση με τον επίμαχο 170 αρ. 8 όρο της ασφαλιστικής συμβάσεως και ότι, παρά τη διαπίστωση αυτή παρέλειψε να προσφύγει στους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ ή ότι προσέφυγε μεν σ' αυτούς, αλλά τους παραβίασε με εσφαλμένη υπαγωγή, αλλά αντιθέτως, γίνεται σαφής επίκληση ότι το Εφετείο δεν διαπίστωσε ρητά ή έμμεσα κενό ή αμφιβολία σε σχέση με τον όρο αυτό. Σε κάθε περίπτωση και ανεξαρτήτως των ανωτέρω, το Εφετείο, με βάση τις προεκτεθείσες παραδοχές, ορθώς δεν προσέφυγε στους γενικούς ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, αφού, όπως σαφώς προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δεν διαπίστωσε, έστω και έμμεσα, κενό ή αμφιβολία σχετικά με την έννοια της δηλώσεως βουλήσεως των συμβληθέντων μερών και την έννοια και ερμηνεία του όρου 170 της ασφαλιστικής συμβάσεως και ειδικότερα ως προς τον αριθμό 8 του όρου αυτού αυτοτελώς ούτε σε συνδυασμό με τον αριθμό 1 του ίδιου όρου 170 αυτής. Επομένως, τα αντίθετα υποστηριζόμενα με τους 1ο, ως προς όλα τα σκέλη του και 2ο προσθέτους λόγους αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμα Τα διδάγματα της κοινής πείρας, δηλαδή οι αρχές για την εξέλιξη των πραγμάτων, που συνάγονται από την παρατήρηση του καθημερινού βίου, την επιστημονική έρευνα και την εν γένει επαγγελματική ενασχόληση, μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε για να εξακριβωθεί η βασιμότητα πραγματικών περιστατικών, που αποτέλεσαν το αντικείμενο της απόδειξης (Κ.Πολ.Δ 336 παρ. 4), είτε για να γίνει, μετά την εξακρίβωση της βασιμότητας αυτών, υπαγωγή τους σε νομικούς κανόνες (Κ.Πολ.Δ 559 αριθ. 1, Ολ.Α.Π. 8/2005). Κατά δε το άρθρο 559 αριθ. 1 περ. β` του Κ.Πολ.Δ, η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας δημιουργεί λόγο αναίρεσης αν το δικαστήριο της ουσίας παρέβη δίδαγμα της κοινής πείρας, που αφορά την ερμηνεία κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ή την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σ` αυτόν. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, ιδρύεται λόγος αναίρεσης, που για να είναι ορισμένος θα πρέπει να αναφέρονται σ` αυτόν τα διδάγματα της κοινής πείρας που παραβιάστηκαν, όταν το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποιεί ή παρέλειψε να χρησιμοποιήσει διδάγματα από την κοινή πείρα, έστω και αυτεπάγγελτα, για την ανεύρεση της αληθινής έννοιας κανόνα δικαίου, ή για την υπαγωγή σε αυτόν των πραγματικών γεγονότων, όχι όμως όταν το Δικαστήριο παραβαίνει τα διδάγματα αυτά κατά την εκτίμηση των αποδείξεων (ΑΠ 120/2004), οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος. Με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 1 β` του άρθρ. 559 του Κ.Πολ.Δ., ότι το Εφετείο μολονότι η αναιρεσείουσα "ισχυρίσθηκε και απέδειξε ότι πολλά από τα διαβρεγμένα προϊόντα έχουν καταστεί άχρηστα λόγω καταστροφής των συσκευασιών τους ... με την οποία επιτυγχάνεται η διάκριση του προϊόντος εκάστης επιχείρησης ... δέχθηκε ότι δεν αντίκειται στα διδάγματα της κοινής πείρας η επίκλησις αδυναμίας διαθέσεως προς πώληση προϊόντων εκ μόνου του λόγου καταστροφής της συσκευασίας τους, αφού το κάθε ανταλλακτικό φέρει επ' αυτού το δικό του κωδικό που το καθιστά μοναδικό και πρόσφορο για κάθε μοντέλο αυτοκινήτου, αναγνωρίσιμο από το ... πωλητή" που επαγγελματικά απασχολείται, όχι όμως και για τον αγοραστή και ότι "κατ' αυτόν τον τρόπο παραβίασε τις επιβαλλόμενες από την καλή πίστη, λαμβανομένων υπόψη και των συναλλακτικών ηθών, διατάξεις των άρθρων 200 και 288 ΑΚ". Ο λόγος αυτός προβάλλεται εν προκειμένω αλυσιτελώς, μετά την εκ μέρους του Εφετείου παραδοχή της ως άνω ένστασης της αναιρεσίβλητης αφού η παραδοχή αυτή στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της απόφασης, ήτοι την απόρριψη της αγωγής ως ουσιαστικά αβασίμου. Κατά συνέπεια, πρέπει η κρινομένη αίτηση, όπως αυτή διαμορφώθηκε με το δικόγραφο των προσθέτων λόγων, να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-10-2009 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Φ.Δ. Σ. Α.Ε. Εμπορία Ανταλλακτικών Αυτοκινήτων" για αναίρεση της 2467/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, όπως η αίτηση διαμορφώθηκε με το από 10-8-2011 δικόγραφο προσθέτων λόγων αναίρεσης.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 22 Δεκεμβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Μαρτίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ