Supreme Court suspends appeal decision pending full bench ruling on identical legal issue to prevent contradictory judgments.

Απόφαση 395 / 2015 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 395/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Μιχαήλ Αυγουλέα και Γεώργιο Αναστασάκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Μαρτίου 2015, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ. Κ., δικηγόρου Αθηνών, ο οποίος παραστάθηκε ο ίδιος λόγω της ιδιότητός του ως δικηγόρος και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΒΟΥΛΑΣ" που εδρεύει στην Βούλα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φώτη Σαρρή, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-12-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:650/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1324/2013 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 9-7-2014 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Αναστασάκος ανέγνωσε την από 20-2-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως.

Ο αναιρεσείων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 249 Κ.Πολ.Δ,αν η διάγνωση της διαφοράς εξαρτάται εν όλω η εν μέρει από την ύπαρξη η ανυπαρξία μιας έννομης σχέσης η την ακυρότητα η τη διάρρηξη μιας δικαιοπραξίας που συνιστά αντικείμενο άλλης δίκης εκκρεμούς σε πολιτικό η διοικητικό δικαστήριο η από ζήτημα που πρόκειται να κριθεί η κρίνεται από διοικητική αρχή, το δικαστήριο μπορεί αυτεπαγγέλτως η ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου, να διατάξει την αναβολή της συζήτησης εωσότου περατωθεί τελεσίδικα η αμετάκλητα η άλλη δίκη η εωσότου εκδοθεί από τη διοικητικά αρχή απόφαση που δεν μπορεί να προσβληθεί.

Από τη διατύπωση και το σκοπό της διατάξεως αυτής, η οποία έχει θεσπισθεί χάριν οικονομίας χρόνου και δαπάνης και προς αποφυγήν εκδόσεων αντιφατικών αποφάσεων, μπορεί δε να εφαρμοσθεί και στην αναιρετική δίκη, παρά τη μη ρητή αναφορά στο άρθρο 573 παρ.1 Κ.Πολ.Δ. ότι στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση εφαρμόζονται και οι διατάξεις του άρθρου 249 Κ.Πολ.Δ, γιατί η απαρίθμηση στο πρώτο άρθρο δεν είναι αποκλειστική, προκύπτει, ότι εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου, να διατάξει την αναβολή (αναστολή) της δίκης, όταν η διάγνωση της διαφοράς, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του, εξαρτάται εν όλω η εν μέρει από την επίλυση του νομικού ζητήματος, το οποίο αποτελεί αντικείμενο άλλης δίκης ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου και συναρτάται με έννομη σχέση, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για τη γέννηση του επίδικου δικαιώματος, ενώ παράλληλα η διάγνωση στην άλλη δίκη του νομικού αυτού ζητήματος, θα συντελέσει στην επιτάχυνση της πορείας της δίκης και στην ασφαλέστερη διάγνωση του ζητήματος αυτού.

Στην προκειμένη περίπτωση το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο, δέχτηκε ότι ο ενάγων-αναιρεσείων, δικηγόρος Αθηνών συνδεόταν με σχέση έμμισθης εντολής αορίστου χρόνου με το εναγόμενο-αναιρεσίβλητο ΝΠΔΔ(Νοσοκομείο Ασκληπιείο Βούλας) και ότι η ένδικη αξίωση του για επιδίκαση της προβλεπόμενης από το άρθρο 14 του Ν.3016/2002 "ειδικής μηνιαίας αποζημίωσης", κατά την αρχή της ίσης μεταχείρισης του Συντάγματος (άρθρα 4 παρ 1 και 22 παρ 1) για το χρονικό διάστημα από 1-1-2002 έως 31-12-2006 συνολικού ποσού 10.032 €, έχει υποπέσει στη διετή παραγραφή του άρθρου 48 παρ 3 ΝΔ 496/1974.Ειδικότερα δέχτηκε ότι η ένδικη αξίωση παραγράφηκε σε επιδικία, καθόσον από τον χρόνων της δημοσίευσης της πρωτόδικης απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών (24-5-2007) έως του χρόνου ασκήσεως της εφέσεως κατ' αυτής της απόφασης (17-5-2010) παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της διετίας.

Με τις παραδοχές δε αυτές απέρριψε την έφεση του ενάγοντος-αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης απόφασης, που είχε απορρίψει την αγωγή του ιδίου με άλλη αιτιολογία(ως μη νόμιμη). Την κρίση αυτή του Εφετείου προσβάλλει ο αναιρεσείων, με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης από το άρθρο 560 αρθ.1 ΚΠολΔ, για παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 190 Δικηγορικού Κώδικα και 48 παρ.3 του ΝΔ 496/1974, ισχυριζόμενος ότι οι αξιώσεις του υπόκεινται σε πενταετή παραγραφή.

Σε περίπτωση, όμως ευδοκίμησης του λόγου τούτου και αναίρεσης της προσβαλλόμενης απόφασης, θα κριθεί στη συνεχεία και πάλι από το Εφετείο, η νομιμότητα της αγωγής του αναιρεσείοντος σε σχέση με την καταβολή σ' αυτόν της πάνω απαίτησης, που θεμελιώνεται στις διατάξεις των άρθρων που προαναφέρθηκαν, σύμφωνα με όσα ισχυρίζεται αυτός, ειδικότερα, στους λόγους έφεσης του.

Το ζήτημα δε αυτό (νομιμότητα αξίωσης) είναι εξαιρετικής σημασίας, με γενικότερο ενδιαφέρον, γιατί αφορά σε μεγάλη κατηγορία εργαζομένων στο Δημόσιο, στους ΟΤΑ και λοιπά ΝΠΔΔ και έχει παραπεμφθεί στην πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, μεταξύ άλλων και με την απόφαση 2233/2013 του τμήματος Β1 του Δικαστηρίου τούτου, έχει δε ορισθεί δικάσιμος προς συζήτηση τούτου στις 23-4-2015.

Συνεπώς, για την ενότητα της νομολογίας και την αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, συντρέχει νόμιμη περίπτωση αναβολής έκδοσης απόφασης για το λόγο αναίρεσης, εωσότου εκδοθεί απόφαση για το πιο πάνω ζήτημα από την πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναβάλλει την έκδοση απόφασης επί της από 9-7-2014 αίτησης αναίρεσης κατά της απόφασης 1324/2013 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εωσότου εκδοθεί απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, για το ζήτημα που έχει παραπεμφθεί σ'αυτή με την απόφαση 2233/2013 του τμήματος Β1 του Αρείου Πάγου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 17 Μαρτίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 1η Απριλίου 2015

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ