395/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 395 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 395/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευάγγελο Παπαγιάννουλα.

Του αναιρεσίβλητου: ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Μπαλέρμπα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-12-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Καλαμπάκας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 103/2007 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 1-10-2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 5-1-2009 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου Αρεοπαγίτη, Ιωάννη Σίδερη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η νομική αοριστία της αγωγής στηρίζει λόγο αναιρέσεως για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου εάν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής στο συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέσθηκε σε στοιχεία λιγότερα εκείνων που ο κανόνας αυτός αξιώνει για τη γένεση του οικείου δικαιώματος. Για να είναι παραδεκτός όμως ο ως άνω λόγος αναιρέσεως, σύμφωνα με το άρθρο 562 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., η αοριστία του δικογράφου της αγωγής πρέπει να έχει προταθεί στο δικαστήριο της ουσίας και η πρόταση αυτή να αναφέρεται στο αναιρετήριο, δεδομένου ότι ο σχετικός ισχυρισμός δεν εμπίπτει σε καμία από τις εξαιρέσεις του προαναφερθέντος άρθρου 562 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

και ειδικότερα δεν αφορά τη δημόσια τάξη κατά την έννοια της διατάξεως αυτής. Με τον μοναδικό λόγο της αναιρέσεως προσάπτεται στο Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο έφεση κατά απόφασης Ειρηνοδικείου, πλημμέλεια από το άρθρο 560 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ., διότι αρκέσθηκε για την κρίση του περί του νόμω βάσιμου της αγωγής σε ολιγότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος και έτσι δεν απέρριψε την υπό κρίση διεκδικητική αγωγή, που στηριζότανε σε παράγωγο τρόπο κτήσεως της κυριότητας, ως νομικά αβάσιμη, μολονότι ο ενάγων, ήδη αναιρεσίβλητος, δεν προσδιόρισε με τις προτάσεις του, ενόψει της αμφισβητήσεως εκ μέρους της αναιρεσείουσας της κυριότητας των δικαιοπαρόχων του, τον τρόπο κτήσεως της κυριότητας των τελευταίων επί του επιδίκου με τα προσόντα της τακτικής ή έκτακτης χρησικτησίας.

Δεν αναφέρεται όμως στο αναιρετήριο ότι ο ισχυρισμός για την ανωτέρω αοριστία προτάθηκε νομίμως στο δικαστήριο της ουσίας. Επομένως ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι αόριστος και άρα απορριπτέος ως απαράδεκτος (Ολ. Α.Π. 43/1996). Σε κάθε περίπτωση ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, διότι όπως προκύπτει από την επισκόπηση των από 12-3-2007 προτάσεων, τις οποίες η ήδη αναιρεσείουσα κατέθεσε ως εφεσίβλητη ενώπιον του ως Εφετείου δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου, αρνούμενη τη βασιμότητα της εφέσεως του ήδη αναιρεσιβλήτου, δεν πρόβαλε ενώπιον αυτού την ένσταση ότι η ένδικη αγωγή πάσχει από νομική αοριστία για τον προαναφερόμενο λόγο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-10-2007 αίτηση της ... για αναίρεση της 103/2007 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Φεβρουαρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ