Supreme Court dismisses appeal for lack of grounds and rejects third ground as superfluous due to partial failure.

Απόφαση 394 / 2025 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 394/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Κουφούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Κορνηλία Πανούτσου και Ελένη - Παναγιώτα Λεβεντέλη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Σεπτεμβρίου 2024, με την παρουσία και της γραμματέως Θ. Π., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: N. (Ν., όνομα) G. (Γ., επώνυμο) του D. (Ν.), κατοίκου ... Παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Καλαντζόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ Α.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε.", υποκαθιστώσης την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "PACOM A.E. - ΕΙΔΗ ΕΞΟΧΗΣ ΚΑΙ ΤΕΝΤΩΝ" και τον διακριτικό τίτλο "PACOM A.E.", που εδρεύει στον Δήμο Πεύκης Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Η πρώτη αναιρεσίβλητη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Κριθαρά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., ενώ η δεύτερη αναιρεσίβλητη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Μάλλιο, ο οποίος ανακάλεσε την από 20-9-2024 δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-1-2010 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος και την από 15-12-2017 προσεπίκληση - παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη πρώτης αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1513/2020 του ίδιου Δικαστηρίου και 1452/2023 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10-7-2023 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της δεύτερης αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 566 παρ. 1 και 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι μεταξύ των στοιχείων, που απαιτούνται για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης, είναι να περιέχεται στο έγγραφο αυτής ένας τουλάχιστον λόγος αναίρεσης, η έλλειψη δε του στοιχείου τούτου συνεπάγεται την απόρριψη αυτής ως απαράδεκτης (ΑΠ 1660/2022, ΑΠ 499/2015, ΑΠ 489/2015). Επομένως η ένδικη αίτηση αναίρεσης , η οποία, όπως από το δικόγραφό της προκύπτει, δεν περιέχει λόγο αναίρεσης ως την δεύτερη αναιρεσίβλητη PACOM Α.Ε., είναι απαράδεκτη ως προς σ'αυτήν. Περαιτέρω, με την κρινόμενη από 10-7-2023 (αριθ. έκθ. καταθ. 6304/2023, αριθ. δικ. 1486/2023) αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων, εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία με αριθμό 1452/2023 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ) και, συνεπώς, είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) ως προς την πρώτη αναιρεσείβλητη και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων με την από 15-1-2010 αγωγή του κατά της πρώτης αναιρεσίβλητης εναγομένης ανώνυμης εταιρείας με το διακριτικό τίτλο "ΔΕΔΔΗΕ" ζήτησε να υποχρεωθεί αυτή, ως υπαίτια αδικοπραξίας, να του καταβάλλει χρηματικά ποσά για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης που υπέστη λόγω του τραυματισμού του και ειδικής αποζημίωσης κατ'άρθρο 931 ΑΚ.

Η ως άνω τότε εναγόμενη με την από 15-12-2017 προσεπίκληση ,στην οποία ένωσε και παρεμπίπτουσα αγωγή, ζήτησε σε περίπτωση ήττας της, να υποχρεωθεί η προσεπικαλούμενη-εναγόμενη ανώνυμη εταιρεία με το διακριτικό τίτλο "PACOM Α.Ε.", να της καταβάλει το αιτούμενο με την αγωγή ποσό, ως αποκλειστικά υπαίτια της αδικοπραξίας ,άλλως το 98% αυτού, ως συνυπαίτια αυτής, άλλως όποιο ποσό υποχρεωθεί αυτή να καταβάλει στον κυρίως ενάγοντα.

Η προσεπικαλούμενη -παρεμπιπτόντως εναγομένη δεν εμφανίστηκε στο πρωτοβάθμιο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, το οποίο με την υπ' αριθ. 1513/2020 οριστική απόφαση του έκανε εν μέρει δεκτή την κύρια και την παρεμπίπτουσα αγωγή. Κατά της αποφάσεως αυτής, η εναγομένη (πρώτη αναιρεσίβλητη) και η προσεπικαλούμενη - παρεμπιπτόντως εναγομένη (δεύτερη αναιρεσίβλητη) άσκησαν τις από 29-7-2020 και 1-3-2021 εφέσεις αντίστοιχα και το Εφετείο με την προσβαλλόμενη υπ'αριθμ. 1452/2023 απόφαση του απέρριψε την από 1-3-2021 έφεση της τελευταίας ( ανώνυμης εταιρείας με το διακριτικό τίτλο "PACOM Α.Ε.") ως απαράδεκτης, όσον αφορά τον κυρίως ενάγοντα, Ν.

Γ. (αναιρεσείοντα) για το λόγο ότι δεν κατέστη αυτή διάδικος στην κύρια δίκη, ήτοι στην ανοιγείσα δίκη μεταξύ του ενάγοντος, Ν. Γ., (αναιρεσείοντος) και της εναγομένης ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε (πρώτης αναιρεσίβλητης), αφού αυτή δεν εμφανίστηκε νομίμως και δεν άσκησε ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της εναγομένης - προσεπικαλούσας - παρεμπιπτόντως ενάγουσας, ούτε δημιουργείται αναγκαστική ομοδικία μεταξύ προσεπικαλούμενης και προσεπικαλούσας.

Κατά τα λοιπά το Εφετείο με την προσβαλλομένη υπ'αριθμ. 1452/2023 απόφαση του δέχτηκε τυπικά και κατ'ουσίαν τις ως άνω εφέσεις, εξαφάνισε την πρωτόδικη υπ'αριθμ. 1513/2020 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, απέρριψε την αγωγή του αναιρεσείοντος και ακολούθως απέρριψε και την παρεπίμπτουσα αγωγή ως άνευ αντικειμένου.

Κατά το άρθρο 914 ΑΚ, όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 297, 298 και 330 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι προϋποθέσεις της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι: α) ζημιογόνα συμπεριφορά (πράξη ή παράλειψη), β) παράνομος χαρακτήρας της πράξης ή παράλειψης, γ) υπαιτιότητα, που περιλαμβάνει το δόλο και την αμέλεια, δ) ζημία και ε) πρόσφορος αιτιώδης συνάφεια μεταξύ ζημιογόνου συμπεριφοράς και αποτελέσματος, δηλαδή της ζημίας.

Εξάλλου, αιτιώδης συνάφεια υπάρχει, όταν, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας η φερόμενη ως ζημιογόνος πράξη ή παράλειψη κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις της συγκεκριμένης περίπτωσης (άρθρο 298 ΑΚ), ήταν ικανή και μπορούσε αντικειμενικά να επιφέρει το επιζήμιο αποτέλεσμα, επέφερε, δε, πράγματι τούτο στη συγκεκριμένη περίπτωση (ΑΠ 10/2021, ΑΠ 895/2019).

Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε ως αποδειχθέντα επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας. ( ΑΠ 949/2015 , ΑΠ 81/2013, ΑΠ 366/2012, ΑΠ 115/2012).

Περαιτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις της ΥΑ 70261/2874 (ΦΕΚ Β' 608/6-10-1967) "περί εγκρίσεως κανονισμών δια την εγκατάστασιν και συντήρησιν υπαιθρίων γραμμών ηλεκτρικής ενέργειας", που εκδόθηκε από τον Υπουργό Βιομηχανίας κατόπιν νομοθετικής εξουσιοδότησης του άρθρου 2 του ν. 1672/1951 "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων του ν. 1468/1950 περί ιδρύσεως Δημοσίας Επιχειρήσεως Ηλεκτρισμού κ.λπ.", κυρωθέντος με το ν. 2133/1952, που καθορίζει τις ελάχιστες αποστάσεις των διερχομένων αγωγών άνωθεν ή εγγύς κτιρίων, όπως η τελευταία (ΥΑ) τροποποιήθηκε με την Υπουργική Απόφαση 201/1969 (ΥΑ 2013/87, ΦΕΚ Β' 476/1969) του Υπουργού Βιομηχανίας και σύμφωνα με την οποία τροποποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν οι κανονισμοί της ΔΕΗ για την εγκατάσταση και συντήρηση υπαιθρίων γραμμών ηλεκτρικής ενέργειας του 1967 (τμήμα 23 αποστάσεις), καθορίστηκαν οι αποστάσεις των διερχομένων αγωγών από κτίρια ως εξής:

για τάση αγωγών ενεργείας από 8.700 έως 25.000 Volt, η ελάχιστη οριζόντια και κατακόρυφη απόσταση ανέρχεται σε 2,5 μέτρα και από 25.000 έως 50.000 Volt σε τρία μέτρα (πίνακας 4). Σύμφωνα με την παράγραφο 2 β. της ως άνω ΥΑ "...Προάσπισις αγωγών ενεργείας. Αι γραμμαί ενεργείας τάσεως ίσης ή μεγαλυτέρας των 300 Βόλτ δέον να προασπίζωνται δεόντως δια γειωμένου σωλήνος, δια περιφράξεως, είτε κατ' άλλον τρόπον, εφ' όσον συντρέχει μία των ακολούθων περιπτώσεων :1.

Εφ' όσον δεν δύνανται να τηρηθούν αι αποστάσεις του πίνακος 4 (άρθρον 234, Γ, 4, α, 1). 2. Εφ' όσον οι τοιούτοι αγωγοί ενεργείας τοποθετούνται αρκούντως πλησίον παραθύρων, εξωστών, εξόδων πυρκαϊάς, ή άλλων συνήθως συχναζομένων θέσεων, ώστε να εκτίθενται εις επαφήν υπό προσώπων. Σημ. Αι δια καλωδίων μετά γειωμένης μεταλλικής επενδύσεως γραμμαί θεωρούνται ως προησπισμέναι εν τη έννοια του παρόντος άρθρου...".

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013, 7/2006). Με το λόγο αυτό ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βάσιμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κλπ, ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν (ΟλΑΠ 27/1998, ΑΠ 538/2012).

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν εμφανή την παράβαση (ΑΠ 531/2014). Τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΟλΑΠ 7/2006, ΑΠ 114/2016). Η υπουργική απόφαση, κανονιστικού περιεχομένου (ΑΠ 637/2017, ΑΠ 850/2004, ΑΠ 825/2004 ), η οποία, για τη ρύθμιση των θεμάτων της, εκδίδεται επιτρεπτά στο πλαίσιο νομοθετικής εξουσιοδότησης που παρασχέθηκε νόμιμα, αποτελεί, υπό την προϋπόθεση δημοσίευσής της στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (ΑΠ 566/1995), κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που ελέγχεται μέσω του άρθρου 559 αριθμ. 1 του ΚΠολΔ, όταν εσφαλμένα εφαρμόστηκε (ΑΠ 850/2004).

Περαιτέρω δε διδάγματα της κοινής πείρας, είναι γενικές αρχές που επαγωγικά συνάγονται από την καθημερινή παρατήρηση της εμπειρικής πραγματικότητας, της συμμετοχής στις συναλλαγές και από τις γενικές τεχνικές ή επιστημονικές γνώσεις, οι οποίες έχουν γίνει πλέον κοινό κτήμα. Κατά την έννοια αυτή, χρησιμοποιούνται από το δικαστήριο της ουσίας για την εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών και για την έμμεση απόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή για την εκτίμηση της αξίας και των αποδεικτικών μέσων, που με επίκληση νόμιμα προσκομίστηκαν.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας κατά την διάταξη αυτή, αποτελεί λόγο αναίρεσης, μόνον όταν το δικαστήριο της ουσίας χρησιμοποιεί εσφαλμένα ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας, για την ανεύρεση, με βάση αυτά, της αληθινής έννοιας κανόνα δικαίου, ιδίως όταν αυτός περιέχει νομικές έννοιες ή για την υπαγωγή ή όχι σε αυτόν των πραγματικών γεγονότων της διαφοράς και όχι όταν το δικαστήριο παραβιάζει τα διδάγματα αυτά κατά την εκτίμηση των αποδείξεων και των πραγματικών γεγονότων, δηλαδή, της ουσίας της υπόθεσης τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (ΑΠ 233/2020), την ερμηνεία της δικαιοπραξίας ή την εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων (Ολ.

ΑΠ 10/2005). Για το ορισμένο του λόγου αυτού αναίρεσης, πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, ο κανόνας δικαίου για την αληθινή έννοια του οποίου χρησιμοποιήθηκαν ή όχι τα διδάγματα της κοινής πείρας, η έννοια που προσδόθηκε σ` αυτόν από την προσβαλλόμενη απόφαση, την οποία ο αναιρεσείων, χαρακτηρίζει ως εσφαλμένη, η ορθή, κατά τη γνώμη του αναιρεσείοντος, έννοια που προκύπτει από τα επικαλούμενα διδάγματα της κοινής πείρας, τα οποία ο δικαστής είτε χρησιμοποίησε λανθασμένα είτε παρέλειψε να χρησιμοποιήσει, ο προσδιορισμός των διδαγμάτων της κοινής πείρας και ο τρόπος κατά τον οποίο παραβιάσθηκαν ( ΑΠ 1011/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την παραδεκτή κατά το άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ επισκόπηση της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, δέχθηκε τα εξής: "...Ο ενάγων Ν. Γ. Γ., βουλγαρικής υπηκοότητας, εργαζόταν ήδη από τις 6-10-2003 ως ανειδίκευτος εργάτης με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "PACOM Α.Ε.

ΕΙΔΩΝ ΕΞΟΧΗΣ & ΤΕΝΤΩΝ" τον διακριτικό τίτλο "PACOM Α.Ε.", η οποία εδρεύει επί της ... στην ... Στις 19-1-2005 ημέρα Τρίτη, η ως άνω εργοδότρια εταιρεία ανέθεσε στον ενάγοντα και στον N. P. S. K., επίσης ανειδίκευτο εργάτη, την αντικατάσταση υφασμάτων από τις τέντες σε οικία που βρίσκεται στον τρίτο όροφο πάνω από το ισόγειο οικοδομής επί της οδού ...

στο ... Η συγκεκριμένη οικία διαθέτει δύο κάθετους εξώστες, τον ένα επί της οδού ... και τον έτερο καθέτως αυτής. Στο πέρας των εξωστών υπάρχει τοιχίο από μπετόν (συμπαγές στηθαίο) ύψους 80 εκατοστών, ενώ το επίπεδο του εξώστη και άνωθεν αυτού βρίσκεται τοποθετημένος ένας μεταλλικός σωλήνας εν είδει κουπαστής, αυξάνοντας το συνολικό ύψος του στηθαίου στα 90 εκατοστά περίπου.

Επίσης, κατά μήκος της οδού ... και από την πλευρά του δρόμου που βρίσκεται η εν λόγω πολυκατοικία, είναι εγκατεστημένο το εναέριο δίκτυο της ΔΕΗ, μέσης τάσης 20.000 volt, το οποίο αποτελείται από τρεις (3) αγωγούς ηλεκτρικού ρεύματος, στηθαίου του εξώστη του τρίτου ορόφου της πολυκατοικίας, ήτοι στο ύψος του στηθαίου του επίμαχου διαμερίσματος.

Κατά τον επίδικο χρόνο, οι εργαζόμενοι αρχικά αντικατέστησαν το ύφασμα της τέντας επί του εξώστη που βρίσκεται στην πρόσοψη της πολυκατοικίας, στη συνέχεια δε συνέχισαν την ανωτέρω εργασία τους στον έτερο εξώστη που βρίσκεται στη γωνία των δύο εξωστών. Περί ώρα 13:40 ο ενάγων, βρισκόμενος πλησίον του στηθαίου του εξώστη, σε απόσταση περίπου ενός μέτρου από τη γωνία που σχηματίζουν τα στηθαία των εξωστών, επιχείρησε να απομακρύνει μεταλλικό σωλήνα, μήκους 6,10 εκατοστών, που ήταν περασμένος σε ραφή, στο κάτω μέρος του υφάσματος της τέντας.

Για την εργασία αυτή, ο N. P. S. K. κρατούσε το ύφασμα της τέντας, την ώρα που ο ενάγων τραβούσε τον σωλήνα για να εξέλθει της ραφής. Κατά την απομάκρυνση του σωλήνα από το ύφασμα, μέρος αυτού εξείχε της βεράντας, κατευθυνόμενο προς την οδό ..., όπου βρισκόταν το εναέριο δίκτυο της ΔΕΗ. Τη στιγμή δε που είχε εξέλθει όλος σχεδόν ο σωλήνας από το ύφασμα της τέντας, το άκρο του σωλήνα που εξείχε της βεράντας πλησίασε τον αγωγό της εναέριας γραμμής της ΔΕΗ, σε απόσταση μικρότερη των 50 εκατοστών, με αποτέλεσμα λόγω της υγρασίας που επικρατούσε στην ατμόσφαιρα, να σχηματιστεί ηλεκτρικό τόξο και να διαπιδύσει ηλεκτρική ενέργεια από τους ηλεκτροφόρους αγωγούς στον σωλήνα που κρατούσε ο ενάγων.

Συγκεκριμένα, ο αέρας στον χώρο μεταξύ του ηλεκτρικού αγωγού και του μεταλλικού σωλήνα, εκ της ατμοσφαιρικής υγρασίας σε συνδυασμό με την πυκνή τάση των ηλεκτροφόρων αγωγών της ΔΕΗ, ιονίστηκε από το ηλεκτρικό ρεύμα και λειτούργησε ως ηλεκτρικός αγωγός, απο τον οποίο μεταφέρθηκε η ηλεκτρική ενέργεια στον μεταλλικό σωλήνα που κρατούσε ο ενάγων -τεχνίτης.

Σημειώνεται ότι, το ηλεκτρικό τόξο δύναται να δημιουργηθεί ακόμη και χωρίς να έρθει σε επαφή ο μεταλλικός σωλήνας με τους ηλεκτροφόρους αγωγούς, εφόσον από τους αγωγούς διέρχεται ηλεκτρική ενέργεια μέσης τάσης και επικρατούν ατμοσφαιρικές συνθήκες αυξημένης υγρασίας στην ατμόσφαιρα. Ήτοι, το ηλεκτρικό τόξο συνιστά μια εκφόρτιση μεταξύ στερεών ηλεκτρικών αγωγών ή ηλεκτροδίων μέσω αερίου, που παρουσιάζει μικρή πτώση τάσης, αλλά ιδιαίτερα υψηλή πυκνότητα ρεύματος.

Έτσι, το αέριο στον χώρο μεταξύ των ηλεκτροδίων μετατρέπεται σε έναν ηλεκτρικό αγωγό, καθώς έχει ιοντιστεί από το ηλεκτρικό ρεύμα. Συγκεκριμένα, τα μόρια του αέρα χάνουν τα ηλεκτρόνια της εξωτερικής τους στιβάδας, τα οποία μετά κινούνται λόγω της διαφοράς δυναμικού ανάμεσα στα ηλεκτρόδια.

Εν προκειμένω, αποδείχθηκε ότι, οι ηλεκτροφόροι αγωγοί της ΔΕΗ που ήταν τοποθετημένοι πλησίον της οικίας που εκτελούνταν οι εργασίες περιείχαν ηλεκτρική ενέργεια μέσης τάσεως 20.000 volt. Η ένταση αυτή του διερχόμενου ηλεκτρικού ρεύματος, λόγω της αυξημένης υγρασίας που επικρατούσε στην ατμόσφαιρα, προκληθείσας εκ των βροχοπτώσεων της επίμαχης χρονικής περιόδου, με μόνη την προσέγγιση του μεταλλικού αγωγού πλησίον των ηλεκτροφόρων καλωδίων, προκάλεσε ιονισμό του αέρα μεταξύ των δύο αγωγών και διαπίδυση του ρεύματος στο μεταλλικό στοιχείο του σωλήνα, ώστε από την αλληλεπίδραση των δύο στοιχείων, δημιουργήθηκε το "ηλεκτρικό τόξο", με το ηλεκτρικό ρεύμα στην συνέχεια να εισέρχεται και να διαπερνά το σώμα του ενάγοντος που κρατούσε τον μεταλλικό αγωγό.

Στοιχείο δε που συνηγορεί στο ότι, ο ενάγων δεν ακούμπησε με τον μεταλλικό σωλήνα τους ηλεκτροφόρους αγωγούς της ΔΕΗ, μέσης τάσης, ύψους 20.000 volt είναι και το ότι, σύμφωνα με τα όσα καταγράφηκαν από τις αρμόδιες υπηρεσίες της εναγομένης, δεν σημειώθηκε κάποιο βραχυκύκλωμα ή διακοπή ηλεκτροδοτήσεως στην περιοχή κατά την ίδια ημεροχρονολογία, γεγονός που θα είχε συμβεί σε περίπτωση άμεσης επαφής του σώματος του σωλήνα σε αυτό του ηλεκτροφόρου αγωγού (βλ.

σχετικά με αριθμό ...-2010 επιστολή του ΔΠΑ/Τομέα Ανάπτυξης και Λειτουργίας Δικτύου της ΔΕΗ προς την ΔΠΑ Περιοχής Φιλοθέης-Κηφισιάς), ούτε και προέκυψε ότι, προκλήθηκε κάποια αλλοίωση της μορφής του σωλήνα. Ο ενάγων, που κρατούσε τον σωλήνα και με τα δύο χέρια του ακουμπώντας τον θώρακα του, υπέστη ισχυρή ηλεκτροπληξία, καθώς το ηλεκτρικό ρεύμα τάσεως 20.000 volt εισήλθε στο σώμα του από τα σημεία που ακουμπούσε στον σωλήνα (χέρια και θώρακας) και εξήλθε από τον αριστερό μηρό του που ακουμπούσε εκείνη τη στιγμή το στηθαίο του εξώστη.

Λόγω του μεγέθους της ηλεκτρικής τάσης που διαπέρασε το σώμα του, ο ενάγων υπέστη βαριά ηλεκτρικά εγκαύματα άνω άκρων, θώρακος και αριστερού μηρού συνολικής έκτασης 26%. Αμέσως μετά το ατύχημα ο ενάγων διακομίστηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο "ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ", όπου αρχικά νοσηλεύτηκε για 48 ώρες στη Μονάδα Καρδιολογικών Εμφραγμάτων και στη συνέχεια διακομίστηκε στην Κλινική Πλαστικής χειρουργικής, όπου έγινε καθαρισμός των τραυμάτων και ακρωτηριασμός των άνω άκρων του λόγω των νεκρώσεων που είχαν προκληθεί από την διέλευση του ηλεκτρικού ρεύματος.

Το αριστερό χέρι του αποκόπηκε στο ύψος του τριτομορίου του βραχίονα και το δεξί στο ύψος άνω τριτομορίου αντιβραχίου (βλ. σχετ. το υπ' αριθμ. πρωτ. ...-2006 πιστοποιητικό νοσηλείας του Γενικού Νοσοκομείου Αθήνας "Ο Ευαγγελισμός"). Ακολούθως, ο ενάγων υποβλήθηκε σε σειρά πλαστικών χειρουργικών επεμβάσεων για την αποκατάσταση των κολοβωμάτων των άνω άκρων, αλλά και του ελλείμματος δέρματος στον αριστερό μηρό του.

Νοσηλεύτηκε στην Κλινική Πλαστικής Χειρουργικής μέχρι την 25-04-2005, όπου ενδιάμεσα υποβλήθηκε και σε χολοκυστεκτομή λόγω της οξείας σηπτικής λιθισιακής χολοκυστίτιδας που υπέστη στο ενδιάμεσο 03/04/4233 πιστοποιητικό νοσηλείας Ευαγγελισμού).Νοσηλεύτηκε δε στην Μονάδα Εντατικής θεραπείας από 06-03-2005 έως και 22-03-2005 , ενώ νοσηλεύτηκε εκ νέου στην Κλινική Εντατικής Θεραπείας του Πνευμονολογικού Τμήματος με συμπτώματα θωρακαλγίας και πνευμονικού οιδήματος κατά το χρονικό διάστημα από 27-06-2005 έως και 19-07-2005.

Από τον Ιούλιο του 2005 και για χρονικό διάστημα τριών μηνών μετέβαινε στο νοσοκομείο κάθε τρεις μήνες για αιματολογικές εξετάσεις, διότι η ποσότητα του φαρμάκου που ελάμβανε καθοριζόταν από τον βαθμό της πηκτικότητας του αίματος του και έπρεπε να επαναμετρηθεί. Ο τραυματισμός του ενάγοντος, που προκλήθηκε κατά την εκτέλεση της εργασίας του και υπό τις αναλυτικά αναφερθείσες παραπάνω συνθήκες, οφείλεται σε παραβάσεις των επιβαλλομένων, από τις διατάξεις των άρθρων του π.δ. 778/1980 "Περί των μέτρων ασφαλείας κατά την εκτέλεση οικοδομικών εργασιών", 1, 78, 79 και 111 του π.δ. 1073/1981 "Εργασίες αρμοδιότητας πολιτικού μηχανικού" και 7 παρ. 5 και άρθρο 4 παρ. 1 και 2 του ν. 1396/1983.

Ανεξάρτητα από τη συγκλίνουσα υπαιτιότητα, για την επέλευση του επίδικου ατυχήματος, των προσώπων, που έφεραν την ιδιότητα των φορέων της επίδικης δραστηριότητας, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, ο τραυματισμός του ενάγοντος δεν μπορεί να αποδοθεί σε πράξεις ή παραλείψεις της εκκαλούσας-εναγομένης ανώνυμης εταιρείας "ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε.".

Ειδικότερα, σύμφωνα με την από 21-3-2006 Έκθεση Έρευνας που συνέταξε ο Τεχνικός Επιθεωρητής Εργασίας Δ. Π., μετά από έρευνα που διενήργησε αναφορικά με τις συνθήκες επέλευσης του επίδικου εργατικού ατυχήματος, όπως χαρακτηρίστηκε το επίδικο ατύχημα, διαπιστώθηκε ότι, η οριζόντια απόσταση των αγωγών μέσης τάσης της ΔΕΗ από τους εξώστες της οικίας, όπου έγινε το επίδικο ατύχημα εκτείνεται στα 3,00 μέτρα, μετρώντας τη νοητή ευθεία και την οριζόντια παράλληλη γραμμή από το στηθαίο του εξώστη σε σχέση με τον πλησιέστερο διερχόμενο αγωγό της ΔΕΗ έως την κουπαστή.

Τα ίδια αναφέρονται και στην έκθεση που συνέταξε το αρμόδιο Τμήμα της ΔΕΔΔΗΕ, το οποίο και διενήργησε μετρήσεις τόσο την 23-1-2006, όσο και το 2010, μετά την κοινοποίηση της σχετικής αγωγής και της ένεκα αυτής, αποστολής ειδικού - με αριθμό πρωτοκόλλου 20514/10.03.2010- υπηρεσιακού αιτήματος για την έρευνα των συνθηκών του επίδικου συμβάντος.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την από 12-04-2010 επιστολή της ΔΠΑ Περιοχής Φιλοθέης - Κηφισιάς, οι αποστάσεις των αγωγών οριζοντίως από την οικία, όπου έλαβε χώρα το ατύχημα, καταμετρήθηκαν σε 3,20 μέτρα οριζοντίως. Ομοίως, σύμφωνα με το υπ' αριθμ. πρωτ. ...-2017 έγγραφο της ΔΕΔΔΗΕ, μετά από αυτοψία συνεργείου της στην εν λόγω διεύθυνση, η πλησιέστερη απόσταση του εναέριου δικτύου της ΔΕΗ από τον εξώστη του τρίτου ορόφου καταμετρήθηκε στα τρία μέτρα και εννέα εκατοστά (3,09 cm).

Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η οριζόντια απόσταση του εξώστη, όπου διενεργούνταν οι εργασίες από τα ηλεκτροφόρα καλώδια ήταν τουλάχιστον 3 μέτρα, ήτοι υπερκάλυπτε την ελάχιστη οριζόμενη απόσταση ασφαλείας των 2,5 μέτρων που ορίζει η αναφερόμενη στην ανωτέρω νομική σκέψη υπουργική απόφαση "περί εγκρίσεως κανονισμών δια την εγκατάστασιν και συντήρησιν υπαίθριων γραμμών ηλεκτρικής ενέργειας" που εκδόθηκε από τον Υπουργό Βιομηχανίας.

Στην προκειμένη δε περίπτωση, ενόψει του ότι, ο επίμαχος αγωγός (σωλήνας) βρισκόταν, κατά την εκτέλεση των εργασιών αντικατάστασης τέντας από τον ενάγοντα, σε οριζόντια και όχι διαγώνια θέση σε σχέση με το στηθαίο του εξώστη, όπου έλαβαν χώρα οι εργασίες, όχι μόνο είχε τηρηθεί η ελάχιστη προβλεπόμενη απόσταση τοποθέτησης των αγωγών της ΔΕΗ από το παρακείμενο κτίριο αλλά ήταν κατά πολύ μεγαλύτερη.

Περαιτέρω, αδικοπρακτική ευθύνη της ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε, δεν μπορεί να θεμελιωθεί ούτε στη διάταξη της παραγράφου 2β του ίδιου ως άνω αναφερόμενου στη μείζονα σκέψη της παρούσας Κανονισμού, υπό τον τίτλο "Προάσπιση αγωγών ενέργειας", σύμφωνα με την οποία : Αι γραμμαί ενέργειας τάσεως ίσης ή μεγαλύτερης των 300 volt δέον να προασπίζονται δεόντως δια γειωμένου σωλήνος, δια περιφράξεως ή κατ' άλλον τρόπο συντρέχει μία εκ των ακόλουθων περιπτώσεων: 1.

Εφόσον δεν δύνανται να τηρηθούν οι αποστάσεις του πίνακα 4 (στην προκειμένη περίπτωση των 2,5 μέτρων), 2. Εφόσον οι τοιούτοι αγωγοί ενεργείας τοποθετούνται αρκούντως πλησίον παραθύρων, εξωστών, εξόδων πυρκαγιάς ή άλλων συνήθως συχναζομένων θέσεων ώστε να εκτίθενται εις επαφήν υπό προσώπων.". Στην επίδικη περίπτωση, δεν συνέτρεχε καμία από τις δύο περιπτώσεις της ως άνω διάταξης ώστε να απαιτείται προάσπιση των γραμμών ενέργειας με μόνωση, σύμφωνα με τα όσα δέχτηκε η εκκαλουμένη απόφαση.

Ειδικότερα, στην προκειμένη περίπτωση όχι μόνο τηρήθηκε η ελάχιστη οριζόμενη από το νόμο απόσταση των 2,5 μέτρων αλλά αυτή ήταν πολύ μεγαλύτερη (3,09 μέτρα), όπως ήδη αναφέρεται ανωτέρω. Επίσης, δεν συνέτρεχε ούτε η δεύτερη περίπτωση, καθόσον τα ηλεκτροφόρα καλώδια ήταν τοποθετημένα σε τέτοια απόσταση που δεν ήταν δυνατή η προσέγγιση τους από άνθρωπο.

Η περίπτωση αυτή δε καλύπτει περιπτώσεις όπου δεν υφίστανται οι νόμιμες προβλεπόμενες αποστάσεις των αγωγών από τα κτίρια και έχουν τοποθετηθεί αυτοί (αγωγοί) σε εξαιρετικά στενούς δρόμους ή σε συνήθεις δρόμους με στενά πεζοδρόμια. Και ναι μεν σε αυτές τις περιπτώσεις επιτρέπεται η μείωση της ως άνω απόστασης τοποθέτησης των αγωγών στα 2 μέτρα από τα κτήρια, όμως συχνά οι αγωγοί τοποθετούνται κοντά σε εξώστες, παράθυρα, εξόδους πυρκαγιάς ή άλλες συνήθως συχναζόμενες θέσεις ώστε να υπάρχει κίνδυνος έκθεσης ανθρώπων στους αγωγούς.

Πρέπει δε να σημειωθεί ότι οι αποστάσεις προστασίας που δίνονται γενικά αναφέρονται στην προστασία του ανθρώπου και αποσκοπούν στο να μην μπορεί να προσεγγίσει κάποιος τους αγωγούς με τα χέρια του και όχι να τους προσεγγίζει με αντικείμενα και μάλιστα μεταλλικά. Συνακόλουθα από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η εκκαλούσα-εναγομένη ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε.

δεν βαρύνεται με αμέλεια αναφορικά με την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος και τον βαρύ τραυματισμό του εφεσίβλητου - ενάγοντος. Επιπλέον, στην επίδικη περίπτωση εντοπίστηκαν παραλείψεις από τους φορείς της οικοδομικής δραστηριότητας, ιδίως δε από τον εργοδότη του εφεσίβλητου - ενάγοντος, ο οποίος δεν ενήργησε σύμφωνα με τους θεσμοθετημένους κανόνες και την επιβεβλημένη σε αυτόν υποχρέωση λήψης μέτρων στοιχειώδους επιμέλειας για την εξουδετέρωση των κινδύνων που απορρέουν από ανάλογες δραστηριότητες πλησίον ηλεκτροφόρων αγωγών.

Ειδικότερα, ο εργοδότης του εφεσίβλητου-ενάγοντος, ενόψει του ότι από την οικοδομή, στην οποία εργαζόταν ο τελευταίος, διέρχονταν αγωγοί ηλεκτρικού ρεύματος, δεν έλαβε τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, ιδίως επισήμανσης του σχετικού κινδύνου στον παθόντα, παρουσία του (εργοδότη) κατά την εκτέλεση της συγκεκριμένης εργασίας, παροχή ειδικών υποδημάτων.

Επίσης, ο εργοδότης δεν μερίμνησε κατά παράβαση των άρθρων 78 και 79 π.δ. 1073/1981, να ειδοποιήσει εγγράφως την αρμόδια υπηρεσία της εκκαλούσας-εναγομένης ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε. για την ύπαρξη πλησίον της οικοδομής των ηλεκτροφόρων καλωδίων, ώστε μετά από κοινή εξέταση των κινδύνων να λάβουν όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα ασφαλείας για την αποφυγή του επίδικου ατυχήματος, όπως για παράδειγμα να προχωρήσουν σε ολιγόχρονη διακοπή του ρεύματος μέχρι την ολοκλήρωση της εργασίας, κατόπιν βέβαια έγκρισης της αρμόδιας υπηρεσίας της εκκαλούσας-εναγομένης ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε.

Η τελευταία, εξάλλου, υποχρεούτο να συμπράξει ώστε να εκτιμηθούν οι κίνδυνοι που προκαλούνται για τον εκτελούντα το έργο από το ηλεκτρικό δίκτυο της, καθώς και εξαιτίας των κινδύνων αυτών η ανάγκη λήψης των κατάλληλων μέτρων ασφάλειας, στα οποία περιλαμβάνεται και η διακοπή του ρεύματος, εφόσον τούτο κρινόταν αναγκαίο, ενεργώντας όμως, μόνον κατόπιν της ανωτέρω έγγραφης ειδοποίησης και όχι αυτεπαγγέλτως.

Περαιτέρω, η εκκαλούσα ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε. έφερε την ευθύνη της αξιόπιστης, αποδοτικής και ασφαλούς λειτουργίας του ηλεκτρικού δικτύου, καθώς και της συντήρησης αυτού, και δεν δικαιολογούνταν η ανάληψη και επιφόρτιση αυτής με πηγές κινδύνου, που δεν σχετίζονται με τη δική της δραστηριότητα και ειδικότερα, με τους κινδύνους που γεννιούνται από την εκτέλεση, στην προβλεπόμενη μάλιστα νόμιμη απόσταση από το ηλεκτρικό δίκτυο της, όπως στην επίδικη περίπτωση, οικοδομικών πράξεων, στις οποίες εμπίπτει και η τοποθέτηση ή αλλαγή τέντας.

Κατόπιν τούτων, η παράλειψη έγγραφης ειδοποίησης της ΔΕΔΔΗΕ, διέκοψε οποιοδήποτε αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της συμπεριφοράς της τελευταίας και του ζημιογόνου αποτελέσματος και ως εκ τούτου, εφόσον στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν συντρέχει ο απαιτούμενος για τη στοιχειοθέτηση αδικοπραξίας σε βάρος της εκκαλούσας-εναγομένης, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη της παρούσας, αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της συμπεριφοράς της τελευταίας και της επέλευσης του επίδικου ατυχήματος σε βάρος του εφεσιβλήτου-ενάγοντος, δεν θεμελιώνεται αδικοπρακτική ευθύνη αυτής για την αποκατάσταση της ζημίας και της ηθικής βλάβης του εφεσιβλήτου-"/ενάγοντος.

Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που με την απόφαση του έκρινε τα αντίθετα εσφαλμένα εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις και πρέπει, κατά παραδοχή των σχετικών λόγων της, να γίνει δεκτή η από 29-7-2020 με αριθμό κατάθεσης στη γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου 465/329/2021 έφεση της ΔΕΔΔΗΕ ως βάσιμη κατ' ουσίαν, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση και ως προς την ανώνυμη εταιρεία "ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε.", και, αφού κρατηθεί η υπόθεση και δικαστεί από το παρόν Δικαστήριο (άρθρο 535 παρ. 1 του ΚΠολΔ), να απορριφθεί η κύρια από 15-1-2010 αγωγή, ως ουσιαστικά αβάσιμη κατ' ουσίαν.

Συνακόλουθα, πρέπει ν' απορριφθεί και η από 15-12-2017 προσεπίκληση - παρεμπίπτουσα αγωγή της ανώνυμης εταιρείας "ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε." κατά της ανώνυμης εταιρείας "PACOM Α.Ε." ως άνευ αντικειμένου, εφόσον ασκήθηκε υπό την μη πληρωθείσα αίρεση στην προκειμένη περίπτωση της αποδοχής της κύριας αγωγής...". Με βάση δε τις ανωτέρω παραδοχές το Εφετείο απέρριψε ως απαράδεκτη την από 1-3-2021 έφεση της ανώνυμης εταιρείας "PACOM Α.Ε." ως προς τον αναιρεσείοντα Ν.

Γ. και δέχτηκε κατά τα λοιπά τις ως άνω εφέσεις τυπικά και κατ' ουσίαν, εξαφάνισε την πρωτόδικη υπ'αριθμ. 1513/2020 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και αφού κράτησε και δίκασε την από 15-1-2010 αγωγή του αναιρεσείοντος απέρριψε αυτή για επιδίκαση σ` αυτόν χρηματικής ικανοποίησης, λόγω ηθικής βλάβης και ειδικής αποζημίωσης κατ'άρθρο 931 ΑΚ και συνακόλουθα απέρριψε την προσεπίκληση και παρεμπίπτουσα αγωγή της ανώνυμης εταιρείας "ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε." κατά της ανώνυμης εταιρείας "PACOM Α.Ε." Έτσι όπως έκρινε το Εφετείο, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις του άρθρου 914 ΑΚ, της ΥΑ 70261/2874 (ΦΕΚ Β' 608/6-10-1967) "περί εγκρίσεως κανονισμών δια την εγκατάστασιν και συντήρησιν υπαιθρίων γραμμών ηλεκτρικής ενέργειας", που εκδόθηκε από τον Υπουργό Βιομηχανίας κατόπιν νομοθετικής εξουσιοδότησης του άρθρου 2 του ν. 1672/1951 "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων του ν. 1468/1950 περί ιδρύσεως Δημοσίας Επιχειρήσεως Ηλεκτρισμού κ.λπ.", κυρωθέντος με το ν. 2133/1952, που καθορίζει τις ελάχιστες αποστάσεις των διερχομένων αγωγών άνωθεν ή εγγύς κτιρίων, όπως η τελευταία (ΥΑ) τροποποιήθηκε με την Υπουργική Απόφαση 201/1969 (ΥΑ 2013/87, ΦΕΚ Β' 476/1969) του Υπουργού Βιομηχανίας και σύμφωνα με την οποία τροποποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν οι κανονισμοί της ΔΕΗ για την εγκατάσταση και συντήρηση υπαιθρίων γραμμών ηλεκτρικής ενέργειας, που ήταν εφαρμοστές καθόσον συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής τους.

Τούτο διότι κατά τα δεχθέντα από το Εφετείο ανέλεγκτα πραγματικά περιστατικά, ο τραυματισμός του αναιρεσείοντος δεν οφείλεται σε παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των προστηθέντων υπαλλήλων της αναιρεσίβλητης ΔΕΔΔΗΕ, δεδομένου ότι υπήρχε οριζόντια απόσταση τριών μέτρων και εννέα εκατοστών (3,09) των υπαίθριων ηλεκτροφόρων αγωγών από τον εξώστη του τρίτου ορόφου της οικίας όπου εργαζόταν ο αναιρεσείων δεδομένου ότι κατά την ως άνω Υπουργική απόφαση για το συγκεκριμένο είδος, μέσης τάσεως αγωγών 20.000 volt, προβλέπεται απόσταση δύο μέτρων και πενήντα εκατοστών (2,50 μέτρων) ήτοι υπερκάλυπτε η οριζόντια απόσταση αυτών την ελάχιστη οριζόμενη απόσταση ασφαλείας που καθορίζεται.

Επίσης ορθώς ερμήνευσε και δεν εφάρμοσε τη διάταξη της παραγράφου 2β της ίδιας ως άνω υπουργικής απόφασης , με τίτλο "Προάσπιση αγωγών ενεργείας" δεχόμενο ότι δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής της δηλαδή προάσπιση των γραμμών ενεργείας με μόνωση, καθόσον τα ηλεκτροφόρα καλώδια ήταν τοποθετημένα σε τέτοια απόσταση που δεν ήταν δυνατή η προσέγγιση τους από άνθρωπο.

Επομένως είναι αβάσιμοι ο πρώτος και ο δεύτερος λόγος της υπό κρίση αναίρεσης με τους οποίους ο αναιρεσείων υπό την επίκληση των αναιρετικών λόγων των αριθμών 1α και 1β του άρθρου 559 ΚΠολΔ , υποστηρίζει τα αντίθετα και δη ότι έπρεπε να εφαρμοστεί η διάταξη της ως άνω παραγράφου 2β της ανωτέρω υπουργικής απόφασης περί προάσπισης των ηλεκτροφόρων καλωδίων με μόνωση ανεξάρτητα από την τήρηση της ως άνω απόστασης τούτων.

Οι λοιπές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης αποτελούν επιχειρηματολογία αναφορικά με την απόσταση που τοποθετούνται τα ηλεκτροφόρα καλώδια ώστε να μην είναι δυνατή η προσέγγιση τους από τον άνθρωπο κατά την παρ. 2β της προαναφερόμενης υπουργικής απόφασης και δεν συνιστούν παραδοχές του αποδεικτικού πορίσματος .

Επειδή, στην περίπτωση που το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης στηρίζεται αυτοτελώς σε περισσότερες επάλληλες αιτιολογίες, με την αναίρεση δε, πλήττονται μεν όλες, πλην όμως η προσβολή μιας απ` αυτές δεν τελεσφορεί, οι λόγοι αναιρέσεως που προσβάλλουν τις λοιπές είναι απορριπτέοι ως αλυσιτελείς (Ολ.ΑΠ 25/2003).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πλήττεται η προσβαλλόμενη, με τις αιτιάσεις ότι το Εφετείο εσφαλμένως εφάρμοσε τις διατάξεις του πδ 1073/1981 και συγκεκριμένα των άρθρων 1,78,79 και 111 "περί μέτρων ασφαλείας κατά την εκτέλεσιν εργασιών εις εργοτάξια οικοδομών και πάσης φύσεως έργων αρμοδιότητας Πολιτικού Μηχανικού συμπεριλαμβανομένων και των οικοδομικών" δεχόμενο ότι κατ' εφαρμογή της διάταξης των άρθρων 78 και 79 του ως άνω π.δ, δεν ειδοποιήθηκε εγγράφως, όπως απαιτείτο, η αναιρεσίβλητη ΔΕΔΔΗΕ και η παράλειψη αυτή διέκοψε οποιοδήποτε αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της συμπεριφοράς της τελευταίας και του ζημιογόνου αποτελέσματος και ως εκ τούτου, δεν συντρέχει ο απαιτούμενος για τη στοιχειοθέτηση αδικοπραξίας σε βάρος της αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της συμπεριφοράς της και της επέλευσης του επίδικου ατυχήματος σε βάρος του αναιρεσείοντος και δεν θεμελιώνεται αδικοπρακτική ευθύνη αυτής για την αποκατάσταση της ζημίας και της ηθικής βλάβης αυτού.

Ο ως άνω λόγος της αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής, εφόσον, κατά τα προεκτεθέντα, δεν τελεσφόρησε η προσβολή με τους λοιπούς (υπ` αρ. 1 και 2 ) λόγους αυτής, της κατά της ανωτέρω επάλληλης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης, η οποία στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, εφόσον δεν υπάρχει άλλος αναιρετικός λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ως προς την πρώτη αναιρεσίβλητη.

Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί, κατά την παρ. 3 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του παραβόλου των τετρακοσίων πενήντα (450) ευρώ, που καταβλήθηκε από τον αναιρεσείοντα, στο Δημόσιο Ταμείο και να καταδικασθεί λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων κατά το σχετικό αίτημα που υπέβαλαν με τις προτάσεις τους (άρθρα 106, 176, 180, 183, 189 παρ.1, 191 ΚΠολΔ), οι οποίοι κατέθεσαν ξεχωριστά προτάσεις και εκπροσωπήθηκαν από διαφορετικό πληρεξούσιο δικηγόρο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-7-2023 αίτηση του N. (Ν.) G. (Γ.) για αναίρεση της υπ'αριθμ. 1452/2023 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ, για κάθε μία από αυτές.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Δεκεμβρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 6 Μαρτίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ