393/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 393 / 2015 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 393/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Μιχαήλ Αυγουλέα και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Μαρτίου 2015, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Β. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Α.Ε." που εδρεύει στη Μεταμόρφωση, όπως νόμιμα εκπροσωπείται, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Γαλάνη και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Θ. Κ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Κυριακόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-11-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:132/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3566/2014 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 9-10-2014 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Ανδρέας Δουλγεράκης ανέγνωσε την από 20-2-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο τέταρτος λόγος αναίρεσης και να απορριφθούν οι λοιποί.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 450 παρ. 2 και 451 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι κάθε διάδικος υποχρεούται να επιδείξει τα έγγραφα, τα οποία κατέχει και που μπορούν να χρησιμεύσουν για απόδειξη, ο δε αντίδικος του κατέχοντος το έγγραφο, εφόσον δικαιολογεί έννομο συμφέρον, μπορεί να ζητήσει την επίδειξη του εγγράφου με τις προτάσεις του ακόμη και για πρώτη φορά ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου.

Η παράλειψη του δικαστηρίου της ουσίας να αποφανθεί στην αίτηση για επίδειξη εγγράφων θεμελιώνει τον, από τον αριθμό 9 του άρθρου 559 KΠολΔ, λόγο αναίρεσης, με την προϋπόθεση ότι η αίτηση αυτή ήταν παραδεκτή και σύννομη, τουτέστιν να γίνεται επίκληση της κατοχής του εγγράφου από τον αντίδικο, να προσδιορίζεται σαφώς το έγγραφο και το περιεχόμενό του και να εκτίθενται περιστατικά από τα οποία να προκύπτει το έννομο συμφέρον του αιτούντος, δηλαδή ότι το έγγραφο είναι πρόσφορο προς άμεση ή έμμεση απόδειξη λυσιτελούς ισχυρισμού του αιτούντος ή προς ανταπόδειξη τέτοιου ισχυρισμού του αντιδίκου του.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τέταρτο λόγο αναίρεσης, προβάλλεται ότι το Εφετείο παρέλειψε να αποφανθεί επί αιτήματος επίδειξης εγγράφου, που υποβλήθηκε με τις προτάσεις της αναιρεσείουσας στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με το οποίο ζητήθηκε να υποχρεωθεί ο αναιρεσίβλητος να επιδείξει αντίγραφο ολόκληρου του ασφαλιστικού βιβλιαρίου ασθενείας του, από το 1991 έως το 2002 και του προηγούμενου ασφαλιστικού του βιβλιαρίου το οποίο βρισκόταν στην κατοχή του και από το οποίο αποδεικνυόταν η κατάσταση της υγείας του.

Από την επισκόπηση των προτάσεων της αναιρεσείουσας ενώπιον του Εφετείου και της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι, με τις προτάσεις που, ως εκκαλούσα, κατέθεσε στο Εφετείο, ζήτησε να υποχρεωθεί ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος, να επιδείξει αντίγραφο "ολόκληρου του ασφαλιστικού βιβλιαρίου ασθενείας του από το 1991 έως το 2002 και ενδεχομένως του προηγούμενου ασφαλιστικού του βιβλιαρίου (δεδομένου ότι αυτός είχε σκόπιμα προσκομίσει μόνο αντίγραφο αυτού από τη σελίδα 14 και μετά, δηλαδή για το χρονικό διάστημα από το Νοέμβριο του 2002 και μετά), το οποίο, εμμέσως πλην σαφώς, επικαλείται ότι βρισκόταν στην κατοχή του και από το οποίο αποδεικνυόταν η κατάσταση της υγείας του, κατά το αντίστοιχο χρονικό διάστημα.

Το Εφετείο, δίχως να ερευνήσει το αίτημα αυτό, κατέληξε στην κρίση ότι α) ο τρόπος και οι συνθήκες παροχής της εργασίας του ενάγοντος είχαν ως συνέπεια την καταπόνηση του οργανισμού του στο μέγιστο βαθμό και την εξασθένιση του αμυντικού του συστήματος, ώστε να καταστεί ευάλωτος σε λοιμώξεις που προσβάλλουν τους ιδιαίτερα αδύναμους οργανισμούς όπως ήτο αυτός του ενάγοντα και την προσβολή του τελικά από λοίμωξη, β) συνεπεία της λοίμωξης αυτής υπέστη ιογενή μυοκαρδίτιδα, η οποία εξελίχθηκε σε διατατική μυοκαρδιοπάθεια, με επακόλουθο την καρδιακή ανεπάρκεια δηλαδή ένα κακοήθες σύνδρομο με κακή πρόγνωση για την πορεία της υγείας του στο μέλλον γ)η ασθένεια του ενάγοντος οφείλεται αποκλειστικά στην αδιαφορία των προϊσταμένων του οι οποίοι άκουγαν τις διαμαρτυρίες του για αλλαγή πόστου, γνώριζαν, διότι ο ίδιος το έλεγε, ότι δεν αισθανόταν καλά και σε κάθε περίπτωση έβλεπαν τον καταπονημένο και έτοιµο να καταρρεύσει εργαζόµενο και παρά ταύτα δεν ρύθµισαν τα της εργασίας του κατά τρόπο που να προστατεύσουν την υγεία του υπαλλήλου τους, θέτοντάς τον εκτός υπηρεσίας ώστε να αναρρώσει, αλλά αξίωσαν τη συνέχιση της απασχόλησης του ασθενούντος πλέον εργαζοµένου, υπό τις ίδιες συνθήκες οι οποίες έτσι κατέστησαν ασυνήθιστα δυσµενείς µε τις αναφερθείσες πιο πάνω συνέπειες για τον εργαζόµενο, η σωµατική βλάβη του οποίου επήλθε κατά την εργασία του και µε αφορµή αυτή, λαμβάνουσα έτσι το χαρακτήρα του βιαίου συμβάντος κατά την έννοια που απαιτεί ο νόµος, δ) ο ενάγων ήτο άτομο υγιές, νέο, ουδέποτε έλαβε άδεια αναρρωτική και ότι η εργασιακή πίεση, υπό την έννοια που προαναφέρθηκε, συνδυαζόμενες με τις ιδιαίτερα κακές συνθήκες, υπό τις οποίες ήτο αναγκασμένος να παρέχει την εργασία του ήσαν αποκλειστικά οι αιτίες της ασθένειας του και της σωματικής βλάβης που υπέστη και της συνεπεία της σωματικής αυτής βλάβης ανικανότητός του να εργασθεί και ε) η καλή κατάσταση της υγείας του αντιδίκου προ του 2002 αποδεικνυόταν και από το προσκομισθέν και από πλευράς ενάγοντος δελτίο ποδοσφαιριστή στο σωματείο "ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ" και από το σχετικό δελτίο υγείας που είχε εκδώσει το σωματείο αυτό για τον αντίδικο και το οποίο είχε βεβαίωση καρδιολόγου.

Επομένως, προκύπτει ότι το Εφετείο άφησε αδίκαστο το παραπάνω αίτημα, το οποίο υποβλήθηκε παραδεκτά και ήταν πρόσφορο για την απόδειξη της κατάστασης της υγείας του αναιρεσίβλητου και πρέπει να γίνει δεκτός ο τέταρτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται η σχετική πλημμέλεια.

Μετά από αυτά, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναίρεσης, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεµφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους, από εκείνους που την εξέδωσαν (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ισχύει µετά την αντικατάσταση του µε το άρθρο 65 παρ.1 Ν.4139/2013) και να καταδικαστεί α αναιρεσίβλητος, ως ηττώμενος, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, (άρθρο183 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί, την 3566/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Παραπέµπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαρτίου 2015.

Δηµοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δηµόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του την 1η Απριλίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ