Supreme Court dismisses appeal due to lack of standing, noting only e-EFKA succeeded the EOPYY as defendant.

Απόφαση 392 / 2026 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 392/2026

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αικατερίνη Χονδρορίζου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ευτύχιο Νικόπουλο, Στυλιανή Μπλέτα, Δέσποινα Βασιλοδημητράκη και Δομνίκη Λασπά - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Νοεμβρίου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Γ. Φ. , για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ολυμπία Παναγιωτοπούλου και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ROCHE DIAGNOSTICS (HELLAS) ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΙΑΤΡΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Διονύσιο Γαβουνέλη και κατέθεσε προτάσεις, 2) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "1η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ" (1η Δ.Υ.Π.Ε. Αττικής), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέφανο Μουζουράκη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις, 3) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "5η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ" (5η Δ.Υ.Π.Ε.), που εδρεύει στην Λάρισα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ευαγγελία Δοξαρά με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις, 4) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "2η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΑΙΓΑΙΟΥ" (2η Δ.Υ.Π.Ε.), που εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Παρασκευή Γεωργίου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/12/2012 αγωγή της πρώτης ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7501/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4928/2022 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 26/3/2024 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της πρώτης αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 4928/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία ερήμην της πρώτης εφεσίβλητης ήδη αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ROCHE DIAGNOSTICS A.E." και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων. Ως προς την ερημοδικασθείσα στην κατ'έφεση δίκη πρώτη εφεσίβλητη η προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου είχε καταστεί κατά το χρόνο άσκησης της κρινόμενης αναίρεσης τελεσίδικη.

Ειδικότερα από την προσκομιζόμενη υπ' αρ. ...2024 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου … Ε. Α. προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της προσβαλλόμενης απόφασης, επιδόθηκε στην πρώτη αναιρεσίβλητη στις 29-2-2024, ενώ η αναίρεση ασκήθηκε, εμπρόθεσμα, στις 27-3-2024, μετά την άπρακτη (βλ. το υπ' αρ. ...2024 πιστοποιητικό του γραμματέα του Εφετείου …) παρέλευση της οριζόμενης στο άρθρο 503 παρ. 1 ΚΠολΔ δεκαπενθήμερης προθεσμίας προς άσκηση ανακοπής ερημοδικίας.

Ως προς τις λοιπές δε, αναιρεσίβλητες [ΔΥ.ΠΕ.], η ως άνω αίτηση αναίρεσης, ασκήθηκε εντός της καταχρηστικής προθεσμίας των δύο ετών από τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης, αφού αυτή δημοσιεύθηκε την 28-9-2022 χωρίς να προκύπτει επίδοσή της. Επομένως, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, εφόσον ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ.1 και 3, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ), είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί το παραδεκτό και βάσιμο του λόγου της (άρθρο 577 αρ. 3 ΚΠολΔ).

Από τη διάταξη του άρθρου 556 παρ. 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι δικαίωμα να ασκήσει αναίρεση έχει, μεταξύ άλλων, και ο εναγόμενος εφόσον νικήθηκε εν όλω ή εν μέρει, ως και οι καθολικοί και οι ειδικοί διάδοχοι αυτού, εφόσον απέκτησαν την ιδιότητά τους αυτή μετά την άσκηση την αγωγής. Συνακόλουθα επί νομικού προσώπου, εάν επέλθει μεταβολή στο πρόσωπο αυτού, νομιμοποιείται ενεργητικά για την άσκηση της αναίρεσης ο (οιονεί) καθολικός διάδοχος αυτού (ΑΠ 1110/2025, ΑΠ 881/2025, ΑΠ 734/2023, ΑΠ 222/2022, ΑΠ 1073/2019).

Εξάλλου, από τις διατάξεις του άρθρου 577 παρ. 1-2 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι ο Άρειος Πάγος, κατ` αρχήν, ερευνά αυτεπαγγέλτως την συνδρομή των προϋποθέσεων του παραδεκτού της αίτησης αναίρεσης, μεταξύ των οποίων είναι και η νομιμοποίηση του ασκούντος αυτήν, ενώ αν διαπιστωθεί η έλλειψη της προϋπόθεσης αυτής, απορρίπτει την αίτηση ως απαράδεκτη (ΑΠ 1110/2025, ΑΠ 881/2025,ΑΠ 734/2023, ΑΠ 1873/2022, ΑΠ 222/2022).

Περαιτέρω, με το νόμο 3918/2.3.2011 "Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις", προκειμένου (όπως αναφέρεται στην Εισηγητική του Έκθεση) να εξασφαλισθεί η ισότιμη πρόσβαση όλων των ασφαλισμένων σε ενιαίο σύστημα παροχής υπηρεσιών υγείας και να επιτευχθεί η σύμπραξη όλων των μονάδων πρωτοβάθμιας υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) με τις υπάρχουσες δομές όλων των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), στο πλαίσιο οργάνωσης και λειτουργίας ενιαίου δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, ορίστηκαν και τα ακόλουθα:

Στο άρθρο 17 αυτού, όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 72 του Ν. 3984/2011: "1. Συνιστάται νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ) με την επωνυμία Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (εφεξής ΕΟΠΥΥ ή Οργανισμός), το οποίο αποτελεί Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης... Η έναρξη λειτουργίας του Οργανισμού ορίζεται έξι μήνες μετά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου. 2.

Στον ΕΟΠΥΥ μεταφέρονται και εντάσσονται ως υπηρεσίες, αρμοδιότητες και προσωπικό ο Κλάδος Υγείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων-Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) με τις μονάδες υγείας του, το κέντρο διάγνωσης ιατρικής της εργασίας του ΙΚΑ με το σύνολο του εξοπλισμού του, οι Κλάδοι Υγείας του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ) και του Οργανισμού Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ), ο Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου (ΟΠΑΔ), όπως διαμορφώθηκε με τις διατάξεις του ν. 3655/2008, ως προς τις παροχές σε είδος. 3... 4.... 5....".

Στο άρθρο 18: "1. Σκοπός του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας είναι α. Η παροχή υπηρεσιών υγείας στους εν ενεργεία ασφαλισμένους, συνταξιούχους και τα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, των μεταφερόμενων φορέων, σύμφωνα με τα οριζόμενα από τον προβλεπόμενο στο άρθρο 30 Ενιαίο Κανονισμό Παροχών Υγείας του παρόντος νόμου... 2.

Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας παρέχεται στους ασφαλισμένους του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ: α) από τις Μονάδες Υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, β) από τους συμβεβλημένους με το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τον ΟΑΕΕ και τον ΟΠΑΔ ιατρούς και γ) από τους ιατρούς των Κέντρων Υγείας και των Περιφερειακών Ιατρείων... 3.... 4....". Στο άρθρο 23: "1. Οι υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ διακρίνονται σε Κεντρική και Περιφερειακές.

Α.... Β. α. Τις Περιφερειακές Υπηρεσίες του ΕΟΠΥΥ αποτελούν οι υφιστάμενες μονάδες των περιφερειακών υπηρεσιών υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, οι υγειονομικές υπηρεσίες αυτού που δεν αποτελούν οργανικές μονάδες και λειτουργούν μέχρι την εφαρμογή του παρόντος ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης, οι υπηρεσίες ΙΚΑ-ΕΤΑΜ που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος και λειτουργούν σε υπηρεσίες ασφάλισης, καθώς και οι περιφερειακές υπηρεσίες των λοιπών εντασσόμενων φορέων και κλάδων υγείας που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος.

Από τις περιφερειακές υπηρεσίες υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ εξαιρούνται οι υπηρεσίες νοσοκομειακής υποστήριξης, οι οποίες μεταφέρονται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος. β. Η ένταξη των περιφερειακών υπηρεσιών των μεταφερόμενων φορέων στον ΕΟΠΥΥ, σύμφωνα με το άρθρο 17 του παρόντος, δύναται να είναι σταδιακή και πραγματοποιείται με την έκδοση κοινής απόφασης των Υπουργών Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, στην οποία καθορίζεται και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή της παρούσας διάταξης".

Περαιτέρω, με το άρθρο 29 του ίδιου ως άνω νόμου 3918/2011 ορίστηκε ότι: "1.Α) Ο ΕΟΠΥΥ αποτελεί καθολικό διάδοχο των εντασσόμενων φορέων και υπεισέρχεται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτών. 2... 3. Οι συμβάσεις των εντασσόμενων φορέων εξακολουθούν να ισχύουν έναντι του ΕΟΠΥΥ", ενώ με την μεταβατική διάταξη του άρθρου 33 παρ. 9 του ιδίου νόμου ορίστηκε ότι: "Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσόμενων φορέων συνεχίζονται από τον ΕΟΠΥΥ, χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης. Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι του ΕΟΠΥΥ".

Κατ` εξουσιοδότηση της προαναφερόμενης διάταξης του άρθρου 23 παρ. 1 Ββ` του νόμου 3918/2011 εκδόθηκε η Υ.Α. Φ.80000/οικ.32115/2009 (Β` 3010/29.12.2011), με την οποία μεταφέρθηκαν, από 1.1.2012, στον ΕΟΠΥΥ από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ οι Νομαρχιακές Μονάδες Υγείας, οι Τοπικές Μονάδες Υγείας, τα Τοπικά Ιατρεία, τα Διαγνωστικά Κέντρα, οι Υγειονομικές Υπηρεσίες που δεν αποτελούσαν οργανικές μονάδες και λειτουργούσαν μέχρι τότε ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης του Ιδρύματος κ.λπ., οι οποίες αποτελούσαν, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 3 του ΠΔ/τος 266/1989, μαζί με τις λοιπές αναφερόμενες εκεί υπηρεσίες, τις Υπηρεσίες Υγείας του ΙΚΑ.

Από τις διατάξεις που προαναφέρθηκαν συνάγεται ότι με το άρθρο 17 του νόμου 3918/2011 συστήθηκε ως ΝΠΔΔ ο ΕΟΠΥΥ, με σκοπό, μεταξύ άλλων, την παροχή υπηρεσιών υγείας στους εν ενεργεία ασφαλισμένους, στους συνταξιούχους και στα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν σε αυτόν, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το ΝΠΔΔ με την επωνυμία ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ότι ο ΕΟΠΥΥ, κατά το άρθρο 29 παρ. 1 και 9 και 33 παρ. 9 του ιδίου νόμου, αποτελεί καθολικό διάδοχο των ΦΚΑ, που εντάσσονται σε αυτόν, στα οποία περιλαμβάνεται και το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ως προς τις παροχές υγείας σε είδος, οι δε συμβάσεις των εντασσομένων φορέων εξακολουθούν να ισχύουν έναντι του ΕΟΠΥΥ, ο οποίος συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης.

Επομένως, μετά το νόμο 3918/2011, για τις προμήθειες του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ του προγενέστερου του νόμου αυτού χρονικού διαστήματος, αν οι προμήθειες αυτές αφορούν τον κλάδο υγείας του ΙΚΑ, συνεχίζει τις σχετικές δίκες, ως καθολικός διάδοχος του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ο ΕΟΠΥΥ (ΑΠ 1110/2025, ΑΠ 881/2025, ΑΠ 407/2023, ΑΠ 1990/2022, ΣτΕ 759/2020). Τα ανωτέρω δεν μεταβλήθηκαν με το νόμο 4238/2014 "Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (ΠΕΔΥ), αλλαγή σκοπού ΕΟΠΥΥ και λοιπές διατάξεις", ο οποίος άρχισε να ισχύει, σύμφωνα με το άρθρο 56 αυτού, από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (17.2.2014), και ορίζει στην παρ. 2 του άρθρου 1, με τον τίτλο "Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας", που εντάσσεται στο πρώτο κεφάλαιο του νόμου, ότι: "Στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) συνιστάται Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (ΠΕΔΥ) που λειτουργεί στις Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών (ΔΥΠε) της Χώρας" και στο άρθρο 2 ότι: "1.

Τα Κέντρα Υγείας και οι λοιπές Μονάδες παροχής υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας των ΔΥΠε αποτελούν τις δημόσιες δομές παροχής υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας του ΠΕΔΥ. 2.... 3. Οι Μονάδες παροχής υπηρεσιών ΠΦΥ του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δομή των ΔΥΠε ως αποκεντρωμένες μονάδες τους, εξαιρουμένων των Φαρμακείων του ΕΟΠΥΥ, τα οποία παραμένουν και λειτουργούν στον Οργανισμό. 4....", γιατί, όπως συνάγεται από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 8 και 21 παρ. 4, 5, 6, 8 και 9 του νόμου αυτού, για τις συμβάσεις προμηθειών του κλάδου υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, που μεταβιβάστηκαν στον ΕΟΠΥΥ με το νόμο 3918/2011, εξακολουθεί να νομιμοποιείται ο ΕΟΠΥΥ και δεν νομιμοποιούνται οι αντίστοιχες ΔΥΠε (ΑΠ 1110/2025, ΑΠ 881/2025, ΑΠ 668/2024, ΑΠ 407/2023, ΑΠ 1990/2022, ΣΤΕ 759/2020).

Στη συνέχεια, με το άρθρο 51 παρ. 1 του νόμου 4387/12.5.2016 συστήθηκε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (ΕΦΚΑ) και έδρα την Αθήνα, το οποίο τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, και ορίστηκε ότι από 1.1.2017, που αρχίζει η λειτουργία του, εντάσσονται σ` αυτό αυτοδίκαια οι φορείς κοινωνικής ασφάλισης (ΦΚΑ), που αναφέρονται στο άρθρο 53 επ.

του ιδίου νόμου, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το έως τότε υφιστάμενο ΝΠΔΔ με την επωνυμία ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, όπως αυτό είχε παραμείνει μετά την ίδρυση του ΕΟΠΥΥ και την ένταξη των νοσοκομείων του στο ΕΣΥ με το άρθρο 32 του ανωτέρω νόμου 3918/2011, των οποίων ΦΚΑ ο ΕΦΚΑ καθίσταται οιονεί καθολικός διάδοχος. Ως σκοπός του ΕΦΚΑ ορίστηκε η κάλυψη των υπακτέων στην ασφάλισή του προσώπων για τους ασφαλιστικούς κινδύνους που προβλέπονται από την οικεία νομοθεσία με την προβλεπόμενη στο νόμο αυτόν χορήγηση:

α. μηνιαίας κύριας σύνταξης, λόγω γήρατος, αναπηρίας και θανάτου στους ασφαλισμένους ή/και στα μέλη της οικογενείας τους, β. προσυνταξιοδοτικών και άλλων παροχών στους συνταξιούχους... γ. παροχών ασθένειας σε χρήμα, δ. ειδικών προνοιακών επιδομάτων και ε. κάθε άλλης παροχής σε χρήμα ή υπηρεσιών, για τις οποίες καθίσταται αρμόδιος ο ΕΦΚΑ ενώ με το άρθρο 51Α` παρ. 1 του ιδίου νόμου, το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 1 του νόμου 4670/2020 που άρχισε να ισχύει από 1.3.2020, ο ΕΦΚΑ μετονομάσθηκε, από την 1.3.2020, σε "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης", αποκαλούμενος στο εξής "e-ΕΦΚΑ".

Στη συνέχεια, ο νόμος 4430/31.10.2016, στην παρ. 1 του άρθρου 52 αυτού, το οποίο φέρει τον τίτλο "Εκκαθάριση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), ως καθολικού διαδόχου των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης", όρισε ότι: "1α) Ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) θα χρηματοδοτηθεί από τον Κρατικό Προϋπολογισμό τα οικονομικά έτη 2016 και 2017 για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών του Οργανισμού, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί στις 30.4.2016 προς τα Φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κ.λπ.), "φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κ.λπ." [όπως το εντός εισαγωγικών τμήμα προστέθηκε με το άρθρο 34 παρ. 4 περ.

α` του νόμου 4447/2016]... β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ νοούνται εκείνες που αφορούν τα πριν τις 31.12.2012 έτη και για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα κατά περίπτωση, κατά το χρόνο υποβολής, παραστατικά στοιχεία και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί", ενώ στην παρ. 4 του ιδίου άρθρου 52 όριζε ότι: "4.

Η εξόφληση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Οργανισμού που πραγματοποιείται από ΦΚΑ των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 29 παρ. 10 του N. 3918/2011, όπως ισχύει, διενεργείται το αργότερο έως 30.6.2017". Η τελευταία αυτή διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 52 του νόμου 4430/2016 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 97 παρ. 1α του νόμου 4486/7.8.2017 ως ακολούθως: "4.

Μετά τις 30.6.2017 οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ που προέρχονται από ΦΚΑ, των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ, μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, συνεχίζονται από τον ΕΦΚΑ, χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν και εκτελούνται σε βάρος του προϋπολογισμού του ΕΦΚΑ.

Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ και οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ και εξοφλούνται σύμφωνα με τα οριζόμενα στο παρόν άρθρο". Επακολούθησε ο νόμος 4578/3.12.2018, ο οποίος, στο άρθρο 12 αυτού, που φέρει τον τίτλο "Εκκαθάριση και πληρωμή ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των ΦΚΑ που εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ", όπως η περίπτ.

α` της παρ. 1 αυτού συμπληρώθηκε από τότε που άρχισε να ισχύει με το άρθρο 44 του νόμου 4611/17-5-2019, όρισε τα εξής: "1. α) Ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ προς τα φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κ.λπ.), φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κ.λπ., και προς ασφαλισμένους των ΦΚΑ, εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον ΕΦΚΑ μέχρι 31.12.2019.

Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του πρώην ΟΠΑΔ/Τομέας Ασφαλισμένων Δημοσίου, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ, οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον ΕΟΠΥΥ και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του και εξοφλούνται, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 52 του ν. 4430/2016 ....

β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, νοούνται εκείνες που αφορούν τα έτη από 1.1.2006 και εντεύθεν, για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα, κατά περίπτωση, παραστατικά ή αποδεικνύεται η παροχή των υπηρεσιών ή η παραλαβή των προϊόντων και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί έως την έναρξη ισχύος του παρόντος".

Επίσης, με το άρθρο 13 του ως άνω νόμου 4578/2018, υπό τον τίτλο "Νομική παράσταση ΕΦΚΑ υπέρ ΕΟΠΥΥ" ορίστηκε ότι: "1. Σε δίκες που αφορούν αξιώσεις ή υποχρεώσεις των κλάδων υγείας που μεταφέρθηκαν στον ΕΟΠΥΥ, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 17 του Ν. 3918/2011, την παρ. 17 του άρθρου 13 του Ν. 4052/2012... και το εδάφιο 1β της υποπαραγράφου ΙΒ.1 της παρ.

ΙΒ` του άρθρου μόνου του Ν. 4093/2012 ..., στις οποίες διάδικος είναι το πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, νυν ΕΦΚΑ, ή/και ο ΕΟΠΥΥ, ο ΕΦΚΑ εξακολουθεί να νομιμοποιείται στη διεξαγωγή των δικών αυτών και η νομιμοποίηση αυτή περιλαμβάνει και την άσκηση ένδικων μέσων μέχρι και την αμετάκλητη περάτωσή τους. Η νομική θέση του ΕΟΠΥΥ στις δίκες αυτές δεν θίγεται.

Οι αποφάσεις δεσμεύουν τον ΕΟΠΥΥ και εκτελούνται υπέρ και εις βάρος του. 2. Οι διατάξεις του παρόντος καταλαμβάνουν και τις εκκρεμείς, κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, δίκες". Από το συνδυασμό όλων των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι, μετά τις 30.6.2017 με βάση τις διατάξεις του άρθρου 52 παρ. 4 του νόμου 4430/2016, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. 1 α` του νόμου 4486/2017, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ που προέρχονται από ΦΚΑ, των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ, όπως είναι και το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, όπως προαναφέρθηκε (πλην εκείνων του πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ), "μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφαλίσεως (ΕΦΚΑ)" και οι εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις συνεχίζονται από τον ΕΦΚΑ (ήδη e-ΕΦΚΑ), χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης (ΑΠ 1110/2025,ΑΠ, 881/2025 ΑΠ 668/2024, ΑΠ 1554/2023, ΑΠ 407/2023, ΑΠ 1990/2022, ΣτΕ 759/2020).

Εξάλλου, ο νομοθέτης, αποβλέποντας στην εξόφληση όλων των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ) που εντάχθηκαν από 1.1.2012 στον ΕΟΠΥΥ, όρισε με το άρθρο 12 του νόμου 4578/2018, ότι οι υποχρεώσεις αυτές "εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον ΕΦΚΑ" μέχρι 31.12.2019 (πλην εκείνων του πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ), ήδη δε, μετά από διαδοχικές παρατάσεις, μέχρι τις 31.12.2022, δυνάμει της ΥΑ 60855/2022 (ΦΕΚ Β` 3354/2022), που εκδόθηκε κατ` εξουσιοδότηση του άρθρου 85 του νόμου 4825/2021.

Περαιτέρω, με το άρθρο 13 του ιδίου νόμου επιλύθηκαν θέματα νομικής παράστασης του ΕΦΚΑ υπέρ ΕΟΠΥΥ σε εκκρεμείς δίκες, τις οποίες καταλαμβάνουν οι διατάξεις του άρθρου αυτού και ορίστηκε ότι η νομική θέση του ΕΟΠΥΥ στις δίκες αυτές δεν θίγεται και ότι οι αποφάσεις δεσμεύουν τον ΕΟΠΥΥ και εκτελούνται σε βάρος του.

Η διάταξη, όμως, αυτή, σε συνδυασμό με τις προπαρατεθείσες ρυθμίσεις, πρέπει να ερμηνευθεί ότι δεν αφορά τις εκκρεμείς δίκες του ΕΟΠΥΥ που συνεχίζονται από τον ΕΦΚΑ και αφορούν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ, οι οποίες προέρχονται από Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ) που οι κλάδοι υγείας τους εντάχθηκαν, με την παρ. 2 του άρθρου 17 του νόμου 3918/2011, στον ΕΟΠΥΥ, και οι οποίες, κατά τα προεκτεθέντα, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 4 του ιδίου άρθρου 52 του νόμου 4430/2016, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. 1α του νόμου 4486/2017, "μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ" (που, άλλωστε, και δυνάμει των νεότερων διατάξεων του άρθρου 12 του νόμου 4578/2018 "εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον ΕΦΚΑ"), αλλά εκείνες τις εκκρεμείς δίκες που έχουν ως αντικείμενο τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου, πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ), οι οποίες εντάχθηκαν μεν στον ΕΟΠΥΥ με τις ίδιες διατάξεις, αλλά δεν μεταφέρθηκαν μετά τις 30.6.2017 προς εξόφληση στον ΕΦΚΑ, διότι εξαιρέθηκαν ρητώς, κατά τα ανωτέρω (άρθρο 52 παρ. 4 Ν. 4430/2016, όπως ισχύει, και άρθρο 12 Ν. 4578/2018), και εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον ΕΟΠΥΥ και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του (ΑΠ 1110/2025, ΑΠ 881/2025, ΑΠ 668/2024, ΑΠ 1554/2023, ΑΠ 407/2023, ΑΠ 1990/2022, ΑΠ 222/2022).

Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) προκύπτουν τα ακόλουθα: Η πρώτη αναιρεσίβλητη εταιρεία άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την από 20-12-2012 αγωγή (κατατεθείσα στο ως άνω Δικαστήριο την 21-12-2012) κατά του εναγόμενου και ήδη αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας" (ΕΟΠΥΥ) ως καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ" (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), εκθέτοντας ότι : α) η εταιρεία με την επωνυμία "..." της εκχώρησε όλες τις απαιτήσεις από συμβάσεις πώλησης ιατρικών προϊόντων προς τον συγκεκριμένο ασφαλιστικό οργανισμό [ΙΚΑ-ΕΤΑΜ], στις οποίες είχε εκδώσει τα συνημμένα στην αγωγή τιμολόγια-δελτία αποστολής της περιόδου Ιανουάριου -Δεκεμβρίου 2007, συνολικής αξίας 81.680,95 ευρώ συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, τα οποία αφορούν ιατρικά εμπορεύματα που παραλήφθηκαν ανεπιφύλακτα από τα κατά τόπου αρμόδια θεραπευτήρια και καταστήματα του ΙΚΑ -ΕΤΑΜ με βάση τις παραγγελίες του, 2) κατά το χρονικό διάστημα Ιανουάριου -Δεκεμβρίου 2007, η ίδια κατάρτισε προφορικά με το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ διαδοχικές συμβάσεις πώλησης, δυνάμει των οποίων του πώλησε τα λεπτομερώς περιγραφόμενα στο αγωγικό δικόγραφο κατ' είδος ποσότητα και τιμή μονάδας ιατρικά υλικά και παρείχε υπηρεσίες επισκευής αυτών, συνολικής αξίας 6.002,04 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, για τα οποία εκδόθηκαν τα τιμολόγια, που επίσης αναφέρονται στην αγωγή και έπρεπε να εξοφληθούν σύμφωνα με την αναγραφόμενη σε αυτά συμφωνία των μερών, σε προθεσμία 60 ημερών από την παράδοση των εμπορευμάτων.

Ότι παρέδωσε τα υλικά στα Νοσοκομεία και Τοπικά Παραρτήματα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, που εκείνο της υπέδειξε, τα οποία και παρέλαβαν ανεπιφύλακτα. Ότι ούτε το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ούτε ο εναγόμενος Ε.Ο.Π.Υ.Υ. , που κατά τον ν.3918/2011 αποτελεί καθολικό διάδοχο αυτού, κατέβαλαν έστω και μέρος της συνολικής οφειλής, ύψους 87.682,99 ευρώ.

Με βάση τα περιστατικά αυτά, η ενάγουσα και ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη ζήτησε να υποχρεωθεί ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσείων ΕΟΠΥΥ, να της καταβάλει νομιμοτόκως (κατά τις διακρίσεις της αγωγής) το συνολικό ποσό των 87.682,99 ευρώ. Κατά τη συζήτηση της αγωγής στις 18-1-2017 εκτός από τον εναγόμενο και νυν αναιρεσείοντα ΕΟΠΥΥ, παραστάθηκαν και οι δεύτερη, τρίτη και τέταρτη αναιρεσίβλητες ΔΥ.ΠΕ.

ως καθολικοί διάδοχοι του εναγόμενου και ήδη αναιρεσείοντος , σε ό,τι αφορά τις Μονάδες Παροχής Υπηρεσιών ( Π.Φ.Υ.) του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. , της χορικής αρμοδιότητας τους, καθώς και το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Ο Ευαγγελισμός", ως καθολικός διάδοχος του 3ου νοσοκομείου ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, το Γενικό Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης "ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ" ως καθολικός διάδοχος του 2ου νοσοκομείου ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Θεσσαλονίκης και το Γενικό νοσοκομείο Ν.

Ιωνίας "ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΕΙΟ-ΠΑΤΗΣΙΩΝ", (μη διάδικοι στην παρούσα αναιρετική δίκη). Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που εκδίκασε την υπόθεση κατά τη δικάσιμο της 18-1-2017 αντιμωλία των διαδίκων και κατά την τακτική διαδικασία, εξέδωσε την 7501/2017 οριστική απόφασή του, με την οποία κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση της αγωγής ως προς τα εναγόμενα νοσοκομεία και απέρριψε την αγωγή ως προς τις νυν αναιρεσίβλητες ΔΥΠΕ, ενώ δέχθηκε εν μέρει την αγωγή ως προς τον αναιρεσείοντα Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

και υποχρέωσε αυτόν να καταβάλλει στην πρώτη αναιρεσίβλητη το ποσό των 2.061 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής με βάση το οριζόμενο στο άρθρο 4 παρ. 4 του ΠΔ/τος 166/2003 επιτόκιο. Κατά της ανωτέρω απόφασης το εναγόμενο- εκκαλούν και ήδη αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. ["Ε.Ο.Π.Υ.Υ."] άσκησε την από 16-4-2019 έφεσή του (αρ.

καταθ. δικ. .../2019) εναντίον της ενάγουσας-πρώτης εφεσίβλητης και ήδη αναιρεσίβλητης και των λοιπών νυν αναιρεσιβλήτων ΔΥ.ΠΕ , η οποία συζητήθηκε την 8-2-2022 και επ` αυτής εκδόθηκε ερήμην της πρώτης εφεσίβλητης ήδη αναιρεσίβλητης και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, η 4928/28-9-2022 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που απέρριψε την έφεση κατ` ουσίαν, επικυρώνοντας την απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου.

Κατά της απόφασης αυτής του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου ο αναιρεσείων Ε.Ο.Π.Υ.Υ. άσκησε την κρινόμενη από 26-3-2024 (αριθ. κατ. δικ. .../2024) αίτηση αναίρεσης. Με το μοναδικό, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ αναιρετικό λόγο ο αναιρεσείων, αιτιάται ότι το Μονομελές Εφετείο, δεχόμενο ότι ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. είναι από το νόμο υπόχρεος για την πληρωμή των ένδικων αξιώσεων και απορρίπτοντας ως αβάσιμο τον σχετικό μοναδικό λόγο της έφεσής του, παραβίασε ευθέως τις διατάξεις του άρθρου 52 παρ. 4 του ν. 4430/2016, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. 1 α του ν. 4486/2017 το οποίο ίσχυε κατά το χρόνο έκδοσης της εκκαλούμενης απόφασης (29-8-2017), καθότι, ο Ε.Φ.Κ.Α είχε καταστεί υπόχρεος για την πληρωμή τους.

Σύμφωνα όμως με τις παρατεθείσες διατάξεις και ιδίως σύμφωνα με αυτήν του άρθρου 97 παρ. 1 α του ν. 4486/2017, που τροποποίησε το άρθρο 52 παρ. 4 του ν. 4430/2016, κατά το χρόνο κατάθεσης της παρούσας αίτησης αναίρεσης (27-3-2024) μόνον το ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (e-ΕΦΚΑ) ήταν υπόχρεο της ένδικης ληξιπρόθεσμης οφειλής του ΝΠΔΔ "Ε.Ο.Π.Υ.Υ." έναντι της αναιρεσίβλητης προμηθεύτριας εταιρείας, καθότι είχε υπεισέλθει, κατά τα προεκτεθέντα, από 30-6-2017 στη θέση του "Ε.Ο.Π.Υ.Υ." ως οιονεί καθολικός διάδοχός του.

Επομένως, ως προς την ένδικη αξίωση το εναγόμενο στην ως άνω αγωγή και ήδη αναιρεσείον ΝΠΔΔ "Ε.Ο.Π.Υ.Υ." δεν νομιμοποιείται ενεργητικά προς άσκηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, αλλά νομιμοποιείται προς τούτο μόνο το ΝΠΔΔ "e EΦΚΑ", το οποίο, όπως ήδη αναφέρθηκε, κατέστη οιονεί καθολικός διάδοχος του εναγόμενου και ήδη αναιρεσείοντος μετά την άσκηση της ένδικης αγωγής και πριν από την άσκηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης.

Επισημαίνεται δε ότι, σύμφωνα με τη νομική σκέψη που προηγήθηκε, η έλλειψη της ενεργητικής νομιμοποίησης του αναιρεσείοντος ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το παρόν Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, ως προϋπόθεση του παραδεκτού της άσκησης της αίτησης αναίρεσης. Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει, σύμφωνα με τα άρθρα 556 παρ. 1 και 577 παρ. 1-2 του ΚΠολΔ να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης του αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. "Ε.Ο.Π.Υ.Υ.".

Επίσης, λόγω του προνομίου της ατέλειας που απολαμβάνει το αναιρεσείον ΝΠΔΔ, δεν υποχρεούται, κατ` άρθρο 30 παρ. 3 του ν. 4038/2012 σε κατάθεση του προβλεπόμενου από το άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ παραβόλου για την άσκηση αίτησης αναίρεσης και δεν έχει κατατεθεί τέτοιο, με συνέπεια να μη διαλαμβάνεται σχετική διάταξη στο διατακτικό της παρούσας απόφασης.

Δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος λόγω της ήττας του (άρθρα 176 παρ. 1 και 183 ΚΠολΔ) δεν επιβάλλονται ως προς την 2η αναιρεσίβλητη [1η ΔΥ.ΠΕ], καθότι η αναιρεσίβλητη αυτή, η οποία κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο παρόν Δικαστήριο νομίμως εκπροσωπούμενη, εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της με δήλωση κατ' άρθρο 242 ΚΠολΔ, δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα και δεν κατέθεσε προτάσεις, ενώ μεταξύ των λοιπών διαδίκων τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφισθούν στο σύνολό τους, διότι η ερμηνεία του κανόνα δικαίου που εφαρμόστηκε ήταν ιδιαιτέρα δυσχερής (άρθρο 179 παρ.

εδ.α', 183 εδ. β' ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-3-2024 αίτηση του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας" (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) για αναίρεση της με αριθμό 4928/2022 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των αναφερομένων στο σκεπτικό διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Φεβρουαρίου 2026.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Μαρτίου 2026.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ