391/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 391 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 391/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Αβροκόμη Θούα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 31 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΒΕΕ", που εδρεύει στον Πισσώνα Ευβοίας και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) Σ. Α. του Α., κατοίκου ..., 3) Α. Α. του Σ., κατοίκου ... και 4) Γ. Α. του Σ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Πάρι Αναστασάκο, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, ο οποίος κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Εμμανουήλ Μουστάκη Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-2-2009 ανακοπή των ήδη αναιρεσειόντων, την από 19-7-2010 ανακοίνωση δίκης - προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση του ήδη αναιρεσιβλήτου και την από 8-11-2011 πρόσθετη παρέμβαση της ... ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε., η οποία δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 204/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 53/2015 του Τριμελούς Εφετείου Ευβοίας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 21-10-2015 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Αβροκόμη Θούα ανέγνωσε την από 21-10-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του αρθρ. 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 7/2006).

Εξάλλου, στη δίκη που ανοίγεται με την ανακοπή του άρθρου 73 § 1 ΝΔ 356/1974 "Περί Κώδικος Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων" (ΚΕΔΕ) σε συνδυασμό προς τις διατάξεις των άρθρων 583-585 ΚΠολΔ, η οποία μπορεί να ασκείται (και) κατά του "νομίμου τίτλου", ο μεν ανακόπτων επέχει κατ’ αρχήν θέση εναγομένου, το δε καθού (Δημόσιο) θέση, ενάγοντος, και έτσι το τελευταίο βαρύνεται με την επίκληση των γεγονότων της ανακοπής, της οποίας το βάρος θα έφερε, αν ασκούσε το δικαίωμά του με αγωγή.

Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 2 § 2 του ΚΕΔΕ (όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο δημοσίευσης της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, πριν την αντικατάσταση του με την παρ.2 του άρθρου 7 του ν.4224/2013), νόμιμο τίτλο αποτελεί η πράξη καταλογισμού χρηματικού ποσού εις βάρος διοικουμένου και εντοπίζεται σε δημόσιο έγγραφο, το οποίο εκδίδεται από την αρμόδια αρχή και ενσωματώνει την ατομική διοικητική πράξη, από αυτόν δε (τον τίτλο), με την συνδρομή των δημοσίων ή ιδιωτικών εγγράφων, που τον συνοδεύουν, αποδεικνύεται ή πιθανολογείται βεβαία και εκκαθαρισμένη απαίτηση.

Στον νόμιμο τίτλο πρέπει να αναφέρεται η ακριβής αιτία της οφειλής, ώστε, σε περίπτωση αμφισβητήσεως, να είναι δυνατός ο δικαστικός έλεγχος. Τούτο δε, διότι με βάση τον "νόμιμο τίτλο" είναι δυνατόν να επισπευσθεί αναγκαστική εκτέλεση, χωρίς να έχει προηγηθεί διαγνωστική δίκη και έκδοση δικαστικής απόφασης, που θα καθιστούσε σαφείς την αιτία ή τις επιμέρους αιτίες του (φερόμενου ως) οφειλόμενου συνολικού χρέους.

Η ανάγκη αυτή καθίσταται εντονότερη, όταν ο ουσιαστικός καθορισμός του χρέους δεν έγινε από το Ελληνικό Δημόσιο (η δράση του οποίου διέπεται από την αρχή και το τεκμήριο της νομιμότητας), αλλά από τρίτο πρόσωπο, όπως είναι ο αρχικός δανειστής, προς τον οποίο το Δημόσιο είχε παράσχει εγγύηση και στη θέση του οποίου αυτό υποκαταστάθηκε, λόγω μη εξοφλήσεως του δανείου από τον οφειλέτη.

Γίνεται όμως δεκτό, ότι η ελλείπουσα από τον νόμιμο τίτλο λεπτομερής αναγραφή του φερόμενου ως οφειλόμενου χρηματικού ποσού, μπορεί να συμπληρωθεί με έγγραφα που το συγκεκριμενοποιούν επαρκώς, εφόσον αυτά έχουν κοινοποιηθεί ή γνωστοποιηθεί, με νόμιμο τρόπο, στον φερόμενο ως οφειλέτη πριν την καθ’ οιονδήποτε τρόπο δικαστική του αμφισβήτηση με άσκηση ανακοπής, εφόσον, έτσι, ο τελευταίος έχει τη δυνατότητα να ελέγξει την ύπαρξη και το ύψος του και ουδεμία δικονομική βλάβη υφίσταται και κατ’ επέκταση, αποτρέπεται η αιτία της οφειλόμενης εξειδίκευσης του νόμιμου τίτλου (σχ.ΑΠ 175/2015, 434/2015, 2284/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση, κρίνοντας τον προβαλλόμενο από τους ανακόπτοντες, ήδη αναιρεσείοντες, με την από 19-2-2009 ανακοπή τους κατ’ άρθρο 73 παρ.1 του ΚΕΔΕ, λόγο της αοριστίας και έλλειψης αιτιολογίας του νόμιμου τίτλου, ήτοι της .../12-12-2008 ταμειακής βεβαίωσης και αντίστοιχου χρηματικού καταλόγου της ..., βάσει των οποίων φέρονται να οφείλουν στο καθού (ήδη αναιρεσίβλητο) Ελληνικό Δημόσιο ποσό 446.130,98 ευρώ, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου της (αρθρ.561 παρ.2 ΚΠολΔ), δέχθηκε τα ακόλουθα ":<Η πρώτη εφεσίβλητη, ανώνυμη εταιρία, (ήδη πρώτη αναιρεσείουσα) στο πλαίσιο άσκησης "..." δραστηριότητας (κτηνοπτηνοτροφική επιχείρηση), είχε λάβει ως "οφειλέτης" από την τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "...

Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.", (ΑΤΕ), σειρά δανείων, στα οποία "συνοφειλέτες" τυγχάνουν οι λοιποί των εφεσιβλήτων - ανακοπτόντων (ήδη αναιρεσείοντες). Κατ’ εφαρμογή των υπ’ αριθ. .../11-6-2001 και υπ’ αρ. .../7-2-2001 αποφάσεων του Υπουργού Οικονομικών η ως άνω εταιρεία και οι λοιποί εφεσίβλητοι ανακόπτοντες ως συνοφειλέτες βάσει της υπ’ αριθ..../30-9-2002 συμβάσεως ρύθμισης οφειλών συνεβλήθησαν με την ΑΤΕ, με σκοπό τη ρύθμιση των οφειλών τους προς αυτήν, από εγγυημένα δάνεια της ΑΤΕ που είχαν βεβαιωθεί στην αρμόδια Δ.Ο.Υ.

έπειτα από κατάπτωση της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου (ήδη αναιρεσίβλητου), για τα εν λόγω δάνεια. Με την ως άνω υπουργική απόφαση η ΑΤΕ ανέλαβε ως εντολοδόχος του Ελληνικού Δημοσίου την είσπραξη των ως άνω ποσών για λογαριασμό του Ελληνικού Δημοσίου και την επιστροφή σε αυτό των ποσών που θα εισπράξει από τους ως άνω οφειλέτες.

Επειδή οι δανειολήπτες δεν ανταποκρίθηκαν στις συμβατικές τους υποχρεώσεις, η δανείστρια τράπεζα ΑΤΕ προχώρησε στην κατάπτωση της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου και έτσι μέσω του υπ’ αριθ. .../27-10-2008 εγγράφου της 25ης Δ/νσης Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων, Δανείων και Αξιών του ΓΛΚ απεστάλησαν προς την ...

ο χρηματικός κατάλογος των οφειλών των ανακοπτόντων και τριπλότυπη περιληπτική κατάσταση οφειλών από δάνεια με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου καθώς και η υπ’ αριθ. πρωτ. ... Οκτωβρίου 2008 Βεβαίωση οφειλών των Δανειοληπτών του επιδίκου και συνημμένου χρηματικού καταλόγου, με συνημμένα τα απαραίτητα δικαιολογητικά, ιδίως δε κατάσταση υποβολής εγγυημένων δανείων, αναλυτική κίνηση βεβαιωμένου δανείου, εκτυπώσεις βεβαιωμένης απαίτησης από την ΑΤΕ Κατάστημα ....

Κατόπιν αυτών, η ως άνω οφειλή βεβαιώθηκε στη Δ.Ο.Υ ... η οποία για την είσπραξή της προέβη βάσει του αντίστοιχου χρηματικού καταλόγου και της τριπλότυπης περιληπτικής κατάστασης οφειλών από δάνεια με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, στην έκδοση της υπ’ αριθ. .../12-12-2008 ταμειακής βεβαίωσης με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος των ανακοπτόντων ποσό 446.130,98 ευρώ σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του ν.δ/τος 356/1974 "Περί Κώδικος Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων" (Κ.Ε.Δ.Ε.), κατά δέσμια αρμοδιότητα της Διοικήσεως, για την προαναφερόμενη απαίτηση του Δημοσίου και στη συνέχεια απεστάλησαν από το Υπουργείο Οικονομικών, δια της αρμοδίας Δ.Ο.Υ ...

σε έκαστο των ανακοπτόντων, οι με ημερομηνία 2-1-2009 υπ’ αριθ. ... ατομικές ειδοποιήσεις χρεών, με τις οποίες κλήθηκαν να καταβάλουν το ως άνω ποσό. Ενόψει του ότι οι ανωτέρω ατομικές ειδοποιήσεις χρεών δεν συνοδεύτηκαν από κάποιο άλλο έγγραφο, πλην όμως επί του σώματος αυτών γράφονταν ο αριθμός της ταμειακής βεβαίωσης (με τα αρχικά Α.Τ.Β) "..." και η ημερομηνία βεβαίωσης (12-12-2008), οι εφεσίβλητοι - ανακόπτοντες, με την από 5-1-2009 αίτησή τους προς το Τμήμα Εσόδων της Δ.Ο.Υ ...

ζήτησαν από την υπηρεσία αυτή, αντίγραφο του αντίστοιχου χρηματικού καταλόγου, βάσει του οποίου έγινε η ως άνω ταμειακή βεβαίωση και εστάλησαν οι ως άνω ατομικές ειδοποιήσεις χρεών. Σε απάντηση της αιτήσεως αυτής η Δ.Ο.Υ ... δια του υπ’ αριθμ. πρωτ. ...-2009 εγγράφου της υπογεγραμμένου από την προϊσταμένη εσόδων, χορήγησε στους ανακόπτοντες, φωτοαντίγραφο Τριπλότυπης Περιληπτικής Κατάστασης και Φωτοαντίγραφο Χρηματικού Καταλόγου, ο οποίος βεβαιώθηκε από την υπηρεσία της.

Σε αυτόν αναφέρεται η αιτία της ανωτέρω απαίτησης, δηλαδή "δάνεια με εγγύηση Ελληνικού Δημοσίου" καθώς και το συνολικό ποσό αυτής (446.130,98 ευρώ) ενώ στην τριπλότυπη περιληπτική κατάσταση οφειλών από δάνεια με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, το ποσό αυτό εξειδικεύεται και αναλύεται ως κεφάλαιο ποσού 157.056,93 ευρώ, τόκοι συμβατικοί ποσού 230.647,35 ευρώ, τόκοι καθυστέρησης και υπερημερίας ποσού 5 1.220,42 ευρώ, σε προμήθεια Δημοσίου ποσού 7.206,28 ευρώ και συνολικά ποσό 446.130,90 ευρώ.

Με δεδομένο ότι από καμία διάταξη του ΚΕΔΕ δεν επιβάλλεται με ποινή ακυρότητας η αναλυτική αναγραφή στο σώμα της ταμειακής βεβαιώσεως όλων των ποσών που συναποτελούν την εκτελούμενη απαίτηση η του ιστορικού προέλευσης αυτών, τα εν λόγω στοιχεία ωστόσο αποδεικνύεται ότι περιέχονται στα έγγραφα, με βάση τα οποία προσδιορίστηκε από τις αρμόδιες αρχές -εν προκειμένω από την 25η Δ/νση Γ.Λ.Κ.

το εισπρακτέο ποσό, το είδος του εσόδου και η αιτία για την οποία οφείλεται και δημιουργήθηκε η απαίτηση του Δημοσίου και η δυνατότητα να επιδιώξει αυτό τη συμμόρφωση του υπόχρεου, συγκροτούν δε τα έγγραφα αυτά την έννοια του "νομίμου τίτλου" υπό ευρεία έννοια σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ.1, 2 ΚΕΔΕ. Επομένως, στην προσβαλλόμενη ταμειακή βεβαίωση που αποτελεί το νόμιμο υπό στενή έννοια τίτλο, περιέχεται ακριβής προσδιορισμός των ενδίκων απαιτήσεων κατά τρόπο σαφή και ορισμένο και συγκεκριμένα αναφέρεται η ακριβής αιτία της οφειλής και το οφειλόμενο ποσό κατά κεφάλαιο, τόκους και άλλες επιβαρύνσεις, τα στοιχεία, δε, αυτά ήταν επαρκή ώστε, σε περίπτωση αμφισβήτησης τους από τους οφειλέτες - ανακόπτοντες, να μπορούν οι τελευταίοι να ισχυριστούν και να αποδείξουν την ενδεχόμενη απόσβεση, μερική ή ολική, της απαίτησης, την ανακρίβεια των επιμέρους ποσών, τον ενδεχομένως εσφαλμένο υπολογισμό ή τον παράνομο χαρακτήρα των τόκων, καθώς και να είναι εφικτός ο δικαστικός έλεγχος.

Επιπρόσθετα οι ανακόπτοντες ως συμβαλλόμενοι στην μεταξύ αυτών και της ΑΤΕ, Σύμβαση Ρύθμισης Οφειλών και πρόσθετη πράξη, οι οποίες σε εφαρμογή της υπ’ αριθ. .../11-6-2001 απόφασης του Υπουργού Οικονομικών προέβλεπαν την υποκατάσταση του Ελληνικού Δημοσίου στα δικαιώματα της ΑΤΕ μετά την κατάπτωση της εγγυήσεως, είχαν πλήρη γνώση των εγγράφων που συνόδευαν το νόμιμο τίτλο, ήτοι τις συναφθείσες συμβάσεις, την κατάσταση υποβολής εγγυημένων δανείων της ΑΤΕ, τις καταστάσεις αναλυτικής κίνησης του δανείου, πίνακα κατάπτωσης δανείου, έγγραφα δηλαδή στα οποία είτε συνέπραξαν, με την υπογραφή της με αριθμό .../30-9-2002 πρόσθετης πράξης ρύθμισης οφειλών, είτε είχαν άμεση πρόσβαση τόσο από την ΑΤΕ όσο και από τη ...".

Με βάση τις άνω παραδοχές, το Εφετείο έκανε δεκτή την έφεση του αναιρεσιβλήτου και εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου που είχε κάνει δεκτό τον ανωτέρω λόγο της ανακοπής των αναιρεσειόντων, τον οποίο απέρριψε ως αβάσιμο. Έτσι που έκρινε το Εφετείο, δεχόμενο, μεταξύ άλλων, ότι, εφόσον, το αναιρεσίβλητο είχε κοινοποιήσει στους αναιρεσείοντες τον Ιανουάριο του 2009, (ήτοι πριν την ασκηθείσα τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, ένδικη ανακοπή τους), μετά από αίτηση των ιδίων, όλα τα έγγραφα που συγκροτούσαν τον νόμιμο τίτλο του, ο οποίος υλοποιείται μέσω του χρηματικού καταλόγου και ολοκληρώνεται μέσω της ταμειακής βεβαίωσης και με τα οποία εξειδικευόταν η ακριβής αιτία της οφειλής και το οφειλόμενο ποσό κατά κεφάλαιο, τόκους και άλλες επιβαρύνσεις, δεν υπέστησαν αυτοί δικονομική βλάβη, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 2παρ.2 του ν.δ 356/1974 (Κ.Ε.Δ.Ε.) και όσα αντίθετα υποστηρίζουν με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης κατ’ εκτίμηση από το άρθρο 559 αριθμ.1 (και όχι και 19) ΚΠολΔ οι αναιρεσείοντες είναι αβάσιμα.

Περαιτέρω, η περιλαμβανόμενη στον ίδιο λόγο ειδικότερη αιτίαση, περί μη απόδειξης της κοινοποίησης ή γνωστοποίησης με νόμιμο τρόπο των εγγράφων που συγκροτούν την απαίτηση του αναιρεσίβλητου πριν την άσκηση της ένδικης ανακοπής, είναι απαράδεκτη, εφόσον οι αναιρεσείοντες με επίφαση την αναιρετική αυτή πλημμέλεια επιχειρούν να πλήξουν την αναιρετικώς ανέλεγκτη επί της ουσίας κρίση του Εφετείου (αρθρ.561 παρ.2 ΚΠολΔ).

Εξάλλου, η στηριζόμενη στον ίδιο αναιρετικό λόγο επίκληση πλημμέλειας λόγω εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής του άρθρου 4 του ΚΕΔΕ, είναι απαράδεκτη, λόγω αοριστίας, εφόσον δεν εκθέτει ποιο ήταν το νομικό σφάλμα στην ερμηνεία ή εφαρμογή της εν λόγω διάταξης, που δεν ταυτίζεται με τον νόμιμο τίτλο αλλά αναφέρεται στην "ατομική ειδοποίηση" και αποσκοπεί στην γνωστοποίηση στον οφειλέτη του χρέους και της αιτίας του (ΣΤΕ2104/2014).

Περαιτέρω, το Εφετείο, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 522, 535και 536 ΚΠολΔ, ερευνώντας τους λοιπούς λόγους της ένδικης ανακοπής, τους οποίους δεν είχε ερευνήσει το πρωτοβάθμιο, λόγω της αποδοχής του πρώτου, συνιστάμενους πλην άλλων στο ότι η επισπευδόμενη με τον προσβαλλόμενο νόμιμο τίτλο εκτέλεση είναι άκυρη, αφού η ενσωματωμένη σ’ αυτόν απαίτηση δεν είναι βεβαία και εκκαθαρισμένη διότι δεν επαναπροσδιορίσθηκε σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 39 παρ.5 του νόμου 3259/2004 δέχθηκε τα ακόλουθα:":<οι ανακόπτοντες - εφεσίβλητοι, (ήδη αναιρεσείοντες) παρά την ισχύ του ν.2789/2000, δεν υπέβαλαν αίτηση για την υπαγωγή τους στη ρύθμιση του εντός της οριζομένης σε αυτόν προθεσμίας, αλλά επέλεξαν να υπαχθούν στην ειδική ρύθμιση με βάση την Υπουργική Απόφαση .../7-2-2001, ενώ και στη συνέχεια, παρά την θέση σε ισχύ του ν. 3259/2004, από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδείχθηκε, ότι υπέβαλαν μέχρι την 31η Οκτωβρίου 2004 αίτηση για την υπαγωγή τους στις διατάξεις του νόμου αυτού, αφού αντίστοιχη αίτηση δεν επικαλούνται τόσο στις έγγραφες προτάσεις ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου αλλά ούτε και στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, αλλά, αντιθέτως, αποδεικνύεται ότι ενέμειναν στη διατήρηση της ειδικής ρύθμισης που ίσχυε γι’ αυτούς, μάλιστα δε κατήρτισαν και νέα πρόσθετη πράξη ρύθμισης της οφειλής τους, κατά τα προαναφερόμενα.

Επομένως, ισχύει γι’ αυτούς η ανωτέρω ειδική ρύθμιση στην οποία επέλεξαν να υπαχθούν κατ’ εφαρμογή της με αριθμό .../29-6-2002 πρόσθετης πράξης ρύθμισης οφειλών και δεν εφαρμόζονται ως προς την οφειλή τους οι ρυθμίσεις του ν. 3259/2004, όπως εσφαλμένα αυτοί ισχυρίζονται. Και ναι μεν με την παράγραφο 10 του άρθρου 39 του νόμου αυτού ορίστηκε ότι στις διατάξεις του υπάγονται και τα δάνεια που έχουν ρυθμιστεί με βάση το ν. 128/1975 (και συνακόλουθα της κατ’ εξουσιοδότηση του νόμου αυτού εκδοθείσης .../.../7-2-2001 απόφασης), όπως αυτό των ανακοπτόντων - εφεσιβλήτων, πλην όμως με την αυτονόητη προϋπόθεση, όπως άλλωστε ίσχυε κατά τα αναφερόμενα στην αμέσως προηγηθείσα μείζονα σκέψη και υπό το καθεστώς του ν. 2789/2000, ότι αυτοί θα επέλεγαν τη ρύθμιση του νόμου αυτού αντί της ειδικής ρύθμισης στην οποία είχαν ήδη υπαχθεί και ήταν σε ισχύ, πράγμα το οποίο αποδείχθηκε ότι δεν συνέβη.

Εξάλλου, θα πρέπει, να επισημανθεί ότι αν και όπως ισχυρίζονται είχαν υπαχθεί στις διατάξεις του ν. 3259/2004, ωστόσο δεν αναφέρουν στον λόγο της ανακοπής αν το συνολικό ποσό του δανείου υπερβαίνει το διπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου του ποσού της οφειλής, όπως αυτή διαμορφώθηκε κατά την τελευταία εκταμίευση του λογαριασμού, με αποτέλεσμα ο λόγος αυτός της ανακοπής να είναι, σε κάθε περίπτωση, λόγω της αοριστίας του, απαράδεκτος....".

Με βάση τις άνω παραδοχές το Εφετείο απέρριψε τους ανωτέρω λόγους της ανακοπής. Στην περίπτωση που η προσβαλλόμενη με αναίρεση απόφαση έχει επάλληλες αιτιολογίες (κύριες και επικουρικές) από τις οποίες η κάθε μία στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της, αν έστω και μία από αυτές δεν πλήττεται ή πλήττεται ανεπιτυχώς με λόγο αναίρεσης, διότι οι κατ’ αυτής λόγοι απορρίπτονται, οι λόγοι αναιρέσεως που πλήττουν τις υπόλοιπες είναι αλυσιτελείς (ΟλΑΠ25/2003).

Συνακόλουθα ο δεύτερος λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες κατ’ επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ, μέμφονται την προσβαλλόμενη απόφαση διότι απέρριψε ως αβάσιμο τον λόγο της ανακοπής τους περί μη επανυπολογισμού της οφειλής τους βάσει του άρθρου 39 παρ.5 του νόμου 3259/2004 επειδή είχαν επιλέξει την υπαγωγή τους στην ειδική ρύθμιση του νόμου 128/1975, είναι αλυσιτελής, εφόσον με αυτόν ή άλλον δεν πλήττεται η επάλληλη αιτιολογία που στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι ο άνω λόγος ανακοπής είναι απαράδεκτος διότι δεν εκτίθεται αν το συνολικό ποσό του δανείου υπερβαίνει το διπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου της οφειλής ,ώστε να μπορεί να υπαχθεί στη ρύθμιση του άρθρου 39 παρ.5 του νόμου 3259/2004.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (αρθρ.495 παρ.4 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου (αρθρ.176,183 ΚΠολΔ),μειωμένα όμως κατά τη διάταξη του άρθρου 22 του ν.3693/1957, όπως ορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21 Οκτωβρίου 2015 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΒΕΕ" κ.λ.π. για αναίρεση της 53/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ευβοίας.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, το ποσό των οποίων ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Ιανουαρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Μαρτίου 2017.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ