390/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 390 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 390/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου (κωλυομένου του Αρεοπαγίτου Ευτύχιου Παλαιοκαστρίτη), Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ......, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αγγελική Γαβαλά και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Δήμου Αλίμου, που κατοικοεδρεύει στον Άλιμο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Άννα Μαστροκάλου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 6/12/2004 και 10/12/2004 αιτήσεις των διαδίκων για καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως, που κατατέθηκαν στο Εφετείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν.

Εκδόθηκε η 3360/2005 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22/4/2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελευθέριος Μάλλιος, ανέγνωσε την από 28/12/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του τετάρτου λόγου αναίρεσης και την απόρριψη των λοιπών.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 68, 73 και 556 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι προϋπόθεση του παραδεκτού της αναίρεσης είναι και η ύπαρξη αμέσου εννόμου συμφέροντος, η έλλειψη του οποίου ερευνάται και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (577 παρ. 2 ΚΠολΔ). Το άμεσο έννομο συμφέρον του διαδίκου, που νικήθηκε, για την άσκηση αναίρεσης πρέπει να υπάρχει και κατά το χρόνο της συζήτησής της.

Στην προκείμενη περίπτωση, από την επισκόπηση των κατ' άρθρο 570 παρ. 3 του ΚΠολΔ προσκομιζομένων και επικαλουμένων εγγράφων προκύπτουν τα ακόλουθα? Ευθύς μετά την άσκηση της υπό κρίση, από 22-4-2006, αίτησης για αναίρεση της 3360/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, με την οποία καθορίστηκε η οριστική τιμή μονάδος αποζημιώσεως του ακινήτου του αναιρεσείοντος, επιφανείας 131 τ.μ.

στη θέση ......, που απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά, λόγω ρυμοτομίας, σύμφωνα με την ...... μεμονωμένη πράξη εφαρμογής, ο ίδιος άσκησε και την από 25-4-2006 αίτηση ενώπιον του Τριμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία ζήτησε την ακύρωση της παράλειψης της αρμόδιας διοικητικής αρχής να βεβαιώσει την αυτοδίκαιη, λόγω παρόδου του 18μήνου, άρση της απαλλοτρίωσης, που κηρύχτηκε με την ως άνω μεμονωμένη πράξη εφαρμογής.

Επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 773/2007 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία έγινε δεκτή η ανωτέρω αίτηση και ακυρώθηκε η παράλειψη της διοικήσεως να βεβαιώσει την αυτοδίκαιη άρση της απαλλοτρίωσης, που κηρύχτηκε με τη ...... μεμονωμένη πράξη εφαρμογής στο ακίνητο του αναιρεσείοντος, που βρίσκεται στο οικοδομικό τετράγωνο ......

του Δήμου ...... . Κατόπιν τούτου εξέλιπε για τον αναιρεσείοντα το κατά την άσκηση της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης υφιστάμενο έννομο συμφέρον του για συνέχιση της κατ' αναίρεση δίκης. Ο αναιρεσείων, με τις προτάσεις του, αποδέχεται την προεκτεθείσα αυτοδίκαιη άρση της απαλλοτρίωσης, αβάσιμα όμως υποστηρίζει ότι εξακολουθεί να έχει έννομο συμφέρον για την εξαφάνιση της προσβαλλόμενης απόφασης, για να μην αποτελέσει αυτή δυσμενές συγκριτικό στοιχείο, σε μεταγενέστερη διαδικασία προσδιορισμού αποζημίωσης, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη, ότι δεν επικαλείται ότι έχει κηρυχθεί νέα απαλλοτρίωση του ίδιου ακινήτου, σε περίπτωση δε που τυχόν κηρυχθεί στο μέλλον, ο σκοπητέος χρόνος θα είναι διαφορετικός και θα απέχει πολλά χρόνια από τις 8-3-2005, που με την προσβαλλόμενη απόφαση έχει ληφθεί υπόψη για τον προσδιορισμό της πραγματικής αξίας του απαλλοτριωθέντος, προκειμένου να καθοριστεί η οριστική τιμή μονάδος αποζημίωσης αυτού.

Ειδικότερα ο αναιρεσείων ισχυρίζεται και προκύπτει ότι έχει κινηθεί η διαδικασία επανεπιβολής της απαλλοτρίωσης με την ...... απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αλίμου. Τούτο όμως ουδεμία έννομη συνέπεια παράγει στην προκείμενη περίπτωση, διότι η υπόθεση εκκρεμεί, η ολοκλήρωση δε αυτής τελεί υπό την προϋπόθεση ότι θα εγκριθεί από τα αρμόδια όργανα (ΥΠΕΧΩΔΕ, Νομαρχία Αθηνών), και θα εγγραφεί η απαιτούμενη καταβολή αποζημίωσης με ξεχωριστό Κ.Α., καθώς και το χρηματικό ποσό που αντιστοιχεί στη συγκεκριμένη ιδιοκτησία στον προϋπολογισμό του τρέχοντος έτους, πράξεις που αυτός δεν επικαλείται και δεν προκύπτει ότι έχουν γίνει.

Συνεπώς, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης δεν υπάρχει το απαιτούμενο άμεσο έννομο συμφέρον, αφού είναι άγνωστο εάν και πότε θα γίνουν τ' ανωτέρω, και πότε θα γίνει συζήτηση στο Δικαστήριο για τον προσδιορισμό της αποζημίωσης, η οποία θα γίνει με βάση τα κατά τη συζήτηση εκείνη πρόσφορα συγκριτικά στοιχεία. Κατόπιν αυτών, πρέπει η αίτηση αναίρεσης ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22-4-2006 αίτηση του Χ για αναίρεση της 3360/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Ιανουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ