Supreme Court dismisses appeal on adverse possession claim where lower court correctly found 20-year possession. The appeal is rejected as unfounded and costs are awarded to the appellant.

Απόφαση 387 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 387/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:Χ, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητα του ως δικηγόρος, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου: Ψ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευάγγελο Χριστοδούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-5-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Κρωπίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 318/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 2772/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση των αποφάσεων ζητά ο αναιρεσείων με την από 18-6-2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος, ανέγνωσε την από 30-10-2009 έκθεση του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, η νομική αοριστία της αγωγής στηρίζει λόγο αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθ. 559 αρ.1 και 560 αρ. 1 ΚΠολΔ), συντρέχει δε αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής στο συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέστηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα από εκείνα που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος, κρίνοντας αντιστοίχως νόμιμη ή μη στηριζόμενη στο νόμο την αγωγή. Περαιτέρω, στην περίπτωση που το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης στηρίζεται αυτοτελώς σε περισσότερες επάλληλες αιτιολογίες, με την αναίρεση δε πλήττονται μεν όλες, πλην όμως η προσβολή μιας απ'αυτές δεν τελεσφορεί, οι λόγοι αναιρέσεως, που προσβάλλουν τις λοιπές είναι απορριπτέοι ως αλυσιτελείς. Εξάλλου, για την με έκτακτη χρησικτησία απόκτηση της κυριότητας ακινήτου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1045 και επ. ΑΚ, αρκεί η επί εικοσαετία νομή του πράγματος και συνεπώς ο ενάγων, ζητώντας την αναγνώριση της κυριότητας επί του ακινήτου που αποκτήθηκε με έκτακτη χρησικτησία αρκεί να διαλάβει στην αγωγή του ότι νέμεται το πράγμα επί είκοσι έτη.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της ένδικης από 16-5-2005 διεκδικητικής ακινήτου αγωγής του αναιρεσίβλητου ενώπιον του Ειρηνοδικείου Κρωπίας, ο ενάγων θεμελίωσε την επικουρική βάση αυτής και επί της έκτακτης χρησικτησίας, διαλαμβάνοντας ότι "από το έτος 1945, που περιήλθε σε μένα το προπεριγραφόμενο αγροτεμάχιο, μέχρι τα μέσα του μηνός Νοεμβρίου του έτους 2001, οπότε αυθαίρετα ο εναγόμενος περιέφραξε τμήμα του και με απέβαλε από την κατοχή του, ασκώ συνεχώς και αδιαλείπτως επ' αυτού όλες τις προσιδιάζουσες στη φύση και τον προορισμό του πράξεις νομής και συγκεκριμένα οργώνω το έδαφος του, συλλέγω τον ελαιόκαρπο των ελαιοδένδρων, τα κλαδεύω και γενικά τα καλλιεργώ, χωρίς να ενοχληθώ ποτέ και από κανένα κατά την ενάσκηση των παραπάνω πράξεων μου".

Επομένως, η ένδικη αγωγή περιείχε όλα τα απαιτούμενα από τις προεκτεθείσες διατάξεις στοιχεία για τη γένεση του δικαιώματος της κυριότητας του ενάγοντος με έκτακτη χρησικτησία, ήτοι νομή επί εικοσαετία, γι' αυτό και το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως εφετείο και δέχθηκε την ένδικη αγωγή, κατά την επικουρική της βάση, που στηρίζεται στην έκτακτη χρησικτησία, ως νόμιμη, δεν αρκέστηκε σε στοιχεία λιγότερα από εκείνα που οι παραπάνω διατάξεις απαιτούν για την κτήση του δικαιώματος της κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία και απορριπτέος, ως αβάσιμος, τυγχάνει ο μοναδικός κατά το πρώτο σκέλος αυτού από το άρθρο 560 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, που υποστηρίζει τα αντίθετα.

Τέλος, δεδομένου ότι η ως άνω αιτιολογία του Πρωτοδικείου αναφορικά με την κτήση από τον ενάγοντα της κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία στηρίζει επαρκώς το διατακτικό της, ο ίδιος, κατά το δεύτερο σκέλος αυτού, λόγος αναίρεσης, που πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση για παραβίαση του άρθρου 1041 ΑΚ καθό μέρος δέχθηκε και τη άλλη βάση της ένδικης αγωγής, που στηριζόταν στην τακτική χρησικτησία, είναι απορριπτέος, ως αλυσιτελής.

Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-6-2008 αίτηση αναίρεσης του Χ κατά της 2772/2008 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιανουαρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 2 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ